Przejdź do treści

Matura 2025 rozszerzona matematyka - arkusz, odpowiedzi i rozwiązania

Egzamin maturalny z matematyki, poziom rozszerzony - 12 maja 2025

Formuła 2023, arkusz MMAP-R0-100-2505. Czas: 180180 minut, do zdobycia 5050 punktów, 1212 zadań (1313 poleceń - zadanie 12 ma dwa podpunkty). Wszystkie zadania są otwarte - liczy się pełny tok rozwiązania, a nie sam wynik. Wolno było korzystać z Wybranych wzorów matematycznych, cyrkla, linijki i kalkulatora prostego.

Matura z matematyki na poziomie rozszerzonym 2025 odbyła się w poniedziałek 12 maja 2025 roku o godzinie 9:00. Arkusz miał 1212 zadań otwartych za 5050 punktów: od funkcji wykładniczej i dowodu nierówności, przez prawdopodobieństwo warunkowe, ciąg geometryczny, okręgi i ostrosłup, po równanie kwadratowe z parametrem i optymalizację objętości stożka. Poniżej jest pełna treść arkusza, wyniki wszystkich zadań i rozwiązania krok po kroku - każde schowane pod osobnym przyciskiem, żeby najpierw można było spróbować samodzielnie.

Oryginalne dokumenty publikuje Centralna Komisja Egzaminacyjna: arkusz MMAP-R0-100-2505 (PDF, CKE) oraz zasady oceniania (PDF, CKE). Rozwiązania krok po kroku opracowała redakcja matematyka.net. Każdy wynik sprawdziliśmy osobnym rachunkiem i porównaliśmy z wynikami w zasadach oceniania CKE - wszystkie się zgadzają. Punktację za poszczególne etapy rozwiązania określają jednak wyłącznie oficjalne zasady oceniania.

Odpowiedzi - matura 2025, poziom rozszerzony

ZadanieWynikPunkty
1o 25% na godzinę0-2
2dowód: (a + 2b)³ − 8a²b − 16ab² = (a − 2b)²(a + 2b) > 00-3
3|∡DAC| = 45°0-3
49/250-3
5x ∈ (−∞, −10) ∪ (−2/3, +∞)0-4
6S = 27 (q = 1/3) lub S = 27/2 (q = −1/3)0-4
7dowód: |CD| : |AB| = 1 : 50-4
8A = (16/5, −13/5), B = (−1, −2), M = (2/5, −11/5)0-5
9x ∈ {−2π/3, −π/6, π/3, 5π/6}0-5
10pole powierzchni bocznej 9180-5
11m ∈ (−8, −3) ∪ (1, 3/2]0-6
12.1dowód: r² = 25h²/(h² − 25)0-2
12.2h = 5√3, Vmin = 125√3·π/20-4

Razem 5050 punktów. Na poziomie rozszerzonym nie ma zadań zamkniętych, więc sam wynik bez obliczeń zwykle nie daje punktów - w zasadach oceniania każde zadanie jest rozpisane na etapy.

Zadanie 1

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. W warunkach laboratoryjnych obserwowano dynamikę wzrostu liczebności populacji pewnego gatunku bakterii. Liczebność NN populacji bakterii zmienia się w czasie zgodnie z zależnością wykładniczą

N(t)=N0⋅ktdlat≥0N(t) = N_0 \cdot k^t \quad \text{dla} \quad t \ge 0

gdzie:

W chwili rozpoczęcia obserwacji liczebność populacji była równa 10 00010\,000, a po dwóch godzinach była równa 15 62515\,625.

Oblicz, o ile procent wzrastała liczebność populacji tej bakterii w ciągu każdej godziny.

Rozwiązanie zadania 1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wyznaczamy stałą kk. Mamy N0=10 000N_0 = 10\,000 i N(2)=15 625N(2) = 15\,625, więc

15 625=10 000⋅k2⟹k2=15 62510 000=2516.15\,625 = 10\,000 \cdot k^2 \quad\Longrightarrow\quad k^2 = \frac{15\,625}{10\,000} = \frac{25}{16}.

Stała kk jest dodatnia, zatem k=54=1,25k = \frac{5}{4} = 1{,}25.

Krok 2. Interpretujemy kk. W ciągu każdej godziny liczebność mnoży się przez kk: N(t+1)=N(t)⋅1,25N(t + 1) = N(t) \cdot 1{,}25. Pomnożenie przez 1,251{,}25 to wzrost o 0,250{,}25, czyli o 25%25\% dotychczasowej liczebności.

Pułapka: przez dwie godziny populacja urosła o 56,25%56{,}25\%, ale nie wynika z tego wzrost o 56,25%:2≈28,1%56{,}25\% : 2 \approx 28{,}1\% na godzinę - procenty w zależności wykładniczej się nie dodają, tylko składają (1,25⋅1,25=1,56251{,}25 \cdot 1{,}25 = 1{,}5625).

Odpowiedź: liczebność populacji wzrastała o 25%25\% w ciągu każdej godziny. Zobacz: zastosowania funkcji wykładniczej oraz zadania z funkcji wykładniczej.

Zadanie 2

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Wykaż, że dla każdej dodatniej liczby rzeczywistej aa i dla każdej dodatniej liczby rzeczywistej bb takich, że b≠12ab \ne \frac{1}{2}a, prawdziwa jest nierówność

(a+2b)3>8a2b+16ab2(a + 2b)^3 > 8a^2b + 16ab^2

Rozwiązanie zadania 2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Rozwijamy sześcian sumy. Ze wzoru (x+y)3=x3+3x2y+3xy2+y3(x + y)^3 = x^3 + 3x^2y + 3xy^2 + y^3:

(a+2b)3=a3+6a2b+12ab2+8b3.(a + 2b)^3 = a^3 + 6a^2b + 12ab^2 + 8b^3.

Krok 2. Przenosimy wszystko na lewą stronę. Nierówność jest równoważna nierówności

a3+6a2b+12ab2+8b3−8a2b−16ab2>0⟺a3−2a2b−4ab2+8b3>0.a^3 + 6a^2b + 12ab^2 + 8b^3 - 8a^2b - 16ab^2 > 0 \quad\Longleftrightarrow\quad a^3 - 2a^2b - 4ab^2 + 8b^3 > 0.

Krok 3. Rozkładamy lewą stronę na czynniki (grupowanie wyrazów):

a3−2a2b−4ab2+8b3=a2(a−2b)−4b2(a−2b)=(a−2b)(a2−4b2)=(a−2b)2(a+2b).a^3 - 2a^2b - 4ab^2 + 8b^3 = a^2(a - 2b) - 4b^2(a - 2b) = (a - 2b)(a^2 - 4b^2) = (a - 2b)^2(a + 2b).

