Matura 2025 rozszerzona matematyka - arkusz, odpowiedzi i rozwiązania
Egzamin maturalny z matematyki, poziom rozszerzony - 12 maja 2025
Formuła 2023, arkusz MMAP-R0-100-2505. Czas: 180 minut, do zdobycia 50 punktów, 12 zadań (13 poleceń - zadanie 12 ma dwa podpunkty). Wszystkie zadania są otwarte - liczy się pełny tok rozwiązania, a nie sam wynik. Wolno było korzystać z Wybranych wzorów matematycznych, cyrkla, linijki i kalkulatora prostego.
Matura z matematyki na poziomie rozszerzonym 2025 odbyła się w poniedziałek 12 maja 2025 roku o godzinie 9:00. Arkusz miał 12 zadań otwartych za 50 punktów: od funkcji wykładniczej i dowodu nierówności, przez prawdopodobieństwo warunkowe, ciąg geometryczny, okręgi i ostrosłup, po równanie kwadratowe z parametrem i optymalizację objętości stożka. Poniżej jest pełna treść arkusza, wyniki wszystkich zadań i rozwiązania krok po kroku - każde schowane pod osobnym przyciskiem, żeby najpierw można było spróbować samodzielnie.
Oryginalne dokumenty publikuje Centralna Komisja Egzaminacyjna: arkusz MMAP-R0-100-2505 (PDF, CKE) oraz zasady oceniania (PDF, CKE). Rozwiązania krok po kroku opracowała redakcja matematyka.net. Każdy wynik sprawdziliśmy osobnym rachunkiem i porównaliśmy z wynikami w zasadach oceniania CKE - wszystkie się zgadzają. Punktację za poszczególne etapy rozwiązania określają jednak wyłącznie oficjalne zasady oceniania.
Odpowiedzi - matura 2025, poziom rozszerzony
Zadanie
Wynik
Punkty
1
o 25% na godzinę
0-2
2
dowód: (a + 2b)³ − 8a²b − 16ab² = (a − 2b)²(a + 2b) > 0
0-3
3
|∡DAC| = 45°
0-3
4
9/25
0-3
5
x ∈ (−∞, −10) ∪ (−2/3, +∞)
0-4
6
S = 27 (q = 1/3) lub S = 27/2 (q = −1/3)
0-4
7
dowód: |CD| : |AB| = 1 : 5
0-4
8
A = (16/5, −13/5), B = (−1, −2), M = (2/5, −11/5)
0-5
9
x ∈ {−2π/3, −π/6, π/3, 5π/6}
0-5
10
pole powierzchni bocznej 918
0-5
11
m ∈ (−8, −3) ∪ (1, 3/2]
0-6
12.1
dowód: r² = 25h²/(h² − 25)
0-2
12.2
h = 5√3, Vmin = 125√3·π/2
0-4
Razem 50 punktów. Na poziomie rozszerzonym nie ma zadań zamkniętych, więc sam wynik bez obliczeń zwykle nie daje punktów - w zasadach oceniania każde zadanie jest rozpisane na etapy.
Zadanie 1
Zadanie otwarte, 0-2 pkt. W warunkach laboratoryjnych obserwowano dynamikę wzrostu liczebności populacji pewnego gatunku bakterii. Liczebność N populacji bakterii zmienia się w czasie zgodnie z zależnością wykładniczą
N(t)=N0⋅ktdlat≥0
gdzie:
N0 - liczebność populacji w chwili t=0 rozpoczęcia obserwacji,
k - stała dodatnia, charakterystyczna dla danego gatunku bakterii i dla warunków przeprowadzenia obserwacji,
t - czas wyrażony w godzinach, liczony od chwili t=0 rozpoczęcia obserwacji.
W chwili rozpoczęcia obserwacji liczebność populacji była równa 10000, a po dwóch godzinach była równa 15625.
