Przejdź do treści

Wzór na prawdopodobieństwo całkowite i wzór Bayesa - przykłady z drzewkiem

Klasa 4 liceum i technikum

Prawdopodobieństwo całkowite i wzór Bayesa

Założenie: zdarzenia B1,B2,…,BnB_1, B_2, \ldots, B_n tworzą rozbicie Ω\Omega - wykluczają się parami, B1∪…∪Bn=ΩB_1 \cup \ldots \cup B_n = \Omega i P(Bi)>0P(B_i) > 0.

Wzór na prawdopodobieństwo całkowite:

P(A)=∑i=1nP(A∣Bi)⋅P(Bi)P(A) = \sum_{i=1}^{n} P(A \mid B_i) \cdot P(B_i)

dla dwóch przypadków: P(A)=P(A∣B1)P(B1)+P(A∣B2)P(B2)P(A) = P(A \mid B_1) P(B_1) + P(A \mid B_2) P(B_2).

Wzór Bayesa (dla P(A)>0P(A) > 0):

P(Bk∣A)=P(A∣Bk)⋅P(Bk)P(A)P(B_k \mid A) = \frac{P(A \mid B_k) \cdot P(B_k)}{P(A)}

Wzór na prawdopodobieństwo całkowite pozwala obliczyć prawdopodobieństwo zdarzenia AA, które może zajść w kilku wykluczających się przypadkach B1,…,BnB_1, \ldots, B_n: mnożymy prawdopodobieństwo każdego przypadku przez prawdopodobieństwo AA w tym przypadku i wyniki dodajemy. Wzór Bayesa odwraca pytanie: wiedząc, że AA zaszło, podaje prawdopodobieństwo, że zaszło to w przypadku BkB_k. Na drzewku pierwszy wzór to suma gałęzi sprzyjających, a drugi - udział jednej z tych gałęzi w sumie.

Twierdzenie o prawdopodobieństwie całkowitym

Twierdzenie. Jeżeli B1,…,BnB_1, \ldots, B_n są rozbiciem Ω\Omega i P(Bi)>0P(B_i) > 0 dla każdego ii, to dla dowolnego zdarzenia AA

P(A)=∑i=1nP(A∣Bi)⋅P(Bi).P(A) = \sum_{i=1}^{n} P(A \mid B_i) \cdot P(B_i).

Dowód. Zdarzenia A∩B1,…,A∩BnA \cap B_1, \ldots, A \cap B_n wykluczają się parami (bo wykluczają się BiB_i), a ich suma to A∩(B1∪…∪Bn)=A∩Ω=AA \cap (B_1 \cup \ldots \cup B_n) = A \cap \Omega = A. Z aksjomatu addytywności P(A)=P(A∩B1)+…+P(A∩Bn)P(A) = P(A \cap B_1) + \ldots + P(A \cap B_n), a ze wzoru na iloczyn P(A∩Bi)=P(A∣Bi)⋅P(Bi)P(A \cap B_i) = P(A \mid B_i) \cdot P(B_i). ■\blacksquare

W praktyce BiB_i to „przypadki pierwszego etapu” (która urna, która maszyna, czy ktoś jest chory), a AA - wynik drugiego etapu. Wzór niczym nie różni się od drzewka z lekcji o doświadczeniach wieloetapowych - nadaje mu tylko nazwę.

Przykład: trzy maszyny

Przykład 1. Fabryka produkuje śruby na trzech maszynach. Maszyna M1M_1 wytwarza 50%50\% śrub, z których 2%2\% jest wadliwych; M2M_2 - 30%30\% śrub z 3%3\% braków; M3M_3 - 20%20\% śrub z 5%5\% braków. Losujemy jedną śrubę.

a) Jakie jest prawdopodobieństwo, że jest wadliwa?

b) Wylosowana śruba okazała się wadliwa. Jakie jest prawdopodobieństwo, że pochodzi z maszyny M3M_3?

M₁BDM₂BDM₃BD 0,50,30,20,020,980,030,970,050,95 0,0100,4900,0090,2910,0100,190
Drzewko dla trzech maszyn: pierwszy poziom - maszyna (0,5; 0,3; 0,2), drugi - śruba wadliwa B albo dobra D. Przy liściach iloczyny wzdłuż dróg.

