Przejdź do treści

Matura czerwiec 2026 rozszerzona matematyka - arkusz, odpowiedzi i rozwiązania

Egzamin maturalny z matematyki, poziom rozszerzony - 3 czerwca 2026 (termin dodatkowy)

Formuła 2023, arkusz MMAP-R0-100-2606. Czas: 180180 minut, do zdobycia 5050 punktów, 1313 zadań (zadanie 13 ma dwie części), wszystkie otwarte. Do egzaminu wolno było korzystać z Wybranych wzorów matematycznych, cyrkla, linijki i kalkulatora prostego.

Matura dodatkowa z matematyki na poziomie rozszerzonym odbyła się w środę 3 czerwca 2026 roku o godzinie 14:00. Termin dodatkowy (czerwcowy) jest przeznaczony dla osób, które z przyczyn zdrowotnych lub losowych nie mogły przystąpić do egzaminu w maju - arkusz ma tę samą budowę, ten sam czas i tę samą liczbę punktów co arkusz majowy. Tym razem było 1313 zadań otwartych: od logarytmów i kombinatoryki, przez pochodną, dwa dowody, wzór Bayesa, szereg geometryczny i układ ciągów, po czworokąt wpisany w okrąg, równanie trygonometryczne, wzory Viète’a z parametrem, przekrój ostrosłupa i optymalizację pola trójkąta w układzie współrzędnych. Poniżej jest pełna treść arkusza, wyniki wszystkich zadań i rozwiązania krok po kroku - każde schowane pod osobnym przyciskiem, żeby najpierw można było spróbować samodzielnie.

Oryginalny arkusz i zasady oceniania publikuje Centralna Komisja Egzaminacyjna w dziale arkusze egzaminu maturalnego w formule 2023. Rozwiązania krok po kroku opracowała redakcja matematyka.net. Każdy wynik sprawdziliśmy osobnym rachunkiem i porównaliśmy z wynikami w zasadach oceniania CKE dla terminu dodatkowego - wszystkie się zgadzają. Punktację za poszczególne etapy rozwiązania określają jednak wyłącznie oficjalne zasady oceniania.

Odpowiedzi - matura czerwiec 2026, poziom rozszerzony

ZadanieWynikPunkty
1a/(2b) = 3⁻³ (a = 4/9, b = 6)0-2
233 600 kodów0-3
3a = 20-3
4dowód: 2(x² + y² + 1 − xy − x − y) = (x − y)² + (x − 1)² + (y − 1)²0-3
5dowód: na czworokącie DBLK można opisać okrąg, więc ∡KDL = ∡KBL = ∡CAK0-3
6P(P₁ | R) = 5/290-4
7aₙ = 7 · (1/2)ⁿ⁻¹0-4
8(x, y, z) = (1, 3, 9) lub (1/9, 7/9, 49/9)0-4
9obwód 20 (|AD| + |CD| = 9)0-4
10x = π/6 + 2kπ, x = 5π/6 + 2kπ, x = 2π/3 + 2kπ, x = −2π/3 + 2kπ, k ∈ ℤ0-4
11m ∈ (−∞, −1] ∪ (4, +∞)0-5
12pole trapezu 63√3/8 (krawędź podstawy 6, |MN| = 9/2, wysokość 3√3/2)0-5
13.1dowód: A = (1 − 2/a, 0), B = (0, 2 − a), a < 00-2
13.2y = −2x + 4 (a = −2, najmniejsze pole 4)0-4

Razem 5050 punktów. Na poziomie rozszerzonym liczy się nie tylko wynik: za samą odpowiedź bez obliczeń i uzasadnienia nie dostaje się pełnej liczby punktów, dlatego rozwiązania niżej pokazują cały tok rozumowania.

Zadanie 1

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Dane są liczby rzeczywiste aa oraz bb:

a=1612⋅log⁡436−2⋅log⁡43a = 16^{\frac{1}{2} \cdot \log_4 36 - 2 \cdot \log_4 3}

b=log⁡29⋅log⁡35⋅log⁡58b = \log_2 9 \cdot \log_3 5 \cdot \log_5 8

Oblicz wartość ilorazu a2b\frac{a}{2b}. Wynik zapisz w postaci 3k3^k, gdzie k∈Zk \in \mathbb{Z}. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Upraszczamy wykładnik w aa. Z praw logarytmów 12log⁡436=log⁡43612=log⁡46\frac{1}{2}\log_4 36 = \log_4 36^{\frac{1}{2}} = \log_4 6 oraz 2log⁡43=log⁡492\log_4 3 = \log_4 9, więc

12log⁡436−2log⁡43=log⁡46−log⁡49\frac{1}{2}\log_4 36 - 2\log_4 3 = \log_4 6 - \log_4 9

log⁡46−log⁡49=log⁡469=log⁡423.\log_4 6 - \log_4 9 = \log_4 \frac{6}{9} = \log_4 \frac{2}{3}.

