Przejdź do treści

Wektory w zadaniach z geometrii analitycznej - kwadrat, romb, trójkąt równoboczny

Klasa 3 liceum i technikum

Narzędzia metody wektorowej

Obrót wektora o 90°:

u⃗=[a,b] ⟶ [−b,a] (przeciwnie do ruchu wskazoˊwek zegara),[b,−a] (zgodnie)\vec u = [a, b] \ \longrightarrow\ [-b, a] \ \text{(przeciwnie do ruchu wskazówek zegara)}, \qquad [b, -a] \ \text{(zgodnie)}

Prostopadłość i równoległość wektorów u⃗=[u1,u2]\vec u = [u_1, u_2], v⃗=[v1,v2]\vec v = [v_1, v_2]:

u⃗⊥v⃗  ⟺  u1v1+u2v2=0,u⃗∥v⃗  ⟺  u1v2−u2v1=0\vec u \perp \vec v \iff u_1 v_1 + u_2 v_2 = 0, \qquad \vec u \parallel \vec v \iff u_1 v_2 - u_2 v_1 = 0

Równoległobok ABCDABCD: AB→=DC→\overrightarrow{AB} = \overrightarrow{DC}, a środki przekątnych się pokrywają.

Trzeci wierzchołek trójkąta równobocznego o boku ABAB (SS - środek ABAB, w⃗\vec w - wektor AB→\overrightarrow{AB} obrócony o 90°):

C=S±32 w⃗C = S \pm \frac{\sqrt{3}}{2}\,\vec w

Środek ciężkości trójkąta:

G=(xA+xB+xC3, yA+yB+yC3)G = \left(\frac{x_A + x_B + x_C}{3},\ \frac{y_A + y_B + y_C}{3}\right)

Metoda wektorowa w geometrii analitycznej polega na tym, że zamiast wyznaczać równania prostych i rozwiązywać układy równań, przechodzimy od punktu do punktu wektorami: dodajemy je, mnożymy przez liczbę i obracamy o 90°. Kwadrat, romb czy trójkąt równoboczny dają się wtedy zbudować w kilku linijkach, bo wszystkie ich własności - równe boki, kąty proste, równoległość - to proste warunki na współrzędne wektorów.

W klasie drugiej podobne zadania rozwiązywaliśmy układami równań: równanie boku, prosta prostopadła, punkt przecięcia. Ta lekcja pokazuje krótszą drogę. Korzysta z podziału odcinka i wektorów równoległych, iloczynu skalarnego i pola z wyznacznika.

Obrót wektora o 90°

Najważniejszy chwyt tej lekcji: wektor [a,b][a, b] obrócony o 90∘90^\circ przeciwnie do ruchu wskazówek zegara to [−b,a][-b, a], a obrócony zgodnie z ruchem wskazówek - [b,−a][b, -a]. Zamieniamy współrzędne miejscami i przy jednej zmieniamy znak.

Dlaczego to działa? Iloczyn skalarny [a,b]∘[−b,a]=−ab+ba=0[a, b] \circ [-b, a] = -ab + ba = 0, więc wektory są prostopadłe, a długość się nie zmienia: (−b)2+a2=a2+b2\sqrt{(-b)^2 + a^2} = \sqrt{a^2 + b^2}. Z dwóch wektorów prostopadłych o tej samej długości kierunek obrotu rozstrzyga znak wyznacznika: det⁡([a,b],[−b,a])=a2+b2>0\det([a, b], [-b, a]) = a^2 + b^2 > 0 - obrót przeciwny do ruchu wskazówek zegara. Obrót całych figur (punktów, prostych, okręgów) omawia lekcja o przekształceniach w układzie współrzędnych.

Przykład 1. Dla u⃗=[3,1]\vec u = [3, 1]: obrót przeciwny do ruchu wskazówek zegara daje [−1,3][-1, 3], zgodny - [1,−3][1, -3]. Kontrola: 3⋅(−1)+1⋅3=03 \cdot (-1) + 1 \cdot 3 = 0.