Krok 1. Rozbicie. M1,M2,M3M_1, M_2, M_3 wykluczają się i razem obejmują całą produkcję: P(M1)=0,5P(M_1) = 0{,}5, P(M2)=0,3P(M_2) = 0{,}3, P(M3)=0,2P(M_3) = 0{,}2.

Krok 2. Prawdopodobieństwo całkowite. BB - „śruba wadliwa”:

P(B)=0,02⋅0,5+0,03⋅0,3+0,05⋅0,2=0,010+0,009+0,010=0,029.P(B) = 0{,}02 \cdot 0{,}5 + 0{,}03 \cdot 0{,}3 + 0{,}05 \cdot 0{,}2 = 0{,}010 + 0{,}009 + 0{,}010 = 0{,}029.

Krok 3. Wzór Bayesa. Interesuje nas udział gałęzi M3M_3 w zdarzeniu BB:

P(M3∣B)=P(B∣M3)⋅P(M3)P(B)=0,0100,029=1029≈0,345.P(M_3 \mid B) = \frac{P(B \mid M_3) \cdot P(M_3)}{P(B)} = \frac{0{,}010}{0{,}029} = \frac{10}{29} \approx 0{,}345.

Odpowiedź: a) 0,0290{,}029; b) 1029≈34,5%\tfrac{10}{29} \approx 34{,}5\%. Choć M3M_3 robi tylko 20%20\% śrub, odpowiada za ponad jedną trzecią braków. Dla porównania P(M1∣B)=1029P(M_1 \mid B) = \tfrac{10}{29} i P(M2∣B)=929P(M_2 \mid B) = \tfrac{9}{29} - trzy odpowiedzi sumują się do 11, bo wadliwa śruba musiała przyjść z którejś maszyny.

Sprawdzenie na liczbach. Z 10001000 śrub 500500 pochodzi z M1M_1 (1010 wadliwych), 300300 z M2M_2 (99 wadliwych), 200200 z M3M_3 (1010 wadliwych). Wadliwych jest 2929, w tym 1010 z M3M_3 - stąd 1029\tfrac{10}{29}. Takie „przeliczenie na 10001000 sztuk” to najpewniejszy sposób na kontrolę rachunków.

Przykład: kostka wybiera urnę

Przykład 2. Rzucamy kostką. Jeśli wypadnie 11 lub 22, losujemy kulę z urny I (33 białe, 11 czarna), w przeciwnym razie z urny II (11 biała, 33 czarne). Wylosowano kulę białą. Jakie jest prawdopodobieństwo, że pochodzi z urny I?

Krok 1. P(U1)=26=13P(U_1) = \tfrac{2}{6} = \tfrac{1}{3}, P(U2)=23P(U_2) = \tfrac{2}{3}; P(b∣U1)=34P(b \mid U_1) = \tfrac{3}{4}, P(b∣U2)=14P(b \mid U_2) = \tfrac{1}{4}.

Krok 2. P(b)=34⋅13+14⋅23=312+212=512P(b) = \tfrac{3}{4} \cdot \tfrac{1}{3} + \tfrac{1}{4} \cdot \tfrac{2}{3} = \tfrac{3}{12} + \tfrac{2}{12} = \tfrac{5}{12}.

Krok 3. P(U1∣b)=3/125/12=35P(U_1 \mid b) = \dfrac{3/12}{5/12} = \tfrac{3}{5}.

Odpowiedź: 35\tfrac{3}{5}. Przed losowaniem urna I była mniej prawdopodobna (13\tfrac{1}{3}), ale biała kula jest „śladem”, który przemawia za nią - i prawdopodobieństwo wzrosło do 35\tfrac{3}{5}.

Przykład: filtr spamu

Przykład 3. 40%40\% poczty przychodzącej na pewną skrzynkę to spam. Słowo „promocja” występuje w 30%30\% wiadomości będących spamem i w 2%2\% zwykłych wiadomości. Przyszła wiadomość ze słowem „promocja”. Jakie jest prawdopodobieństwo, że to spam?

