Przejdź do treści

Własności funkcji wykładniczej - monotoniczność, różnowartościowość, wykres

Klasa 4 liceum i technikum

Funkcja wykładnicza - własności

f(x)=ax,a>0, a≠1f(x) = a^x, \qquad a > 0, \ a \ne 1

Dziedzina: R\mathbb{R}. Zbiór wartości: (0,+∞)(0, +\infty). Brak miejsc zerowych, asymptota pozioma y=0y = 0, punkt (0,1)(0, 1) na wykresie.

a>1:x1<x2  ⟺  ax1<ax2(funkcja rosnąca)a > 1: \quad x_1 < x_2 \iff a^{x_1} < a^{x_2} \quad \text{(funkcja rosnąca)}

0<a<1:x1<x2  ⟺  ax1>ax2(funkcja malejąca)0 < a < 1: \quad x_1 < x_2 \iff a^{x_1} > a^{x_2} \quad \text{(funkcja malejąca)}

ax1=ax2  ⟺  x1=x2(roˊz˙nowartosˊciowosˊcˊ)a^{x_1} = a^{x_2} \iff x_1 = x_2 \quad \text{(różnowartościowość)}

Funkcja wykładnicza to funkcja f(x)=axf(x) = a^x o podstawie a>0a > 0, a≠1a \ne 1, określona dla wszystkich liczb rzeczywistych. Przyjmuje tylko wartości dodatnie, jest rosnąca dla a>1a > 1, malejąca dla 0<a<10 < a < 1 i różnowartościowa - każdą wartość przyjmuje dokładnie raz.

W klasie pierwszej, w lekcji funkcja wykładnicza - definicja, własności i przykłady, te własności odczytaliśmy z wykresów 2x2^x i (12)x\left(\tfrac{1}{2}\right)^x. Teraz je uzasadnimy i nauczymy się z nich korzystać: do porównywania liczb, szukania wartości największej i najmniejszej oraz zadań z parametrem. To fundament dwóch najważniejszych lekcji tego rozdziału - równań i nierówności wykładniczych.

Dlaczego podstawa musi być dodatnia i różna od 1

Dlaczego funkcja wykładnicza jest monotoniczna

Korzystamy z jednego faktu o potęgach: jeśli a>1a > 1 i d>0d > 0, to ad>1a^d > 1, a jeśli 0<a<10 < a < 1 i d>0d > 0, to ad<1a^d < 1 (np. 20,5=2>12^{0{,}5} = \sqrt{2} > 1, 0,52=0,25<10{,}5^{2} = 0{,}25 < 1).

Weźmy dwa argumenty x1<x2x_1 < x_2 i oznaczmy d=x2−x1>0d = x_2 - x_1 > 0. Różnica wartości to

f(x2)−f(x1)=ax2−ax1=ax1(ax2−x1−1)=ax1(ad−1)f(x_2) - f(x_1) = a^{x_2} - a^{x_1} = a^{x_1}\left(a^{x_2 - x_1} - 1\right) = a^{x_1}\left(a^{d} - 1\right)

Czynnik ax1a^{x_1} jest zawsze dodatni. O znaku różnicy decyduje więc nawias:

Tak wygląda definicja monotoniczności funkcji w działaniu: bierzemy dowolne x1<x2x_1 < x_2 i badamy znak f(x2)−f(x1)f(x_2) - f(x_1).

Różnowartościowość - klucz do równań wykładniczych

Funkcja ściśle monotoniczna jest różnowartościowa: różnym argumentom odpowiadają różne wartości. Dla funkcji wykładniczej oznacza to

ax1=ax2  ⟺  x1=x2a^{x_1} = a^{x_2} \iff x_1 = x_2

To zdanie zamienia równanie wykładnicze w zwykłe: z 23x−1=252^{3x - 1} = 2^5 wynika od razu 3x−1=53x - 1 = 5, czyli x=2x = 2. Monotoniczność robi to samo z nierównościami - z tą różnicą, że przy podstawie mniejszej od 11 zmienia się zwrot.

Jak podstawa wpływa na wykres

−3−2−1123123468xyy = 2ˣy = 3ˣy = (½)ˣ
Wykresy y = 2ˣ, y = 3ˣ (linia przerywana) i y = (½)ˣ. Wszystkie przechodzą przez punkt (0, 1). Dla x > 0 wyżej leży wykres o większej podstawie, dla x < 0 - odwrotnie.

