Przejdź do treści

Schemat Bernoulliego - wzór, przykłady i najbardziej prawdopodobna liczba sukcesów

Klasa 4 liceum i technikum

Schemat Bernoulliego

Próba Bernoulliego: doświadczenie z dwoma wynikami - sukces (prawdopodobieństwo pp) i porażka (q=1−pq = 1 - p).

Schemat Bernoulliego: nn niezależnych powtórzeń tej samej próby. Prawdopodobieństwo dokładnie kk sukcesów:

P(Sn=k)=(nk)⋅pk⋅qn−k,k=0,1,…,nP(S_n = k) = \binom{n}{k} \cdot p^k \cdot q^{n-k}, \qquad k = 0, 1, \ldots, n

Co najmniej jeden sukces:

P(Sn≥1)=1−qnP(S_n \ge 1) = 1 - q^n

Najbardziej prawdopodobna liczba sukcesów k0k_0: gdy (n+1)p(n+1)p nie jest całkowite, k0=⌊(n+1)p⌋k_0 = \lfloor (n+1)p \rfloor; gdy jest - dwie wartości (n+1)p−1(n+1)p - 1 i (n+1)p(n+1)p.

Schemat Bernoulliego to model doświadczenia, w którym tę samą próbę o dwóch wynikach - sukcesie z prawdopodobieństwem pp i porażce z prawdopodobieństwem q=1−pq = 1 - p - powtarzamy nn razy niezależnie. Prawdopodobieństwo otrzymania dokładnie kk sukcesów wynosi P(Sn=k)=(nk)pkqn−kP(S_n = k) = \binom{n}{k} p^k q^{n-k}. Na przykład prawdopodobieństwo wyrzucenia dokładnie dwóch szóstek w pięciu rzutach kostką to (52)(16)2(56)3≈0,161\binom{5}{2} \left(\tfrac{1}{6}\right)^2 \left(\tfrac{5}{6}\right)^3 \approx 0{,}161.

Schemat nosi imię Jakoba Bernoulliego, autora wydanej pośmiertnie w 1713 roku „Ars Conjectandi”, w której udowodnił pierwszą wersję prawa wielkich liczb.

Kiedy można stosować schemat Bernoulliego

Muszą być spełnione trzy warunki:

  1. dwa wyniki każdej próby - sukces albo porażka (co uznajemy za sukces, wybieramy sami: szóstka, orzeł, trafienie, wadliwy produkt);
  2. stałe pp w każdej próbie;
  3. niezależność prób.

Rzuty kostką, monetą, strzały do tarczy, losowanie ze zwracaniem - pasują. Losowanie bez zwracania - nie pasuje, bo skład urny i pp zmieniają się z próby na próbę (wtedy liczymy kombinacjami albo drzewkiem).

Skąd wzór

Weźmy n=5n = 5 rzutów kostką i sukces „szóstka” (p=16p = \tfrac{1}{6}). Ile wynosi prawdopodobieństwo dokładnie dwóch szóstek?

Krok 1. Jeden konkretny ciąg. Na przykład S, S, P, P, P (szóstki w dwóch pierwszych rzutach). Rzuty są niezależne, więc mnożymy: 16⋅16⋅56⋅56⋅56=p2q3\tfrac{1}{6} \cdot \tfrac{1}{6} \cdot \tfrac{5}{6} \cdot \tfrac{5}{6} \cdot \tfrac{5}{6} = p^2 q^3. Każdy ciąg z dwoma sukcesami ma to samo prawdopodobieństwo p2q3p^2 q^3 - zmienia się tylko kolejność czynników.

Krok 2. Ile jest takich ciągów. Wybieramy, w których 22 z 55 rzutów wypadły szóstki: (52)=10\binom{5}{2} = 10 sposobów.

Krok 3. Ciągi wykluczają się, więc dodajemy 1010 jednakowych składników:

P(S5=2)=(52)(16)2(56)3=10⋅136⋅125216=12507776=6253888≈0,161.P(S_5 = 2) = \binom{5}{2} \left(\frac{1}{6}\right)^2 \left(\frac{5}{6}\right)^3 = 10 \cdot \frac{1}{36} \cdot \frac{125}{216} = \frac{1250}{7776} = \frac{625}{3888} \approx 0{,}161.

