Przejdź do treści

Matura 2024 rozszerzona matematyka - arkusz, odpowiedzi i rozwiązania

Egzamin maturalny z matematyki, poziom rozszerzony - 15 maja 2024

Formuła 2023, arkusz MMAP-R0-100-2405. Czas: 180180 minut, do zdobycia 5050 punktów, 1313 zadań (zadanie 13 z dwoma podpunktami), wszystkie otwarte. Do egzaminu wolno było korzystać z Wybranych wzorów matematycznych, cyrkla, linijki i kalkulatora prostego.

Majowa matura z matematyki na poziomie rozszerzonym w formule 2023 odbyła się w środę 15 maja 2024 roku o godzinie 9:00. Arkusz składał się z samych zadań otwartych - od granicy funkcji i stycznej do wykresu, przez schemat Bernoullego, dowód z logarytmów i dowód geometryczny, po równanie trygonometryczne, równanie kwadratowe z parametrem i optymalizację z pochodną. Poniżej jest pełna treść arkusza, wyniki wszystkich zadań i rozwiązania krok po kroku - każde schowane pod osobnym przyciskiem, żeby najpierw można było spróbować samodzielnie.

Oryginalne dokumenty publikuje Centralna Komisja Egzaminacyjna: arkusz MMAP-R0-100-2405 (PDF, CKE) oraz zasady oceniania (PDF, CKE). Rozwiązania krok po kroku opracowała redakcja matematyka.net. Każdy wynik sprawdziliśmy osobnym rachunkiem i porównaliśmy z wynikami w zasadach oceniania CKE - wszystkie się zgadzają. Punktację za poszczególne etapy rozwiązań określają jednak wyłącznie oficjalne zasady oceniania.

Odpowiedzi - matura maj 2024, poziom rozszerzony

ZadanieTematWynikPunkty
1stygnięcie kawy (funkcja wykładnicza)T(15) ≈ 59 °C0-2
2granica jednostronna−∞0-2
3schemat BernoullegoP ≈ 0,9960-3
4styczna do wykresua = 7/2, b = −50-3
5dowód z logarytmówdowód: log₁₂ 80 = (2a + 1) / (a(1 + b))0-3
6kombinatoryka11 040 liczb0-3
7ciąg arytmetyczny i geometrycznyx = 5, y = 20, z = 800-4
8dowód geometrycznydowód: |AC|² = |BC|² + |AB| · |BC|0-4
9pola figur w kwadracieP(AGF) = a²/12, P(CEFG) = a²/60-4
10równanie trygonometrycznex ∈ {π/6, π/4, 5π/6, 7π/6, 5π/4, 11π/6}0-5
11styczne do okręguS = (6, 7) lub S = (−4, −3)0-5
12równanie kwadratowe z parametremm ∈ (−∞, −3)0-6
13.1pole graniastosłupa (dowód wzoru)dowód: P(a) = a²√3/2 + 13824√3/a0-2
13.2optymalizacja z pochodnąa = 8√3, Pmin = 1728 + 96√30-4

Razem 5050 punktów. Najwięcej dawało zadanie 12 (66 pkt), a w sumie zadanie 13 (dwa podpunkty, 2+42 + 4 pkt).

Zadanie 1

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. W chwili początkowej (t=0t = 0) filiżanka z gorącą kawą znajduje się w pokoju, a temperatura tej kawy jest równa 80 ∘C80\ ^\circ\mathrm{C}. Temperatura w pokoju (temperatura otoczenia) jest stała i równa 20 ∘C20\ ^\circ\mathrm{C}. Temperatura TT tej kawy zmienia się w czasie zgodnie z zależnością

T(t)=(Tp−Tz)⋅k−t+Tzdlat≥0,T(t) = \left(T_p - T_z\right) \cdot k^{-t} + T_z \quad \text{dla} \quad t \ge 0,

gdzie:

Po 1010 minutach, licząc od chwili początkowej, kawa ostygła do temperatury 65 ∘C65\ ^\circ\mathrm{C}.

Oblicz temperaturę tej kawy po następnych pięciu minutach. Wynik podaj w stopniach Celsjusza, w zaokrągleniu do jedności. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Dane do wzoru. Tp=80T_p = 80, Tz=20T_z = 20, więc T(t)=60⋅k−t+20T(t) = 60 \cdot k^{-t} + 20.

Krok 2. Stała z warunku po 10 minutach. Z T(10)=65T(10) = 65:

65=60⋅k−10+20⟹k−10=4560=34.65 = 60 \cdot k^{-10} + 20 \quad\Longrightarrow\quad k^{-10} = \frac{45}{60} = \frac{3}{4}.

Samego kk nie trzeba wyliczać - wystarczy potęga k−10k^{-10}.

Krok 3. Temperatura po kolejnych 5 minutach. „Po następnych pięciu minutach” to chwila t=10+5=15t = 10 + 5 = 15. Zapisujemy k−15=(k−10)3/2k^{-15} = \left(k^{-10}\right)^{3/2}:

T(15)=60⋅(34)3/2+20=60⋅338+20=4532+20≈38,97+20=58,97.T(15) = 60 \cdot \left(\frac{3}{4}\right)^{3/2} + 20 = 60 \cdot \frac{3\sqrt{3}}{8} + 20 = \frac{45\sqrt{3}}{2} + 20 \approx 38{,}97 + 20 = 58{,}97.

Pułapka: podstawienie t=5t = 5 zamiast t=15t = 15 daje T(5)≈72 ∘CT(5) \approx 72\ ^\circ\mathrm{C} - to temperatura po pięciu minutach od początku, a nie po pięciu kolejnych. Ten sam wynik 5959 można dostać inaczej: po 1010 minutach kawa ma 65 ∘C65\ ^\circ\mathrm{C}, więc liczymy od nowa z Tp=65T_p = 65 i t=5t = 5: 45⋅(34)1/2+20≈58,9745 \cdot \left(\frac{3}{4}\right)^{1/2} + 20 \approx 58{,}97.

Odpowiedź: po kolejnych pięciu minutach kawa ma temperaturę około 59 ∘C59\ ^\circ\mathrm{C}. Zobacz: zastosowania funkcji wykładniczej oraz zadania z zastosowań funkcji wykładniczej.