Krok 4. Badamy znak czynników. Warunek b≠12ab \ne \frac{1}{2}a oznacza a≠2ba \ne 2b, czyli a−2b≠0a - 2b \ne 0, więc (a−2b)2>0(a - 2b)^2 > 0. Liczby aa i bb są dodatnie, więc a+2b>0a + 2b > 0. Iloczyn dwóch liczb dodatnich jest dodatni:

(a−2b)2(a+2b)>0.(a - 2b)^2(a + 2b) > 0.

Przekształcaliśmy nierówność równoważnie, więc nierówność z treści zadania też jest prawdziwa, co kończy dowód.

Dlaczego założenie b≠12ab \ne \frac{1}{2}a jest potrzebne: dla a=2ba = 2b obie strony są równe (np. a=2a = 2, b=1b = 1: (2+2)3=64(2 + 2)^3 = 64 oraz 8⋅4⋅1+16⋅2⋅1=648 \cdot 4 \cdot 1 + 16 \cdot 2 \cdot 1 = 64) - nierówność ostra przestaje zachodzić.

Odpowiedź: nierówność zachodzi, bo jest równoważna nierówności (a−2b)2(a+2b)>0(a - 2b)^2(a + 2b) > 0. Zobacz: wzory skróconego mnożenia oraz zadania z wzorów skróconego mnożenia.

Zadanie 3

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. W trójkącie równobocznym ABCABC punkt DD leży na boku BCBC. Stosunek pola trójkąta ABDABD do pola trójkąta ADCADC jest równy 3−12\frac{\sqrt{3} - 1}{2}.

Oblicz miarę kąta DACDAC.

Rozwiązanie zadania 3

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Niech aa będzie długością boku trójkąta, a α=∣∢DAC∣\alpha = |\sphericalangle DAC|.

Krok 1. Stosunek pól zamieniamy na stosunek odcinków. Trójkąty ABDABD i ADCADC mają wspólną wysokość poprowadzoną z wierzchołka AA, więc ich pola mają się do siebie tak jak podstawy:

∣BD∣∣DC∣=3−12.\frac{|BD|}{|DC|} = \frac{\sqrt{3} - 1}{2}.

Zapisujemy ∣BD∣=(3−1)t|BD| = (\sqrt{3} - 1)t i ∣DC∣=2t|DC| = 2t. Z ∣BD∣+∣DC∣=a|BD| + |DC| = a dostajemy (3+1)t=a(\sqrt{3} + 1)t = a, czyli

∣DC∣=2a3+1=2a(3−1)2=(3−1)a,∣BD∣=a−∣DC∣=(2−3)a.|DC| = \frac{2a}{\sqrt{3} + 1} = \frac{2a(\sqrt{3} - 1)}{2} = (\sqrt{3} - 1)a, \qquad |BD| = a - |DC| = (2 - \sqrt{3})a.

Krok 2. Twierdzenie sinusów w trójkącie ADCADC. Kąt ACDACD ma 60°60°, więc ∣∢ADC∣=180°−60°−α=120°−α|\sphericalangle ADC| = 180° - 60° - \alpha = 120° - \alpha. Z twierdzenia sinusów:

∣DC∣sin⁡α=∣AC∣sin⁡(120°−α)⟹(3−1)sin⁡(120°−α)=sin⁡α.\frac{|DC|}{\sin\alpha} = \frac{|AC|}{\sin(120° - \alpha)} \quad\Longrightarrow\quad (\sqrt{3} - 1)\sin(120° - \alpha) = \sin\alpha.

Krok 3. Rozwiązujemy równanie. Ze wzoru na sinus różnicy sin⁡(120°−α)=32cos⁡α+12sin⁡α\sin(120° - \alpha) = \frac{\sqrt{3}}{2}\cos\alpha + \frac{1}{2}\sin\alpha, więc

(3−1)32cos⁡α+3−12sin⁡α=sin⁡α⟺3−32cos⁡α=3−32sin⁡α.\frac{(\sqrt{3} - 1)\sqrt{3}}{2}\cos\alpha + \frac{\sqrt{3} - 1}{2}\sin\alpha = \sin\alpha \quad\Longleftrightarrow\quad \frac{3 - \sqrt{3}}{2}\cos\alpha = \frac{3 - \sqrt{3}}{2}\sin\alpha.

Współczynnik 3−32\frac{3 - \sqrt{3}}{2} jest różny od zera, więc sin⁡α=cos⁡α\sin\alpha = \cos\alpha, czyli tg⁡α=1\operatorname{tg}\alpha = 1. Kąt α\alpha leży w przedziale (0°,60°)(0°, 60°), zatem α=45°\alpha = 45°.

Sposób II (wysokość trójkąta). Niech HH będzie spodkiem wysokości z wierzchołka AA - to środek boku BCBC, więc ∣BH∣=a2|BH| = \frac{a}{2} i ∣AH∣=a32|AH| = \frac{a\sqrt{3}}{2}. Punkt DD leży między BB a HH, bo ∣BD∣=(2−3)a≈0,27a<0,5a|BD| = (2 - \sqrt{3})a \approx 0{,}27a < 0{,}5a. Wtedy

∣DH∣=a2−(2−3)a=(23−3)a2,tg⁡∣∢DAH∣=∣DH∣∣AH∣=23−33=2−3.|DH| = \frac{a}{2} - (2 - \sqrt{3})a = \frac{(2\sqrt{3} - 3)a}{2}, \qquad \operatorname{tg}|\sphericalangle DAH| = \frac{|DH|}{|AH|} = \frac{2\sqrt{3} - 3}{\sqrt{3}} = 2 - \sqrt{3}.

Ponieważ tg⁡15°=2−3\operatorname{tg}15° = 2 - \sqrt{3}, kąt DAHDAH ma 15°15°, a wysokość AHAH dzieli kąt BACBAC na połowy po 30°30°. Stąd ∣∢DAC∣=15°+30°=45°|\sphericalangle DAC| = 15° + 30° = 45°.

ABCD 45° 60°
Trójkąt ABC z zadania 3: |BD| : |DC| = (√3 − 1) : 2, więc |∡DAC| = 45° i |∡BAD| = 15°

Odpowiedź: ∣∢DAC∣=45°|\sphericalangle DAC| = 45°. Zobacz: twierdzenie sinusów oraz zadania z twierdzenia sinusów i cosinusów.

Zadanie 4

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Doświadczenie losowe polega na czterokrotnym rzucie symetryczną sześcienną kostką do gry, która na każdej ściance ma inną liczbę oczek - od jednego oczka do sześciu oczek.