Oblicz, o ile procent wzrastała liczebność populacji tej bakterii w ciągu każdej godziny.
Rozwiązanie zadania 1
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Krok 1. Wyznaczamy stałą k. Mamy N0=10000 i N(2)=15625, więc
15625=10000⋅k2⟹k2=1000015625=1625.
Stała k jest dodatnia, zatem k=45=1,25.
Krok 2. Interpretujemy k. W ciągu każdej godziny liczebność mnoży się przez k: N(t+1)=N(t)⋅1,25. Pomnożenie przez 1,25 to wzrost o 0,25, czyli o 25% dotychczasowej liczebności.
Pułapka: przez dwie godziny populacja urosła o 56,25%, ale nie wynika z tego wzrost o 56,25%:2≈28,1% na godzinę - procenty w zależności wykładniczej się nie dodają, tylko składają (1,25⋅1,25=1,5625).
Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Wykaż, że dla każdej dodatniej liczby rzeczywistej a i dla każdej dodatniej liczby rzeczywistej b takich, że b=21a, prawdziwa jest nierówność
(a+2b)3>8a2b+16ab2
Rozwiązanie zadania 2
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Krok 1. Rozwijamy sześcian sumy. Ze wzoru (x+y)3=x3+3x2y+3xy2+y3:
(a+2b)3=a3+6a2b+12ab2+8b3.
Krok 2. Przenosimy wszystko na lewą stronę. Nierówność jest równoważna nierówności
Krok 4. Badamy znak czynników. Warunek b=21a oznacza a=2b, czyli a−2b=0, więc (a−2b)2>0. Liczby a i b są dodatnie, więc a+2b>0. Iloczyn dwóch liczb dodatnich jest dodatni:
(a−2b)2(a+2b)>0.
Przekształcaliśmy nierówność równoważnie, więc nierówność z treści zadania też jest prawdziwa, co kończy dowód.
Dlaczego założenie b=21a jest potrzebne: dla a=2b obie strony są równe (np. a=2, b=1: (2+2)3=64 oraz 8⋅4⋅1+16⋅2⋅1=64) - nierówność ostra przestaje zachodzić.
Zadanie otwarte, 0-3 pkt. W trójkącie równobocznym ABC punkt D leży na boku BC. Stosunek pola trójkąta ABD do pola trójkąta ADC jest równy 23−1.
Oblicz miarę kąta DAC.
Rozwiązanie zadania 3
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Niech a będzie długością boku trójkąta, a α=∣∢DAC∣.
Krok 1. Stosunek pól zamieniamy na stosunek odcinków. Trójkąty ABD i ADC mają wspólną wysokość poprowadzoną z wierzchołka A, więc ich pola mają się do siebie tak jak podstawy:
∣DC∣∣BD∣=23−1.
Zapisujemy ∣BD∣=(3−1)t i ∣DC∣=2t. Z ∣BD∣+∣DC∣=a dostajemy (3+1)t=a, czyli
Współczynnik 23−3 jest różny od zera, więc sinα=cosα, czyli tgα=1. Kąt α leży w przedziale (0°,60°), zatem α=45°.
Sposób II (wysokość trójkąta). Niech H będzie spodkiem wysokości z wierzchołka A - to środek boku BC, więc ∣BH∣=2a i ∣AH∣=2a3. Punkt D leży między B a H, bo ∣BD∣=(2−3)a≈0,27a<0,5a. Wtedy
Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Doświadczenie losowe polega na czterokrotnym rzucie symetryczną sześcienną kostką do gry, która na każdej ściance ma inną liczbę oczek - od jednego oczka do sześciu oczek.
Oblicz prawdopodobieństwo zdarzenia polegającego na tym, że otrzymamy co najmniej jeden raz sześć oczek, pod warunkiem że otrzymamy dokładnie dwa razy pięć oczek.