Zadanie 2

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Oblicz granicę

lim⁡x→2−x3−8(x−2)2.\lim_{x \to 2^-} \frac{x^3 - 8}{(x - 2)^2}.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Symbol nieoznaczony. Dla x→2x \to 2 licznik i mianownik dążą do 00 - to symbol [00]\left[\frac{0}{0}\right], więc trzeba skrócić czynnik x−2x - 2. Ze wzoru na różnicę sześcianów:

x3−8=(x−2)(x2+2x+4).x^3 - 8 = (x - 2)\left(x^2 + 2x + 4\right).

Krok 2. Skracamy (dla x≠2x \ne 2):

x3−8(x−2)2=(x−2)(x2+2x+4)(x−2)2=x2+2x+4x−2.\frac{x^3 - 8}{(x - 2)^2} = \frac{(x - 2)\left(x^2 + 2x + 4\right)}{(x - 2)^2} = \frac{x^2 + 2x + 4}{x - 2}.

Krok 3. Granica lewostronna. Licznik dąży do 4+4+4=12>04 + 4 + 4 = 12 > 0, a mianownik x−2x - 2 dąży do 00 przez wartości ujemne (bo x<2x < 2). Liczba dodatnia dzielona przez coraz mniejszą liczbę ujemną daje wartości ujemne o coraz większej wartości bezwzględnej:

lim⁡x→2−x2+2x+4x−2=−∞.\lim_{x \to 2^-} \frac{x^2 + 2x + 4}{x - 2} = -\infty.

Pułapka: mianownik (x−2)2(x - 2)^2 w treści jest dodatni, więc łatwo „na oko” napisać +∞+\infty. Ale licznik x3−8x^3 - 8 dla x<2x < 2 jest ujemny - po skróceniu widać to wprost. Dla porównania granica prawostronna wynosi +∞+\infty, więc granica obustronna w punkcie 22 nie istnieje.

Odpowiedź: lim⁡x→2−x3−8(x−2)2=−∞\displaystyle\lim_{x \to 2^-} \frac{x^3 - 8}{(x - 2)^2} = -\infty. Zobacz: granica niewłaściwa funkcji, granice jednostronne oraz zadania z granic niewłaściwych.

Zadanie 3

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. W pewnym zakładzie mleczarskim śmietana produkowana jest w 200-gramowych opakowaniach. Prawdopodobieństwo zdarzenia, że w losowo wybranym opakowaniu śmietana zawiera mniej niż 36%36\% tłuszczu, jest równe 0,010{,}01. Kontroli poddajemy 1010 losowo wybranych opakowań ze śmietaną.

Oblicz prawdopodobieństwo zdarzenia polegającego na tym, że wśród opakowań poddanych tej kontroli będzie co najwyżej jedno opakowanie ze śmietaną, która zawiera mniej niż 36%36\% tłuszczu. Wynik zapisz w postaci ułamka dziesiętnego w zaokrągleniu do części tysięcznych. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 3

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Model. Kontrola 1010 opakowań to n=10n = 10 niezależnych prób Bernoullego. Sukcesem nazywamy wylosowanie opakowania ze śmietaną, która ma mniej niż 36%36\% tłuszczu:

p=0,01,q=1−p=0,99.p = 0{,}01, \qquad q = 1 - p = 0{,}99.

Krok 2. „Co najwyżej jedno” to zero albo jeden sukces. Ze wzoru na prawdopodobieństwo kk sukcesów w nn próbach, Pn(k)=(nk)pkqn−kP_n(k) = \binom{n}{k} p^k q^{n-k}:

P=P10(0)+P10(1)=(100)⋅0,010⋅0,9910+(101)⋅0,011⋅0,999.P = P_{10}(0) + P_{10}(1) = \binom{10}{0} \cdot 0{,}01^0 \cdot 0{,}99^{10} + \binom{10}{1} \cdot 0{,}01^1 \cdot 0{,}99^{9}.

Krok 3. Rachunek. Wyłączamy 0,9990{,}99^9 przed nawias:

P=0,999⋅(0,99+10⋅0,01)=0,999⋅1,09≈0,91352⋅1,09≈0,99573.P = 0{,}99^9 \cdot \left(0{,}99 + 10 \cdot 0{,}01\right) = 0{,}99^9 \cdot 1{,}09 \approx 0{,}91352 \cdot 1{,}09 \approx 0{,}99573.

Pułapki: zamiana ról sukcesu i porażki (p=0,99p = 0{,}99) daje prawdopodobieństwo, że co najwyżej jedno opakowanie będzie dobre - wynik bliski zera; z kolei pominięcie współczynnika (101)=10\binom{10}{1} = 10 liczy tylko jedno konkretne ustawienie wadliwego opakowania.

Odpowiedź: P≈0,996P \approx 0{,}996. Zobacz: schemat Bernoullego oraz zadania ze schematu Bernoullego.

Zadanie 4

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Funkcja ff jest określona wzorem

f(x)=x3−3x+2xf(x) = \frac{x^3 - 3x + 2}{x}

dla każdej liczby rzeczywistej xx różnej od zera. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) punkt PP, o pierwszej współrzędnej równej 22, należy do wykresu funkcji ff. Prosta o równaniu y=ax+by = ax + b jest styczna do wykresu funkcji ff w punkcie PP.

Oblicz współczynniki aa oraz bb w równaniu tej stycznej. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 4

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Punkt styczności. f(2)=8−6+22=2f(2) = \dfrac{8 - 6 + 2}{2} = 2, więc P=(2,2)P = (2, 2).

Krok 2. Pochodna. Najprościej najpierw podzielić licznik przez xx:

f(x)=x2−3+2x⟹f′(x)=2x−2x2.f(x) = x^2 - 3 + \frac{2}{x} \quad\Longrightarrow\quad f'(x) = 2x - \frac{2}{x^2}.

(Ze wzoru na pochodną ilorazu wychodzi to samo: f′(x)=(3x2−3)⋅x−(x3−3x+2)x2=2x3−2x2f'(x) = \dfrac{(3x^2 - 3) \cdot x - (x^3 - 3x + 2)}{x^2} = \dfrac{2x^3 - 2}{x^2}.)

Krok 3. Współczynnik kierunkowy stycznej to wartość pochodnej w punkcie styczności:

a=f′(2)=4−24=72.a = f'(2) = 4 - \frac{2}{4} = \frac{7}{2}.

