Przejdź do treści

Bryły obrotowe - zadania: obrót figury, kula wpisana i opisana, przetapianie

Klasa 4 liceum i technikum

Bryły wpisane i opisane - przekrój osiowy

kula wpisana w stoz˙ek: ρ=P△p=rHr+lkula opisana na stoz˙ku: R=l22H\text{kula wpisana w stożek: } \rho = \frac{P_{\triangle}}{p} = \frac{rH}{r + l} \qquad\qquad \text{kula opisana na stożku: } R = \frac{l^2}{2H}

walec wpisany w kulę: r2+(H2)2=R2kula w walcu: H=2R,  Vkuli=23Vwalca\text{walec wpisany w kulę: } r^2 + \left(\frac{H}{2}\right)^2 = R^2 \qquad\qquad \text{kula w walcu: } H = 2R, \ \ V_{\text{kuli}} = \frac{2}{3}V_{\text{walca}}

przetapianie: Vprzed=Vpo\text{przetapianie: } V_{\text{przed}} = V_{\text{po}}

Zadania z brył obrotowych rozwiązuje się prawie zawsze w przekroju osiowym - płaskiej figurze, którą płaszczyzna zawierająca oś wycina z bryły. Walec daje w nim prostokąt, stożek - trójkąt równoramienny, kula - koło. Kula wpisana w stożek staje się okręgiem wpisanym w trójkąt, walec wpisany w kulę - prostokątem wpisanym w koło. Wymiary odczytane z przekroju wstawiamy na końcu do wzorów na pole i objętość.

Jaka bryła powstaje z obrotu figury

Każdy bok figury, obracając się dookoła osi, zakreśla jakąś powierzchnię:

Bryłę składamy z walców i stożków, dodając je albo odejmując. Najpierw zawsze rysujemy figurę razem z jej odbiciem względem osi - to jest przekrój osiowy bryły.

Przykład 1. Trapez prostokątny ABCDABCD ma podstawy ∣AB∣=7|AB| = 7, ∣CD∣=4|CD| = 4 i wysokość ∣AD∣=4|AD| = 4. Obracamy go dookoła prostej CDCD, czyli dookoła krótszej podstawy. Oblicz objętość i pole powierzchni bryły.

D C B A 7 4 4 5 trapez i oś obrotu CD 4 wnęka przekrój osiowy bryły
Trapez obracany wokół krótszej podstawy CD. Przekrój osiowy bryły to prostokąt 7 × 8 ze stożkowym wcięciem o wierzchołku C.

Krok 1. Rozpoznanie bryły. Bok ABAB jest równoległy do osi w odległości 44 - zakreśla walec o promieniu 44 i wysokości 77. Ramię BCBC ma koniec CC na osi - zakreśla stożek o promieniu 44 i wysokości 7−4=37 - 4 = 3. Ten stożek jest wycięty z walca: między osią a ramieniem BCBC nie ma trapezu. Tworząca wnęki: ∣BC∣=32+42=5|BC| = \sqrt{3^2 + 4^2} = 5.

Krok 2. Objętość: walec minus stożek.

V=π⋅42⋅7−13π⋅42⋅3=112π−16π=96π.V = \pi \cdot 4^2 \cdot 7 - \frac{1}{3}\pi \cdot 4^2 \cdot 3 = 112\pi - 16\pi = 96\pi.

Krok 3. Pole: tylko to, co jest na zewnątrz. Bok ADAD daje koło o promieniu 44, bok ABAB - powierzchnię boczną walca, ramię BCBC - powierzchnię boczną stożka (ściankę wnęki). Podstawy walca po stronie wnęki nie ma - w jej miejscu jest właśnie wnęka.

P=π⋅42+2π⋅4⋅7+π⋅4⋅5=16π+56π+20π=92π.P = \pi \cdot 4^2 + 2\pi \cdot 4 \cdot 7 + \pi \cdot 4 \cdot 5 = 16\pi + 56\pi + 20\pi = 92\pi.