−2−124−2−12 u = [3, 1] [−1, 3] [1, −3] x y
Wektor u = [3, 1] po obrocie o 90° przeciwnie do ruchu wskazówek zegara to [−1, 3], a po obrocie zgodnym - [1, −3]. Wszystkie trzy mają długość √10.

Kwadrat z danego boku

Jeśli znamy bok ABAB kwadratu ABCDABCD, to pozostałe wierzchołki dostajemy, dokładając do AA i BB ten sam wektor w⃗\vec w - wektor AB→\overrightarrow{AB} obrócony o 90∘90^\circ:

D=A+w⃗,C=B+w⃗.D = A + \vec w, \qquad C = B + \vec w.

Przykład 2. Punkty A=(1,−1)A = (1, -1) i B=(5,0)B = (5, 0) są sąsiednimi wierzchołkami kwadratu ABCDABCD. Wyznacz pozostałe wierzchołki.

Krok 1. Wektor boku. AB→=[4,1]\overrightarrow{AB} = [4, 1].

Krok 2. Obrót. Przeciwnie do ruchu wskazówek zegara: w⃗=[−1,4]\vec w = [-1, 4].

Krok 3. Wierzchołki. D=(1−1, −1+4)=(0,3)D = (1 - 1,\ -1 + 4) = (0, 3), C=(5−1, 0+4)=(4,4)C = (5 - 1,\ 0 + 4) = (4, 4).

Krok 4. Drugi kwadrat. Zadanie nie mówi, po której stronie ABAB leży kwadrat. Obrót zgodny z ruchem wskazówek, w⃗′=[1,−4]\vec w' = [1, -4], daje D′=(2,−5)D' = (2, -5) i C′=(6,−4)C' = (6, -4).

Kontrola. BC→=[−1,4]\overrightarrow{BC} = [-1, 4], CD→=[−4,−1]\overrightarrow{CD} = [-4, -1], DA→=[1,−4]\overrightarrow{DA} = [1, -4] - wszystkie mają długość 17\sqrt{17}, a kolejne są prostopadłe. Pole każdego z kwadratów to ∣AB∣2=17|AB|^2 = 17.

Odpowiedź: C=(4,4)C = (4, 4), D=(0,3)D = (0, 3) albo C=(6,−4)C = (6, -4), D=(2,−5)D = (2, -5).

−22 A B C(4, 4) D(0, 3) C₂(6, −4) D₂(2, −5) [−1, 4] x y
Dwa kwadraty o boku AB. Wektor AB = [4, 1] obrócony o 90° w jedną stronę daje [−1, 4], w drugą - [1, −4].

Kwadrat z danej przekątnej

Gdy dana jest przekątna ACAC, środek kwadratu to SS - środek ACAC, a drugą przekątną dostajemy, obracając wektor SC→\overrightarrow{SC} o 90∘90^\circ. Przekątne kwadratu są prostopadłe, równe i dzielą się na połowy.

Przykład 3. Punkty A=(−1,−2)A = (-1, -2) i C=(5,2)C = (5, 2) są przeciwległymi wierzchołkami kwadratu ABCDABCD (wierzchołki oznaczone przeciwnie do ruchu wskazówek zegara). Wyznacz BB i DD.

Krok 1. Środek. S=(−1+52,−2+22)=(2,0)S = \left(\frac{-1 + 5}{2}, \frac{-2 + 2}{2}\right) = (2, 0), SC→=[3,2]\overrightarrow{SC} = [3, 2].

Krok 2. Obroty. Przy obiegu A→B→C→DA \to B \to C \to D przeciwnym do ruchu wskazówek zegara wierzchołek BB leży „na prawo” od AC→\overrightarrow{AC}, czyli SB→=[2,−3]\overrightarrow{SB} = [2, -3] (obrót zgodny), a SD→=[−2,3]\overrightarrow{SD} = [-2, 3].

Krok 3. Wierzchołki. B=(2+2, 0−3)=(4,−3)B = (2 + 2,\ 0 - 3) = (4, -3), D=(2−2, 0+3)=(0,3)D = (2 - 2,\ 0 + 3) = (0, 3).