Z rysunku i z porównywania potęg wynikają trzy obserwacje:

Im podstawa dalsza od 11, tym wykres bardziej stromy. Gdy aa zbliża się do 11, wykres „kładzie się” na prostej y=1y = 1 - możesz to zobaczyć, przesuwając suwak w rysowniku funkcji.

Przykład 1 - porządkowanie liczb

Zadanie. Uporządkuj rosnąco liczby 93\sqrt[3]{9},  30,6\ 3^{0{,}6},  (13)−0,7\ \left(\tfrac{1}{3}\right)^{-0{,}7}.

Krok 1. Wspólna podstawa 33. 93=323=323\sqrt[3]{9} = \sqrt[3]{3^2} = 3^{\frac{2}{3}} oraz (13)−0,7=(3−1)−0,7=30,7\left(\tfrac{1}{3}\right)^{-0{,}7} = \left(3^{-1}\right)^{-0{,}7} = 3^{0{,}7}.

Krok 2. Porównanie wykładników. 0,6<23=0,66…<0,70{,}6 < \tfrac{2}{3} = 0{,}66\ldots < 0{,}7, a funkcja 3x3^x jest rosnąca, więc kolejność potęg jest taka sama jak kolejność wykładników.

Odpowiedź. 30,6<93<(13)−0,73^{0{,}6} < \sqrt[3]{9} < \left(\tfrac{1}{3}\right)^{-0{,}7}.

Przykład 2 - wartość największa i najmniejsza w przedziale

Funkcja monotoniczna osiąga wartość największą i najmniejszą na końcach przedziału domkniętego. Wystarczy wiedzieć, który koniec jest który.

Zadanie. Wyznacz największą i najmniejszą wartość funkcji f(x)=(13)xf(x) = \left(\tfrac{1}{3}\right)^x w przedziale [−2,1][-2, 1].

Krok 1. Podstawa 13<1\tfrac{1}{3} < 1, więc funkcja jest malejąca: największa wartość jest na lewym końcu, najmniejsza na prawym.

Krok 2.

f(−2)=(13)−2=32=9,f(1)=13f(-2) = \left(\tfrac{1}{3}\right)^{-2} = 3^2 = 9, \qquad f(1) = \tfrac{1}{3}

Odpowiedź. Wartość największa to 99 (dla x=−2x = -2), najmniejsza to 13\tfrac{1}{3} (dla x=1x = 1).

Na przedziale otwartym lub nieograniczonym wartości skrajnej może nie być. Na przykład f(x)=2xf(x) = 2^x dla x≤3x \le 3 przyjmuje wartości z przedziału (0,8](0, 8]: największa to 88, a najmniejszej nie ma, bo wykres tylko zbliża się do osi OXOX.

Przykład 3 - parametr w podstawie

Zadanie. Dla jakich wartości parametru mm funkcja f(x)=(3−m)xf(x) = (3 - m)^x jest funkcją wykładniczą rosnącą, a dla jakich - malejącą?

Krok 1. Warunek istnienia. Podstawa musi być dodatnia i różna od 11: 3−m>03 - m > 0 i 3−m≠13 - m \ne 1, czyli m<3m < 3 i m≠2m \ne 2.

Krok 2. Funkcja rosnąca: 3−m>13 - m > 1, czyli m<2m < 2.

Krok 3. Funkcja malejąca: 0<3−m<10 < 3 - m < 1, czyli 2<m<32 < m < 3.

Odpowiedź. Funkcja jest rosnąca dla m∈(−∞,2)m \in (-\infty, 2) i malejąca dla m∈(2,3)m \in (2, 3). Dla m=2m = 2 jest stała (1x=11^x = 1), a dla m≥3m \ge 3 nie jest funkcją wykładniczą.

Przykład 4 - wzór funkcji z punktu wykresu

Zadanie. Wykres funkcji f(x)=axf(x) = a^x przechodzi przez punkt (−2,16)(-2, 16). Wyznacz aa i oblicz f(32)f\left(\tfrac{3}{2}\right).

Krok 1. f(−2)=16f(-2) = 16, czyli a−2=16a^{-2} = 16, a więc 1a2=16\frac{1}{a^2} = 16 i a2=116a^2 = \frac{1}{16}.