Krok 2. Liczymy aa. Ponieważ 16=4216 = 4^2, a 4log⁡4x=x4^{\log_4 x} = x:

a=(42)log⁡423=(4log⁡423)2a = \left(4^2\right)^{\log_4 \frac{2}{3}} = \left(4^{\log_4 \frac{2}{3}}\right)^2

a=(23)2=49.a = \left(\frac{2}{3}\right)^2 = \frac{4}{9}.

Krok 3. Liczymy bb. Iloczyn log⁡35⋅log⁡58\log_3 5 \cdot \log_5 8 to „łańcuch” logarytmów: ze wzoru na zamianę podstawy log⁡35⋅log⁡58=log⁡38\log_3 5 \cdot \log_5 8 = \log_3 8. Dalej log⁡29=2log⁡23\log_2 9 = 2\log_2 3 i log⁡38=3log⁡32\log_3 8 = 3\log_3 2, a log⁡23⋅log⁡32=1\log_2 3 \cdot \log_3 2 = 1:

b=2log⁡23⋅3log⁡32=6⋅log⁡23⋅log⁡32b = 2\log_2 3 \cdot 3\log_3 2 = 6 \cdot \log_2 3 \cdot \log_3 2

b=6⋅1=6.b = 6 \cdot 1 = 6.

Krok 4. Iloraz.

a2b=4912=4108=127=3−3.\frac{a}{2b} = \frac{\frac{4}{9}}{12} = \frac{4}{108} = \frac{1}{27} = 3^{-3}.

Pułapka: kolejność działań w wykładniku. Czynnik 12\frac{1}{2} dotyczy tylko log⁡436\log_4 36, a nie całej różnicy - po potraktowaniu go jako wspólnego wychodzi a=23a = \frac{2}{3} i zły wynik.

Odpowiedź: a2b=3−3\frac{a}{2b} = 3^{-3}, czyli k=−3k = -3. Zobacz: logarytm - powtórzenie oraz zadania z zamiany podstawy logarytmu.

Zadanie 2

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Rozważamy wszystkie dziewięciocyfrowe kody, które spełniają jednocześnie następujące warunki:

Oblicz liczbę wszystkich takich kodów. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Co zostaje do ustalenia. Pierwsze miejsce jest zajęte przez 22. Na pozostałych 88 miejscach stoją: trzy czwórki, dwie ósemki i 8−3−2=38 - 3 - 2 = 3 cyfry nieparzyste, parami różne.

Krok 2. Miejsca dla czwórek i ósemek. Trzy miejsca dla czwórek wybieramy spośród 88, a potem dwa miejsca dla ósemek spośród pozostałych 55 (kolejność wyboru miejsc nie ma znaczenia):

(83)⋅(52)=56⋅10=560.\binom{8}{3} \cdot \binom{5}{2} = 56 \cdot 10 = 560.

Krok 3. Cyfry nieparzyste. Na trzech wolnych miejscach (w ustalonej kolejności od lewej) stawiamy różne cyfry ze zbioru {1,3,5,7,9}\{1, 3, 5, 7, 9\} - to wariacje bez powtórzeń: 5⋅4⋅3=605 \cdot 4 \cdot 3 = 60.

Krok 4. Reguła mnożenia.

560⋅60=33 600.560 \cdot 60 = 33\,600.

Można też liczyć inaczej: wybrać zestaw trzech cyfr nieparzystych na (53)=10\binom{5}{3} = 10 sposobów, a potem ustawić osiem cyfr (z powtórzeniami 4,4,4,8,84, 4, 4, 8, 8) na 8!3!⋅2!=3360\frac{8!}{3! \cdot 2!} = 3360 sposobów; 10⋅3360=33 60010 \cdot 3360 = 33\,600. Pułapki: liczenie miejsc dla czwórek spośród 99 (pierwsze miejsce jest zajęte) albo wybór cyfr nieparzystych jako kombinacji, bez ich ustawienia.

