Przejdź do treści

Twierdzenie o trzech prostych prostopadłych - dowód i zastosowania

Klasa 4 liceum i technikum

Twierdzenie o trzech prostych prostopadłych

P′P' - rzut prostokątny punktu PP na płaszczyznę π\pi, prosta ll leży w π\pi, K∈lK \in l:

P′K⊥l⟺PK⊥lP'K \perp l \quad\Longleftrightarrow\quad PK \perp l

Wtedy ∣PK∣|PK| to odległość punktu PP od prostej ll:

∣PK∣2=∣PP′∣2+∣P′K∣2|PK|^2 = |PP'|^2 + |P'K|^2

Twierdzenie o trzech prostych prostopadłych mówi, że pochyła PKPK jest prostopadła do prostej ll leżącej w płaszczyźnie wtedy i tylko wtedy, gdy prostopadły do ll jest jej rzut prostokątny P′KP'K na tę płaszczyznę. Trzy proste z nazwy to: PP′PP' (prostopadła do płaszczyzny), P′KP'K (rzut, prostopadły do ll) i PKPK (pochyła, też prostopadła do ll).

To twierdzenie jest narzędziem, które stoi za prawie każdym zadaniem o ostrosłupie: dzięki niemu wiesz, że wysokość ściany bocznej trafia w środek krawędzi podstawy, że kąt nachylenia ściany do podstawy leży w trójkącie SOESOE i że odległość wierzchołka od krawędzi można policzyć z twierdzenia Pitagorasa. Potrzebne pojęcia - prosta prostopadła do płaszczyzny i rzut prostokątny - są w lekcjach prostopadłość prostych i płaszczyzn oraz rzut równoległy na płaszczyznę.

Treść twierdzenia

π P P′ K l
P′ to rzut prostokątny punktu P na płaszczyznę π, prosta l leży w π. Twierdzenie: rzut P′K jest prostopadły do l wtedy i tylko wtedy, gdy pochyła PK jest prostopadła do l.

Twierdzenie o trzech prostych prostopadłych. Niech prosta PP′PP' będzie prostopadła do płaszczyzny π\pi (P′∈πP' \in \pi), a prosta ll leży w płaszczyźnie π\pi. Punkt KK leży na prostej ll. Wtedy prosta PKPK jest prostopadła do ll wtedy i tylko wtedy, gdy prosta P′KP'K jest prostopadła do ll.

Twierdzenie działa w obie strony:

W zadaniach częściej używa się wersji wprost: w podstawie (w płaszczyźnie) łatwo zobaczyć, który odcinek jest prostopadły do krawędzi, a twierdzenie przenosi tę prostopadłość „w górę”, na odcinek wychodzący z wierzchołka bryły.

Dowód

π P P′ K A l
Do dowodu: A to dowolny punkt prostej l różny od K. Trójkąty PP′K i PP′A mają kąt prosty przy P′, trójkąt P′KA - przy K. Z twierdzenia Pitagorasa wychodzi, że trójkąt PKA też ma kąt prosty przy K.

Udowodnimy wersję wprost: zakładamy, że P′K⊥lP'K \perp l, i pokazujemy, że PK⊥lPK \perp l. Niech AA będzie dowolnym punktem prostej ll różnym od KK.

  1. Prosta PP′PP' jest prostopadła do płaszczyzny π\pi, więc jest prostopadła do każdej prostej tej płaszczyzny przechodzącej przez P′P' - w szczególności do P′KP'K i P′AP'A. Trójkąty PP′KPP'K i PP′APP'A są prostokątne z kątem prostym przy P′P'.
  2. Z założenia P′K⊥lP'K \perp l, więc trójkąt P′KAP'KA jest prostokątny z kątem prostym przy KK.
  3. Z twierdzenia Pitagorasa w trójkątach PP′APP'A, P′KAP'KA i PP′KPP'K:

∣PA∣2=∣PP′∣2+∣P′A∣2=∣PP′∣2+∣P′K∣2+∣KA∣2=∣PK∣2+∣KA∣2.|PA|^2 = |PP'|^2 + |P'A|^2 = |PP'|^2 + |P'K|^2 + |KA|^2 = |PK|^2 + |KA|^2.