Rozwiązanie zadania 4
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Wynikiem doświadczenia jest ciąg czterech liczb ze zbioru {1,2,…,6}, więc ∣Ω∣=64 i wszystkie wyniki są jednakowo prawdopodobne. Oznaczamy:
B - dokładnie dwa razy wypadło pięć oczek,
A - co najmniej raz wypadło sześć oczek.
Szukamy P(A∣B)=P(B)P(A∩B)=∣B∣∣A∩B∣.
Krok 1. Liczymy ∣B∣. Wybieramy dwa z czterech rzutów, w których wypadnie piątka ((24)=6 sposobów), a w pozostałych dwóch rzutach wypada dowolny wynik różny od pięciu (5⋅5 możliwości):
∣B∣=(24)⋅5⋅5=150.
Krok 2. Liczymy ∣A∩B∣. Dwie piątki ustawiamy jak wyżej, a w dwóch pozostałych rzutach ma się pojawić co najmniej jedna szóstka. Tych dwóch rzutów (bez piątek) jest 5⋅5=25, z czego bez żadnej szóstki - 4⋅4=16. Zatem z szóstką: 25−16=9, i
∣A∩B∣=(24)⋅9=54.
Krok 3. Prawdopodobieństwo warunkowe.
P(A∣B)=15054=259.
Pułapki: 1−(65)4 to prawdopodobieństwo szóstki bez warunku; a liczenie pozostałych rzutów jako 6⋅6 zamiast 5⋅5 dopuszcza trzecią piątkę, a wtedy nie byłoby „dokładnie dwóch” piątek.
Wyrażenia pod wartościami bezwzględnymi zerują się w punktach x=−3 i x=2, więc rozważamy trzy przedziały.
Przypadek 1: x∈(−∞,−3). Wtedy ∣x−2∣=−x+2 i ∣x+3∣=−x−3:
−x+2−2(−x−3)<−2⟺x+8<−2⟺x<−10.
Część wspólna z przedziałem: x∈(−∞,−10).
Przypadek 2: x∈[−3,2). Wtedy ∣x−2∣=−x+2 i ∣x+3∣=x+3:
−x+2−2(x+3)<−2⟺−3x−4<−2⟺x>−32.
Część wspólna z przedziałem: x∈(−32,2).
Przypadek 3: x∈[2,+∞). Wtedy ∣x−2∣=x−2 i ∣x+3∣=x+3:
x−2−2(x+3)<−2⟺−x−8<−2⟺x>−6.
Każda liczba z przedziału [2,+∞) spełnia ten warunek: x∈[2,+∞).
Krok 4. Suma rozwiązań z trzech przypadków:
x∈(−∞,−10)∪(−32,2)∪[2,+∞)=(−∞,−10)∪(−32,+∞).
Sprawdzenie końców: dla x=−10 lewa strona to 12−14=−2, a dla x=−32 to 38−314=−2 - w obu przypadkach nierówność ostra nie zachodzi, więc końce są otwarte. Pułapka: przy zmianie znaku przez −3 w przypadku 2 trzeba odwrócić zwrot nierówności.
Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Ciąg (an), określony dla każdej liczby naturalnej n≥1, jest geometryczny i zbieżny. W tym ciągu a1+a3=20 i a12+a32=328.
Oblicz sumę wszystkich wyrazów tego ciągu. Rozważ wszystkie przypadki.
Rozwiązanie zadania 6
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Krok 1. Wyznaczamy a1 i a3. Z wzoru (a1+a3)2=a12+2a1a3+a32:
400=328+2a1a3⟹a1a3=36.
Liczby a1 i a3 mają sumę 20 i iloczyn 36, więc są pierwiastkami równania t2−20t+36=0, czyli (t−2)(t−18)=0. Stąd (a1,a3)=(2,18) albo (a1,a3)=(18,2).
Krok 2. Wyznaczamy iloraz. W ciągu geometrycznym a3=a1q2, więc q2=a1a3.