Odpowiedź: jest 33 60033\,600 takich kodów. Zobacz: kombinacje, wariacje oraz zadania z kombinatoryki.

Zadanie 3

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Funkcja ff jest określona wzorem f(x)=ax2+xx−1f(x) = \frac{ax^2 + x}{x - 1} dla każdej liczby rzeczywistej x≠1x \ne 1.

Wyznacz wszystkie wartości aa, dla których pochodna funkcji ff w punkcie x=ax = a jest równa (−12a)\left(-\frac{1}{2}a\right). Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 3

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pochodna ilorazu. Ze wzoru (uv)′=u′v−uv′v2\left(\frac{u}{v}\right)' = \frac{u'v - uv'}{v^2}:

f′(x)=(2ax+1)(x−1)−(ax2+x)(x−1)2f'(x) = \frac{(2ax + 1)(x - 1) - \left(ax^2 + x\right)}{(x - 1)^2}

f′(x)=ax2−2ax−1(x−1)2.f'(x) = \frac{ax^2 - 2ax - 1}{(x - 1)^2}.

Krok 2. Warunek f′(a)=−12af'(a) = -\frac{1}{2}a. Punkt x=ax = a musi należeć do dziedziny, więc a≠1a \ne 1. Podstawiamy x=ax = a:

a3−2a2−1(a−1)2=−a2.\frac{a^3 - 2a^2 - 1}{(a - 1)^2} = -\frac{a}{2}.

Mnożymy obie strony przez 2(a−1)2>02(a - 1)^2 > 0:

2a3−4a2−2=−a(a−1)22a^3 - 4a^2 - 2 = -a(a - 1)^2

2a3−4a2−2=−a3+2a2−a2a^3 - 4a^2 - 2 = -a^3 + 2a^2 - a

3a3−6a2+a−2=0.3a^3 - 6a^2 + a - 2 = 0.

Krok 3. Rozkład na czynniki. Grupujemy wyrazy:

3a2(a−2)+(a−2)=03a^2(a - 2) + (a - 2) = 0

(a−2)(3a2+1)=0.(a - 2)\left(3a^2 + 1\right) = 0.

Czynnik 3a2+13a^2 + 1 jest zawsze dodatni, więc jedynym rozwiązaniem jest a=2a = 2 (i 2≠12 \ne 1, więc warunek dziedziny jest spełniony).

Sprawdzenie: dla a=2a = 2 mamy f′(2)=8−8−11=−1=−12⋅2f'(2) = \frac{8 - 8 - 1}{1} = -1 = -\frac{1}{2} \cdot 2. Pułapka: w liczniku pochodnej łatwo zgubić −1-1 z iloczynu (2ax+1)(x−1)(2ax + 1)(x - 1).

Odpowiedź: a=2a = 2. Zobacz: funkcja pochodna oraz zadania z obliczania pochodnych.

Zadanie 4

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Wykaż, że dla każdej liczby rzeczywistej xx i dla każdej liczby rzeczywistej yy prawdziwa jest nierówność

xy+x+y≤x2+y2+1.xy + x + y \le x^2 + y^2 + 1.

Rozwiązanie zadania 4

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Przenosimy wszystko na jedną stronę. Nierówność jest równoważna nierówności

x2+y2+1−xy−x−y≥0.x^2 + y^2 + 1 - xy - x - y \ge 0.

Krok 2. Mnożymy przez 22 (liczbę dodatnią, więc zwrot się nie zmienia) i grupujemy wyrazy w trzy kwadraty:

2x2+2y2+2−2xy−2x−2y≥02x^2 + 2y^2 + 2 - 2xy - 2x - 2y \ge 0

(x2−2xy+y2)+(x2−2x+1)\left(x^2 - 2xy + y^2\right) + \left(x^2 - 2x + 1\right)

+(y2−2y+1)≥0{} + \left(y^2 - 2y + 1\right) \ge 0

(x−y)2+(x−1)2+(y−1)2≥0.(x - y)^2 + (x - 1)^2 + (y - 1)^2 \ge 0.

Krok 3. Wniosek. Każdy z trzech składników jest kwadratem liczby rzeczywistej, więc jest nieujemny, a suma liczb nieujemnych jest nieujemna. Ostatnia nierówność jest prawdziwa dla wszystkich x,yx, y, a przekształcenia były równoważne - zatem prawdziwa jest też nierówność wyjściowa. Równość zachodzi tylko dla x=y=1x = y = 1. To należało wykazać.