  1. W trójkącie PKAPKA zachodzi więc ∣PA∣2=∣PK∣2+∣KA∣2|PA|^2 = |PK|^2 + |KA|^2. Z twierdzenia odwrotnego do twierdzenia Pitagorasa kąt przy KK jest prosty, czyli PK⊥lPK \perp l. ■\blacksquare

Wersję odwrotną dowodzi się tak samo: jeśli PK⊥lPK \perp l, to ∣PA∣2=∣PK∣2+∣KA∣2|PA|^2 = |PK|^2 + |KA|^2, a po podstawieniu ∣PA∣2=∣PP′∣2+∣P′A∣2|PA|^2 = |PP'|^2 + |P'A|^2 i ∣PK∣2=∣PP′∣2+∣P′K∣2|PK|^2 = |PP'|^2 + |P'K|^2 wychodzi ∣P′A∣2=∣P′K∣2+∣KA∣2|P'A|^2 = |P'K|^2 + |KA|^2, czyli kąt P′KAP'KA jest prosty.

Krótszy dowód korzysta z cechy prostopadłości prostej i płaszczyzny: prosta ll jest prostopadła do dwóch przecinających się prostych PP′PP' i P′KP'K, więc jest prostopadła do całej płaszczyzny PP′KPP'K, a zatem i do leżącej w niej prostej PKPK.

Odległość punktu od prostej w przestrzeni

Odległość punktu od prostej to długość odcinka prostopadłego poprowadzonego z punktu do prostej. W przestrzeni trudno „zobaczyć” ten odcinek, ale twierdzenie o trzech prostych prostopadłych daje przepis:

  1. Rzutuj punkt PP na płaszczyznę zawierającą prostą - dostajesz P′P'.
  2. W tej płaszczyźnie poprowadź z P′P' prostopadłą do prostej - dostajesz punkt KK.
  3. Odcinek PKPK jest szukaną odległością: ∣PK∣=∣PP′∣2+∣P′K∣2|PK| = \sqrt{|PP'|^2 + |P'K|^2}.

Przykład 1. Punkt PP leży w odległości 44 od płaszczyzny π\pi, a jego rzut P′P' jest odległy o 33 od prostej ll leżącej w π\pi. Oblicz odległość punktu PP od prostej ll.

Niech KK będzie spodkiem prostopadłej z P′P' na ll. Z twierdzenia o trzech prostych prostopadłych PK⊥lPK \perp l, a trójkąt PP′KPP'K jest prostokątny:

∣PK∣=42+32=25=5.|PK| = \sqrt{4^2 + 3^2} = \sqrt{25} = 5.

Odpowiedź. Odległość punktu PP od prostej ll wynosi 55.

A A₁ B B₁ C C₁ D D₁ K
Odległość wierzchołka C₁ od przekątnej BD: CK ⊥ BD w podstawie, CC₁ ⊥ podstawy, więc z twierdzenia o trzech prostych prostopadłych C₁K ⊥ BD.

Przykład 2. Prostopadłościan ABCDA1B1C1D1ABCDA_1B_1C_1D_1 ma krawędzie podstawy ∣AB∣=8|AB| = 8, ∣BC∣=6|BC| = 6 i wysokość ∣CC1∣=3,6|CC_1| = 3{,}6. Oblicz odległość wierzchołka C1C_1 od przekątnej podstawy BDBD.

Krok 1. Rzut. Krawędź CC1CC_1 jest prostopadła do podstawy, więc rzutem C1C_1 jest CC.

Krok 2. Prostopadła w podstawie. W prostokącie ABCDABCD prowadzimy z CC wysokość CKCK trójkąta BCDBCD na przekątną BDBD. Przekątna ma długość ∣BD∣=82+62=10|BD| = \sqrt{8^2 + 6^2} = 10, a pole trójkąta BCDBCD liczone na dwa sposoby daje

12⋅8⋅6=12⋅10⋅∣CK∣⟹∣CK∣=4,8.\frac{1}{2} \cdot 8 \cdot 6 = \frac{1}{2} \cdot 10 \cdot |CK| \quad\Longrightarrow\quad |CK| = 4{,}8.

Krok 3. Twierdzenie. CK⊥BDCK \perp BD, więc z twierdzenia o trzech prostych prostopadłych C1K⊥BDC_1K \perp BD. Trójkąt C1CKC_1CK jest prostokątny z kątem prostym przy CC:

∣C1K∣=3,62+4,82=12,96+23,04=36=6.|C_1K| = \sqrt{3{,}6^2 + 4{,}8^2} = \sqrt{12{,}96 + 23{,}04} = \sqrt{36} = 6.

