Asymptoty wykresu funkcji - pionowa, pozioma i ukośna krok po kroku
Klasa 3 liceum i technikum
Asymptoty wykresu funkcji - wzory
Asymptota pionowa - gdy choć jedna granica jednostronna jest nieskończona:
Asymptota pozioma w (analogicznie w ):
Asymptota ukośna w (analogicznie w ), obie granice skończone:
Funkcja wymierna: podziel licznik przez mianownik, , gdzie stopień jest mniejszy niż stopień - wtedy jest asymptotą w obu nieskończonościach.
Asymptota wykresu funkcji to prosta, do której wykres zbliża się nieograniczenie, gdy jego punkt oddala się w nieskończoność. Są trzy rodzaje asymptot: pionowa (wartości funkcji uciekają do , gdy zbliża się do ), pozioma (wartości dążą do liczby , gdy lub ) oraz ukośna z (różnica między wykresem a prostą dąży do zera, gdy ).
To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej - funkcja ciągła w zbiorze - zajmowaliśmy się wykresami „bez przerw”. Teraz wykorzystamy granice jednostronne, granice w nieskończoności i granice niewłaściwe, żeby opisać, jak wykres zachowuje się „na krańcach”: przy brzegach dziedziny i daleko od początku układu. Asymptoty pionowe i poziome funkcji wymiernych znasz już z lekcji funkcja wymierna - tutaj definiujemy je przez granice, dla dowolnych funkcji, i dokładamy asymptotę ukośną.
Trzy rodzaje asymptot w jednej tabeli
| Asymptota | Równanie | Warunek | Gdzie jej szukać |
|---|---|---|---|
| pionowa | x = x₀ | lim f(x) = ±∞ przy x → x₀⁻ lub x → x₀⁺ | punkty spoza dziedziny, końce przedziałów dziedziny, punkty nieciągłości |
| pozioma | y = q | lim f(x) = q przy x → +∞ lub x → −∞ | tylko gdy dziedzina sięga do +∞ lub do −∞ |
| ukośna | y = ax + b, a ≠ 0 | lim (f(x) − ax − b) = 0 przy x → +∞ lub x → −∞ | jak wyżej; funkcja „rośnie liniowo" |
Asymptoty poziome i ukośne bada się osobno w i w . Często są takie same (funkcje wymierne), ale nie muszą - przykłady 4, 6 i 7 pokazują funkcje, które w obu nieskończonościach mają różne asymptoty. Asymptota pozioma to szczególny przypadek ukośnej (dla ), dlatego w jednej nieskończoności funkcja ma co najwyżej jedną z nich.
Asymptota pionowa
Prosta jest asymptotą pionową wykresu funkcji , gdy przy zbliżającym się do (choćby z jednej strony) wartości uciekają do albo do . Rozróżniamy:
- asymptotę obustronną - obie granice jednostronne są nieskończone;
- asymptotę lewostronną albo prawostronną - nieskończona jest tylko jedna z nich (na przykład dlatego, że funkcja jest określona tylko po jednej stronie ).
Funkcja ciągła w punkcie ma tam granicę równą , czyli skończoną, więc asymptoty pionowej szukamy tylko w punktach, które do dziedziny nie należą (albo w punktach nieciągłości). Wielomiany, ciągłe na całym , nie mają asymptot pionowych nigdy. Nie każdy punkt spoza dziedziny daje jednak asymptotę - trzeba policzyć granicę.
Przykład 1. Wyznacz asymptoty pionowe wykresu funkcji .
Krok 1. Dziedzina. , więc . Kandydaci na asymptoty: i .
Krok 2. Skracamy. Licznik to , więc dla :
Krok 3. Punkt . Granica jest skończona:
W nie ma asymptoty - wykres ma tam tylko „dziurę” (pusty punkt ).
Krok 4. Punkt . Licznik dąży do , mianownik do zera. Znak mianownika: dla jest dodatni, dla ujemny, więc
Odpowiedź. Jedyna asymptota pionowa to (obustronna). Przy okazji: w obu nieskończonościach , więc jest asymptotą poziomą.
