Przejdź do treści

Rzut równoległy i rzut prostokątny na płaszczyznę - własności, długość rzutu odcinka i pole rzutu

Klasa 4 liceum i technikum

Rzut równoległy i prostokątny - wzory

Rzut równoległy zachowuje: równoległość prostych, stosunek długości odcinków równoległych (w tym środek odcinka) i przystawanie figur leżących w płaszczyźnie równoległej do rzutni. Nie zachowuje: długości, kątów, prostopadłości.

Rzut prostokątny odcinka nachylonego do płaszczyzny pod kątem φ\varphi:

∣A′B′∣=∣AB∣cos⁡φ∣A′B′∣=∣AB∣2−(dB−dA)2|A'B'| = |AB| \cos\varphi \qquad |A'B'| = \sqrt{|AB|^2 - (d_B - d_A)^2}

gdzie dAd_A, dBd_B - odległości końców od płaszczyzny (po tej samej stronie; po przeciwnych stronach w miejsce różnicy wstawiamy sumę dA+dBd_A + d_B).

Pole rzutu prostokątnego figury płaskiej nachylonej pod kątem φ\varphi:

P′=Pcos⁡φP' = P \cos\varphi

Rzut równoległy punktu AA na płaszczyznę π\pi w kierunku prostej ll (nierównoległej do π\pi) to punkt A′A', w którym prosta przechodząca przez AA i równoległa do ll przebija płaszczyznę π\pi. Gdy kierunek ll jest prostopadły do π\pi, rzut nazywamy prostokątnym. Tak powstaje cień przedmiotu w słońcu (promienie są praktycznie równoległe) - w południe, gdy słońce stoi wysoko, cień jest bliski rzutowi prostokątnemu.

Płaszczyznę π\pi nazywamy rzutnią, a prostą ll - kierunkiem rzutowania. Rzutem figury FF jest zbiór rzutów wszystkich jej punktów. Rzut równoległy ma w stereometrii dwa zastosowania: rysujemy nim bryły na kartce (o tym jest następna lekcja), a rzut prostokątny pozwala liczyć kąty i odległości.

Rzut równoległy figury

π A B C A′ B′ C′ l
Rzut równoległy w kierunku prostej l: przez każdy punkt trójkąta ABC prowadzimy prostą równoległą do l, a jej punkt przebicia z π jest obrazem. Obrazem trójkąta jest trójkąt A′B′C′.

Żeby zrzutować trójkąt, wystarczy zrzutować jego trzy wierzchołki: rzutem odcinka jest odcinek łączący rzuty jego końców. Wynika to stąd, że wszystkie proste rzutujące punkty odcinka ABAB leżą w jednej płaszczyźnie (wyznaczonej przez ABAB i kierunek ll), a ta przecina rzutnię wzdłuż prostej.

Wyjątek: jeśli odcinek jest równoległy do kierunku rzutowania, cały rzutuje się na jeden punkt. Podobnie trójkąt leżący w płaszczyźnie równoległej do ll „spłaszcza się” do odcinka.

Własności rzutu równoległego

Rzut równoległy (gdy odcinki nie są równoległe do kierunku rzutowania):

  1. zachowuje równoległość - obrazy prostych równoległych są równoległe (albo się pokrywają);
  2. zachowuje stosunek długości odcinków leżących na jednej prostej albo na prostych równoległych - w szczególności rzut środka odcinka jest środkiem rzutu;
  3. figura leżąca w płaszczyźnie równoległej do rzutni rzutuje się na figurę do niej przystającą.

Natomiast rzut równoległy nie zachowuje długości odcinków (poza przypadkiem 3), miar kątów ani prostopadłości. Kwadrat może się zrzutować na dowolny równoległobok, a trójkąt równoboczny - na dowolny trójkąt.

Własność 2 wynika z twierdzenia Talesa: proste rzutujące są równoległe, więc dzielą odcinek ABAB i jego rzut A′B′A'B' w tym samym stosunku.

Przykład 1. Rzutem równoległym równoległoboku ABCDABCD jest czworokąt A′B′C′D′A'B'C'D'. Uzasadnij, że jest to równoległobok (albo odcinek) i że rzut punktu przecięcia przekątnych jest punktem przecięcia przekątnych rzutu.

Boki AB∥CDAB \parallel CD i BC∥ADBC \parallel AD, a rzut zachowuje równoległość, więc A′B′∥C′D′A'B' \parallel C'D' i B′C′∥A′D′B'C' \parallel A'D' - to równoległobok (albo, gdy płaszczyzna ABCDABCD jest równoległa do kierunku rzutowania, wszystko spada na jeden odcinek). Punkt SS przecięcia przekątnych jest środkiem ACAC, a rzut zachowuje środki odcinków, więc S′S' jest środkiem A′C′A'C' - i tak samo środkiem B′D′B'D'.

