Przekształcenia wykresu funkcji wykładniczej - przesunięcia, symetrie, moduł
Klasa 4 liceum i technikum
Przekształcenia wykresu y = aˣ
Przekształcenie wykresu funkcji wykładniczej to przesunięcie, odbicie lub złożenie z modułem wykresu . Najważniejsza reguła: asymptota pozioma przesuwa się razem z wykresem - po przesunięciu o w pionie asymptotą jest prosta , a zbiór wartości zmienia się na .
Ogólne zasady przekształcania wykresów dowolnych funkcji zna już Ci rozdział z klasy drugiej: przesunięcie wzdłuż osi OX, wzdłuż osi OY, symetria osiowa i wykresy z wartością bezwzględną. Tutaj stosujemy je do funkcji wykładniczej i patrzymy, co dzieje się z asymptotą, zbiorem wartości, miejscem zerowym i monotonicznością - bo o to pytają zadania.
Co się zmienia przy każdym przekształceniu
| Wzór | Przekształcenie wykresu aˣ | Asymptota | Zbiór wartości |
|---|---|---|---|
| y = aˣ⁻ᵖ + q | przesunięcie o wektor [p, q] | y = q | (q, +∞) |
| y = −aˣ | symetria względem osi OX | y = 0 | (−∞, 0) |
| y = a⁻ˣ | symetria względem osi OY | y = 0 | (0, +∞) |
| y = −a⁻ˣ | symetria względem punktu (0, 0) | y = 0 | (−∞, 0) |
| y = |aˣ − c|, c > 0 | część pod osią OX odbita do góry | y = c | [0, +∞) |
| y = a^|x|, a > 1 | prawa połowa i jej odbicie względem OY | brak | [1, +∞) |
Dziedzina we wszystkich przypadkach pozostaje ta sama: . Przesunięcie nie zmienia monotoniczności, za to każda symetria względem jednej osi ją odwraca: rośnie, a i maleją.
Przykład 1 - przesunięcie o wektor
Zadanie. Naszkicuj wykres funkcji . Podaj asymptotę, zbiór wartości, miejsce zerowe, punkt przecięcia z osią i monotoniczność.
Krok 1. Wektor przesunięcia. Wzór ma postać z , , więc wykres przesuwamy o wektor : o w prawo i o w dół.
Krok 2. Asymptota i zbiór wartości. Asymptota przechodzi w , więc .
Krok 3. Punkty charakterystyczne. Punkt wykresu bazowego przechodzi w - to od razu miejsce zerowe. Sprawdzenie rachunkiem:
Przecięcie z osią : . Dodatkowy punkt: .
Odpowiedź. Asymptota , , miejsce zerowe , punkt na osi , funkcja malejąca (przesunięcie nie zmienia monotoniczności, a podstawa ).
Przykład 2 - odbicia
Z wykresu (rosnący, nad osią ) dostajemy:
- - odbicie względem osi : wykres pod osią, malejący, ;
- - odbicie względem osi : malejący, nad osią;
- - odbicie względem początku układu: rosnący, pod osią.
Zadanie. Podaj własności funkcji .
Krok 1. : wykres odbijamy względem osi , a potem przesuwamy o w górę.
Krok 2. Po odbiciu zbiór wartości to , po przesunięciu . Asymptota: .
Krok 3. Miejsce zerowe: , więc - wykres przechodzi przez początek układu.
Odpowiedź. , asymptota , miejsce zerowe , funkcja malejąca. Uwaga: zbiór wartości jest teraz ograniczony od góry, nie od dołu.
Przykład 3 - mnożenie przez stałą to przesunięcie w poziomie
Dla funkcji wykładniczej mnożenie przez potęgę podstawy przesuwa wykres w lewo lub w prawo:
Wykres to więc wykres przesunięty o w lewo, a - o w prawo. Tak samo . To przydaje się w zadaniach typu „wykres jakiej funkcji otrzymamy po przesunięciu”, gdzie wzór jest zapisany nietypowo. Ogólnie, dla : (zob. logarytm).
Przykład 4 - wartość bezwzględna i liczba rozwiązań
Zadanie. Naszkicuj wykres funkcji i określ liczbę rozwiązań równania w zależności od parametru .