Krok 4. Wyraz wolny. Styczna przechodzi przez P=(2,2)P = (2, 2):

2=72⋅2+b⟹b=2−7=−5.2 = \frac{7}{2} \cdot 2 + b \quad\Longrightarrow\quad b = 2 - 7 = -5.

Styczna ma równanie y=72x−5y = \frac{7}{2}x - 5.

Odpowiedź: a=72a = \dfrac{7}{2}, b=−5b = -5. Zobacz: styczna do wykresu funkcji oraz zadania o stycznej.

Zadanie 5

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Wykaż, że jeżeli log⁡54=a\log_5 4 = a oraz log⁡43=b\log_4 3 = b, to

log⁡1280=2a+1a⋅(1+b).\log_{12} 80 = \frac{2a + 1}{a \cdot (1 + b)}.

Rozwiązanie zadania 5

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wspólna podstawa. Oba dane logarytmy „zahaczają” o czwórkę, więc przechodzimy na logarytm o podstawie 44 (wzór na zamianę podstawy log⁡cx=log⁡4xlog⁡4c\log_c x = \frac{\log_4 x}{\log_4 c}):

log⁡1280=log⁡480log⁡412.\log_{12} 80 = \frac{\log_4 80}{\log_4 12}.

Krok 2. Licznik. 80=16⋅580 = 16 \cdot 5, a z log⁡54=a\log_5 4 = a wynika log⁡45=1log⁡54=1a\log_4 5 = \frac{1}{\log_5 4} = \frac{1}{a} (tu a≠0a \ne 0, bo 4≠14 \ne 1):

log⁡480=log⁡416+log⁡45=2+1a=2a+1a.\log_4 80 = \log_4 16 + \log_4 5 = 2 + \frac{1}{a} = \frac{2a + 1}{a}.

Krok 3. Mianownik. 12=4⋅312 = 4 \cdot 3:

log⁡412=log⁡44+log⁡43=1+b.\log_4 12 = \log_4 4 + \log_4 3 = 1 + b.

Krok 4. Składamy.

log⁡1280=2a+1a1+b=2a+1a⋅(1+b),\log_{12} 80 = \frac{\frac{2a + 1}{a}}{1 + b} = \frac{2a + 1}{a \cdot (1 + b)},

co kończy dowód. Mianownik jest różny od zera, bo 1+b=log⁡412>01 + b = \log_4 12 > 0.

Odpowiedź: równość zachodzi (dowód wyżej). Zobacz: logarytm - powtórzenie i wzór na zamianę podstawy oraz zadania z zamiany podstawy logarytmu.

Zadanie 6

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Rozważamy wszystkie liczby naturalne, w których zapisie dziesiętnym nie powtarza się jakakolwiek cyfra oraz dokładnie trzy cyfry są nieparzyste i dokładnie dwie cyfry są parzyste.

Oblicz, ile jest wszystkich takich liczb. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 6

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Ile cyfr ma taka liczba. Cyfry się nie powtarzają, trzy są nieparzyste i dwie parzyste - więc liczba ma dokładnie pięć cyfr. Cyfry nieparzyste to {1,3,5,7,9}\{1, 3, 5, 7, 9\}, parzyste - {0,2,4,6,8}\{0, 2, 4, 6, 8\}. Problemem jest zero: nie może stać na pierwszym miejscu.

Sposób I - wszystkie układy minus te z zerem na początku.

Wybieramy trzy cyfry nieparzyste i dwie parzyste, a potem ustawiamy wybrane pięć cyfr w dowolnej kolejności:

(53)⋅(52)⋅5!=10⋅10⋅120=12 000.\binom{5}{3} \cdot \binom{5}{2} \cdot 5! = 10 \cdot 10 \cdot 120 = 12\,000.

Odejmujemy układy z zerem na pierwszym miejscu: zero jest wtedy jedną z cyfr parzystych, drugą parzystą wybieramy na (41)=4\binom{4}{1} = 4 sposoby, nieparzyste na (53)=10\binom{5}{3} = 10 sposobów, a pozostałe cztery cyfry ustawiamy za zerem na 4!=244! = 24 sposoby:

10⋅4⋅24=960,12 000−960=11 040.10 \cdot 4 \cdot 24 = 960, \qquad 12\,000 - 960 = 11\,040.

Sposób II - dwa rozłączne przypadki.

  • Bez zera: parzyste z {2,4,6,8}\{2, 4, 6, 8\}, czyli (53)⋅(42)⋅5!=10⋅6⋅120=7200\binom{5}{3} \cdot \binom{4}{2} \cdot 5! = 10 \cdot 6 \cdot 120 = 7200.
  • Z zerem: druga parzysta na 44 sposoby, nieparzyste na 1010, zero stawiamy na jednym z czterech miejsc poza pierwszym, a resztę cyfr na 4!4! sposobów: 10⋅4⋅4⋅24=384010 \cdot 4 \cdot 4 \cdot 24 = 3840.

Razem 7200+3840=11 0407200 + 3840 = 11\,040 - wynik się zgadza.

Pułapka: pominięcie problemu zera daje 12 00012\,000, a rozważanie liczb o innej liczbie cyfr niż pięć w ogóle nie spełnia warunków zadania.

Odpowiedź: jest 11 04011\,040 takich liczb. Zobacz: reguła mnożenia i dodawania, kombinacje oraz zadania z kombinatoryki.

Zadanie 7

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Trzywyrazowy ciąg (x,y,z)(x, y, z) jest geometryczny i rosnący. Suma wyrazów tego ciągu jest równa 105105. Liczby xx, yy oraz zz są - odpowiednio - pierwszym, drugim oraz szóstym wyrazem ciągu arytmetycznego (an)(a_n), określonego dla każdej liczby naturalnej n≥1n \ge 1.

Oblicz xx, yy oraz zz. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 7

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wyrazy przez xx i różnicę rr. W ciągu arytmetycznym a1=xa_1 = x, a2=x+ra_2 = x + r, a6=x+5ra_6 = x + 5r, więc

y=x+r,z=x+5r.y = x + r, \qquad z = x + 5r.

Krok 2. Warunek ciągu geometrycznego y2=x⋅zy^2 = x \cdot z:

(x+r)2=x(x+5r)⟹x2+2xr+r2=x2+5xr⟹r2=3xr⟹r(r−3x)=0.(x + r)^2 = x(x + 5r) \quad\Longrightarrow\quad x^2 + 2xr + r^2 = x^2 + 5xr \quad\Longrightarrow\quad r^2 = 3xr \quad\Longrightarrow\quad r(r - 3x) = 0.