Odpowiedź. V=96πV = 96\pi, P=92πP = 92\pi. Obrót tego samego trapezu dookoła dłuższej podstawy daje walec z doklejonym stożkiem - to zadanie jest w zestawie bryła powstała z obrotu.

Kula wpisana w stożek i kula opisana na stożku

Kula jest wpisana w stożek, gdy jest styczna do podstawy i do powierzchni bocznej. W przekroju osiowym to okrąg wpisany w trójkąt równoramienny. Kula jest opisana na stożku, gdy wierzchołek i okrąg podstawy leżą na sferze - w przekroju to okrąg opisany na trójkącie.

ρ 6 10 kula wpisana R kula opisana
Stożek o promieniu 6, wysokości 8 i tworzącej 10. Kula wpisana ma promień ρ = 3, kula opisana - R = 6,25. Oba środki leżą na osi stożka.

Przykład 2. Stożek ma promień podstawy 66 i wysokość 88. Oblicz promień kuli wpisanej w stożek i promień kuli opisanej na stożku.

Krok 1. Przekrój osiowy. Trójkąt o podstawie 1212, wysokości 88 i ramionach l=36+64=10l = \sqrt{36 + 64} = 10. Jego pole P=12⋅12⋅8=48P = \frac{1}{2} \cdot 12 \cdot 8 = 48, połowa obwodu p=10+10+122=16p = \frac{10 + 10 + 12}{2} = 16.

Krok 2. Kula wpisana. Promień okręgu wpisanego w trójkąt to ρ=Pp\rho = \frac{P}{p} (lekcja o okręgu wpisanym):

ρ=4816=3.\rho = \frac{48}{16} = 3.

Ogólnie P=rHP = rH i p=r+lp = r + l, więc ρ=rHr+l\rho = \frac{rH}{r + l}.

Krok 3. Kula opisana. Środek kuli leży na osi w odległości RR od wierzchołka, więc od środka podstawy dzieli go H−RH - R. Odległość od środka kuli do punktu okręgu podstawy też wynosi RR:

(H−R)2+r2=R2⟹H2+r2=2HR⟹R=l22H=10016=6,25.(H - R)^2 + r^2 = R^2 \quad\Longrightarrow\quad H^2 + r^2 = 2HR \quad\Longrightarrow\quad R = \frac{l^2}{2H} = \frac{100}{16} = 6{,}25.

Odpowiedź. ρ=3\rho = 3, R=6,25R = 6{,}25. Objętość kuli wpisanej to 43π⋅27=36π\frac{4}{3}\pi \cdot 27 = 36\pi, a stożka 13π⋅36⋅8=96π\frac{1}{3}\pi \cdot 36 \cdot 8 = 96\pi - kula zajmuje 3696=37,5%\frac{36}{96} = 37{,}5\% stożka.

Uwaga: tu R<HR < H, więc środek kuli opisanej leży wewnątrz stożka. Gdy kąt rozwarcia jest rozwarty, wychodzi R>HR > H i środek leży pod podstawą - wzór działa tak samo.

Kula wpisana w walec i walec wpisany w kulę

kula wpisana w walec R 2R 2R przekrój osiowy
Kula wpisana w walec: walec ma promień R i wysokość 2R (walec równoboczny), a przekrój osiowy jest kwadratem z wpisanym okręgiem.

Kula wpisana w walec jest styczna do obu podstaw i do powierzchni bocznej. To możliwe tylko w walcu równobocznym: H=2RH = 2R, a przekrój osiowy jest kwadratem. Stosunek objętości jest stały:

VkuliVwalca=43πR3πR2⋅2R=23.\frac{V_{\text{kuli}}}{V_{\text{walca}}} = \frac{\frac{4}{3}\pi R^3}{\pi R^2 \cdot 2R} = \frac{2}{3}.

To odkrycie Archimedesa - także pole sfery stanowi 23\frac{2}{3} pola całkowitego walca (4πR24\pi R^2 wobec 6πR26\pi R^2).