Oblicz prawdopodobieństwo zdarzenia polegającego na tym, że otrzymamy co najmniej jeden raz sześć oczek, pod warunkiem że otrzymamy dokładnie dwa razy pięć oczek.

Rozwiązanie zadania 4

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Wynikiem doświadczenia jest ciąg czterech liczb ze zbioru {1,2,…,6}\{1, 2, \ldots, 6\}, więc ∣Ω∣=64|\Omega| = 6^4 i wszystkie wyniki są jednakowo prawdopodobne. Oznaczamy:

  • BB - dokładnie dwa razy wypadło pięć oczek,
  • AA - co najmniej raz wypadło sześć oczek.

Szukamy P(A∣B)=P(A∩B)P(B)=∣A∩B∣∣B∣P(A \mid B) = \dfrac{P(A \cap B)}{P(B)} = \dfrac{|A \cap B|}{|B|}.

Krok 1. Liczymy ∣B∣|B|. Wybieramy dwa z czterech rzutów, w których wypadnie piątka ((42)=6\binom{4}{2} = 6 sposobów), a w pozostałych dwóch rzutach wypada dowolny wynik różny od pięciu (5⋅55 \cdot 5 możliwości):

∣B∣=(42)⋅5⋅5=150.|B| = \binom{4}{2} \cdot 5 \cdot 5 = 150.

Krok 2. Liczymy ∣A∩B∣|A \cap B|. Dwie piątki ustawiamy jak wyżej, a w dwóch pozostałych rzutach ma się pojawić co najmniej jedna szóstka. Tych dwóch rzutów (bez piątek) jest 5⋅5=255 \cdot 5 = 25, z czego bez żadnej szóstki - 4⋅4=164 \cdot 4 = 16. Zatem z szóstką: 25−16=925 - 16 = 9, i

∣A∩B∣=(42)⋅9=54.|A \cap B| = \binom{4}{2} \cdot 9 = 54.

Krok 3. Prawdopodobieństwo warunkowe.

P(A∣B)=54150=925.P(A \mid B) = \frac{54}{150} = \frac{9}{25}.

Pułapki: 1−(56)41 - \left(\frac{5}{6}\right)^4 to prawdopodobieństwo szóstki bez warunku; a liczenie pozostałych rzutów jako 6⋅66 \cdot 6 zamiast 5⋅55 \cdot 5 dopuszcza trzecią piątkę, a wtedy nie byłoby „dokładnie dwóch” piątek.

Odpowiedź: P(A∣B)=925P(A \mid B) = \frac{9}{25}. Zobacz: prawdopodobieństwo warunkowe oraz zadania z rachunku prawdopodobieństwa.

Zadanie 5

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Rozwiąż nierówność

∣x−2∣−2⋅∣x+3∣<−2|x - 2| - 2 \cdot |x + 3| < -2

Rozwiązanie zadania 5

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Wyrażenia pod wartościami bezwzględnymi zerują się w punktach x=−3x = -3 i x=2x = 2, więc rozważamy trzy przedziały.

Przypadek 1: x∈(−∞,−3)x \in (-\infty, -3). Wtedy ∣x−2∣=−x+2|x - 2| = -x + 2 i ∣x+3∣=−x−3|x + 3| = -x - 3:

−x+2−2(−x−3)<−2⟺x+8<−2⟺x<−10.-x + 2 - 2(-x - 3) < -2 \quad\Longleftrightarrow\quad x + 8 < -2 \quad\Longleftrightarrow\quad x < -10.

Część wspólna z przedziałem: x∈(−∞,−10)x \in (-\infty, -10).

Przypadek 2: x∈[−3,2)x \in [-3, 2). Wtedy ∣x−2∣=−x+2|x - 2| = -x + 2 i ∣x+3∣=x+3|x + 3| = x + 3:

−x+2−2(x+3)<−2⟺−3x−4<−2⟺x>−23.-x + 2 - 2(x + 3) < -2 \quad\Longleftrightarrow\quad -3x - 4 < -2 \quad\Longleftrightarrow\quad x > -\frac{2}{3}.

Część wspólna z przedziałem: x∈(−23,2)x \in \left(-\frac{2}{3}, 2\right).

Przypadek 3: x∈[2,+∞)x \in [2, +\infty). Wtedy ∣x−2∣=x−2|x - 2| = x - 2 i ∣x+3∣=x+3|x + 3| = x + 3:

x−2−2(x+3)<−2⟺−x−8<−2⟺x>−6.x - 2 - 2(x + 3) < -2 \quad\Longleftrightarrow\quad -x - 8 < -2 \quad\Longleftrightarrow\quad x > -6.

Każda liczba z przedziału [2,+∞)[2, +\infty) spełnia ten warunek: x∈[2,+∞)x \in [2, +\infty).

Krok 4. Suma rozwiązań z trzech przypadków:

x∈(−∞,−10)∪(−23,2)∪[2,+∞)=(−∞,−10)∪(−23,+∞).x \in (-\infty, -10) \cup \left(-\frac{2}{3}, 2\right) \cup [2, +\infty) = (-\infty, -10) \cup \left(-\frac{2}{3}, +\infty\right).

Sprawdzenie końców: dla x=−10x = -10 lewa strona to 12−14=−212 - 14 = -2, a dla x=−23x = -\frac{2}{3} to 83−143=−2\frac{8}{3} - \frac{14}{3} = -2 - w obu przypadkach nierówność ostra nie zachodzi, więc końce są otwarte. Pułapka: przy zmianie znaku przez −3-3 w przypadku 2 trzeba odwrócić zwrot nierówności.

Odpowiedź: x∈(−∞,−10)∪(−23,+∞)x \in (-\infty, -10) \cup \left(-\frac{2}{3}, +\infty\right). Zobacz: nierówności z wartością bezwzględną oraz zadania z wartości bezwzględnej.

Zadanie 6

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Ciąg (an)(a_n), określony dla każdej liczby naturalnej n≥1n \ge 1, jest geometryczny i zbieżny. W tym ciągu a1+a3=20a_1 + a_3 = 20 i a12+a32=328a_1^2 + a_3^2 = 328.

Oblicz sumę wszystkich wyrazów tego ciągu. Rozważ wszystkie przypadki.

Rozwiązanie zadania 6

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wyznaczamy a1a_1 i a3a_3. Z wzoru (a1+a3)2=a12+2a1a3+a32(a_1 + a_3)^2 = a_1^2 + 2a_1a_3 + a_3^2:

400=328+2a1a3⟹a1a3=36.400 = 328 + 2a_1a_3 \quad\Longrightarrow\quad a_1a_3 = 36.