Inna droga (też w zasadach oceniania): potraktować wyrażenie jako trójmian kwadratowy zmiennej xx: x2−(y+1)x+(y2−y+1)x^2 - (y + 1)x + \left(y^2 - y + 1\right). Jego wyróżnik Δ=(y+1)2−4(y2−y+1)=−3(y−1)2≤0\Delta = (y + 1)^2 - 4\left(y^2 - y + 1\right) = -3(y - 1)^2 \le 0, a współczynnik przy x2x^2 jest dodatni, więc trójmian nie przyjmuje wartości ujemnych. Pułapka: „sprawdzenie” nierówności na kilku liczbach - to nie jest dowód dla każdego xx i yy.

Odpowiedź: nierówność jest równoważna (x−y)2+(x−1)2+(y−1)2≥0(x - y)^2 + (x - 1)^2 + (y - 1)^2 \ge 0, co jest prawdą. Zobacz: wzory skróconego mnożenia oraz dowodzenie nierówności.

Zadanie 5

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Odcinek CDCD jest wysokością trójkąta równoramiennego ABCABC, w którym ∣AC∣=∣BC∣|AC| = |BC|. Prosta pp jest prostopadła do boku BCBC i przecina ten bok w punkcie LL. Ta prosta przecina wysokość CDCD w punkcie KK oraz przecina bok ACAC w punkcie różnym od AA.

Wykaż, że ∣∢CAK∣=∣∢KDL∣|\sphericalangle CAK| = |\sphericalangle KDL|.

Rozwiązanie zadania 5

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
ABC DKL Mp
Kąty KDB i KLB są proste, więc punkty D i L leżą na okręgu o średnicy KB (linia przerywana).

Krok 1. Symetria trójkąta. Trójkąt ABCABC jest równoramienny, więc wysokość CDCD leży na jego osi symetrii, a DD jest środkiem podstawy ABAB. Punkt KK leży na tej osi, zatem trójkąty ADKADK i BDKBDK są symetryczne względem prostej CDCD. Stąd

∣∢KAC∣=∣∢KBC∣.|\sphericalangle KAC| = |\sphericalangle KBC|.

Krok 2. Okrąg na czworokącie DBLKDBLK. Kąt KDBKDB jest prosty (bo CD⊥ABCD \perp AB), a kąt KLBKLB jest prosty (bo p⊥BCp \perp BC). Oba kąty są oparte na odcinku KBKB, więc punkty DD i LL leżą na okręgu o średnicy KBKB. Inaczej: w czworokącie DBLKDBLK kąty przeciwległe przy DD i LL sumują się do 90∘+90∘=180∘90^\circ + 90^\circ = 180^\circ, więc da się na nim opisać okrąg.

Krok 3. Kąty wpisane oparte na tym samym łuku. Kąty KDLKDL i KBLKBL są kątami wpisanymi w ten okrąg, opartymi na tym samym łuku KLKL (wierzchołki DD i BB leżą po tej samej stronie prostej KLKL), więc

∣∢KDL∣=∣∢KBL∣=∣∢KBC∣.|\sphericalangle KDL| = |\sphericalangle KBL| = |\sphericalangle KBC|.

Krok 4. Łączymy. Z kroków 1 i 3: ∣∢CAK∣=∣∢KBC∣=∣∢KDL∣|\sphericalangle CAK| = |\sphericalangle KBC| = |\sphericalangle KDL|. To należało wykazać.

Zasady oceniania podają też drugi sposób - przez okręgi opisane na czworokątach MDLCMDLC i MAKCMAKC, gdzie MM to punkt przecięcia prostej pp z bokiem ACAC. Warunek „w punkcie różnym od AA” gwarantuje, że prosta pp nie jest wysokością poprowadzoną z wierzchołka AA. Pułapka: zapisanie, że na czworokącie DBLKDBLK „można opisać okrąg”, bez uzasadnienia - punktowane jest właśnie to uzasadnienie (dwa kąty proste).

Odpowiedź: czworokąt DBLKDBLK jest wpisany w okrąg o średnicy KBKB, więc ∣∢KDL∣=∣∢KBC∣=∣∢CAK∣|\sphericalangle KDL| = |\sphericalangle KBC| = |\sphericalangle CAK|. Zobacz: okrąg opisany na czworokącie, dowody z czworokątem wpisanym i opisanym oraz zadania z dowodami w czworokątach.