Krok 3. Odrzucamy r=0r = 0. Wtedy x=y=zx = y = z - ciąg stały, a nie rosnący. Nie dzielimy więc równania przez rr bez komentarza, tylko świadomie odrzucamy ten przypadek. Zostaje r=3xr = 3x, czyli

y=4x,z=16x.y = 4x, \qquad z = 16x.

Krok 4. Suma. x+4x+16x=21x=105x + 4x + 16x = 21x = 105, więc x=5x = 5, y=20y = 20, z=80z = 80.

Krok 5. Sprawdzenie. Ciąg (5,20,80)(5, 20, 80) jest geometryczny o ilorazie 44 i rosnący (bo x>0x > 0 i q>1q > 1). Ciąg arytmetyczny ma różnicę r=15r = 15: 5,20,35,50,65,805, 20, 35, 50, 65, 80 - szósty wyraz to rzeczywiście 8080.

Odpowiedź: x=5x = 5, y=20y = 20, z=80z = 80. Zobacz: ciąg arytmetyczny i geometryczny w jednym zadaniu oraz zadania z ciągów.

Zadanie 8

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Dany jest trójkąt ABCABC, który nie jest równoramienny. W tym trójkącie miara kąta ABCABC jest dwa razy większa od miary kąta BACBAC.

Wykaż, że długości boków tego trójkąta spełniają warunek

∣AC∣2=∣BC∣2+∣AB∣⋅∣BC∣.|AC|^2 = |BC|^2 + |AB| \cdot |BC|.

Rozwiązanie zadania 8

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Oznaczmy ∣∢BAC∣=α|\sphericalangle BAC| = \alpha, więc ∣∢ABC∣=2α|\sphericalangle ABC| = 2\alpha. Pokażemy dwa dowody: czysto geometryczny i trygonometryczny.

Sposób I - dwusieczna i trójkąty podobne.

ααα ABCDcab
Dwusieczna BD dzieli kąt 2α na dwa kąty α – trójkąt ABD jest równoramienny, a trójkąty DBC i BAC są podobne.

Krok 1. Dwusieczna. Poprowadźmy dwusieczną kąta ABCABC; przecina ona bok ACAC w punkcie DD. Wtedy ∣∢ABD∣=∣∢DBC∣=α|\sphericalangle ABD| = |\sphericalangle DBC| = \alpha.

Krok 2. Trójkąt równoramienny. W trójkącie ABDABD kąty przy wierzchołkach AA i BB mają po α\alpha, więc jest on równoramienny: ∣AD∣=∣BD∣|AD| = |BD|.

Krok 3. Trójkąty podobne. Trójkąty DBCDBC i BACBAC mają wspólny kąt przy wierzchołku CC oraz ∣∢DBC∣=α=∣∢BAC∣|\sphericalangle DBC| = \alpha = |\sphericalangle BAC|, więc są podobne (cecha kąt-kąt). Odpowiadające sobie boki: BC↔ACBC \leftrightarrow AC, DC↔BCDC \leftrightarrow BC, BD↔ABBD \leftrightarrow AB, czyli

∣DC∣∣BC∣=∣BC∣∣AC∣=∣BD∣∣AB∣⟹∣DC∣=∣BC∣2∣AC∣,∣BD∣=∣AB∣⋅∣BC∣∣AC∣.\frac{|DC|}{|BC|} = \frac{|BC|}{|AC|} = \frac{|BD|}{|AB|} \quad\Longrightarrow\quad |DC| = \frac{|BC|^2}{|AC|}, \qquad |BD| = \frac{|AB| \cdot |BC|}{|AC|}.

Krok 4. Składamy bok ACAC. Punkt DD leży na odcinku ACAC, więc korzystając z kroku 2:

∣AC∣=∣AD∣+∣DC∣=∣BD∣+∣DC∣=∣AB∣⋅∣BC∣+∣BC∣2∣AC∣.|AC| = |AD| + |DC| = |BD| + |DC| = \frac{|AB| \cdot |BC| + |BC|^2}{|AC|}.

Mnożąc obie strony przez ∣AC∣|AC|, dostajemy ∣AC∣2=∣BC∣2+∣AB∣⋅∣BC∣|AC|^2 = |BC|^2 + |AB| \cdot |BC|, co należało wykazać.

Sposób II - twierdzenie sinusów.

Oznaczmy a=∣BC∣a = |BC|, b=∣AC∣b = |AC|, c=∣AB∣c = |AB|. Kąt przy wierzchołku CC ma miarę 180∘−3α180^\circ - 3\alpha, a sin⁡(180∘−3α)=sin⁡3α\sin(180^\circ - 3\alpha) = \sin 3\alpha. Z twierdzenia sinusów:

ba=sin⁡2αsin⁡α=2sin⁡αcos⁡αsin⁡α=2cos⁡α,ca=sin⁡3αsin⁡α.\frac{b}{a} = \frac{\sin 2\alpha}{\sin\alpha} = \frac{2\sin\alpha\cos\alpha}{\sin\alpha} = 2\cos\alpha, \qquad \frac{c}{a} = \frac{\sin 3\alpha}{\sin\alpha}.

Rozpisujemy sin⁡3α=sin⁡(2α+α)=sin⁡2αcos⁡α+cos⁡2αsin⁡α=2sin⁡αcos⁡2α+(2cos⁡2α−1)sin⁡α=sin⁡α(4cos⁡2α−1)\sin 3\alpha = \sin(2\alpha + \alpha) = \sin 2\alpha\cos\alpha + \cos 2\alpha\sin\alpha = 2\sin\alpha\cos^2\alpha + \left(2\cos^2\alpha - 1\right)\sin\alpha = \sin\alpha\left(4\cos^2\alpha - 1\right), więc

ca=4cos⁡2α−1=(ba)2−1.\frac{c}{a} = 4\cos^2\alpha - 1 = \left(\frac{b}{a}\right)^2 - 1.

Stąd b2a2=1+ca\frac{b^2}{a^2} = 1 + \frac{c}{a}, a po pomnożeniu przez a2a^2: b2=a2+acb^2 = a^2 + ac, czyli ∣AC∣2=∣BC∣2+∣AB∣⋅∣BC∣|AC|^2 = |BC|^2 + |AB| \cdot |BC|.