Liczby a1a_1 i a3a_3 mają sumę 2020 i iloczyn 3636, więc są pierwiastkami równania t2−20t+36=0t^2 - 20t + 36 = 0, czyli (t−2)(t−18)=0(t - 2)(t - 18) = 0. Stąd (a1,a3)=(2,18)(a_1, a_3) = (2, 18) albo (a1,a3)=(18,2)(a_1, a_3) = (18, 2).

Krok 2. Wyznaczamy iloraz. W ciągu geometrycznym a3=a1q2a_3 = a_1q^2, więc q2=a3a1q^2 = \frac{a_3}{a_1}.

  • Dla a1=2a_1 = 2, a3=18a_3 = 18: q2=9q^2 = 9, czyli ∣q∣=3|q| = 3. Szereg geometryczny jest zbieżny tylko dla ∣q∣<1|q| < 1 - ten przypadek odrzucamy.
  • Dla a1=18a_1 = 18, a3=2a_3 = 2: q2=19q^2 = \frac{1}{9}, czyli q=13q = \frac{1}{3} albo q=−13q = -\frac{1}{3}. Oba ilorazy spełniają warunek ∣q∣<1|q| < 1.

Krok 3. Suma szeregu S=a11−qS = \dfrac{a_1}{1 - q}:

q=13:S=181−13=1823=27,q=−13:S=181+13=1843=272.q = \frac{1}{3}: \quad S = \frac{18}{1 - \frac{1}{3}} = \frac{18}{\frac{2}{3}} = 27, \qquad q = -\frac{1}{3}: \quad S = \frac{18}{1 + \frac{1}{3}} = \frac{18}{\frac{4}{3}} = \frac{27}{2}.

Pułapka: polecenie „rozważ wszystkie przypadki” podpowiada, że wynik nie jest jeden. Z q2=19q^2 = \frac{1}{9} łatwo zgubić ujemny iloraz q=−13q = -\frac{1}{3} - ciąg 18,−6,2,−23,…18, -6, 2, -\frac{2}{3}, \ldots też spełnia oba warunki zadania.

Odpowiedź: S=27S = 27 (dla q=13q = \frac{1}{3}) lub S=272S = \frac{27}{2} (dla q=−13q = -\frac{1}{3}). Zobacz: szereg geometryczny oraz zadania z ciągów.

Zadanie 7

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. W trapezie ABCDABCD o podstawach ABAB i CDCD punkt EE jest środkiem ramienia ADAD, a punkt FF jest środkiem ramienia BCBC trapezu. Stosunek pola trapezu EFCDEFCD do pola trapezu ABFEABFE jest równy 12\frac{1}{2}.

Wykaż, że ∣CD∣∣AB∣=15\dfrac{|CD|}{|AB|} = \dfrac{1}{5}.

Rozwiązanie zadania 7

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Oznaczamy ∣AB∣=a|AB| = a, ∣CD∣=b|CD| = b, a wysokość trapezu ABCDABCD - przez hh.

Krok 1. Odcinek EFEF. Odcinek łączący środki ramion trapezu jest równoległy do podstaw, a jego długość to średnia arytmetyczna podstaw:

∣EF∣=a+b2.|EF| = \frac{a + b}{2}.

Odcinek EFEF dzieli wysokość trapezu na połowy (twierdzenie Talesa - EE jest środkiem ADAD), więc oba trapezy EFCDEFCD i ABFEABFE mają wysokość h2\frac{h}{2}.

ABCDEF ab(a + b)/2
Odcinek EF łączy środki ramion: |EF| = (a + b)/2, a oba trapezy mają wysokość h/2

Krok 2. Pola obu trapezów.

PEFCD=12(b+a+b2)⋅h2=(a+3b)h8,PABFE=12(a+a+b2)⋅h2=(3a+b)h8.P_{EFCD} = \frac{1}{2}\left(b + \frac{a + b}{2}\right) \cdot \frac{h}{2} = \frac{(a + 3b)h}{8}, \qquad P_{ABFE} = \frac{1}{2}\left(a + \frac{a + b}{2}\right) \cdot \frac{h}{2} = \frac{(3a + b)h}{8}.

Krok 3. Warunek z treści.

PEFCDPABFE=a+3b3a+b=12⟺2a+6b=3a+b⟺a=5b.\frac{P_{EFCD}}{P_{ABFE}} = \frac{a + 3b}{3a + b} = \frac{1}{2} \quad\Longleftrightarrow\quad 2a + 6b = 3a + b \quad\Longleftrightarrow\quad a = 5b.

Zatem ∣CD∣∣AB∣=ba=b5b=15\dfrac{|CD|}{|AB|} = \dfrac{b}{a} = \dfrac{b}{5b} = \dfrac{1}{5}, co kończy dowód.

Pułapka: z treści nie wiadomo, która podstawa jest dłuższa, więc nie zakładamy tego - wynika to dopiero z rachunku (a=5b>ba = 5b > b). Rysunek z krótszą podstawą u góry jest tylko ilustracją.

Odpowiedź: ∣CD∣:∣AB∣=1:5|CD| : |AB| = 1 : 5, co należało wykazać. Zobacz: pole trapezu oraz zadania z czworokątów.

Zadanie 8

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) dane są okręgi O1\mathcal{O}_1 oraz O2\mathcal{O}_2 o równaniach:

Te okręgi przecinają się w punktach AA oraz BB. Punkt AA ma pierwszą współrzędną dodatnią. Punkt MM spełnia warunek AM→=−2⋅BM→\overrightarrow{AM} = -2 \cdot \overrightarrow{BM}.

Oblicz współrzędne punktów AA, BB oraz MM.

Rozwiązanie zadania 8

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Równania okręgów w postaci ogólnej. Po rozwinięciu kwadratów:

O1 ⁣: x2+y2−2x+6y+5=0,O2 ⁣: x2+y2−4x−8y−25=0.\mathcal{O}_1\colon\ x^2 + y^2 - 2x + 6y + 5 = 0, \qquad \mathcal{O}_2\colon\ x^2 + y^2 - 4x - 8y - 25 = 0.

Krok 2. Prosta ABAB. Odejmujemy stronami drugie równanie od pierwszego - wyrazy kwadratowe się redukują i zostaje równanie prostej przechodzącej przez oba punkty wspólne:

2x+14y+30=0⟺x=−7y−15.2x + 14y + 30 = 0 \quad\Longleftrightarrow\quad x = -7y - 15.

Krok 3. Punkty wspólne. Wstawiamy x=−7y−15x = -7y - 15 do równania okręgu O1\mathcal{O}_1:

(−7y−16)2+(y+3)2=5⟺50y2+230y+260=0⟺5y2+23y+26=0.(-7y - 16)^2 + (y + 3)^2 = 5 \quad\Longleftrightarrow\quad 50y^2 + 230y + 260 = 0 \quad\Longleftrightarrow\quad 5y^2 + 23y + 26 = 0.