Walec wpisany w kulę ma oba okręgi podstaw na sferze. W przekroju osiowym prostokąt 2r×H2r \times H jest wpisany w koło o promieniu RR, a jego przekątna jest średnicą koła.

Przykład 3. W kulę o promieniu 55 wpisano walec o wysokości 66. Oblicz objętość walca i jaką część kuli zajmuje.

Krok 1. Promień walca. Z trójkąta o bokach rr, H2=3\frac{H}{2} = 3 i R=5R = 5: r=25−9=4r = \sqrt{25 - 9} = 4.

Krok 2. Objętości. Vw=π⋅16⋅6=96πV_w = \pi \cdot 16 \cdot 6 = 96\pi, Vk=43π⋅125=5003πV_k = \frac{4}{3}\pi \cdot 125 = \frac{500}{3}\pi.

Krok 3. Stosunek. 96π5003π=288500=0,576\frac{96\pi}{\frac{500}{3}\pi} = \frac{288}{500} = 0{,}576.

Odpowiedź. Vw=96πV_w = 96\pi; walec zajmuje 57,6%57{,}6\% objętości kuli. Który walec wpisany w kulę ma największą objętość, liczymy pochodną w lekcji zadania optymalizacyjne - wychodzi niewiele więcej, około 57,7%57{,}7\%.

Przetapianie brył

Przy przetapianiu (przelewaniu, przesypywaniu) zmienia się kształt, ale nie zmienia się objętość. Zapisujemy równanie „objętość przed = objętość po” i wyznaczamy nieznany wymiar.

Przykład 4. Metalowy walec o promieniu 22 i wysokości 99 przetopiono na kulę. Oblicz jej promień i porównaj pola powierzchni.

Krok 1. Równanie objętości.

π⋅22⋅9=43πR3⟹36=43R3⟹R3=27,  R=3.\pi \cdot 2^2 \cdot 9 = \frac{4}{3}\pi R^3 \quad\Longrightarrow\quad 36 = \frac{4}{3}R^3 \quad\Longrightarrow\quad R^3 = 27, \ \ R = 3.

Krok 2. Pola. Walec: 2π⋅4+2π⋅2⋅9=8π+36π=44π2\pi \cdot 4 + 2\pi \cdot 2 \cdot 9 = 8\pi + 36\pi = 44\pi. Kula: 4π⋅9=36π4\pi \cdot 9 = 36\pi.

Odpowiedź. R=3R = 3. Kula ma mniejsze pole niż walec o tej samej objętości - spośród wszystkich brył o danej objętości najmniejsze pole ma właśnie kula. Dlatego krople i bańki mydlane są okrągłe.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak obliczyć promień kuli wpisanej w stożek? To promień okręgu wpisanego w przekrój osiowy: ρ=Pp=rHr+l\rho = \frac{P}{p} = \frac{rH}{r + l}. Dla stożka o promieniu 66 i wysokości 88 wychodzi ρ=3\rho = 3.

Jak obliczyć promień kuli opisanej na stożku?R=l22HR = \frac{l^2}{2H}, gdzie ll to tworząca, a HH - wysokość stożka. Wzór wynika z równania (H−R)2+r2=R2(H - R)^2 + r^2 = R^2.

Jaka bryła powstaje z obrotu trójkąta prostokątnego wokół przeciwprostokątnej? Dwa stożki o wspólnej podstawie. Promień podstawy to wysokość trójkąta opuszczona na przeciwprostokątną, a suma wysokości stożków - przeciwprostokątna.

Jaką część walca zajmuje wpisana w niego kula? Dokładnie 23\frac{2}{3} - niezależnie od promienia.

Czy przy przetapianiu zmienia się pole powierzchni? Tak, zachowuje się tylko objętość. Pole zwykle się zmienia - kula ma najmniejsze pole spośród brył o tej samej objętości.

Przećwicz

Podsumowanie