Uwaga o założeniu: w obu dowodach nie korzystamy z tego, że trójkąt nie jest równoramienny - równość zachodzi też np. w trójkącie o kątach 45∘45^\circ, 90∘90^\circ, 45∘45^\circ (tam b2=2a2=a2+a⋅ab^2 = 2a^2 = a^2 + a \cdot a). Zasady oceniania CKE opisują aż dziesięć sposobów dowodu - założenie przydaje się w niektórych z nich, opartych na dodatkowych konstrukcjach. Typowy błąd w tym zadaniu to „dowód” na jednym konkretnym trójkącie, np. o kątach 30∘30^\circ, 60∘60^\circ, 90∘90^\circ - sprawdzenie przykładu nie jest dowodem.

Odpowiedź: równość zachodzi (dowód wyżej). Zobacz: podobieństwo trójkątów, twierdzenie sinusów w kursie oraz twierdzenie sinusów z dowodem.

Zadanie 9

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Dany jest kwadrat ABCDABCD o boku długości aa. Punkt EE jest środkiem boku CDCD. Przekątna BDBD dzieli trójkąt ACEACE na dwie figury: AGFAGF oraz CEFGCEFG (zobacz rysunek).

ABCDEFGa
Kwadrat ABCD o boku a, E – środek boku CD. Przekątna BD dzieli trójkąt ACE na trójkąt AGF i czworokąt CEFG.

Oblicz pola figur AGFAGF oraz CEFGCEFG. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 9

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pole trójkąta ACEACE. Podstawa CECE ma długość a2\frac{a}{2}, a wysokość opuszczona z wierzchołka AA na prostą CDCD to bok kwadratu aa:

PACE=12⋅a2⋅a=a24.P_{ACE} = \frac{1}{2} \cdot \frac{a}{2} \cdot a = \frac{a^2}{4}.

Krok 2. Punkt GG. Przekątne kwadratu dzielą się na połowy, więc GG jest środkiem ACAC: ∣AG∣∣AC∣=12\frac{|AG|}{|AC|} = \frac{1}{2}.

Krok 3. Punkt FF. Trójkąty FDEFDE i FBAFBA są podobne (kąty wierzchołkowe przy FF i kąty naprzemianległe przy prostych równoległych DCDC i ABAB). Skala podobieństwa to ∣DE∣∣AB∣=a/2a=12\frac{|DE|}{|AB|} = \frac{a/2}{a} = \frac{1}{2}, więc ∣EF∣:∣FA∣=1:2|EF| : |FA| = 1 : 2, czyli ∣AF∣∣AE∣=23\frac{|AF|}{|AE|} = \frac{2}{3}.

Krok 4. Pole trójkąta AGFAGF. Trójkąty AGFAGF i ACEACE mają wspólny kąt przy wierzchołku AA, a pole trójkąta to 12⋅\frac{1}{2} \cdot (iloczyn dwóch boków) ⋅\cdot (sinus kąta między nimi). Stąd

PAGFPACE=∣AG∣∣AC∣⋅∣AF∣∣AE∣=12⋅23=13,PAGF=13⋅a24=a212.\frac{P_{AGF}}{P_{ACE}} = \frac{|AG|}{|AC|} \cdot \frac{|AF|}{|AE|} = \frac{1}{2} \cdot \frac{2}{3} = \frac{1}{3}, \qquad P_{AGF} = \frac{1}{3} \cdot \frac{a^2}{4} = \frac{a^2}{12}.

Krok 5. Pole czworokąta CEFGCEFG to reszta trójkąta ACEACE:

PCEFG=a24−a212=a26.P_{CEFG} = \frac{a^2}{4} - \frac{a^2}{12} = \frac{a^2}{6}.

Sprawdzenie w układzie współrzędnych. Dla A=(0,0)A = (0, 0), B=(a,0)B = (a, 0), C=(a,a)C = (a, a), D=(0,a)D = (0, a): E=(a2,a)E = \left(\frac{a}{2}, a\right), prosta AEAE: y=2xy = 2x, prosta BDBD: y=a−xy = a - x, więc F=(a3,2a3)F = \left(\frac{a}{3}, \frac{2a}{3}\right), a G=(a2,a2)G = \left(\frac{a}{2}, \frac{a}{2}\right). Wtedy PAGF=12∣a2⋅2a3−a2⋅a3∣=12⋅a26=a212P_{AGF} = \frac{1}{2}\left|\frac{a}{2} \cdot \frac{2a}{3} - \frac{a}{2} \cdot \frac{a}{3}\right| = \frac{1}{2} \cdot \frac{a^2}{6} = \frac{a^2}{12} - zgadza się.

Pułapka: uznanie, że FF dzieli AEAE na połowy (jak GG dzieli ACAC). Tak nie jest - FF leży w 23\frac{2}{3} odcinka AEAE, licząc od AA.

Odpowiedź: PAGF=a212P_{AGF} = \dfrac{a^2}{12}, PCEFG=a26P_{CEFG} = \dfrac{a^2}{6}. Zobacz: wzory na pole trójkąta, podobieństwo trójkątów oraz zadania z pól figur.

Zadanie 10

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. Rozwiąż równanie

sin⁡(4x)−sin⁡(2x)=4cos⁡2x−3\sin(4x) - \sin(2x) = 4\cos^2 x - 3

w zbiorze [0,2π][0, 2\pi]. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 10

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wszystko przez kąt 2x2x. Lewą stronę rozpisujemy wzorem sin⁡4x=2sin⁡2xcos⁡2x\sin 4x = 2\sin 2x\cos 2x, a prawą - wzorem 2cos⁡2x=1+cos⁡2x2\cos^2 x = 1 + \cos 2x:

sin⁡4x−sin⁡2x=2sin⁡2xcos⁡2x−sin⁡2x=sin⁡2x(2cos⁡2x−1),\sin 4x - \sin 2x = 2\sin 2x\cos 2x - \sin 2x = \sin 2x\left(2\cos 2x - 1\right),

4cos⁡2x−3=2(1+cos⁡2x)−3=2cos⁡2x−1.4\cos^2 x - 3 = 2\left(1 + \cos 2x\right) - 3 = 2\cos 2x - 1.