Krok 1. P(S)=0,4P(S) = 0{,}4, P(S′)=0,6P(S') = 0{,}6; P(W∣S)=0,3P(W \mid S) = 0{,}3, P(W∣S′)=0,02P(W \mid S') = 0{,}02.

Krok 2. P(W)=0,3⋅0,4+0,02⋅0,6=0,12+0,012=0,132P(W) = 0{,}3 \cdot 0{,}4 + 0{,}02 \cdot 0{,}6 = 0{,}12 + 0{,}012 = 0{,}132.

Krok 3. P(S∣W)=0,120,132=1011≈0,909P(S \mid W) = \tfrac{0{,}12}{0{,}132} = \tfrac{10}{11} \approx 0{,}909.

Odpowiedź: około 91%91\%. Na tym rachunku opierały się pierwsze filtry antyspamowe (tzw. naiwny klasyfikator Bayesa): każde podejrzane słowo przesuwa prawdopodobieństwo „spam”.

Dlaczego wzór Bayesa bywa zaskakujący

Wzór Bayesa najmocniej zaskakuje przy rzadkich przypadkach. Test na rzadką chorobę może mylić się rzadko, a mimo to większość osób z wynikiem dodatnim jest zdrowa - bo zdrowych jest tak wielu, że nawet mały odsetek fałszywych alarmów przewyższa liczbę chorych. Pełny przykład z liczbami i dowodem: twierdzenie Bayesa. Ten sam wzór wyjaśnia też problem Monty Halla: otwarcie drzwi przez prowadzącego to „ślad”, który zmienia prawdopodobieństwa położenia samochodu.

Schemat rozwiązywania

  1. Nazwij przypadki B1,…,BnB_1, \ldots, B_n (urny, maszyny, chory/zdrowy) i sprawdź, że tworzą rozbicie.
  2. Wypisz dane: P(Bi)P(B_i) i P(A∣Bi)P(A \mid B_i) - zwykle są w treści jako procenty.
  3. Prawdopodobieństwo całkowite: P(A)=∑P(A∣Bi)⋅P(Bi)P(A) = \sum P(A \mid B_i) \cdot P(B_i) (suma gałęzi).
  4. Jeśli pytanie jest „odwrócone” (wiadomo, że AA zaszło - skąd przyszło?), podziel jedną gałąź przez sumę: P(Bk∣A)=P(A∣Bk)⋅P(Bk)P(A)P(B_k \mid A) = \tfrac{P(A \mid B_k) \cdot P(B_k)}{P(A)}.
  5. Kontrola: przelicz na 10001000 obiektów albo sprawdź, że ∑kP(Bk∣A)=1\sum_k P(B_k \mid A) = 1.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jaki jest wzór na prawdopodobieństwo całkowite?P(A)=P(A∣B1)P(B1)+…+P(A∣Bn)P(Bn)P(A) = P(A \mid B_1) P(B_1) + \ldots + P(A \mid B_n) P(B_n), gdzie B1,…,BnB_1, \ldots, B_n wykluczają się parami i w sumie dają Ω\Omega.

Kiedy stosować wzór Bayesa? Gdy znamy prawdopodobieństwa „przypadek → wynik” (P(A∣Bk)P(A \mid B_k)), a pytanie dotyczy kierunku odwrotnego: „wynik zaszedł - jaka jest szansa, że w przypadku BkB_k?”.

Czym różni się prawdopodobieństwo całkowite od wzoru Bayesa? Prawdopodobieństwo całkowite to suma wszystkich gałęzi prowadzących do AA. Wzór Bayesa to iloraz jednej z tych gałęzi przez tę sumę.

Jak zapamiętać wzór Bayesa? „Moja gałąź przez wszystkie gałęzie”: licznik to iloczyn na drodze przez BkB_k do AA, mianownik - prawdopodobieństwo całkowite P(A)P(A).

Czy wzór na prawdopodobieństwo całkowite jest na maturze? Tak, w zakresie rozszerzonym. Zadania da się też rozwiązać samym drzewkiem - wzór to jego zapis symbolami.

Przećwicz

Podsumowanie