Odpowiedź. Rzut równoległoboku jest równoległobokiem, a środek przekątnych przechodzi na środek przekątnych. Dzięki temu na rysunku bryły środek kwadratowej podstawy znajdujemy jako punkt przecięcia przekątnych równoległoboku.

Rzut prostokątny

W rzucie prostokątnym kierunek rzutowania jest prostopadły do rzutni: AA′⊥πAA' \perp \pi. Rzut prostokątny punktu to spodek prostopadłej - ten sam punkt, który wyznaczał odległość punktu od płaszczyzny. Rzut prostokątny wierzchołka ostrosłupa na płaszczyznę podstawy to spodek wysokości ostrosłupa.

Długość rzutu prostokątnego odcinka zależy od jego nachylenia. Przekrójmy sytuację płaszczyzną przechodzącą przez AA, BB i ich rzuty:

π 13 φ A B C A′ B′ 3 5 12
Końce odcinka AB leżą w odległościach |AA′| = 3 i |BB′| = 8 od płaszczyzny π. Odcinek AC równoległy do A′B′ tworzy trójkąt prostokątny ABC o przyprostokątnej 8 − 3 = 5.

Czworokąt AA′B′BAA'B'B jest trapezem prostokątnym (oba ramiona AA′AA' i BB′BB' są prostopadłe do π\pi). Prowadzimy AC∥A′B′AC \parallel A'B' i dostajemy trójkąt prostokątny ACBACB, w którym ∣AC∣=∣A′B′∣|AC| = |A'B'|, ∣CB∣=dB−dA|CB| = d_B - d_A, a φ\varphi jest kątem nachylenia odcinka do płaszczyzny. Stąd

∣A′B′∣=∣AB∣cos⁡φ=∣AB∣2−(dB−dA)2.|A'B'| = |AB|\cos\varphi = \sqrt{|AB|^2 - (d_B - d_A)^2}.

Rzut prostokątny odcinka nigdy nie jest dłuższy od samego odcinka. Jest mu równy tylko wtedy, gdy odcinek jest równoległy do rzutni, a zamienia się w punkt, gdy odcinek jest do niej prostopadły.

Przykład 2. Odcinek ABAB ma długość 1313, a jego końce leżą po tej samej stronie płaszczyzny π\pi w odległościach 33 i 88 od niej. Oblicz długość rzutu prostokątnego odcinka ABAB na π\pi i cosinus kąta nachylenia ABAB do π\pi.

∣A′B′∣=132−(8−3)2=169−25=144=12,cos⁡φ=1213.|A'B'| = \sqrt{13^2 - (8 - 3)^2} = \sqrt{169 - 25} = \sqrt{144} = 12, \qquad \cos\varphi = \frac{12}{13}.

Odpowiedź. ∣A′B′∣=12|A'B'| = 12, cos⁡φ=1213\cos\varphi = \frac{12}{13}.

Przykład 3. Ten sam odcinek długości 1313, ale końce leżą po przeciwnych stronach płaszczyzny, w odległościach 33 i 88. Oblicz długość rzutu.

Teraz odcinek przebija płaszczyznę, a w trójkącie prostokątnym pionowa przyprostokątna ma długość 3+8=113 + 8 = 11:

∣A′B′∣=169−121=48=43.|A'B'| = \sqrt{169 - 121} = \sqrt{48} = 4\sqrt{3}.

Odpowiedź. ∣A′B′∣=43≈6,93|A'B'| = 4\sqrt{3} \approx 6{,}93. Błąd „odejmuję zawsze” daje tu fałszywe 1212.

Przykład 4. Odcinek długości 1010 jest nachylony do płaszczyzny pod kątem 30∘30^\circ. Oblicz długość jego rzutu prostokątnego i różnicę odległości jego końców od płaszczyzny.

∣A′B′∣=10cos⁡30∘=10⋅32=53,dB−dA=10sin⁡30∘=5.|A'B'| = 10 \cos 30^\circ = 10 \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} = 5\sqrt{3}, \qquad d_B - d_A = 10 \sin 30^\circ = 5.

Odpowiedź. Rzut ma długość 535\sqrt{3}, a końce różnią się wysokością o 55.

Pole rzutu prostokątnego figury

Twierdzenie. Jeżeli figura płaska o polu PP leży w płaszczyźnie nachylonej do rzutni pod kątem φ\varphi, to pole jej rzutu prostokątnego wynosi P′=Pcos⁡φP' = P\cos\varphi.

Uzasadnimy to dla trójkąta, którego bok ABAB leży w rzutni (każdy wielokąt da się pociąć na takie trójkąty i paski). Niech MM będzie spodkiem wysokości CMCM trójkąta ABCABC.