Zadanie 6

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Chleb sprzedawany w pewnym supermarkecie pochodzi z trzech piekarni: P1\mathcal{P}_1, P2\mathcal{P}_2, P3\mathcal{P}_3. Stosunek liczby bochenków chleba dostarczonego przez piekarnie P1\mathcal{P}_1, P2\mathcal{P}_2 oraz P3\mathcal{P}_3 do tego supermarketu jest - odpowiednio - równy 2:3:42 : 3 : 4. Liczba bochenków chleba razowego dostarczonego do tego supermarketu z piekarni:

Oblicz prawdopodobieństwo zdarzenia polegającego na tym, że bochenek chleba losowo wybrany w tym supermarkecie pochodzi z piekarni P1\mathcal{P}_1, jeśli wiadomo, że ten chleb jest razowy. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 6

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Prawdopodobieństwa pochodzenia. Stosunek 2:3:42 : 3 : 4 daje łącznie 99 części, więc losowo wybrany bochenek pochodzi z P1\mathcal{P}_1, P2\mathcal{P}_2, P3\mathcal{P}_3 z prawdopodobieństwami 29\frac{2}{9}, 39\frac{3}{9}, 49\frac{4}{9}. Niech RR oznacza zdarzenie „bochenek jest razowy”.

PiekarniaP(piekarnia)P(R | piekarnia)iloczyn
𝒫₁2/90,100,2/9
𝒫₂3/90,120,36/9
𝒫₃4/90,150,6/9
razem1-P(R) = 1,16/9

Krok 2. Prawdopodobieństwo całkowite. Bochenek razowy może pochodzić z każdej z trzech piekarni:

P(R)=29⋅0,1+39⋅0,12+49⋅0,15P(R) = \frac{2}{9} \cdot 0{,}1 + \frac{3}{9} \cdot 0{,}12 + \frac{4}{9} \cdot 0{,}15

P(R)=1,169=29225.P(R) = \frac{1{,}16}{9} = \frac{29}{225}.

Krok 3. Wzór Bayesa. Szukamy prawdopodobieństwa warunkowego P(P1∣R)P(\mathcal{P}_1 \mid R):

P(P1∣R)=P(P1∩R)P(R)=0,291,169P(\mathcal{P}_1 \mid R) = \frac{P(\mathcal{P}_1 \cap R)}{P(R)} = \frac{\frac{0{,}2}{9}}{\frac{1{,}16}{9}}

P(P1∣R)=0,21,16=20116=529.P(\mathcal{P}_1 \mid R) = \frac{0{,}2}{1{,}16} = \frac{20}{116} = \frac{5}{29}.

Interpretacja: z każdych 900900 bochenków 200200 pochodzi z P1\mathcal{P}_1 (w tym 2020 razowych), 300300 z P2\mathcal{P}_2 (3636 razowych) i 400400 z P3\mathcal{P}_3 (6060 razowych); spośród 116116 razowych 2020 jest z pierwszej piekarni. Pułapka: podanie P(P1∩R)=145P(\mathcal{P}_1 \cap R) = \frac{1}{45} albo P(R∣P1)=0,1P(R \mid \mathcal{P}_1) = 0{,}1 zamiast prawdopodobieństwa warunkowego, o które pyta zadanie.

Odpowiedź: P(P1∣R)=529P(\mathcal{P}_1 \mid R) = \frac{5}{29}. Zobacz: prawdopodobieństwo całkowite i wzór Bayesa oraz zadania z prawdopodobieństwa całkowitego i wzoru Bayesa.

Zadanie 7

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Nieskończony ciąg geometryczny (an)(a_n) jest określony dla każdej liczby naturalnej n≥1n \ge 1. Suma wszystkich wyrazów tego ciągu jest równa 1414. Suma sześcianów wszystkich wyrazów ciągu (an)(a_n) jest równa 392392.