Ogólnie: pkqn−kp^k q^{n-k} to prawdopodobieństwo jednego ciągu, (nk)\binom{n}{k} - liczba ciągów. Stąd wzór.

Rozkład liczby sukcesów

Dla n=5n = 5 i p=16p = \tfrac{1}{6} policzmy wszystkie wartości (wspólny mianownik 65=77766^5 = 7776):

k (liczba szóstek)012345
P(S₅ = k)3125/77763125/77761250/7776250/777625/77761/7776
w przybliżeniu0,4020,4020,1610,0320,0030,0001
0,10,20,30,4 0,4020,4020,1610,0320,003< 0,001 012345k - liczba szóstek
Rozkład liczby szóstek w pięciu rzutach kostką. Zero i jedna szóstka są jednakowo prawdopodobne (po 3125/7776), pięć szóstek zdarza się raz na 7776 serii.

Liczniki sumują się do 77767776, czyli prawdopodobieństwa do 11 - to rozwinięcie (q+p)5=1(q + p)^5 = 1 z dwumianu Newtona. Dlatego taki rozkład nazywa się dwumianowym. Przy dużym nn jego wykres przybiera kształt dzwonu - to treść centralnego twierdzenia granicznego (w symulatorze widać, jak słupki układają się w krzywą Gaussa).

Co najmniej jeden sukces

Zdarzenie przeciwne do „co najmniej jeden sukces” to „same porażki”, którego prawdopodobieństwo wynosi qnq^n:

P(Sn≥1)=1−qn.P(S_n \ge 1) = 1 - q^n.

Przykład 1 (zakład kawalera de Méré). W XVII wieku kawaler de Méré obstawiał, że w 44 rzutach kostką wypadnie co najmniej jedna szóstka - i wygrywał:

1−(56)4=1−6251296=6711296≈0,518>12.1 - \left(\frac{5}{6}\right)^4 = 1 - \frac{625}{1296} = \frac{671}{1296} \approx 0{,}518 > \frac{1}{2}.

Potem zaczął obstawiać co najmniej jedną parę szóstek w 2424 rzutach dwiema kostkami i przegrywał: 1−(3536)24≈0,4911 - \left(\tfrac{35}{36}\right)^{24} \approx 0{,}491. Ten problem (razem z zagadnieniem podziału stawki w przerwanej grze) trafił do Blaise’a Pascala, a jego korespondencja z Fermatem w 1654 roku uchodzi za początek rachunku prawdopodobieństwa.

Przykład 2 (ile prób potrzeba). Ile razy trzeba rzucić kostką, żeby prawdopodobieństwo wyrzucenia co najmniej jednej szóstki przekroczyło 0,90{,}9?

Szukamy najmniejszego nn, dla którego 1−(56)n>0,91 - \left(\tfrac{5}{6}\right)^n > 0{,}9, czyli (56)n<0,1\left(\tfrac{5}{6}\right)^n < 0{,}1. Logarytmując: n>log⁡0,1log⁡(5/6)≈12,63n > \tfrac{\log 0{,}1}{\log (5/6)} \approx 12{,}63. Sprawdzenie: (56)12≈0,112\left(\tfrac{5}{6}\right)^{12} \approx 0{,}112 (za mało), (56)13≈0,093\left(\tfrac{5}{6}\right)^{13} \approx 0{,}093 (wystarczy).

Odpowiedź: 1313 rzutów. (Uwaga: dzielenie przez ujemny log⁡56\log \tfrac{5}{6} odwraca nierówność.)

Co najmniej k i co najwyżej k

„Co najmniej kk” i „co najwyżej kk” to sumy kilku wyrazów wzoru Bernoulliego.