Kontrola. AB→=[5,−1]\overrightarrow{AB} = [5, -1], BC→=[1,5]\overrightarrow{BC} = [1, 5]: iloczyn skalarny 5−5=05 - 5 = 0, długości 26\sqrt{26}. Pole ∣AC∣22=522=26\frac{|AC|^2}{2} = \frac{52}{2} = 26.

Romb z przekątnej

W rombie przekątne są prostopadłe i dzielą się na połowy, ale - inaczej niż w kwadracie - mogą mieć różne długości. Dlatego sama przekątna ACAC nie wystarcza: potrzebny jest dodatkowy warunek (np. prosta, na której leży BB, albo pole rombu).

Przykład 4. Punkty A=(−2,−1)A = (-2, -1) i C=(4,3)C = (4, 3) są przeciwległymi wierzchołkami rombu ABCDABCD, a wierzchołek BB leży na prostej y=−5y = -5. Wyznacz BB, DD i pole rombu.

Krok 1. Środek i kierunek drugiej przekątnej. S=(1,1)S = (1, 1), AC→=[6,4]\overrightarrow{AC} = [6, 4]. Wektor prostopadły do [6,4][6, 4] to np. [2,−3][2, -3], bo 6⋅2+4⋅(−3)=06 \cdot 2 + 4 \cdot (-3) = 0.

Krok 2. Wierzchołek BB. B=S+t [2,−3]=(1+2t, 1−3t)B = S + t\,[2, -3] = (1 + 2t,\ 1 - 3t). Warunek 1−3t=−51 - 3t = -5 daje t=2t = 2, więc B=(5,−5)B = (5, -5).

Krok 3. Wierzchołek DD jest symetryczny do BB względem SS: D=S−2 [2,−3]=(−3,7)D = S - 2\,[2, -3] = (-3, 7).

Krok 4. Pole. ∣AC∣=52=213|AC| = \sqrt{52} = 2\sqrt{13}, ∣BD∣=64+144=413|BD| = \sqrt{64 + 144} = 4\sqrt{13}, więc P=12⋅213⋅413=52P = \frac{1}{2} \cdot 2\sqrt{13} \cdot 4\sqrt{13} = 52.

Kontrola. Wszystkie boki mają długość 65\sqrt{65} (np. AB→=[7,−4]\overrightarrow{AB} = [7, -4], BC→=[−1,8]\overrightarrow{BC} = [-1, 8]), ale AB→∘AD→=7⋅(−1)+(−4)⋅8≠0\overrightarrow{AB} \circ \overrightarrow{AD} = 7 \cdot (-1) + (-4) \cdot 8 \ne 0 - to romb, a nie kwadrat.

2−4−2246 A B C D S y = −5 x y
Romb ABCD: przekątne AC i BD przecinają się pod kątem prostym w S = (1, 1), a wierzchołek B = (5, −5) leży na prostej y = −5.

Trzeci wierzchołek trójkąta równobocznego

Wierzchołek CC trójkąta równobocznego o boku ABAB leży na symetralnej ABAB, w odległości równej wysokości h=32∣AB∣h = \frac{\sqrt{3}}{2}|AB| od środka SS. Wektor w⃗\vec w - czyli AB→\overrightarrow{AB} obrócony o 90∘90^\circ - ma kierunek symetralnej i długość ∣AB∣|AB|, więc

C=S±32 w⃗.C = S \pm \frac{\sqrt{3}}{2}\,\vec w.

Przykład 5. Wyznacz trzeci wierzchołek trójkąta równobocznego o boku ABAB, gdzie A=(0,1)A = (0, 1), B=(4,3)B = (4, 3).

Krok 1. S=(2,2)S = (2, 2), AB→=[4,2]\overrightarrow{AB} = [4, 2], w⃗=[−2,4]\vec w = [-2, 4].

Krok 2. 32w⃗=[−3,23]\frac{\sqrt{3}}{2}\vec w = [-\sqrt{3}, 2\sqrt{3}], więc

C1=(2−3, 2+23),C2=(2+3, 2−23).C_1 = \left(2 - \sqrt{3},\ 2 + 2\sqrt{3}\right), \qquad C_2 = \left(2 + \sqrt{3},\ 2 - 2\sqrt{3}\right).