Przykład 2 (asymptota jednostronna). Zbadaj funkcję .
Dziedzina to , czyli . Funkcja jest określona tylko na prawo od , więc liczymy tylko granicę prawostronną: gdy , pierwiastek dąży do przez wartości dodatnie i
Odpowiedź. Prosta jest asymptotą pionową prawostronną. Granica lewostronna nie ma sensu - na lewo od funkcja nie istnieje. Dodatkowo przy , więc jest asymptotą poziomą w (w nie badamy niczego).
Asymptota pozioma
Prosta jest asymptotą poziomą wykresu w , gdy , i w , gdy . Liczymy więc dwie granice w nieskończoności - dokładnie tak, jak w lekcji o granicy funkcji w nieskończoności.
Przykład 3 (wykres przecina asymptotę). Wyznacz asymptoty funkcji i sprawdź, czy wykres ma wspólne punkty z asymptotą poziomą.
Krok 1. Asymptoty pionowe. dla każdego , więc i funkcja jest ciągła - asymptot pionowych nie ma.
Krok 2. Granice w nieskończoności. Dzielimy licznik i mianownik przez :
Asymptotą poziomą (w obu nieskończonościach) jest .
Krok 3. Punkty wspólne. Rozwiązujemy : , czyli .
Odpowiedź. Asymptota pozioma , pionowych brak. Wykres przecina asymptotę w punkcie . Różnica jest dodatnia dla i ujemna dla , więc w wykres zbliża się do asymptoty od góry, a w od dołu.
To ważna obserwacja: wykres może przecinać asymptotę poziomą (i ukośną), nawet wiele razy. Asymptota mówi tylko, co dzieje się „daleko”, a nie, że prostej nie wolno dotknąć.
Przykład 4 (różne asymptoty w i ). Wyznacz asymptoty poziome funkcji .
Krok 1. . Wyłączamy spod pierwiastka: . Dla mamy :
Krok 2. . Teraz , więc :
Odpowiedź. jest asymptotą poziomą w , a w . Kto napisze także dla ujemnych , dostanie dwa razy - to najczęstszy błąd przy pierwiastkach.
Asymptota ukośna - skąd biorą się wzory na a i b
Prosta jest asymptotą ukośną w , gdy odległość pionowa między wykresem a prostą znika:
Z tego warunku od razu wynikają wzory. Jeśli , to tym bardziej - stąd wzór na . Dzieląc przez , dostajemy , a ponieważ , to - stąd wzór na :
Działa to też w drugą stronę: jeśli obie granice istnieją i są skończone, prosta jest asymptotą. Gdy , wychodzi asymptota pozioma . Gdy którakolwiek granica jest nieskończona albo nie istnieje - asymptoty ukośnej (w tej nieskończoności) nie ma.
Przykład 5 (funkcja wymierna - dwie metody). Wyznacz asymptoty funkcji .
Krok 1. Asymptota pionowa. . Licznik w wynosi , więc
i jest asymptotą pionową obustronną.
Krok 2. Asymptota ukośna - dzielenie wielomianów. Dzielimy licznik przez mianownik: , więc
Ułamek dąży do zera przy , czyli . Asymptota ukośna: , w obu nieskończonościach.
Krok 3. Sprawdzenie wzorami.
Odpowiedź. Asymptota pionowa i ukośna (asymptoty poziomej brak).
Dla funkcji wymiernej decyduje różnica stopni licznika i mianownika:
| Stopień licznika − stopień mianownika | Przykład | Asymptota w ±∞ |
|---|---|---|
| ujemna | (x + 5)/(x² + 1) | pozioma y = 0 |
| 0 | (4x² − 1)/(2x² + x) | pozioma y = 4/2 = 2 |
| 1 | (x² − 3x + 4)/(x − 1) | ukośna y = x − 2 (iloraz z dzielenia) |
| 2 lub więcej | (x³ + 1)/x | brak poziomej i ukośnej |
Przykład 6 (funkcja z pierwiastkiem - dwie różne asymptoty ukośne). Wyznacz asymptoty funkcji .