Δ=232−4⋅5⋅26=529−520=9\Delta = 23^2 - 4 \cdot 5 \cdot 26 = 529 - 520 = 9, więc y=−23−310=−135y = \frac{-23 - 3}{10} = -\frac{13}{5} albo y=−23+310=−2y = \frac{-23 + 3}{10} = -2. Odpowiednio x=−7⋅(−135)−15=165x = -7 \cdot \left(-\frac{13}{5}\right) - 15 = \frac{16}{5} oraz x=14−15=−1x = 14 - 15 = -1.

Punkt AA ma dodatnią pierwszą współrzędną, więc A=(165,−135)A = \left(\frac{16}{5}, -\frac{13}{5}\right) i B=(−1,−2)B = (-1, -2). Sprawdzenie dla BB: (−2)2+12=5(-2)^2 + 1^2 = 5 oraz (−3)2+(−6)2=45(-3)^2 + (-6)^2 = 45.

Krok 4. Punkt MM. Niech M=(x,y)M = (x, y). Warunek AM→=−2⋅BM→\overrightarrow{AM} = -2 \cdot \overrightarrow{BM} zapisany we współrzędnych:

[x−165, y+135]=−2⋅[x+1, y+2].\left[x - \frac{16}{5},\ y + \frac{13}{5}\right] = -2 \cdot [x + 1,\ y + 2].

Z pierwszej współrzędnej: x−165=−2x−2x - \frac{16}{5} = -2x - 2, czyli 3x=653x = \frac{6}{5} i x=25x = \frac{2}{5}. Z drugiej: y+135=−2y−4y + \frac{13}{5} = -2y - 4, czyli 3y=−3353y = -\frac{33}{5} i y=−115y = -\frac{11}{5}.

Wektory AM→\overrightarrow{AM} i BM→\overrightarrow{BM} mają przeciwne zwroty, więc MM leży na odcinku ABAB i dzieli go w stosunku ∣AM∣:∣MB∣=2:1|AM| : |MB| = 2 : 1 - stąd też M=A+2B3M = \frac{A + 2B}{3}.

−4−224682468100 xy ABM S₁S₂ O₁O₂
Okręgi O₁ i O₂, ich punkty wspólne A i B oraz punkt M na cięciwie AB (|AM| = 2·|BM|)

Pułapka: warunek AM→=−2⋅BM→\overrightarrow{AM} = -2 \cdot \overrightarrow{BM} to nie to samo co AM→=−2⋅MB→\overrightarrow{AM} = -2 \cdot \overrightarrow{MB} - przy pomyleniu kolejności liter wychodzi punkt leżący poza odcinkiem ABAB.

Odpowiedź: A=(165,−135)A = \left(\frac{16}{5}, -\frac{13}{5}\right), B=(−1,−2)B = (-1, -2), M=(25,−115)M = \left(\frac{2}{5}, -\frac{11}{5}\right). Zobacz: dwa okręgi w układzie współrzędnych, wektory w zadaniach z geometrii analitycznej oraz zadania z geometrii analitycznej.

Zadanie 9

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. Rozwiąż równanie

3cos⁡2x+3sin⁡(2x)−3sin⁡2x=03\cos^2 x + \sqrt{3}\sin(2x) - 3\sin^2 x = 0

w przedziale [−π,π][-\pi, \pi].

Rozwiązanie zadania 9

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Czy cos⁡x\cos x może być równy zero? Jeśli cos⁡x=0\cos x = 0, to sin⁡(2x)=2sin⁡xcos⁡x=0\sin(2x) = 2\sin x\cos x = 0 i sin⁡2x=1\sin^2 x = 1, więc lewa strona równa się −3≠0-3 \ne 0. Zatem żadne rozwiązanie nie ma cos⁡x=0\cos x = 0 i możemy dzielić przez cos⁡2x\cos^2 x.

Krok 2. Równanie kwadratowe względem tg⁡x\operatorname{tg} x. Piszemy sin⁡(2x)=2sin⁡xcos⁡x\sin(2x) = 2\sin x\cos x i dzielimy obie strony przez cos⁡2x\cos^2 x:

3+23tg⁡x−3tg⁡2x=0⟺3tg⁡2x−23tg⁡x−3=0.3 + 2\sqrt{3}\operatorname{tg} x - 3\operatorname{tg}^2 x = 0 \quad\Longleftrightarrow\quad 3\operatorname{tg}^2 x - 2\sqrt{3}\operatorname{tg} x - 3 = 0.

Dla u=tg⁡xu = \operatorname{tg} x: Δ=12+36=48\Delta = 12 + 36 = 48, Δ=43\sqrt{\Delta} = 4\sqrt{3}, więc

u=23+436=3lubu=23−436=−33.u = \frac{2\sqrt{3} + 4\sqrt{3}}{6} = \sqrt{3} \qquad\text{lub}\qquad u = \frac{2\sqrt{3} - 4\sqrt{3}}{6} = -\frac{\sqrt{3}}{3}.

Krok 3. Rozwiązania w przedziale [−π,π][-\pi, \pi]. Tangens ma okres π\pi:

  • tg⁡x=3\operatorname{tg} x = \sqrt{3}: x=π3+kπx = \frac{\pi}{3} + k\pi, czyli w przedziale x=−2π3x = -\frac{2\pi}{3} lub x=π3x = \frac{\pi}{3};
  • tg⁡x=−33\operatorname{tg} x = -\frac{\sqrt{3}}{3}: x=−π6+kπx = -\frac{\pi}{6} + k\pi, czyli w przedziale x=−π6x = -\frac{\pi}{6} lub x=5π6x = \frac{5\pi}{6}.

Sposób II (wzory na kąt podwojony). Ponieważ cos⁡2x−sin⁡2x=cos⁡(2x)\cos^2 x - \sin^2 x = \cos(2x), równanie ma postać 3cos⁡(2x)+3sin⁡(2x)=03\cos(2x) + \sqrt{3}\sin(2x) = 0. Po podzieleniu przez 232\sqrt{3}:

32cos⁡(2x)+12sin⁡(2x)=0⟺sin⁡(2x+π3)=0,\frac{\sqrt{3}}{2}\cos(2x) + \frac{1}{2}\sin(2x) = 0 \quad\Longleftrightarrow\quad \sin\left(2x + \frac{\pi}{3}\right) = 0,

skąd 2x+π3=kπ2x + \frac{\pi}{3} = k\pi, czyli x=−π6+kπ2x = -\frac{\pi}{6} + \frac{k\pi}{2}. W przedziale [−π,π][-\pi, \pi] leżą wartości dla k=−1,0,1,2k = -1, 0, 1, 2: −2π3,−π6,π3,5π6-\frac{2\pi}{3}, -\frac{\pi}{6}, \frac{\pi}{3}, \frac{5\pi}{6} - te same cztery liczby.

