Przejdź do treści

Prawdopodobieństwo warunkowe - wzór P(A|B), przykłady i typowe pułapki

Klasa 4 liceum i technikum

Prawdopodobieństwo warunkowe

Definicja (dla P(B)>0P(B) > 0) - prawdopodobieństwo AA pod warunkiem, że zaszło BB:

P(A∣B)=P(A∩B)P(B)P(A \mid B) = \frac{P(A \cap B)}{P(B)}

Przy jednakowo prawdopodobnych wynikach (BB staje się nowym Ω\Omega):

P(A∣B)=∣A∩B∣∣B∣P(A \mid B) = \frac{|A \cap B|}{|B|}

Wzór na iloczyn (reguła drzewka):

P(A∩B)=P(B)⋅P(A∣B)=P(A)⋅P(B∣A)P(A \cap B) = P(B) \cdot P(A \mid B) = P(A) \cdot P(B \mid A)

Prawdopodobieństwo warunkowe P(A∣B)P(A \mid B) to prawdopodobieństwo zdarzenia AA obliczone przy dodatkowej wiedzy, że zaszło zdarzenie BB. Liczymy je ze wzoru P(A∣B)=P(A∩B)P(B)P(A \mid B) = \tfrac{P(A \cap B)}{P(B)}, a przy jednakowo prawdopodobnych wynikach - jeszcze prościej: ∣A∩B∣∣B∣\tfrac{|A \cap B|}{|B|}. Zapis P(A∣B)P(A \mid B) czytamy „prawdopodobieństwo AA pod warunkiem BB”.

Intuicja jest prosta: informacja „zaszło BB” wyrzuca z gry wszystkie wyniki spoza BB. Zbiór BB staje się nowym Ω\Omega, a z AA zostaje tylko część wspólna A∩BA \cap B.

Skąd wzór - przykład z kostkami

Przykład 1. Rzucamy dwiema kostkami. Wiemy, że suma oczek wynosi 88. Jakie jest prawdopodobieństwo, że na obu kostkach wypadła parzysta liczba oczek?

Krok 1. Warunek. BB - „suma wynosi 88”: B={(2,6),(3,5),(4,4),(5,3),(6,2)}B = \{(2,6), (3,5), (4,4), (5,3), (6,2)\}, ∣B∣=5|B| = 5.

Krok 2. Część wspólna. AA - „obie liczby parzyste”. Spośród par z BB parzyste są (2,6),(4,4),(6,2)(2,6), (4,4), (6,2): ∣A∩B∣=3|A \cap B| = 3.

Krok 3. P(A∣B)=∣A∩B∣∣B∣=35P(A \mid B) = \tfrac{|A \cap B|}{|B|} = \tfrac{3}{5}.

Bez warunku P(A)=936=14P(A) = \tfrac{9}{36} = \tfrac{1}{4}. Informacja o sumie zmieniła prawdopodobieństwo z 14\tfrac{1}{4} na 35\tfrac{3}{5}. Ten sam wynik daje wzór ogólny: P(A∩B)P(B)=3/365/36=35\tfrac{P(A \cap B)}{P(B)} = \tfrac{3/36}{5/36} = \tfrac{3}{5} - mianowniki 3636 się skracają.

Z tabeli liczebności

Przykład 2. W klasie jest 3030 osób. Okulary nosi 44 z 1414 chłopców i 66 z 1616 dziewcząt.

okularybez okularówrazem
chłopcy41014
dziewczęta61016
razem102030

Losujemy jedną osobę. OO - „nosi okulary”, DD - „jest dziewczyną”.

Te liczby są różne. P(A∣B)P(A \mid B) i P(B∣A)P(B \mid A) to dwa różne pytania: „jaka część dziewcząt nosi okulary?” i „jaka część osób w okularach to dziewczęta?”. Mylenie ich to najczęstszy błąd w tym temacie - a w medycynie i sądach bywa bardzo kosztowny (patrz wzór Bayesa).

Wzór na iloczyn - losowanie bez zwracania

Przekształcając definicję, dostajemy P(A∩B)=P(B)⋅P(A∣B)P(A \cap B) = P(B) \cdot P(A \mid B). To dokładnie reguła mnożenia wzdłuż gałęzi drzewka z poprzedniej lekcji - liczby na gałęziach drugiego poziomu są prawdopodobieństwami warunkowymi.

Przykład 3. W urnie są 44 kule białe i 33 czarne. Losujemy kolejno dwie bez zwracania. B1B_1 - „pierwsza biała”, B2B_2 - „druga biała”.