Krok 2. Podstawa musi być dodatnia, więc a=14a = \frac{1}{4} (rozwiązanie a=−14a = -\frac{1}{4} odrzucamy).

Krok 3.

f(32)=(14)32=(12)3=18f\left(\tfrac{3}{2}\right) = \left(\tfrac{1}{4}\right)^{\frac{3}{2}} = \left(\tfrac{1}{2}\right)^{3} = \tfrac{1}{8}

Odpowiedź. a=14a = \frac{1}{4}, f(32)=18f\left(\tfrac{3}{2}\right) = \frac{1}{8}. Funkcja jest malejąca, co zgadza się z danymi: dla x=−2x = -2 wartość jest duża.

Wzrost wykładniczy wyprzedza każdy wielomian

Funkcja 2x2^x dla małych xx potrafi być mniejsza od x3x^3, ale w końcu wyprzedza ją na zawsze:

x1251020
x³1812510008000
2ˣ243210241 048 576

Od x≈9,94x \approx 9{,}94 potęga 2x2^x jest już zawsze większa od x3x^3, a dla x=20x = 20 - ponad sto razy większa. To samo dotyczy każdej funkcji axa^x z a>1a > 1 i każdego wielomianu - dlatego o procesach, które „wymykają się spod kontroli”, mówimy, że rosną wykładniczo.

Liczba e i funkcja eˣ

Wśród wszystkich podstaw szczególna jest liczba Eulera e≈2,71828e \approx 2{,}71828 - granica ciągu (1+1n)n\left(1 + \frac{1}{n}\right)^n. Funkcja f(x)=exf(x) = e^x (funkcja eksponencjalna) jest rosnąca, bo e>1e > 1, a jej wykres leży między wykresami 2x2^x i 3x3^x. Wyróżnia ją to, że jest swoją własną pochodną: (ex)′=ex\left(e^x\right)' = e^x, więc w punkcie (0,1)(0, 1) jej wykres jest nachylony do osi OXOX pod kątem 45°45°. Historię i własności tej liczby opisuje strona liczba e, a pochodne funkcji - lekcja funkcja pochodna.

Najczęstsze pytania

Jakie własności ma funkcja wykładnicza? Dziedzina R\mathbb{R}, zbiór wartości (0,+∞)(0, +\infty), brak miejsc zerowych, asymptota pozioma y=0y = 0, wykres przechodzi przez (0,1)(0, 1). Dla a>1a > 1 jest rosnąca, dla 0<a<10 < a < 1 - malejąca; zawsze jest różnowartościowa.

Jak sprawdzić, czy funkcja wykładnicza jest rosnąca? Spójrz na podstawę: większa od 11 - funkcja rosnąca, między 00 a 11 - malejąca. Uwaga na zapis 2−x2^{-x}: to (12)x\left(\tfrac{1}{2}\right)^x, więc funkcja malejąca.

Czy funkcja wykładnicza jest różnowartościowa? Tak. Jest ściśle monotoniczna, więc każdą wartość dodatnią przyjmuje dokładnie raz. Stąd ax1=ax2a^{x_1} = a^{x_2} tylko dla x1=x2x_1 = x_2.

Czy funkcja wykładnicza ma wartość najmniejszą? Na całej dziedzinie nie - zbliża się do zera, ale go nie osiąga. Na przedziale domkniętym [p,q][p, q] ma: dla a>1a > 1 wartość najmniejsza to apa^p, dla 0<a<10 < a < 1 - aqa^q.

Jaką podstawę ma funkcja f(x)=4−xf(x) = 4^{-x}?4−x=(4−1)x=(14)x4^{-x} = \left(4^{-1}\right)^x = \left(\tfrac{1}{4}\right)^x, więc podstawa to 14\tfrac{1}{4} i funkcja jest malejąca.

Czym różni się funkcja wykładnicza od potęgowej? W funkcji wykładniczej axa^x zmienna jest w wykładniku, w potęgowej xnx^n - w podstawie. 2x2^x i x2x^2 to zupełnie różne funkcje: pierwsza nie ma miejsc zerowych i rośnie szybciej od każdego wielomianu, druga to parabola.

Przećwicz

Podsumowanie