Krok 2. Postać iloczynowa. Równanie ma postać sin⁡2x(2cos⁡2x−1)=2cos⁡2x−1\sin 2x\left(2\cos 2x - 1\right) = 2\cos 2x - 1, więc przenosimy wszystko na jedną stronę i wyłączamy wspólny czynnik:

(2cos⁡2x−1)(sin⁡2x−1)=0.\left(2\cos 2x - 1\right)\left(\sin 2x - 1\right) = 0.

Pułapka: nie dzielimy obu stron przez 2cos⁡2x−12\cos 2x - 1 - tracilibyśmy cztery rozwiązania.

Krok 3. Pierwszy czynnik. cos⁡2x=12\cos 2x = \frac{1}{2}, czyli 2x=π3+2kπ2x = \frac{\pi}{3} + 2k\pi lub 2x=−π3+2kπ2x = -\frac{\pi}{3} + 2k\pi, skąd x=π6+kπx = \frac{\pi}{6} + k\pi lub x=−π6+kπx = -\frac{\pi}{6} + k\pi, k∈Zk \in \mathbb{Z}. W przedziale [0,2π][0, 2\pi]:

x∈{π6,5π6,7π6,11π6}.x \in \left\{\frac{\pi}{6}, \frac{5\pi}{6}, \frac{7\pi}{6}, \frac{11\pi}{6}\right\}.

Krok 4. Drugi czynnik. sin⁡2x=1\sin 2x = 1, czyli 2x=π2+2kπ2x = \frac{\pi}{2} + 2k\pi, skąd x=π4+kπx = \frac{\pi}{4} + k\pi. W przedziale [0,2π][0, 2\pi]: x=π4x = \frac{\pi}{4} lub x=5π4x = \frac{5\pi}{4}.

Druga pułapka: przy przejściu z 2x2x do xx okres 2π2\pi zmienia się w π\pi - kto zostawi +2kπ+2k\pi, zgubi połowę rozwiązań z przedziału [0,2π][0, 2\pi].

Odpowiedź: x∈{π6,π4,5π6,7π6,5π4,11π6}x \in \left\{\dfrac{\pi}{6}, \dfrac{\pi}{4}, \dfrac{5\pi}{6}, \dfrac{7\pi}{6}, \dfrac{5\pi}{4}, \dfrac{11\pi}{6}\right\} - sześć rozwiązań. Zobacz: równania trygonometryczne, wzory na sin 2x i cos 2x oraz zadania ze wzorów podwojonego kąta.

Zadanie 11

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) środek SS okręgu o promieniu 5\sqrt{5} leży na prostej o równaniu y=x+1y = x + 1. Przez punkt A=(1,2)A = (1, 2), którego odległość od punktu SS jest większa od 5\sqrt{5}, poprowadzono dwie proste styczne do tego okręgu w punktach - odpowiednio - BB i CC. Pole czworokąta ABSCABSC jest równe 1515.

Oblicz współrzędne punktu SS. Rozważ wszystkie przypadki. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 11

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Środek na prostej. S=(s,s+1)S = (s, s + 1) dla pewnej liczby ss.

Krok 2. Czworokąt ABSCABSC to dwa trójkąty prostokątne. Promień jest prostopadły do stycznej w punkcie styczności, więc trójkąty ABSABS i ACSACS są prostokątne (kąty proste przy BB i CC) i przystające. Każdy ma przyprostokątne ∣SB∣=5|SB| = \sqrt{5} i ∣AB∣|AB| (odcinek stycznej):

PABSC=2⋅12⋅∣AB∣⋅5=5⋅∣AB∣=15⟹∣AB∣=155=35.P_{ABSC} = 2 \cdot \frac{1}{2} \cdot |AB| \cdot \sqrt{5} = \sqrt{5} \cdot |AB| = 15 \quad\Longrightarrow\quad |AB| = \frac{15}{\sqrt{5}} = 3\sqrt{5}.

Krok 3. Odległość ∣AS∣|AS| z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie ABSABS:

∣AS∣2=∣AB∣2+∣SB∣2=45+5=50.|AS|^2 = |AB|^2 + |SB|^2 = 45 + 5 = 50.

Krok 4. Równanie z jedną niewiadomą.

(s−1)2+(s+1−2)2=50⟹2(s−1)2=50⟹(s−1)2=25,(s - 1)^2 + (s + 1 - 2)^2 = 50 \quad\Longrightarrow\quad 2(s - 1)^2 = 50 \quad\Longrightarrow\quad (s - 1)^2 = 25,

więc s−1=5s - 1 = 5 lub s−1=−5s - 1 = -5, czyli s=6s = 6 lub s=−4s = -4.

Krok 5. Oba przypadki. S=(6,7)S = (6, 7) albo S=(−4,−3)S = (-4, -3). W obu ∣AS∣=50>5|AS| = \sqrt{50} > \sqrt{5}, więc punkt AA leży na zewnątrz okręgu i styczne istnieją. Dla S=(6,7)S = (6, 7) punkty styczności to (7,5)(7, 5) i (4,8)(4, 8), a dla S=(−4,−3)S = (-4, -3) - punkty (−5,−1)(-5, -1) i (−2,−4)(-2, -4).

5−55−50xyAS₁S₂y = x + 1
Oba położenia środka: S₁ = (6, 7) i S₂ = (−4, −3). Każdy czworokąt ABSC (zacieniowany) ma pole 15.

Pułapka: zatrzymanie się na jednym rozwiązaniu. Polecenie „rozważ wszystkie przypadki” jest wskazówką, że będą dwa - środek może leżeć po obu stronach punktu AA na prostej y=x+1y = x + 1 (punkt AA sam na niej leży, bo 2=1+12 = 1 + 1).

Odpowiedź: S=(6,7)S = (6, 7) lub S=(−4,−3)S = (-4, -3). Zobacz: styczne do okręgu, równanie okręgu oraz zadania z geometrii analitycznej.

Zadanie 12

Zadanie otwarte, 0-6 pkt. Wyznacz wszystkie wartości parametru mm, dla których równanie

x2−(3m+1)⋅x+2m2+m+1=0x^2 - (3m + 1) \cdot x + 2m^2 + m + 1 = 0

ma dwa różne rozwiązania rzeczywiste x1x_1, x2x_2 spełniające warunek

x13+x23+3⋅x1⋅x2⋅(x1+x2−3)≤3m−7.x_1^3 + x_2^3 + 3 \cdot x_1 \cdot x_2 \cdot (x_1 + x_2 - 3) \le 3m - 7.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 12

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Etap I. Dwa różne pierwiastki: Δ>0\Delta > 0.