Dla a1=2, a3=18: q2=9, czyli ∣q∣=3. Szereg geometryczny jest zbieżny tylko dla ∣q∣<1 - ten przypadek odrzucamy.
Dla a1=18, a3=2: q2=91, czyli q=31 albo q=−31. Oba ilorazy spełniają warunek ∣q∣<1.
Pułapka: polecenie „rozważ wszystkie przypadki” podpowiada, że wynik nie jest jeden. Z q2=91 łatwo zgubić ujemny iloraz q=−31 - ciąg 18,−6,2,−32,… też spełnia oba warunki zadania.
Zadanie otwarte, 0-4 pkt. W trapezie ABCD o podstawach AB i CD punkt E jest środkiem ramienia AD, a punkt F jest środkiem ramienia BC trapezu. Stosunek pola trapezu EFCD do pola trapezu ABFE jest równy 21.
Wykaż, że ∣AB∣∣CD∣=51.
Rozwiązanie zadania 7
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Oznaczamy ∣AB∣=a, ∣CD∣=b, a wysokość trapezu ABCD - przez h.
Krok 1. Odcinek EF. Odcinek łączący środki ramion trapezu jest równoległy do podstaw, a jego długość to średnia arytmetyczna podstaw:
∣EF∣=2a+b.
Odcinek EF dzieli wysokość trapezu na połowy (twierdzenie Talesa - E jest środkiem AD), więc oba trapezy EFCD i ABFE mają wysokość 2h.
Odcinek EF łączy środki ramion: |EF| = (a + b)/2, a oba trapezy mają wysokość h/2
Pułapka: z treści nie wiadomo, która podstawa jest dłuższa, więc nie zakładamy tego - wynika to dopiero z rachunku (a=5b>b). Rysunek z krótszą podstawą u góry jest tylko ilustracją.
Zadanie otwarte, 0-5 pkt. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) dane są okręgi O1 oraz O2 o równaniach:
O1:(x−1)2+(y+3)2=5
O2:(x−2)2+(y−4)2=45.
Te okręgi przecinają się w punktach A oraz B. Punkt A ma pierwszą współrzędną dodatnią. Punkt M spełnia warunek AM=−2⋅BM.
Oblicz współrzędne punktów A, B oraz M.
Rozwiązanie zadania 8
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Krok 1. Równania okręgów w postaci ogólnej. Po rozwinięciu kwadratów:
O1:x2+y2−2x+6y+5=0,O2:x2+y2−4x−8y−25=0.
Krok 2. Prosta AB. Odejmujemy stronami drugie równanie od pierwszego - wyrazy kwadratowe się redukują i zostaje równanie prostej przechodzącej przez oba punkty wspólne:
2x+14y+30=0⟺x=−7y−15.
Krok 3. Punkty wspólne. Wstawiamy x=−7y−15 do równania okręgu O1:
(−7y−16)2+(y+3)2=5⟺50y2+230y+260=0⟺5y2+23y+26=0.
Δ=232−4⋅5⋅26=529−520=9, więc y=10−23−3=−513 albo y=10−23+3=−2. Odpowiednio x=−7⋅(−513)−15=516 oraz x=14−15=−1.
Punkt A ma dodatnią pierwszą współrzędną, więc A=(516,−513) i B=(−1,−2). Sprawdzenie dla B: (−2)2+12=5 oraz (−3)2+(−6)2=45.
Krok 4. Punkt M. Niech M=(x,y). Warunek AM=−2⋅BM zapisany we współrzędnych:
[x−516,y+513]=−2⋅[x+1,y+2].
Z pierwszej współrzędnej: x−516=−2x−2, czyli 3x=56 i x=52. Z drugiej: y+513=−2y−4, czyli 3y=−533 i y=−511.
Wektory AM i BM mają przeciwne zwroty, więc M leży na odcinku AB i dzieli go w stosunku ∣AM∣:∣MB∣=2:1 - stąd też M=3A+2B.