Przykład 3. Test ma 1010 pytań, każde z 44 odpowiedziami, z których jedna jest dobra. Uczeń zgaduje wszystkie odpowiedzi. Jakie jest prawdopodobieństwo, że trafi co najmniej 88?

Tu n=10n = 10, p=14p = \tfrac{1}{4}, q=34q = \tfrac{3}{4}, więc pkq10−k=310−k410p^k q^{10-k} = \tfrac{3^{10-k}}{4^{10}}:

P(S10≥8)=(108)32410+(109)3410+(1010)1410P(S_{10} \ge 8) = \binom{10}{8} \frac{3^2}{4^{10}} + \binom{10}{9} \frac{3}{4^{10}} + \binom{10}{10} \frac{1}{4^{10}}

=45⋅9+10⋅3+11 048 576=4361 048 576=109262 144≈0,0004.= \frac{45 \cdot 9 + 10 \cdot 3 + 1}{1\,048\,576} = \frac{436}{1\,048\,576} = \frac{109}{262\,144} \approx 0{,}0004.

Zgadywanie daje „dobrą ocenę” średnio raz na ponad 24002400 prób. Przy „co najwyżej” działamy tak samo, a gdy składników jest dużo - liczymy przez zdarzenie przeciwne.

Najbardziej prawdopodobna liczba sukcesów

W tabeli wyżej najbardziej prawdopodobne są 00 i 11 szóstka - remis. Ogólna reguła: porównujemy kolejne wyrazy rozkładu. Iloraz

P(Sn=k+1)P(Sn=k)=n−kk+1⋅pq\frac{P(S_n = k+1)}{P(S_n = k)} = \frac{n - k}{k + 1} \cdot \frac{p}{q}

jest większy od 11 dokładnie wtedy, gdy k<(n+1)p−1k < (n+1)p - 1. Rozkład rośnie, dopóki kk nie dojdzie do (n+1)p(n+1)p, a potem maleje. Stąd: jeśli (n+1)p(n+1)p nie jest liczbą całkowitą, najbardziej prawdopodobna liczba sukcesów to ⌊(n+1)p⌋\lfloor (n+1)p \rfloor, a jeśli jest - są dwie: (n+1)p−1(n+1)p - 1 i (n+1)p(n+1)p. Dla n=5n = 5, p=16p = \tfrac{1}{6}: (n+1)p=1(n+1)p = 1, więc remis k=0k = 0 i k=1k = 1 - zgodnie z tabelą.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jaki jest wzór Bernoulliego?P(Sn=k)=(nk)pk(1−p)n−kP(S_n = k) = \binom{n}{k} p^k (1-p)^{n-k} - prawdopodobieństwo dokładnie kk sukcesów w nn niezależnych próbach, gdy sukces w jednej próbie ma prawdopodobieństwo pp.

Kiedy stosuje się schemat Bernoulliego? Gdy powtarzamy niezależnie tę samą próbę o dwóch wynikach ze stałym prawdopodobieństwem sukcesu: rzuty kostką i monetą, strzały, losowanie ze zwracaniem, kontrola losowo wybranych produktów.

Jakie jest prawdopodobieństwo wyrzucenia dokładnie 2 szóstek w 5 rzutach?(52)(16)2(56)3=6253888≈0,161\binom{5}{2} \left(\tfrac{1}{6}\right)^2 \left(\tfrac{5}{6}\right)^3 = \tfrac{625}{3888} \approx 0{,}161.

Jak obliczyć prawdopodobieństwo co najmniej jednego sukcesu w schemacie Bernoulliego?1−qn1 - q^n, gdzie q=1−pq = 1 - p. Na przykład co najmniej jedna szóstka w 44 rzutach: 1−(56)4≈0,5181 - \left(\tfrac{5}{6}\right)^4 \approx 0{,}518.

Ile wynosi średnia liczba sukcesów w schemacie Bernoulliego?n⋅pn \cdot p - to wartość oczekiwana liczby sukcesów. Dla 55 rzutów kostką średnio 56\tfrac{5}{6} szóstki. Wyprowadzenie jest w następnej lekcji.

Przećwicz

Podsumowanie