Pułapka: dzielenie przez cos⁡2x\cos^2 x bez sprawdzenia, czy cos⁡x=0\cos x = 0 nie daje rozwiązania - zasady oceniania wymagają jawnego zapisania tego założenia. Druga pułapka to zgubienie rozwiązań ujemnych: przedział [−π,π][-\pi, \pi] zawiera po dwa rozwiązania każdego z równań.

Odpowiedź: x∈{−2π3,−π6,π3,5π6}x \in \left\{-\frac{2\pi}{3}, -\frac{\pi}{6}, \frac{\pi}{3}, \frac{5\pi}{6}\right\}. Zobacz: równania trygonometryczne, wzory na sin 2x i cos 2x oraz zadania z równań trygonometrycznych.

Zadanie 10

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. Podstawą ostrosłupa ABCDSABCDS jest kwadrat ABCDABCD. Krawędź boczna SASA jest wysokością ostrosłupa, natomiast krawędź podstawy ma długość 3343\sqrt{34}. Cosinus kąta β\beta między ścianami bocznymi CDSCDS i BCSBCS tego ostrosłupa jest równy (−925)\left(-\frac{9}{25}\right).

Oblicz pole powierzchni bocznej tego ostrosłupa.

Rozwiązanie zadania 10

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Oznaczamy a=∣AB∣=334a = |AB| = 3\sqrt{34} (wtedy a2=306a^2 = 306) i H=∣SA∣H = |SA|.

Krok 1. Kąt między ścianami. Ściany BCSBCS i CDSCDS mają wspólną krawędź SCSC. Ostrosłup jest symetryczny względem płaszczyzny ACSACS, więc spodki wysokości poprowadzonych z BB w trójkącie BCSBCS i z DD w trójkącie CDSCDS na krawędź SCSC to ten sam punkt KK, a ∣BK∣=∣DK∣|BK| = |DK|. Kąt β\beta to kąt BKDBKD.

ABCDSK 3√34H β
Kąt β między ścianami BCS i CDS to kąt BKD, gdzie BK ⊥ SC i DK ⊥ SC

Krok 2. Twierdzenie cosinusów w trójkącie BKDBKD. Niech x=∣BK∣=∣DK∣x = |BK| = |DK|. Przekątna kwadratu ma długość ∣BD∣=a2|BD| = a\sqrt{2}, więc ∣BD∣2=612|BD|^2 = 612:

612=x2+x2−2x2⋅(−925)=2x2⋅3425⟹x2=612⋅2568=225,x=15.612 = x^2 + x^2 - 2x^2 \cdot \left(-\frac{9}{25}\right) = 2x^2 \cdot \frac{34}{25} \quad\Longrightarrow\quad x^2 = \frac{612 \cdot 25}{68} = 225, \quad x = 15.

Krok 3. Trójkąt BCSBCS jest prostokątny. Krawędź BCBC jest prostopadła do ABAB (kwadrat) i do SASA (wysokość ostrosłupa), więc jest prostopadła do płaszczyzny ABSABS, a zatem do SBSB. Kąt SBCSBC jest prosty, a BKBK to wysokość opuszczona na przeciwprostokątną SCSC. Z trójkąta BKCBKC:

∣CK∣2=∣BC∣2−∣BK∣2=306−225=81,∣CK∣=9.|CK|^2 = |BC|^2 - |BK|^2 = 306 - 225 = 81, \quad |CK| = 9.

W trójkącie prostokątnym przyprostokątna jest średnią geometryczną przeciwprostokątnej i swojego rzutu: ∣BC∣2=∣CK∣⋅∣SC∣|BC|^2 = |CK| \cdot |SC|, więc ∣SC∣=3069=34|SC| = \frac{306}{9} = 34. Dalej

∣SB∣2=∣SC∣2−∣BC∣2=1156−306=850,∣SB∣=534,H2=∣SB∣2−∣AB∣2=850−306=544,H=434.|SB|^2 = |SC|^2 - |BC|^2 = 1156 - 306 = 850, \quad |SB| = 5\sqrt{34}, \qquad H^2 = |SB|^2 - |AB|^2 = 850 - 306 = 544, \quad H = 4\sqrt{34}.

Krok 4. Pole powierzchni bocznej. Wszystkie cztery ściany boczne są trójkątami prostokątnymi: SABSAB i SADSAD - z kątem prostym przy AA, a SBCSBC i SDCSDC - przy BB i DD (z tego samego powodu co w kroku 3). Ściany są parami przystające:

PSAB=PSAD=12⋅334⋅434=204,PSBC=PSDC=12⋅334⋅534=255.P_{SAB} = P_{SAD} = \frac{1}{2} \cdot 3\sqrt{34} \cdot 4\sqrt{34} = 204, \qquad P_{SBC} = P_{SDC} = \frac{1}{2} \cdot 3\sqrt{34} \cdot 5\sqrt{34} = 255.

Pb=2⋅204+2⋅255=918.P_b = 2 \cdot 204 + 2 \cdot 255 = 918.

Pułapki: kąt β\beta jest rozwarty i to nie jest błąd w treści. Z kroku 2 wynika cos⁡β=1−∣BD∣22∣BK∣2=1−a2∣BK∣2\cos\beta = 1 - \frac{|BD|^2}{2|BK|^2} = 1 - \frac{a^2}{|BK|^2}, a ∣BK∣<∣BC∣=a|BK| < |BC| = a (wysokość jest krótsza od przyprostokątnej), więc w tym ostrosłupie cos⁡β\cos\beta jest zawsze ujemny - nie wolno go „poprawiać” na dodatni. Drugi błąd to traktowanie SBCSBC jako trójkąta bez kąta prostego i liczenie jego pola ze wzoru Herona - da się, ale rachunek jest znacznie dłuższy.

Odpowiedź: pole powierzchni bocznej ostrosłupa jest równe 918918. Zobacz: kąt dwuścienny, twierdzenie o trzech prostych prostopadłych oraz zadania z graniastosłupów i ostrosłupów.

Zadanie 11

Zadanie otwarte, 0-6 pkt. Funkcja ff jest określona wzorem

f(x)=(2−m)x2−2(2m+1)x+m+8f(x) = (2 - m)x^2 - 2(2m + 1)x + m + 8

dla każdej liczby rzeczywistej xx, gdzie mm jest liczbą rzeczywistą różną od 22.