Odpowiedź. Odległość wierzchołka C1C_1 od przekątnej BDBD wynosi 66.

Wysokość ściany bocznej ostrosłupa

W ostrosłupie wysokość ściany bocznej poprowadzona z wierzchołka SS to odległość SS od krawędzi podstawy. Twierdzenie mówi, gdzie ona trafia: w spodek prostopadłej poprowadzonej do tej krawędzi ze spodka wysokości OO.

A B C D S α O E
OE ⊥ BC (E - środek BC) i SO ⊥ podstawy, więc SE ⊥ BC: odcinek SE jest wysokością ściany bocznej, a kąt α przy E - kątem nachylenia ściany bocznej do podstawy.

W ostrosłupie prawidłowym czworokątnym spodek OO to środek kwadratu, a prostopadła z OO do boku BCBC trafia w jego środek EE. Zatem wysokość ściany bocznej SESE trafia w środek krawędzi podstawy, a trójkąt SOESOE jest prostokątny:

∣SE∣2=H2+∣OE∣2,∣OE∣=a2.|SE|^2 = H^2 + |OE|^2, \qquad |OE| = \frac{a}{2}.

Przykład 3. Ostrosłup prawidłowy czworokątny ma krawędź podstawy 1010 i wysokość 1212. Oblicz wysokość ściany bocznej, pole jednej ściany i tangens kąta nachylenia ściany bocznej do podstawy.

∣OE∣=102=5,∣SE∣=122+52=169=13,PSBC=12⋅10⋅13=65.|OE| = \frac{10}{2} = 5, \qquad |SE| = \sqrt{12^2 + 5^2} = \sqrt{169} = 13, \qquad P_{SBC} = \frac{1}{2} \cdot 10 \cdot 13 = 65.

Odcinki OEOE i SESE są prostopadłe do krawędzi BCBC, więc kąt SEOSEO jest kątem nachylenia ściany do podstawy:

tg⁡α=∣SO∣∣OE∣=125,α≈67,38∘.\operatorname{tg}\alpha = \frac{|SO|}{|OE|} = \frac{12}{5}, \qquad \alpha \approx 67{,}38^\circ.

Odpowiedź. ∣SE∣=13|SE| = 13, pole ściany 6565, tg⁡α=125\operatorname{tg}\alpha = \frac{12}{5}.

Ostrosłup ze spodkiem wysokości w wierzchołku

Najwięcej daje twierdzenie tam, gdzie bryła nie jest symetryczna. Typowy przykład: ostrosłup, którego krawędź boczna SASA jest prostopadła do podstawy - spodek wysokości leży wtedy w wierzchołku AA.

A B C D S α 4 3 3
Krawędź SA jest prostopadła do podstawy, więc A jest rzutem S. Bok AB jest prostopadły do BC, a z twierdzenia o trzech prostych prostopadłych także SB ⊥ BC - ściana SBC to trójkąt prostokątny. Kąt α to kąt nachylenia ściany SBC do podstawy.

Przykład 4. Podstawą ostrosłupa ABCDSABCDS jest prostokąt o bokach ∣AB∣=4|AB| = 4 i ∣BC∣=3|BC| = 3, a krawędź SASA o długości 33 jest prostopadła do płaszczyzny podstawy. Wykaż, że wszystkie ściany boczne są trójkątami prostokątnymi, oblicz pole powierzchni bocznej i kąt nachylenia ściany SBCSBC do podstawy.

Krok 1. Ściany SABSAB i SADSAD. SASA jest prostopadła do podstawy, więc do ABAB i do ADAD: kąty proste przy AA.

Krok 2. Ściany SBCSBC i SDCSDC - twierdzenie. Rzutem punktu SS jest AA. W prostokącie AB⊥BCAB \perp BC, więc z twierdzenia o trzech prostych prostopadłych SB⊥BCSB \perp BC - kąt prosty przy BB. Tak samo AD⊥DCAD \perp DC, więc SD⊥DCSD \perp DC - kąt prosty przy DD.

Krok 3. Długości.