Kontrola. ∣AC1∣2=(2−3)2+(1+23)2=7−43+13+43=20=∣AB∣2|AC_1|^2 = (2 - \sqrt{3})^2 + (1 + 2\sqrt{3})^2 = 7 - 4\sqrt{3} + 13 + 4\sqrt{3} = 20 = |AB|^2. Pole: 34⋅20=53\frac{\sqrt{3}}{4} \cdot 20 = 5\sqrt{3}.

1235−2−12456 A B S C₁ C₂ x y
Dwa trójkąty równoboczne o boku AB. Trzeci wierzchołek leży na symetralnej AB w odległości √3/2 · |AB| od środka S.

Trapez - wektory równoległe

W trapezie ABCDABCD o podstawach ABAB i CDCD wektory AB→\overrightarrow{AB} i DC→\overrightarrow{DC} są równoległe i mają ten sam zwrot: DC→=k⋅AB→\overrightarrow{DC} = k \cdot \overrightarrow{AB}, k>0k > 0. Liczba kk to od razu stosunek długości podstaw.

Przykład 6. Punkty A=(−3,−1)A = (-3, -1), B=(5,1)B = (5, 1), C=(4,5)C = (4, 5) są wierzchołkami trapezu ABCDABCD o podstawach ABAB i CDCD, a DD leży na osi OYOY. Wyznacz DD i pole trapezu.

Krok 1. Kierunek podstawy. AB→=[8,2]=2⋅[4,1]\overrightarrow{AB} = [8, 2] = 2 \cdot [4, 1], więc D=C+t [4,1]=(4+4t, 5+t)D = C + t\,[4, 1] = (4 + 4t,\ 5 + t).

Krok 2. Warunek. 4+4t=04 + 4t = 0, czyli t=−1t = -1 i D=(0,4)D = (0, 4). Wtedy DC→=[4,1]=12AB→\overrightarrow{DC} = [4, 1] = \frac{1}{2}\overrightarrow{AB} - górna podstawa jest dwa razy krótsza.

Krok 3. Pole. Ze wzoru Gaussa: składniki 22, 2121, 1616, 1212 dają sumę 5151, więc P=25,5P = 25{,}5. Kontrola wysokością: prosta ABAB to x−4y−1=0x - 4y - 1 = 0, odległość DD od niej wynosi ∣0−16−1∣17=17\frac{|0 - 16 - 1|}{\sqrt{17}} = \sqrt{17}, a 12(217+17)⋅17=512\frac{1}{2}\left(2\sqrt{17} + \sqrt{17}\right) \cdot \sqrt{17} = \frac{51}{2}.

Środek ciężkości i dowody wektorowe

Środek ciężkości GG trójkąta to punkt przecięcia środkowych. Wektorowo: AG→=23AM→\overrightarrow{AG} = \frac{2}{3}\overrightarrow{AM}, gdzie MM to środek BCBC - stąd wzór na średnią arytmetyczną współrzędnych wierzchołków.

Przykład 7. Dla A=(−4,−3)A = (-4, -3), B=(5,0)B = (5, 0), C=(2,6)C = (2, 6): G=(−4+5+23,−3+0+63)=(1,1)G = \left(\frac{-4 + 5 + 2}{3}, \frac{-3 + 0 + 6}{3}\right) = (1, 1). Kontrola: M=(3,5; 3)M = (3{,}5;\ 3), AM→=[7,5; 6]\overrightarrow{AM} = [7{,}5;\ 6], a A+23AM→=(−4+5, −3+4)=(1,1)A + \frac{2}{3}\overrightarrow{AM} = (-4 + 5,\ -3 + 4) = (1, 1).

Dowód wektorowy: odcinek łączący środki dwóch boków. Niech MM i NN będą środkami boków ACAC i BCBC. Wtedy M=A+C2M = \frac{A + C}{2}, N=B+C2N = \frac{B + C}{2}, więc

MN→=N−M=B+C2−A+C2=12(B−A)=12AB→.\overrightarrow{MN} = N - M = \frac{B + C}{2} - \frac{A + C}{2} = \frac{1}{2}(B - A) = \frac{1}{2}\overrightarrow{AB}.