Krok 1. Wykres . To wykres przesunięty o w dół: asymptota , miejsce zerowe , czyli . Dla wykres leży pod osią .
Krok 2. Moduł. Część leżącą pod osią odbijamy do góry. Asymptota po lewej stronie odbija się na : dla bardzo małych wartości są bliskie , ale mniejsze od .
Krok 3. Prosta . Przesuwamy poziomą prostą i liczymy punkty wspólne z wykresem:
- - brak rozwiązań;
- - jedno rozwiązanie ();
- - dwa rozwiązania (jedno po lewej od , jedno po prawej);
- - jedno rozwiązanie (lewa gałąź nie osiąga wartości ).
Dla rachunek potwierdza dwa rozwiązania: daje , a daje , czyli .
Odpowiedź. Brak rozwiązań dla , jedno dla i dla , dwa dla .
Pułapka: dla łatwo odpowiedzieć „dwa”, patrząc na rysunek. Ale lewa gałąź tylko zbliża się do - równanie daje , a to jest niemożliwe.
Przykład 5 - wykres y = 2^|x|
Dla mamy , a dla : . Wykres składa się więc z prawej połowy wykresu i jej odbicia względem osi - ma kształt litery „V” z zaokrąglonymi ramionami i wierzchołkiem w .
Własności: funkcja parzysta, malejąca w , rosnąca w , wartość najmniejsza dla , , brak asymptoty.
Przykład 6 - wzór funkcji z wykresu
Zadanie. Wykres funkcji przecina oś w punkcie i przechodzi przez punkt . Wyznacz i oraz asymptotę wykresu.
Krok 1. , więc .
Krok 2. , więc i (bo ) .
Krok 3. : asymptota , zbiór wartości .
Odpowiedź. , , asymptota .
Wskazówka: punkt przecięcia z osią daje od razu , bo niezależnie od podstawy. Wykres można sprawdzić w rysowniku funkcji.
Typowe błędy
- Zły kierunek przesunięcia poziomego. to przesunięcie o w prawo, a - w lewo.
- Asymptota zostaje na osi . Po przesunięciu o w pionie asymptotą jest , nie .
- Zbiór wartości po odbiciu. ma zbiór wartości , a nie .
- Mylenie z . to „minus dwa do potęgi ”, czyli ; zapis nie jest funkcją wykładniczą.
Najczęstsze pytania
Jak narysować wykres funkcji ? Przesuń wykres o w lewo i o w dół, czyli o wektor . Asymptota to , zbiór wartości , a punkt przechodzi w .
Jak wyznaczyć asymptotę funkcji wykładniczej? Dla funkcji asymptotą poziomą jest prosta - liczba dodana do potęgi na końcu wzoru. Przesunięcie w poziomie () asymptoty nie zmienia.
Jaki jest zbiór wartości funkcji ?. Odbicie względem osi daje , a przesunięcie o w górę przesuwa ten przedział do .
Co się dzieje z wykresem po pomnożeniu przez 8? - wykres przesuwa się o w lewo. To nie jest „rozciągnięcie” w zwykłym sensie, bo dla funkcji wykładniczej oba przekształcenia dają ten sam wykres.
Czy funkcja jest różnowartościowa? Nie. Na lewo od maleje, na prawo rośnie, więc wartości z przedziału przyjmuje dwukrotnie - na przykład dla i dla .
Przećwicz
- Przekształcenia wykresów funkcji wykładniczej - zadania → - 8 zadań: wektor przesunięcia, odbicia, wykresy z modułem, parametry z asymptoty i z wykresu oraz liczba rozwiązań .
- Przekształcenia wykresów funkcji - zadania → - przesunięcia i symetrie dowolnych wykresów.
- Cały zestaw: funkcja wykładnicza - zadania →
Podsumowanie
- : przesunięcie o wektor , asymptota , .
- - symetria względem , - względem , - względem początku układu; każda symetria względem jednej osi odwraca monotoniczność.
- z to przesunięcie o w lewo: .
- Wykres ma po lewej stronie asymptotę ; liczbę rozwiązań odczytujemy prostą i pamiętamy, że wartość nie jest osiągana na lewej gałęzi.
- Punkt przecięcia z osią wykresu to .