P(B2∣B1)=36=12P(B_2 \mid B_1) = \tfrac{3}{6} = \tfrac{1}{2} (po wyjęciu białej zostały 33 białe na 66 kul), więc

P(B1∩B2)=P(B1)⋅P(B2∣B1)=47⋅12=27.P(B_1 \cap B_2) = P(B_1) \cdot P(B_2 \mid B_1) = \frac{4}{7} \cdot \frac{1}{2} = \frac{2}{7}.

Gdy dane są prawdopodobieństwa

Przykład 4. P(A)=0,5P(A) = 0{,}5, P(B)=0,4P(B) = 0{,}4, P(A∪B)=0,7P(A \cup B) = 0{,}7. Oblicz P(A∣B)P(A \mid B) i P(B∣A)P(B \mid A).

Krok 1. P(A∩B)=0,5+0,4−0,7=0,2P(A \cap B) = 0{,}5 + 0{,}4 - 0{,}7 = 0{,}2.

Krok 2. P(A∣B)=0,20,4=12P(A \mid B) = \tfrac{0{,}2}{0{,}4} = \tfrac{1}{2}, P(B∣A)=0,20,5=25\quad P(B \mid A) = \tfrac{0{,}2}{0{,}5} = \tfrac{2}{5}.

Paradoks dwojga dzieci

Przykład 5. Rodzina ma dwoje dzieci (zakładamy, że każde jest z równym prawdopodobieństwem chłopcem lub dziewczynką). Wiemy, że co najmniej jedno jest chłopcem. Jakie jest prawdopodobieństwo, że oboje są chłopcami?

Ω={CC,CD,DC,DD}\Omega = \{CC, CD, DC, DD\} (starsze, młodsze). Warunek: B={CC,CD,DC}B = \{CC, CD, DC\}, a A∩B={CC}A \cap B = \{CC\}:

P(A∣B)=13.P(A \mid B) = \frac{1}{3}.

Wiele osób odpowiada 12\tfrac{1}{2} - ale to odpowiedź na inne pytanie: „starsze dziecko jest chłopcem”. Wtedy B={CC,CD}B = \{CC, CD\} i P=12P = \tfrac{1}{2}. Drobna zmiana informacji zmienia warunek, a więc i wynik.

Problem Monty Halla

W teleturnieju są trzy drzwi, za jednymi samochód. Wybierasz drzwi, prowadzący (który wie, gdzie jest samochód) otwiera inne drzwi z kozą i pyta, czy chcesz zmienić wybór. Zmiana wygrywa z prawdopodobieństwem 23\tfrac{2}{3}, pozostanie - tylko 13\tfrac{1}{3}: pierwszy wybór trafia w samochód w 11 przypadku na 33, a prowadzący swoim ruchem tego nie zmienia. Zmiana wygrywa zawsze wtedy, gdy pierwszy wybór był chybiony. Pełne rozumowanie i symulator, w którym można zagrać tysiące razy: problem Monty Halla.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jaki jest wzór na prawdopodobieństwo warunkowe?P(A∣B)=P(A∩B)P(B)P(A \mid B) = \tfrac{P(A \cap B)}{P(B)}, gdzie P(B)>0P(B) > 0. Przy jednakowo prawdopodobnych wynikach P(A∣B)=∣A∩B∣∣B∣P(A \mid B) = \tfrac{|A \cap B|}{|B|}.

Jak czytać zapis P(A|B)? „Prawdopodobieństwo zdarzenia AA pod warunkiem zdarzenia BB” - czyli jak prawdopodobne jest AA, gdy wiemy, że zaszło BB.

Czy P(A|B) to to samo co P(B|A)? Nie. W klasie z przykładu P(okulary∣dziewczyna)=38P(\text{okulary} \mid \text{dziewczyna}) = \tfrac{3}{8}, a P(dziewczyna∣okulary)=35P(\text{dziewczyna} \mid \text{okulary}) = \tfrac{3}{5}. Związek między nimi daje wzór Bayesa.

Czym różni się prawdopodobieństwo warunkowe od prawdopodobieństwa iloczynu?P(A∩B)P(A \cap B) mówi, jak często zachodzą oba zdarzenia wśród wszystkich wyników; P(A∣B)P(A \mid B) - jak często zachodzi AA wśród wyników, w których zaszło BB. Łączy je wzór P(A∩B)=P(B)⋅P(A∣B)P(A \cap B) = P(B) \cdot P(A \mid B).

Czy w problemie Monty Halla opłaca się zmienić drzwi? Tak - zmiana wygrywa z prawdopodobieństwem 23\tfrac{2}{3}, pozostanie przy pierwszym wyborze z 13\tfrac{1}{3}.

Przećwicz

Podsumowanie