Krok 1. Dziedzina i asymptoty pionowe. Wyróżnik trójmianu jest ujemny (), więc trójmian jest zawsze dodatni, , a funkcja jest ciągła - asymptot pionowych nie ma.
Krok 2. , współczynnik . Dla :
Krok 3. , wyraz . To symbol , więc mnożymy przez sprzężenie:
W asymptotą jest .
Krok 4. . Teraz , więc
Dzielimy licznik i mianownik przez : licznik dąży do , mianownik do , więc .
Odpowiedź. W asymptota , w asymptota . To nie przypadek: , a dla dużych jedynka pod pierwiastkiem przestaje mieć znaczenie, więc .
Przykład 7 (pozioma w jedną stronę, ukośna w drugą). Zbadaj w nieskończonościach funkcję .
Krok 1. . , a . Asymptota ukośna .
Krok 2. . Mnożymy przez sprzężenie:
bo mianownik dąży do (dla oba składniki są dodatnie).
Odpowiedź. W asymptota ukośna , w asymptota pozioma .
Przykład 8 (kiedy asymptoty ukośnej nie ma). Zbadaj funkcję .
, a licznik w zerze wynosi , więc i - asymptota pionowa . Dalej
Odpowiedź. Granica jest nieskończona, więc asymptoty ukośnej (ani poziomej) nie ma. Wykres dla dużych zachowuje się jak parabola, a nie jak prosta.
Schemat wyznaczania asymptot
- Wyznacz dziedzinę. Zapisz punkty, które do niej nie należą, i końce przedziałów dziedziny.
- Asymptoty pionowe. W każdym takim punkcie policz granice jednostronne (tylko z tej strony, z której funkcja jest określona). Asymptota jest tam, gdzie choć jedna wychodzi nieskończona. Granica skończona oznacza dziurę albo zwykły koniec wykresu, nie asymptotę.
- Asymptoty poziome. Policz i (jeśli dziedzina sięga tak daleko). Wynik skończony daje asymptotę .
- Asymptoty ukośne. Tam, gdzie granica z punktu 3 jest nieskończona, policz . Gdy jest skończone i różne od zera, policz . Dla funkcji wymiernej szybciej podzielić wielomiany.
- Zapisz odpowiedź osobno dla i , jeśli asymptoty się różnią.
Przykład 9 (pełny schemat). Wyznacz wszystkie asymptoty wykresu funkcji .
Krok 1. , więc .
Krok 2. Asymptoty pionowe. Licznik w wynosi , w wynosi . Mianownik jest dodatni dla i ujemny dla :
| x dąży do | licznik | mianownik | granica f(x) |
|---|---|---|---|
| 2⁺ | 8 | 0⁺ | +∞ |
| 2⁻ | 8 | 0⁻ | −∞ |
| −2⁺ | −8 | 0⁻ | +∞ |
| −2⁻ | −8 | 0⁺ | −∞ |
Proste i są asymptotami pionowymi obustronnymi.
Krok 3. Asymptoty poziome. Stopień licznika jest większy, - poziomych brak.
Krok 4. Asymptota ukośna. , więc , a ułamek dąży do zera. Wzorami: , .
Odpowiedź. Asymptoty pionowe i , asymptota ukośna (w obu nieskończonościach). Wykres przecina ją w punkcie , bo tam ułamek się zeruje.
Typowe błędy
- „Każde miejsce zerowe mianownika to asymptota”. Nie - po skróceniu może zostać dziura (przykład 1, punkt ). Zawsze licz granicę.
- „Wykres nie może przeciąć asymptoty”. Asymptoty poziomej i ukośnej - może (przykłady 3 i 9). Asymptoty pionowej wykres funkcji wymiernej nie przecina, bo nie należy do dziedziny.
- także przy . Poprawnie dla . Bez tego gubi się druga asymptota (przykłady 4 i 6).
- Badanie tylko . Asymptoty w i mogą się różnić - licz obie strony.
- Asymptota ukośna i pozioma naraz w tej samej nieskończoności. To niemożliwe: pozioma to ukośna z , a granica jest jedna.