Wyznacz wszystkie wartości parametru mm, dla których funkcja ff ma dokładnie dwa miejsca zerowe x1x_1 oraz x2x_2 tego samego znaku, które spełniają warunek

(x1−x2)2≤180(x_1 - x_2)^2 \le 180

Rozwiązanie zadania 11

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Dla m≠2m \ne 2 funkcja ff jest kwadratowa: a=2−ma = 2 - m, b=−2(2m+1)b = -2(2m + 1), c=m+8c = m + 8. Rozwiązanie składa się z trzech warunków, które na końcu łączymy.

Krok 1. Dwa miejsca zerowe: Δ>0\Delta > 0.

Δ=4(2m+1)2−4(2−m)(m+8)=4(4m2+4m+1+m2+6m−16)=20(m2+2m−3)=20(m+3)(m−1).\Delta = 4(2m + 1)^2 - 4(2 - m)(m + 8) = 4\left(4m^2 + 4m + 1 + m^2 + 6m - 16\right) = 20\left(m^2 + 2m - 3\right) = 20(m + 3)(m - 1).

Δ>0  ⟺  m∈(−∞,−3)∪(1,+∞)\Delta > 0 \iff m \in (-\infty, -3) \cup (1, +\infty). Musi to być nierówność ostra - przy Δ=0\Delta = 0 funkcja ma tylko jedno miejsce zerowe.

Krok 2. Miejsca zerowe tego samego znaku: x1x2>0x_1x_2 > 0. Ze wzoru Viète’a:

x1x2=ca=m+82−m>0⟺(m+8)(2−m)>0⟺m∈(−8,2).x_1x_2 = \frac{c}{a} = \frac{m + 8}{2 - m} > 0 \quad\Longleftrightarrow\quad (m + 8)(2 - m) > 0 \quad\Longleftrightarrow\quad m \in (-8, 2).

Nierówność jest ostra, bo zero nie ma znaku - pierwiastek x=0x = 0 wykluczałby „ten sam znak”.

Krok 3. Warunek (x1−x2)2≤180(x_1 - x_2)^2 \le 180. Ze wzorów Viète’a (x1−x2)2=(x1+x2)2−4x1x2=b2−4aca2=Δa2(x_1 - x_2)^2 = (x_1 + x_2)^2 - 4x_1x_2 = \frac{b^2 - 4ac}{a^2} = \frac{\Delta}{a^2}, więc

20(m2+2m−3)(2−m)2≤180⟺m2+2m−3≤9(2−m)2.\frac{20(m^2 + 2m - 3)}{(2 - m)^2} \le 180 \quad\Longleftrightarrow\quad m^2 + 2m - 3 \le 9(2 - m)^2.

(Mnożymy przez (2−m)2>0(2 - m)^2 > 0, więc zwrot się nie zmienia.) Po uporządkowaniu:

m2+2m−3≤9m2−36m+36⟺8m2−38m+39≥0.m^2 + 2m - 3 \le 9m^2 - 36m + 36 \quad\Longleftrightarrow\quad 8m^2 - 38m + 39 \ge 0.

Δm=382−4⋅8⋅39=1444−1248=196\Delta_m = 38^2 - 4 \cdot 8 \cdot 39 = 1444 - 1248 = 196, więc pierwiastki to m=38−1416=32m = \frac{38 - 14}{16} = \frac{3}{2} i m=38+1416=134m = \frac{38 + 14}{16} = \frac{13}{4}. Parabola ma ramiona w górę:

m∈(−∞,32]∪[134,+∞).m \in \left(-\infty, \frac{3}{2}\right] \cup \left[\frac{13}{4}, +\infty\right).

Krok 4. Część wspólna warunków (z uwzględnieniem m≠2m \ne 2):

  • z kroków 1 i 2: m∈(−8,−3)∪(1,2)m \in (-8, -3) \cup (1, 2),
  • po dołożeniu kroku 3: z przedziału (1,2)(1, 2) zostaje (1,32]\left(1, \frac{3}{2}\right], a przedział (−8,−3)(-8, -3) zostaje w całości, bo leży na lewo od 32\frac{3}{2}.

Sprawdzenie dla m=−4m = -4: f(x)=6x2+14x+4f(x) = 6x^2 + 14x + 4, pierwiastki −2-2 i −13-\frac{1}{3} (oba ujemne), (x1−x2)2=259≤180(x_1 - x_2)^2 = \frac{25}{9} \le 180. Dla m=32m = \frac{3}{2} mamy równość: (x1−x2)2=180(x_1 - x_2)^2 = 180.

Odpowiedź: m∈(−8,−3)∪(1,32]m \in (-8, -3) \cup \left(1, \frac{3}{2}\right]. Zobacz: zadania z parametrem, wzory Viète’a oraz zadania z funkcji kwadratowej.

Zadanie 12

Rozważamy wszystkie stożki, których wysokość jest większa od 55, a odległość środka podstawy od tworzącej jest równa 55.

Zadanie 12.1 (0-2 pkt). Wykaż, że objętość VV stożka, jako funkcja wysokości hh stożka, wyraża się wzorem

V(h)=π3⋅25h3h2−25V(h) = \frac{\pi}{3} \cdot \frac{25h^3}{h^2 - 25}

Rozwiązanie zadania 12.1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Niech rr będzie promieniem podstawy, ll - tworzącą, OO - środkiem podstawy, WW - wierzchołkiem stożka, a PP - spodkiem prostopadłej poprowadzonej z OO na tworzącą. W przekroju osiowym trójkąt WORWOR jest prostokątny (kąt prosty przy OO), ma przyprostokątne hh i rr oraz przeciwprostokątną l=r2+h2l = \sqrt{r^2 + h^2}, a ∣OP∣=5|OP| = 5 to jego wysokość opuszczona na przeciwprostokątną.

OWP hrl 5
Przekrój osiowy stożka: |OP| = 5 to odległość środka podstawy O od tworzącej l

Krok 1. Pole trójkąta WORWOR na dwa sposoby:

12rh=12l⋅5⟹rh=5r2+h2.\frac{1}{2} r h = \frac{1}{2} l \cdot 5 \quad\Longrightarrow\quad rh = 5\sqrt{r^2 + h^2}.

Krok 2. Wyznaczamy r2r^2. Podnosimy do kwadratu (obie strony są dodatnie):

r2h2=25r2+25h2⟺r2(h2−25)=25h2⟺r2=25h2h2−25.r^2h^2 = 25r^2 + 25h^2 \quad\Longleftrightarrow\quad r^2\left(h^2 - 25\right) = 25h^2 \quad\Longleftrightarrow\quad r^2 = \frac{25h^2}{h^2 - 25}.

Dzielenie przez h2−25h^2 - 25 jest dozwolone, bo h>5h > 5.