Wyznacz wzór ogólny na nn-ty wyraz ciągu (an)(a_n). Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 7

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Dwa szeregi. Niech a1a_1 to pierwszy wyraz, a qq iloraz ciągu. Suma wszystkich wyrazów istnieje tylko dla ∣q∣<1|q| < 1 i wynosi a11−q\frac{a_1}{1 - q}. Sześciany wyrazów a13,a13q3,a13q6,…a_1^3, a_1^3q^3, a_1^3q^6, \ldots tworzą ciąg geometryczny o ilorazie q3q^3 (też ∣q3∣<1|q^3| < 1), więc

a11−q=14,a131−q3=392.\frac{a_1}{1 - q} = 14, \qquad \frac{a_1^3}{1 - q^3} = 392.

Krok 2. Eliminujemy a1a_1. Z pierwszego równania a1=14(1−q)a_1 = 14(1 - q); wstawiamy do drugiego i korzystamy ze wzoru 1−q3=(1−q)(1+q+q2)1 - q^3 = (1 - q)\left(1 + q + q^2\right):

143(1−q)3(1−q)(1+q+q2)=392\frac{14^3 (1 - q)^3}{(1 - q)\left(1 + q + q^2\right)} = 392

2744(1−q)21+q+q2=392.\frac{2744(1 - q)^2}{1 + q + q^2} = 392.

Dzielimy przez 392392 (bo 2744=7⋅3922744 = 7 \cdot 392):

7(1−q)2=1+q+q27(1 - q)^2 = 1 + q + q^2

6q2−15q+6=0,6q^2 - 15q + 6 = 0,

czyli po podzieleniu przez 33:

2q2−5q+2=0.2q^2 - 5q + 2 = 0.

Krok 3. Wybieramy iloraz. Δ=25−16=9\Delta = 25 - 16 = 9, więc q=2q = 2 lub q=12q = \frac{1}{2}. Warunek ∣q∣<1|q| < 1 spełnia tylko q=12q = \frac{1}{2}; wtedy a1=14⋅12=7a_1 = 14 \cdot \frac{1}{2} = 7.

Sprawdzenie: 71−12=14\frac{7}{1 - \frac{1}{2}} = 14 oraz 3431−18=343⋅87=392\frac{343}{1 - \frac{1}{8}} = \frac{343 \cdot 8}{7} = 392. Pułapka: pozostawienie q=2q = 2 - dla niego suma wszystkich wyrazów w ogóle nie istnieje.

Odpowiedź: an=7⋅(12)n−1a_n = 7 \cdot \left(\frac{1}{2}\right)^{n-1} dla n≥1n \ge 1. Zobacz: szereg geometryczny oraz zadania z szeregu geometrycznego.

Zadanie 8

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Trzywyrazowy ciąg (x,y,z)(x, y, z) jest geometryczny. Jeżeli w tym ciągu pomniejszymy trzeci wyraz o 44, a pozostałe wyrazy pozostawimy bez zmian, to otrzymamy ciąg arytmetyczny. Jeżeli drugi i trzeci wyraz tak otrzymanego ciągu arytmetycznego pomniejszymy o 11, to otrzymamy nowy ciąg geometryczny.

Oblicz xx, yy oraz zz. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 8

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Trzy warunki. Ciąg (x,y,z)(x, y, z) jest geometryczny, ciąg (x,y,z−4)(x, y, z - 4) arytmetyczny, a ciąg (x,y−1,z−5)(x, y - 1, z - 5) znów geometryczny:

y2=xz,y^2 = xz,

2y=x+z−4,2y = x + z - 4,

(y−1)2=x(z−5).(y - 1)^2 = x(z - 5).

Krok 2. Odejmujemy pierwszy warunek od trzeciego. Rozpisujemy (y−1)2=y2−2y+1(y - 1)^2 = y^2 - 2y + 1 i x(z−5)=xz−5xx(z - 5) = xz - 5x; wyrazy y2y^2 i xzxz się redukują (bo y2=xzy^2 = xz):

−2y+1=−5x⟺y=5x+12.-2y + 1 = -5x \quad\Longleftrightarrow\quad y = \frac{5x + 1}{2}.

Krok 3. Wyrażamy zz przez xx z warunku arytmetycznego: z=2y−x+4=5x+1−x+4=4x+5z = 2y - x + 4 = 5x + 1 - x + 4 = 4x + 5.

Krok 4. Równanie z jedną niewiadomą. Wstawiamy do y2=xzy^2 = xz:

(5x+1)24=x(4x+5)\frac{(5x + 1)^2}{4} = x(4x + 5)

25x2+10x+1=16x2+20x25x^2 + 10x + 1 = 16x^2 + 20x

9x2−10x+1=09x^2 - 10x + 1 = 0

Stąd Δ=100−36=64\Delta = 100 - 36 = 64, więc x=1x = 1 lub x=19x = \frac{1}{9}.