Okręgi O₁ i O₂, ich punkty wspólne A i B oraz punkt M na cięciwie AB (|AM| = 2·|BM|)
Pułapka: warunek AM=−2⋅BM to nie to samo co AM=−2⋅MB - przy pomyleniu kolejności liter wychodzi punkt leżący poza odcinkiem AB.
Krok 1. Czy cosx może być równy zero? Jeśli cosx=0, to sin(2x)=2sinxcosx=0 i sin2x=1, więc lewa strona równa się −3=0. Zatem żadne rozwiązanie nie ma cosx=0 i możemy dzielić przez cos2x.
Krok 2. Równanie kwadratowe względem tgx. Piszemy sin(2x)=2sinxcosx i dzielimy obie strony przez cos2x:
3+23tgx−3tg2x=0⟺3tg2x−23tgx−3=0.
Dla u=tgx: Δ=12+36=48, Δ=43, więc
u=623+43=3lubu=623−43=−33.
Krok 3. Rozwiązania w przedziale [−π,π]. Tangens ma okres π:
tgx=3: x=3π+kπ, czyli w przedziale x=−32π lub x=3π;
tgx=−33: x=−6π+kπ, czyli w przedziale x=−6π lub x=65π.
Sposób II (wzory na kąt podwojony). Ponieważ cos2x−sin2x=cos(2x), równanie ma postać 3cos(2x)+3sin(2x)=0. Po podzieleniu przez 23:
23cos(2x)+21sin(2x)=0⟺sin(2x+3π)=0,
skąd 2x+3π=kπ, czyli x=−6π+2kπ. W przedziale [−π,π] leżą wartości dla k=−1,0,1,2: −32π,−6π,3π,65π - te same cztery liczby.
Pułapka: dzielenie przez cos2x bez sprawdzenia, czy cosx=0 nie daje rozwiązania - zasady oceniania wymagają jawnego zapisania tego założenia. Druga pułapka to zgubienie rozwiązań ujemnych: przedział [−π,π] zawiera po dwa rozwiązania każdego z równań.
Zadanie otwarte, 0-5 pkt. Podstawą ostrosłupa ABCDS jest kwadrat ABCD. Krawędź boczna SA jest wysokością ostrosłupa, natomiast krawędź podstawy ma długość 334. Cosinus kąta β między ścianami bocznymi CDS i BCS tego ostrosłupa jest równy (−259).
Oblicz pole powierzchni bocznej tego ostrosłupa.
Rozwiązanie zadania 10
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Oznaczamy a=∣AB∣=334 (wtedy a2=306) i H=∣SA∣.
Krok 1. Kąt między ścianami. Ściany BCS i CDS mają wspólną krawędź SC. Ostrosłup jest symetryczny względem płaszczyzny ACS, więc spodki wysokości poprowadzonych z B w trójkącie BCS i z D w trójkącie CDS na krawędź SC to ten sam punkt K, a ∣BK∣=∣DK∣. Kąt β to kąt BKD.
Kąt β między ścianami BCS i CDS to kąt BKD, gdzie BK ⊥ SC i DK ⊥ SC
Krok 2. Twierdzenie cosinusów w trójkącie BKD. Niech x=∣BK∣=∣DK∣. Przekątna kwadratu ma długość ∣BD∣=a2, więc ∣BD∣2=612:
Krok 3. Trójkąt BCS jest prostokątny. Krawędź BC jest prostopadła do AB (kwadrat) i do SA (wysokość ostrosłupa), więc jest prostopadła do płaszczyzny ABS, a zatem do SB. Kąt SBC jest prosty, a BK to wysokość opuszczona na przeciwprostokątną SC. Z trójkąta BKC:
∣CK∣2=∣BC∣2−∣BK∣2=306−225=81,∣CK∣=9.