Jedna równość wektorowa mówi od razu dwie rzeczy: odcinek MNMN jest równoległy do ABAB i dwa razy krótszy. W przykładzie 7: M=(−1; 1,5)M = (-1;\ 1{,}5), N=(3,5; 3)N = (3{,}5;\ 3), MN→=[4,5; 1,5]=12[9,3]\overrightarrow{MN} = [4{,}5;\ 1{,}5] = \frac{1}{2}[9, 3]. Ten sam pomysł prowadzi do twierdzenia, że środki boków dowolnego czworokąta są wierzchołkami równoległoboku - to jedno z zadań w zestawie.

Jak wybrać metodę

szukamymetoda wektorowametoda „równaniowa” (klasa 2)
wierzchołki kwadratu z bokuobrót wektora boku o 90°, dwa dodawaniadwie proste prostopadłe + okręgi o promieniu |AB|
wierzchołki kwadratu z przekątnejśrodek + obrót połowy przekątnejsymetralna AC + okrąg o średnicy AC
trzeci wierzchołek trójkąta równobocznegoC = S ± (√3/2)·wsymetralna + dwa okręgi (układ z kwadratami)
czwarty wierzchołek równoległobokuD = A + C − Bdwie proste równoległe i ich przecięcie
dowód równoległości i stosunku długościjedna równość wektorowadwa współczynniki kierunkowe i dwie długości

Równania prostych nadal są potrzebne, gdy dany warunek jest prostą (wierzchołek „leży na prostej y=−5y = -5”), ale i wtedy wystarcza zapis punktu jako S+t v⃗S + t\,\vec v i jedno równanie z tt.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak obrócić wektor o 90 stopni? Zamień współrzędne miejscami i zmień znak jednej z nich: [a,b]→[−b,a][a, b] \to [-b, a] obraca przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, [a,b]→[b,−a][a, b] \to [b, -a] - zgodnie. Na przykład [3,1]→[−1,3][3, 1] \to [-1, 3].

Jak wyznaczyć wierzchołki kwadratu, znając dwa sąsiednie wierzchołki? Oblicz AB→\overrightarrow{AB}, obróć go o 90° i dodaj ten sam wektor do AA i do BB: D=A+w⃗D = A + \vec w, C=B+w⃗C = B + \vec w. Obrót w drugą stronę daje drugi kwadrat po przeciwnej stronie ABAB.

Jak znaleźć pozostałe wierzchołki kwadratu z przekątnej? Wyznacz środek SS przekątnej ACAC, obróć SC→\overrightarrow{SC} o 90° w obie strony i dodaj otrzymane wektory do SS. Dostajesz BB i DD; pole kwadratu to ∣AC∣22\frac{|AC|^2}{2}.

Jak obliczyć trzeci wierzchołek trójkąta równobocznego? Wyznacz środek SS boku ABAB i wektor w⃗\vec w - czyli AB→\overrightarrow{AB} obrócony o 90°. Trzeci wierzchołek to C=S±32w⃗C = S \pm \frac{\sqrt{3}}{2}\vec w; dwa znaki dają dwa trójkąty po obu stronach ABAB.

Kiedy metoda wektorowa jest lepsza od układu równań? Gdy figura jest „sztywna”: kwadrat, romb, trójkąt równoboczny, równoległobok. Wtedy kolejne wierzchołki dostaje się dodawaniem wektorów. Układ równań wygrywa przy przecinaniu danych prostych i okręgów, np. gdy wierzchołki leżą na danych prostych.

Jak udowodnić wektorowo, że odcinek łączący środki boków jest równoległy do trzeciego boku? Zapisz środki jako M=A+C2M = \frac{A + C}{2} i N=B+C2N = \frac{B + C}{2} i odejmij: MN→=12AB→\overrightarrow{MN} = \frac{1}{2}\overrightarrow{AB}. Wektory są proporcjonalne, więc odcinki są równoległe, a ∣MN∣=12∣AB∣|MN| = \frac{1}{2}|AB|.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też