∣SB∣=32+42=5,∣SD∣=32+32=32.|SB| = \sqrt{3^2 + 4^2} = 5, \qquad |SD| = \sqrt{3^2 + 3^2} = 3\sqrt{2}.

Krok 4. Pola ścian.

PSAB=12⋅4⋅3=6,PSAD=12⋅3⋅3=4,5,PSBC=12⋅3⋅5=7,5,PSDC=12⋅4⋅32=62.P_{SAB} = \tfrac{1}{2} \cdot 4 \cdot 3 = 6, \quad P_{SAD} = \tfrac{1}{2} \cdot 3 \cdot 3 = 4{,}5, \quad P_{SBC} = \tfrac{1}{2} \cdot 3 \cdot 5 = 7{,}5, \quad P_{SDC} = \tfrac{1}{2} \cdot 4 \cdot 3\sqrt{2} = 6\sqrt{2}.

Pb=6+4,5+7,5+62=18+62≈26,49.P_b = 6 + 4{,}5 + 7{,}5 + 6\sqrt{2} = 18 + 6\sqrt{2} \approx 26{,}49.

Krok 5. Kąt ściany SBCSBC z podstawą. Krawędź wspólna to BCBC; w podstawie prostopadły do niej jest ABAB, w ścianie - SBSB. Kąt nachylenia to α=∢SBA\alpha = \sphericalangle SBA:

tg⁡α=∣SA∣∣AB∣=34,α≈36,87∘.\operatorname{tg}\alpha = \frac{|SA|}{|AB|} = \frac{3}{4}, \qquad \alpha \approx 36{,}87^\circ.

Odpowiedź. Wszystkie cztery ściany boczne są prostokątne, Pb=18+62P_b = 18 + 6\sqrt{2}, tg⁡α=34\operatorname{tg}\alpha = \frac{3}{4}.

Kąt dwuścienny a twierdzenie o trzech prostych

Kąt nachylenia ściany do podstawy to kąt liniowy kąta dwuściennego: ramiona muszą być prostopadłe do wspólnej krawędzi. Twierdzenie o trzech prostych prostopadłych gwarantuje, że oba ramiona wyznaczysz, rysując jedną prostopadłą w podstawie:

Więcej o kątach dwuściennych i ich typowych przypadkach w lekcji kąt między prostą a płaszczyzną i kąt dwuścienny.

Najczęstsze pytania

Co mówi twierdzenie o trzech prostych prostopadłych? Że pochyła PKPK jest prostopadła do prostej ll leżącej w płaszczyźnie wtedy i tylko wtedy, gdy prostopadły do ll jest jej rzut prostokątny P′KP'K na tę płaszczyznę.

Jakie są te trzy proste prostopadłe? Prosta PP′PP' prostopadła do płaszczyzny, rzut P′KP'K prostopadły do prostej ll i pochyła PKPK, która też jest prostopadła do ll. Czasem jako trzecią liczy się samą prostą ll.

Jak obliczyć odległość punktu od prostej w przestrzeni? Zrzutuj punkt na płaszczyznę zawierającą prostą, z rzutu poprowadź prostopadłą do prostej i policz przeciwprostokątną: d=h2+d′2d = \sqrt{h^2 + d'^2}, gdzie hh to odległość punktu od płaszczyzny, a d′d' - odległość rzutu od prostej.

Dlaczego wysokość ściany bocznej ostrosłupa prawidłowego trafia w środek krawędzi? Bo prostopadła ze środka podstawy OO do krawędzi podstawy trafia w jej środek, a z twierdzenia o trzech prostych prostopadłych wysokość ściany SESE trafia w ten sam punkt.

Czy twierdzenie o trzech prostych prostopadłych działa w obie strony? Tak. Z prostopadłości rzutu wynika prostopadłość pochyłej i odwrotnie - z prostopadłości pochyłej wynika prostopadłość rzutu.

Kiedy w ostrosłupie wszystkie ściany boczne są trójkątami prostokątnymi? Na przykład wtedy, gdy podstawą jest prostokąt, a jedna krawędź boczna jest prostopadła do podstawy - dwie ściany mają kąt prosty przy spodku tej krawędzi, dwie pozostałe (z twierdzenia o trzech prostych prostopadłych) przy sąsiednich wierzchołkach podstawy.

Przećwicz

Wszystkie typy zadań: graniastosłupy i ostrosłupy - zadania z rozwiązaniami.

Podsumowanie