W trójkącie prostokątnym przyprostokątna jest średnią geometryczną przeciwprostokątnej i swojego rzutu: ∣BC∣2=∣CK∣⋅∣SC∣, więc ∣SC∣=9306=34. Dalej
Krok 4. Pole powierzchni bocznej. Wszystkie cztery ściany boczne są trójkątami prostokątnymi: SAB i SAD - z kątem prostym przy A, a SBC i SDC - przy B i D (z tego samego powodu co w kroku 3). Ściany są parami przystające:
Pułapki: kąt β jest rozwarty i to nie jest błąd w treści. Z kroku 2 wynika cosβ=1−2∣BK∣2∣BD∣2=1−∣BK∣2a2, a ∣BK∣<∣BC∣=a (wysokość jest krótsza od przyprostokątnej), więc w tym ostrosłupie cosβ jest zawsze ujemny - nie wolno go „poprawiać” na dodatni. Drugi błąd to traktowanie SBC jako trójkąta bez kąta prostego i liczenie jego pola ze wzoru Herona - da się, ale rachunek jest znacznie dłuższy.
Rozważamy wszystkie stożki, których wysokość jest większa od 5, a odległość środka podstawy od tworzącej jest równa 5.
Zadanie 12.1(0-2 pkt).Wykaż, że objętość V stożka, jako funkcja wysokości h stożka, wyraża się wzorem
V(h)=3π⋅h2−2525h3
Rozwiązanie zadania 12.1
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Niech r będzie promieniem podstawy, l - tworzącą, O - środkiem podstawy, W - wierzchołkiem stożka, a P - spodkiem prostopadłej poprowadzonej z O na tworzącą. W przekroju osiowym trójkąt WOR jest prostokątny (kąt prosty przy O), ma przyprostokątne h i r oraz przeciwprostokątną l=r2+h2, a ∣OP∣=5 to jego wysokość opuszczona na przeciwprostokątną.
Przekrój osiowy stożka: |OP| = 5 to odległość środka podstawy O od tworzącej l
Krok 1. Pole trójkąta WOR na dwa sposoby:
21rh=21l⋅5⟹rh=5r2+h2.
Krok 2. Wyznaczamy r2. Podnosimy do kwadratu (obie strony są dodatnie):
r2h2=25r2+25h2⟺r2(h2−25)=25h2⟺r2=h2−2525h2.
Dzielenie przez h2−25 jest dozwolone, bo h>5.
Krok 3. Objętość.
V=31πr2h=31π⋅h2−2525h2⋅h=3π⋅h2−2525h3,
co należało wykazać. (Warunek h>5 jest konieczny: odległość ∣OP∣ jest mniejsza od każdej przyprostokątnej, więc h>5 i r>5.)
Krok 2. Znak pochodnej. W dziedzinie (5,+∞) czynniki 325π, h2 i (h2−25)2 są dodatnie, więc znak V′(h) to znak h2−75:
V′(h)<0 dla h∈(5,53) - funkcja V maleje,
V′(53)=0,
V′(h)>0 dla h∈(53,+∞) - funkcja V rośnie.
Funkcja maleje do h=53, a potem rośnie, więc w tym punkcie przyjmuje wartość najmniejszą (nie tylko minimum lokalne - to jedyny punkt krytyczny w całej dziedzinie).
Krok 3. Najmniejsza objętość. Dla h=53: h2=75, h3=3753, więc
V(53)=3π⋅75−2525⋅3753=3π⋅23753=21253π.
Ten stożek ma promień r=5025⋅75=256, a jego objętość to około 340.
Pułapka: samo V′(h)=0 nie przesądza o najmniejszej wartości - trzeba pokazać zmianę znaku pochodnej (z ujemnego na dodatni). Zasady oceniania dają za to osobny punkt.