Δ=(3m+1)2−4(2m2+m+1)=9m2+6m+1−8m2−4m−4=m2+2m−3=(m+3)(m−1).\Delta = (3m + 1)^2 - 4\left(2m^2 + m + 1\right) = 9m^2 + 6m + 1 - 8m^2 - 4m - 4 = m^2 + 2m - 3 = (m + 3)(m - 1).

Δ>0  ⟺  m∈(−∞,−3)∪(1,+∞)\Delta > 0 \iff m \in (-\infty, -3) \cup (1, +\infty). Uwaga: warunek Δ≥0\Delta \ge 0 jest tu błędny, bo dla Δ=0\Delta = 0 równanie ma tylko jedno rozwiązanie.

Etap II. Warunek przez wzory Viète’a. Oznaczmy x1+x2=3m+1x_1 + x_2 = 3m + 1 oraz x1x2=2m2+m+1x_1 x_2 = 2m^2 + m + 1. Najpierw przekształcamy lewą stronę, korzystając z x13+x23=(x1+x2)3−3x1x2(x1+x2)x_1^3 + x_2^3 = (x_1 + x_2)^3 - 3x_1x_2(x_1 + x_2):

x13+x23+3x1x2(x1+x2)−9x1x2=(x1+x2)3−9x1x2.x_1^3 + x_2^3 + 3x_1x_2(x_1 + x_2) - 9x_1x_2 = (x_1 + x_2)^3 - 9x_1x_2.

Wyrażenie się upraszcza - człony ∓3x1x2(x1+x2)\mp 3x_1x_2(x_1 + x_2) znoszą się. Podstawiamy wzory Viète’a:

(3m+1)3−9(2m2+m+1)≤3m−7.(3m + 1)^3 - 9\left(2m^2 + m + 1\right) \le 3m - 7.

Rozwijamy (3m+1)3=27m3+27m2+9m+1(3m + 1)^3 = 27m^3 + 27m^2 + 9m + 1:

27m3+27m2+9m+1−18m2−9m−9≤3m−7⟹27m3+9m2−3m−1≤0.27m^3 + 27m^2 + 9m + 1 - 18m^2 - 9m - 9 \le 3m - 7 \quad\Longrightarrow\quad 27m^3 + 9m^2 - 3m - 1 \le 0.

Grupujemy wyrazy:

9m2(3m+1)−(3m+1)=(3m+1)(9m2−1)=(3m+1)2(3m−1)≤0.9m^2(3m + 1) - (3m + 1) = (3m + 1)\left(9m^2 - 1\right) = (3m + 1)^2(3m - 1) \le 0.

Czynnik (3m+1)2(3m + 1)^2 jest nieujemny, więc nierówność zachodzi dla 3m−1≤03m - 1 \le 0 albo dla 3m+1=03m + 1 = 0, czyli m∈(−∞,13]m \in \left(-\infty, \frac{1}{3}\right] (punkt m=−13m = -\frac{1}{3} i tak w nim leży).

Etap III. Część wspólna.

[(−∞,−3)∪(1,+∞)]∩(−∞,13]=(−∞,−3).\left[(-\infty, -3) \cup (1, +\infty)\right] \cap \left(-\infty, \frac{1}{3}\right] = (-\infty, -3).

Pułapki: dodanie warunków, których zadanie nie stawia (np. x1+x2>0x_1 + x_2 > 0 albo x1x2>0x_1 x_2 > 0), i przyjęcie x13+x23=(x1+x2)3x_1^3 + x_2^3 = (x_1 + x_2)^3. Kontrola liczbowa: dla m=−4m = -4 równanie x2+11x+29=0x^2 + 11x + 29 = 0 ma Δ=5>0\Delta = 5 > 0, a lewa strona warunku to (−11)3−9⋅29=−1592≤−19=3m−7(-11)^3 - 9 \cdot 29 = -1592 \le -19 = 3m - 7.

Odpowiedź: m∈(−∞,−3)m \in (-\infty, -3). Zobacz: wzory Viète’a, zadania z parametrem oraz zadania z funkcji kwadratowej.

Zadanie 13

Rozważamy wszystkie graniastosłupy prawidłowe trójkątne o objętości 34563456, których krawędź podstawy ma długość nie większą niż 838\sqrt{3}.

Zadanie 13.1. Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Wykaż, że pole PP powierzchni całkowitej graniastosłupa w zależności od długości aa krawędzi podstawy graniastosłupa jest określone wzorem

P(a)=a2⋅32+138243a.P(a) = \frac{a^2 \cdot \sqrt{3}}{2} + \frac{13824\sqrt{3}}{a}.

Rozwiązanie zadania 13.1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wysokość z objętości. Podstawa to trójkąt równoboczny o boku aa, o polu a234\frac{a^2\sqrt{3}}{4}. Oznaczmy wysokość graniastosłupa przez hh:

a234⋅h=3456⟹h=4⋅3456a23=13824a23.\frac{a^2\sqrt{3}}{4} \cdot h = 3456 \quad\Longrightarrow\quad h = \frac{4 \cdot 3456}{a^2\sqrt{3}} = \frac{13824}{a^2\sqrt{3}}.

Krok 2. Pole powierzchni całkowitej to dwie podstawy i trzy prostokątne ściany boczne a×ha \times h:

P=2⋅a234+3a⋅13824a23=a232+41472a3.P = 2 \cdot \frac{a^2\sqrt{3}}{4} + 3a \cdot \frac{13824}{a^2\sqrt{3}} = \frac{a^2\sqrt{3}}{2} + \frac{41472}{a\sqrt{3}}.

Krok 3. Usuwamy niewymierność z mianownika: 414723=4147233=138243\frac{41472}{\sqrt{3}} = \frac{41472\sqrt{3}}{3} = 13824\sqrt{3}, więc

P(a)=a2⋅32+138243a,P(a) = \frac{a^2 \cdot \sqrt{3}}{2} + \frac{13824\sqrt{3}}{a},

co należało wykazać. Pułapka: przeprowadzenie rachunku tylko dla jednej wartości aa (np. a=83a = 8\sqrt{3}) nie jest dowodem wzoru.