- Liczenie przed sprawdzeniem . Gdy jest nieskończone (przykład 8), asymptoty ukośnej nie ma i nie ma sensu.
Najczęstsze pytania
Jak obliczyć asymptotę ukośną? Policz , a gdy wyjdzie liczba różna od zera - także . Asymptota to . Dla funkcji wymiernej z licznikiem o jeden stopień wyższym wystarczy podzielić licznik przez mianownik - iloraz to właśnie .
Jak wyznaczyć asymptoty funkcji? Wyznacz dziedzinę, policz granice jednostronne w punktach spoza dziedziny (asymptoty pionowe), granice w i (asymptoty poziome), a gdy te są nieskończone - współczynniki i asymptoty ukośnej. Wyniki zapisz osobno dla każdej nieskończoności.
Kiedy funkcja ma asymptotę pionową? Gdy w pewnym punkcie choć jedna granica jednostronna jest równa albo . Zwykle dzieje się to w miejscu zerowym mianownika, w którym licznik jest różny od zera, albo na brzegu dziedziny pierwiastka w mianowniku.
Jak obliczyć asymptotę poziomą? Policz granicę funkcji przy i przy . Jeśli wychodzi liczba , prosta jest asymptotą poziomą w tej nieskończoności. Dla funkcji wymiernej o równych stopniach licznika i mianownika to iloraz współczynników przy najwyższych potęgach.
Czy wykres funkcji może przecinać asymptotę? Asymptotę poziomą lub ukośną - tak, nawet wiele razy; na przykład wykres przecina asymptotę w punkcie . Asymptota opisuje tylko zachowanie wykresu daleko od początku układu.
Ile asymptot może mieć funkcja? Pionowych - dowolnie wiele, nawet nieskończenie wiele (tangens). Poziomych lub ukośnych - najwyżej dwie: jedną w i jedną w .
Czy funkcja może mieć jednocześnie asymptotę poziomą i ukośną? Tak, ale w różnych nieskończonościach. Funkcja ma asymptotę poziomą w i ukośną w . W jednej nieskończoności może być tylko jedna z nich.
Kiedy funkcja wymierna ma asymptotę ukośną? Gdy stopień licznika jest dokładnie o większy niż stopień mianownika. Przy różnicy stopni równej lub więcej asymptoty ukośnej nie ma, a przy liczniku stopnia nie większego niż mianownik jest asymptota pozioma.
Przećwicz
- Asymptoty wykresu funkcji - zadania → - 7 zadań: asymptoty pionowe ze znakami granic jednostronnych, dziura zamiast asymptoty, asymptota ukośna z dzielenia i ze wzorów na i , punkt przecięcia wykresu z asymptotą, funkcje z pierwiastkiem o różnych asymptotach w i parametry dobrane do asymptoty.
- Cały zestaw: granica i pochodna funkcji - zadania →
Podsumowanie
- Asymptota pionowa : choć jedna granica jednostronna w jest nieskończona; szukaj jej w punktach spoza dziedziny, ale zawsze licz granicę (może wyjść dziura).
- Asymptota pozioma : przy lub .
- Asymptota ukośna : , , obie granice skończone.
- Dla funkcji wymiernej z licznikiem o stopień wyższym asymptotę ukośną daje dzielenie wielomianów.
- i badamy osobno; przy pierwiastkach .
- Wykres może przecinać asymptotę poziomą i ukośną.
Zobacz też
- Funkcja ciągła w zbiorze - poprzednia lekcja: własność Darboux i miejsca zerowe.
- Pochodna funkcji w punkcie - następna lekcja: iloraz różnicowy i nachylenie stycznej.
- Granica funkcji - definicja i metody obliczania - zwięzłe zestawienie definicji granic, ciągłości i asymptot.
- Funkcja wymierna krok po kroku - dziedzina, dziury po skróceniu i asymptoty funkcji wymiernych bez rachunku granic.
- Funkcja homograficzna - najprostsza funkcja z asymptotą pionową i poziomą.