Arkusz rozszerzony z 2025 roku miał 12 zadań (13 poleceń) za 50 punktów i wyłącznie zadania otwarte. Najwięcej punktów dawało zadanie 11 (funkcja kwadratowa z parametrem, 6 pkt), a po 5 punktów - okręgi z wektorami (8), równanie trygonometryczne (9) i ostrosłup z kątem dwuściennym (10). Trzy polecenia to dowody: nierówność (2), stosunek podstaw trapezu (7) i wzór na objętość stożka (12.1).
Na co warto zwrócić uwagę:
„rozważ wszystkie przypadki” - w zadaniu 6 są dwie sumy szeregu (dla q=31 i q=−31), a przypadek ∣q∣=3 trzeba jawnie odrzucić;
nierówności ostre w warunkach - w zadaniu 11 Δ>0 (nie ≥) i x1x2>0;
założenia przed dzieleniem - cosx=0 w zadaniu 9 i h2−25=0 w zadaniu 12.1;
pochodna to nie wszystko - w zadaniu 12.2 trzeba uzasadnić, że w h=53 jest wartość najmniejsza;
rozwarty kąt dwuścienny - ujemny cosinus w zadaniu 10 to dana, a nie błąd w treści.
Najczęstsze pytania
Kiedy była matura rozszerzona z matematyki w 2025 roku? W poniedziałek 12 maja 2025 roku o godzinie 9:00. Egzamin na poziomie podstawowym odbył się wcześniej - 6 maja 2025.
Ile trwa matura rozszerzona z matematyki?180 minut (w formule 2023). Arkusz z 2025 roku miał 12 zadań otwartych za 50 punktów.
Ile punktów trzeba zdobyć na maturze rozszerzonej z matematyki? Na poziomie rozszerzonym nie ma progu zdawalności - wynik (w procentach) liczy się przy rekrutacji na studia. Próg 30% obowiązuje tylko na obowiązkowej maturze z matematyki na poziomie podstawowym. Przy 50 możliwych punktach każdy punkt to 2% wyniku.
Gdzie są odpowiedzi do matury rozszerzonej z matematyki 2025? Na tej stronie: tabela z wynikami wszystkich zadań jest na górze, a pod każdym zadaniem jest rozwiązanie krok po kroku. Oficjalne zasady oceniania CKE (opublikowane 27 czerwca 2025) są podlinkowane na początku strony obok arkusza MMAP-R0-100-2505.
Czy wyniki na tej stronie są zgodne z kluczem CKE? Tak - wszystkie 13 wyników porównaliśmy z zasadami oceniania CKE i każdy się zgadza. Rozwiązania krok po kroku są opracowaniem redakcji; punktację za poszczególne etapy określają oficjalne zasady oceniania, które akceptują każdą poprawną metodę.
Które zadanie z matury rozszerzonej 2025 było najtrudniejsze? Najwięcej punktów (6) było za zadanie 11 z parametrem, ale równie wymagające jest zadanie 10: trzeba było zauważyć, że kąt między ścianami to kąt BKD przy krawędzi SC, i że ściany boczne są trójkątami prostokątnymi.
Podsumowanie
Matura z matematyki, poziom rozszerzony, 12 maja 2025: 12 zadań otwartych (13 poleceń), 50 punktów, 180 minut, arkusz MMAP-R0-100-2505.
Wyniki: 25%, dowód, 45°, 259, (−∞,−10)∪(−32,+∞), 27 lub 227, dowód, A, B, M, cztery rozwiązania równania, 918, (−8,−3)∪(1,23], dowód, h=53 i V=21253π.
Wszystkie wyniki są zgodne z zasadami oceniania CKE.
Tematy: funkcja wykładnicza, dowód nierówności, planimetria z trygonometrią, prawdopodobieństwo warunkowe, wartość bezwzględna, szereg geometryczny, trapez, okręgi i wektory, równanie trygonometryczne, ostrosłup, parametr ze wzorami Viète’a i optymalizacja z pochodną.