Odpowiedź: wzór zachodzi (dowód wyżej). Zobacz: graniastosłupy.

Zadanie 13.2

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Pole PP powierzchni całkowitej graniastosłupa w zależności od długości aa krawędzi podstawy graniastosłupa jest określone wzorem

P(a)=a2⋅32+138243aP(a) = \frac{a^2 \cdot \sqrt{3}}{2} + \frac{13824\sqrt{3}}{a}

dla a∈(0,83]a \in \left(0, 8\sqrt{3}\right].

Wyznacz długość krawędzi podstawy tego z rozważanych graniastosłupów, którego pole powierzchni całkowitej jest najmniejsze. Oblicz to najmniejsze pole. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 13.2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pochodna. Dla a∈(0,83]a \in \left(0, 8\sqrt{3}\right]:

P′(a)=a3−138243a2=3(a3−13824)a2.P'(a) = a\sqrt{3} - \frac{13824\sqrt{3}}{a^2} = \frac{\sqrt{3}\left(a^3 - 13824\right)}{a^2}.

Krok 2. Miejsce zerowe pochodnej. a3=13824=243a^3 = 13824 = 24^3, czyli a=24a = 24. Ale 83=192<576=248\sqrt{3} = \sqrt{192} < \sqrt{576} = 24, więc 2424 nie należy do dziedziny.

Krok 3. Znak pochodnej i monotoniczność. Dla każdego a∈(0,83]a \in \left(0, 8\sqrt{3}\right] mamy a3≤(83)3=15363≈2660<13824a^3 \le (8\sqrt{3})^3 = 1536\sqrt{3} \approx 2660 < 13824, więc P′(a)<0P'(a) < 0. Funkcja PP jest malejąca w całej dziedzinie, zatem najmniejszą wartość przyjmuje na prawym końcu przedziału, dla a=83a = 8\sqrt{3}.

Krok 4. Najmniejsze pole. (83)2=192\left(8\sqrt{3}\right)^2 = 192, więc

P(83)=19232+13824383=963+1728≈1894,3.P\left(8\sqrt{3}\right) = \frac{192\sqrt{3}}{2} + \frac{13824\sqrt{3}}{8\sqrt{3}} = 96\sqrt{3} + 1728 \approx 1894{,}3.

Ten graniastosłup ma wysokość h=138241923=243h = \frac{13824}{192\sqrt{3}} = 24\sqrt{3}.

To główna pułapka arkusza: kto policzy miejsce zerowe pochodnej i od razu poda a=24a = 24, dostaje graniastosłup spoza rozważanego zbioru (na pełnym przedziale (0,+∞)(0, +\infty) minimum byłoby właśnie w 2424). Ograniczenie a≤83a \le 8\sqrt{3} w treści zadania nie jest ozdobnikiem.

Odpowiedź: najmniejsze pole ma graniastosłup o krawędzi podstawy a=83a = 8\sqrt{3}; to pole wynosi 1728+9631728 + 96\sqrt{3}. Zobacz: największa i najmniejsza wartość funkcji w przedziale, zadania optymalizacyjne z pochodną oraz zadania z optymalizacji.

Jak trudny był ten arkusz

Arkusz rozszerzony z maja 2024 roku miał 1313 zadań (z podpunktami: 1414 poleceń) za 5050 punktów i - inaczej niż arkusz podstawowy z tego samego roku - ani jednego zadania zamkniętego. Każdy punkt trzeba było zdobyć zapisanym rozumowaniem. Najwięcej punktów dawały zadanie 12 (parametr i wzory Viète’a, 66 pkt), zadania 10 i 11 (równanie trygonometryczne i styczne do okręgu, po 55 pkt) oraz cała dwuczęściowa optymalizacja z zadania 13 (66 pkt). Trzy zadania to dowody (5, 8 i 13.1) - łącznie 99 punktów.

Na co warto zwrócić uwagę:

Najczęstsze pytania

Kiedy była matura rozszerzona z matematyki w 2024 roku? W środę 15 maja 2024 roku o godzinie 9:00. Egzamin na poziomie podstawowym odbył się tydzień wcześniej, 8 maja.

Ile trwa matura rozszerzona z matematyki?180180 minut, czyli trzy godziny - tyle samo co matura podstawowa. Zdający z dostosowaniem warunków mogą mieć czas wydłużony zgodnie z komunikatem CKE.

Ile punktów było do zdobycia na maturze rozszerzonej z matematyki 2024?5050 punktów za 1313 zadań (zadanie 13 z dwoma podpunktami). Wszystkie zadania były otwarte - od 22 do 66 punktów za zadanie.

Ile punktów trzeba na maturze rozszerzonej, żeby zdać? Na poziomie rozszerzonym nie ma progu zdawalności. Trzeba przystąpić do egzaminu z co najmniej jednego przedmiotu na poziomie rozszerzonym, ale wynik może wynieść nawet 0%0\%. Uczelnie biorą pod uwagę wynik procentowy w rekrutacji, więc każdy punkt ma znaczenie. Próg 30%30\% dotyczy tylko obowiązkowych egzaminów na poziomie podstawowym.

Gdzie są odpowiedzi do matury rozszerzonej 2024? Na tej stronie: tabela z wynikami wszystkich zadań jest na górze, a pod każdym zadaniem - rozwiązanie krok po kroku. Oficjalny arkusz (symbol MMAP-R0-100-2405) i zasady oceniania publikuje CKE; linki do obu plików PDF są na początku strony.

Czy wyniki na tej stronie są zgodne z kluczem CKE? Tak - wszystkie wyniki porównaliśmy z zasadami oceniania opublikowanymi przez CKE 28 czerwca 2024 roku. Rozwiązania krok po kroku są opracowaniem redakcji; punktację za poszczególne etapy określają oficjalne zasady oceniania, które akceptują każde merytorycznie poprawne rozwiązanie.

Które zadanie z matury rozszerzonej 2024 było najtrudniejsze? Najwięcej punktów (66) dawało zadanie 12 z parametrem - wymaga trzech etapów: warunku Δ>0\Delta > 0, przekształcenia warunku przez wzory Viète’a do nierówności (3m+1)2(3m−1)≤0(3m + 1)^2(3m - 1) \le 0 i części wspólnej. Podchwytliwe jest też zadanie 13.2, w którym miejsce zerowe pochodnej leży poza dziedziną.

Podsumowanie