Krok 5. Dwie trójki i sprawdzenie.

  • x=1x = 1: y=3y = 3, z=9z = 9. Ciąg (1,3,9)(1, 3, 9) jest geometryczny (q=3q = 3), (1,3,5)(1, 3, 5) arytmetyczny (r=2r = 2), a (1,2,4)(1, 2, 4) geometryczny (q=2q = 2).
  • x=19x = \frac{1}{9}: y=79y = \frac{7}{9}, z=499z = \frac{49}{9}. Ciąg (19,79,499)\left(\frac{1}{9}, \frac{7}{9}, \frac{49}{9}\right) jest geometryczny (q=7q = 7), (19,79,139)\left(\frac{1}{9}, \frac{7}{9}, \frac{13}{9}\right) arytmetyczny (r=23r = \frac{2}{3}), a (19,−29,49)\left(\frac{1}{9}, -\frac{2}{9}, \frac{4}{9}\right) geometryczny (q=−2q = -2).

Pułapka: odrzucenie drugiej trójki „bo ma ujemny wyraz” albo nie z liczb całkowitych - treść niczego takiego nie zakłada, a zasady oceniania wymagają obu rozwiązań.

Odpowiedź: (x,y,z)=(1,3,9)(x, y, z) = (1, 3, 9) lub (x,y,z)=(19,79,499)(x, y, z) = \left(\frac{1}{9}, \frac{7}{9}, \frac{49}{9}\right). Zobacz: ciąg arytmetyczny i geometryczny oraz zadania łączące ciąg arytmetyczny i geometryczny.

Zadanie 9

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Pole czworokąta ABCDABCD wpisanego w okrąg jest równe 1818. Boki ABAB i BCBC są prostopadłe, a ponadto ∣AB∣=4|AB| = 4 oraz ∣BC∣=7|BC| = 7.

Oblicz obwód tego czworokąta. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 9

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
47 ABCD O
Kąt ABC jest prosty, więc przekątna AC jest średnicą okręgu, a kąt ADC też jest prosty.

Krok 1. Przekątna ACAC jest średnicą. Kąt wpisany ABCABC jest prosty, więc jest oparty na półokręgu: ACAC to średnica okręgu. Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie ABCABC:

∣AC∣2=42+72=65.|AC|^2 = 4^2 + 7^2 = 65.

W czworokącie wpisanym w okrąg kąty przeciwległe sumują się do 180∘180^\circ, więc kąt ADCADC też jest prosty. Oznaczmy x=∣AD∣x = |AD|, y=∣CD∣y = |CD|. Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie ADCADC: x2+y2=65x^2 + y^2 = 65.

Krok 2. Pole trójkąta ACDACD. Pole trójkąta ABCABC to 12⋅4⋅7=14\frac{1}{2} \cdot 4 \cdot 7 = 14, więc trójkąt ACDACD ma pole 18−14=418 - 14 = 4:

12xy=4⟺xy=8.\frac{1}{2}xy = 4 \quad\Longleftrightarrow\quad xy = 8.

Krok 3. Suma x+yx + y bez liczenia xx i yy.

(x+y)2=x2+y2+2xy(x + y)^2 = x^2 + y^2 + 2xy

(x+y)2=65+16=81,(x + y)^2 = 65 + 16 = 81,

a x+y>0x + y > 0, więc x+y=9x + y = 9. (Pojedyncze boki to pierwiastki równania t2−9t+8=0t^2 - 9t + 8 = 0, czyli 11 i 88 - taki czworokąt rzeczywiście istnieje.)

Krok 4. Obwód.

∣AB∣+∣BC∣+∣CD∣+∣DA∣|AB| + |BC| + |CD| + |DA|

4+7+9=20.4 + 7 + 9 = 20.

Pułapka: przyjęcie, że trójkąt ACDACD jest przystający do ABCABC albo równoramienny - wtedy pole całego czworokąta byłoby równe 2828 albo 30,2530{,}25, a nie 1818.

Odpowiedź: obwód czworokąta ABCDABCD jest równy 2020. Zobacz: okrąg opisany na czworokącie oraz zadania z okręgiem opisanym na czworokącie.