π φ A B C C′ M
Trójkąt ABC ma bok AB w płaszczyźnie π i jest do niej nachylony pod kątem φ. Jego rzutem prostokątnym jest trójkąt ABC′ o tej samej podstawie i wysokości MC′ = MC · cos φ.

Z twierdzenia o trzech prostych prostopadłych rzut MC′MC' wysokości też jest prostopadły do ABAB, więc jest wysokością trójkąta ABC′ABC', a kąt CMC′CMC' to kąt φ\varphi między płaszczyznami. W trójkącie prostokątnym MC′CMC'C mamy ∣MC′∣=∣MC∣cos⁡φ|MC'| = |MC|\cos\varphi, a podstawa ABAB się nie zmienia:

P′=12∣AB∣⋅∣MC′∣=12∣AB∣⋅∣MC∣cos⁡φ=Pcos⁡φ.■P' = \frac{1}{2}|AB| \cdot |MC'| = \frac{1}{2}|AB| \cdot |MC|\cos\varphi = P\cos\varphi. \qquad \blacksquare

Przykład 5. Trójkąt równoboczny o boku 66 ma bok ABAB na płaszczyźnie π\pi, a jego płaszczyzna tworzy z π\pi kąt 30∘30^\circ. Oblicz pole rzutu prostokątnego tego trójkąta na π\pi.

P=6234=93,P′=93⋅cos⁡30∘=93⋅32=272=13,5.P = \frac{6^2\sqrt{3}}{4} = 9\sqrt{3}, \qquad P' = 9\sqrt{3} \cdot \cos 30^\circ = 9\sqrt{3} \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} = \frac{27}{2} = 13{,}5.

Sprawdzenie bez wzoru: wysokość trójkąta ∣MC∣=33|MC| = 3\sqrt{3}, jej rzut ∣MC′∣=33⋅32=4,5|MC'| = 3\sqrt{3} \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} = 4{,}5, a 12⋅6⋅4,5=13,5\frac{1}{2} \cdot 6 \cdot 4{,}5 = 13{,}5. Zgadza się.

Odpowiedź. P′=13,5P' = 13{,}5.

Przykład 6. Kwadrat o boku 66 jest nachylony do płaszczyzny pod kątem 60∘60^\circ. Oblicz pole jego rzutu prostokątnego.

P′=36⋅cos⁡60∘=36⋅12=18.P' = 36 \cdot \cos 60^\circ = 36 \cdot \frac{1}{2} = 18.

Odpowiedź. 1818 - rzut jest prostokątem 6×36 \times 3 (jeśli jeden bok kwadratu jest równoległy do rzutni).

Wzór P′=Pcos⁡φP' = P\cos\varphi działa też „od tyłu”: znając pole figury i pole jej rzutu, policzysz kąt między płaszczyznami - przydaje się przy kątach dwuściennych w ostrosłupach, gdzie rzutem ściany bocznej na podstawę jest trójkąt ze spodkiem wysokości.

Najczęstsze pytania

Co to jest rzut równoległy? Odwzorowanie, które każdemu punktowi przyporządkowuje punkt przebicia rzutni prostą przez ten punkt, równoległą do ustalonego kierunku. Przykładem jest cień w słońcu.

Czym różni się rzut prostokątny od równoległego? Rzut prostokątny to szczególny rzut równoległy - kierunek rzutowania jest prostopadły do rzutni.

Jak obliczyć długość rzutu prostokątnego odcinka?∣A′B′∣=∣AB∣cos⁡φ|A'B'| = |AB|\cos\varphi, gdzie φ\varphi to kąt nachylenia odcinka do płaszczyzny. Bez kąta: ∣A′B′∣=∣AB∣2−h2|A'B'| = \sqrt{|AB|^2 - h^2}, gdzie hh to różnica odległości końców od płaszczyzny (albo ich suma, gdy końce leżą po różnych stronach).

Jakie własności zachowuje rzut równoległy? Równoległość prostych, stosunek długości odcinków równoległych (więc i środki odcinków) oraz kształt i wymiary figur leżących w płaszczyźnie równoległej do rzutni.

Czy rzut prostokątny odcinka może być dłuższy od odcinka? Nie. Jest równy odcinkowi, gdy odcinek jest równoległy do płaszczyzny, a krótszy w każdym innym przypadku.

Jak obliczyć pole rzutu figury na płaszczyznę? Pomnóż pole figury przez cosinus kąta między płaszczyzną figury a rzutnią: P′=Pcos⁡φP' = P\cos\varphi.

Przećwicz

Wszystkie typy: graniastosłupy i ostrosłupy - zadania z rozwiązaniami.

Podsumowanie