Krok 3. Objętość.

V=13πr2h=13π⋅25h2h2−25⋅h=π3⋅25h3h2−25,V = \frac{1}{3}\pi r^2 h = \frac{1}{3}\pi \cdot \frac{25h^2}{h^2 - 25} \cdot h = \frac{\pi}{3} \cdot \frac{25h^3}{h^2 - 25},

co należało wykazać. (Warunek h>5h > 5 jest konieczny: odległość ∣OP∣|OP| jest mniejsza od każdej przyprostokątnej, więc h>5h > 5 i r>5r > 5.)

Odpowiedź: r2=25h2h2−25r^2 = \frac{25h^2}{h^2 - 25}, skąd V(h)=π3⋅25h3h2−25V(h) = \frac{\pi}{3} \cdot \frac{25h^3}{h^2 - 25}. Zobacz: stożek oraz zadania z brył obrotowych.

Zadanie 12.2

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Objętość VV stożka, jako funkcja wysokości hh stożka, wyraża się wzorem

V(h)=π3⋅25h3h2−25V(h) = \frac{\pi}{3} \cdot \frac{25h^3}{h^2 - 25}

dla h∈(5,+∞)h \in (5, +\infty).

Wyznacz wysokość tego z rozważanych stożków, którego objętość jest najmniejsza. Oblicz tę najmniejszą objętość.

Rozwiązanie zadania 12.2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pochodna. Ze wzoru na pochodną ilorazu:

V′(h)=25π3⋅3h2(h2−25)−h3⋅2h(h2−25)2=25π3⋅h2(h2−75)(h2−25)2.V'(h) = \frac{25\pi}{3} \cdot \frac{3h^2\left(h^2 - 25\right) - h^3 \cdot 2h}{\left(h^2 - 25\right)^2} = \frac{25\pi}{3} \cdot \frac{h^2\left(h^2 - 75\right)}{\left(h^2 - 25\right)^2}.

Krok 2. Znak pochodnej. W dziedzinie (5,+∞)(5, +\infty) czynniki 25π3\frac{25\pi}{3}, h2h^2 i (h2−25)2\left(h^2 - 25\right)^2 są dodatnie, więc znak V′(h)V'(h) to znak h2−75h^2 - 75:

  • V′(h)<0V'(h) < 0 dla h∈(5,53)h \in \left(5, 5\sqrt{3}\right) - funkcja VV maleje,
  • V′(53)=0V'\left(5\sqrt{3}\right) = 0,
  • V′(h)>0V'(h) > 0 dla h∈(53,+∞)h \in \left(5\sqrt{3}, +\infty\right) - funkcja VV rośnie.

Funkcja maleje do h=53h = 5\sqrt{3}, a potem rośnie, więc w tym punkcie przyjmuje wartość najmniejszą (nie tylko minimum lokalne - to jedyny punkt krytyczny w całej dziedzinie).

Krok 3. Najmniejsza objętość. Dla h=53h = 5\sqrt{3}: h2=75h^2 = 75, h3=3753h^3 = 375\sqrt{3}, więc

V(53)=π3⋅25⋅375375−25=π3⋅37532=1253 π2.V\left(5\sqrt{3}\right) = \frac{\pi}{3} \cdot \frac{25 \cdot 375\sqrt{3}}{75 - 25} = \frac{\pi}{3} \cdot \frac{375\sqrt{3}}{2} = \frac{125\sqrt{3}\,\pi}{2}.

Ten stożek ma promień r=25⋅7550=562r = \sqrt{\frac{25 \cdot 75}{50}} = \frac{5\sqrt{6}}{2}, a jego objętość to około 340340.

Pułapka: samo V′(h)=0V'(h) = 0 nie przesądza o najmniejszej wartości - trzeba pokazać zmianę znaku pochodnej (z ujemnego na dodatni). Zasady oceniania dają za to osobny punkt.

Odpowiedź: najmniejszą objętość ma stożek o wysokości h=53h = 5\sqrt{3}, a ta objętość jest równa 12532π\frac{125\sqrt{3}}{2}\pi. Zobacz: zadania optymalizacyjne z brył, zadania optymalizacyjne z pochodną oraz zadania z pochodnej funkcji.

Jak trudny był ten arkusz

Arkusz rozszerzony z 2025 roku miał 1212 zadań (1313 poleceń) za 5050 punktów i wyłącznie zadania otwarte. Najwięcej punktów dawało zadanie 11 (funkcja kwadratowa z parametrem, 66 pkt), a po 55 punktów - okręgi z wektorami (8), równanie trygonometryczne (9) i ostrosłup z kątem dwuściennym (10). Trzy polecenia to dowody: nierówność (2), stosunek podstaw trapezu (7) i wzór na objętość stożka (12.1).

Na co warto zwrócić uwagę:

Najczęstsze pytania

Kiedy była matura rozszerzona z matematyki w 2025 roku? W poniedziałek 12 maja 2025 roku o godzinie 9:00. Egzamin na poziomie podstawowym odbył się wcześniej - 6 maja 2025.

Ile trwa matura rozszerzona z matematyki?180180 minut (w formule 2023). Arkusz z 2025 roku miał 1212 zadań otwartych za 5050 punktów.

Ile punktów trzeba zdobyć na maturze rozszerzonej z matematyki? Na poziomie rozszerzonym nie ma progu zdawalności - wynik (w procentach) liczy się przy rekrutacji na studia. Próg 30%30\% obowiązuje tylko na obowiązkowej maturze z matematyki na poziomie podstawowym. Przy 5050 możliwych punktach każdy punkt to 2%2\% wyniku.

Gdzie są odpowiedzi do matury rozszerzonej z matematyki 2025? Na tej stronie: tabela z wynikami wszystkich zadań jest na górze, a pod każdym zadaniem jest rozwiązanie krok po kroku. Oficjalne zasady oceniania CKE (opublikowane 27 czerwca 2025) są podlinkowane na początku strony obok arkusza MMAP-R0-100-2505.

Czy wyniki na tej stronie są zgodne z kluczem CKE? Tak - wszystkie 1313 wyników porównaliśmy z zasadami oceniania CKE i każdy się zgadza. Rozwiązania krok po kroku są opracowaniem redakcji; punktację za poszczególne etapy określają oficjalne zasady oceniania, które akceptują każdą poprawną metodę.

Które zadanie z matury rozszerzonej 2025 było najtrudniejsze? Najwięcej punktów (66) było za zadanie 11 z parametrem, ale równie wymagające jest zadanie 10: trzeba było zauważyć, że kąt między ścianami to kąt BKDBKD przy krawędzi SCSC, i że ściany boczne są trójkątami prostokątnymi.

Podsumowanie