Zadanie 10

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Rozwiąż równanie

sin⁡x+sin⁡(2x)−cos⁡x=12.\sin x + \sin(2x) - \cos x = \frac{1}{2}.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 10

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wzór na sinus podwojonego kąta. Ponieważ sin⁡(2x)=2sin⁡xcos⁡x\sin(2x) = 2\sin x\cos x, równanie mnożymy przez 22 i przenosimy wszystko na lewą stronę:

4sin⁡xcos⁡x+2sin⁡x−2cos⁡x−1=0.4\sin x\cos x + 2\sin x - 2\cos x - 1 = 0.

Krok 2. Grupowanie. Wyłączamy 2sin⁡x2\sin x z dwóch pierwszych wyrazów:

2sin⁡x (2cos⁡x+1)−(2cos⁡x+1)=02\sin x\,(2\cos x + 1) - (2\cos x + 1) = 0

(2sin⁡x−1)(2cos⁡x+1)=0.(2\sin x - 1)(2\cos x + 1) = 0.

Iloczyn jest zerem, gdy sin⁡x=12\sin x = \frac{1}{2} lub cos⁡x=−12\cos x = -\frac{1}{2}.

Krok 3. Pierwsza para serii. sin⁡x=12\sin x = \frac{1}{2} dla

x=π6+2kπ   lub   x=5π6+2kπ.x = \frac{\pi}{6} + 2k\pi \;\text{ lub }\; x = \frac{5\pi}{6} + 2k\pi.

Krok 4. Druga para serii. cos⁡x=−12\cos x = -\frac{1}{2} dla

x=2π3+2kπ   lub   x=−2π3+2kπ.x = \frac{2\pi}{3} + 2k\pi \;\text{ lub }\; x = -\frac{2\pi}{3} + 2k\pi.

Sprawdzenie dla x=π6x = \frac{\pi}{6}: 12+32−32=12\frac{1}{2} + \frac{\sqrt{3}}{2} - \frac{\sqrt{3}}{2} = \frac{1}{2}. Ten sam wynik daje podstawienie t=sin⁡x−cos⁡xt = \sin x - \cos x, bo wtedy sin⁡(2x)=1−t2\sin(2x) = 1 - t^2 - wychodzi równanie t2−t−12=0t^2 - t - \frac{1}{2} = 0, ale dalsza droga jest dłuższa. Pułapka: zgubienie jednej z dwóch serii przy sin⁡x=12\sin x = \frac{1}{2} albo przy cos⁡x=−12\cos x = -\frac{1}{2} - każde z tych równań ma na okresie po dwa rozwiązania.

Odpowiedź: x=π6+2kπx = \frac{\pi}{6} + 2k\pi lub x=5π6+2kπx = \frac{5\pi}{6} + 2k\pi lub x=2π3+2kπx = \frac{2\pi}{3} + 2k\pi lub x=−2π3+2kπx = -\frac{2\pi}{3} + 2k\pi, gdzie k∈Zk \in \mathbb{Z}. Zobacz: wzory na sin 2x i cos 2x, równania trygonometryczne oraz zadania z metod rozwiązywania równań trygonometrycznych.

Zadanie 11

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. Wyznacz wszystkie wartości parametru mm, dla których równanie

x2+mx+m=0x^2 + mx + m = 0

ma dwa różne rozwiązania rzeczywiste x1x_1 oraz x2x_2 spełniające warunek

x14+x24+4⋅x13⋅x23≥3.x_1^4 + x_2^4 + 4 \cdot x_1^3 \cdot x_2^3 \ge 3.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 11

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Dwa różne rozwiązania: Δ>0\Delta > 0.

Δ=m2−4m=m(m−4)>0\Delta = m^2 - 4m = m(m - 4) > 0

m∈(−∞,0)∪(4,+∞).m \in (-\infty, 0) \cup (4, +\infty).

Krok 2. Wzory Viète’a. x1+x2=−mx_1 + x_2 = -m oraz x1x2=mx_1 x_2 = m. Sumę czwartych potęg wyrażamy przez sumę kwadratów:

x12+x22=(x1+x2)2−2x1x2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2 - 2x_1x_2

x12+x22=m2−2m,x_1^2 + x_2^2 = m^2 - 2m,

x14+x24=(x12+x22)2−2(x1x2)2x_1^4 + x_2^4 = \left(x_1^2 + x_2^2\right)^2 - 2(x_1x_2)^2

x14+x24=(m2−2m)2−2m2.x_1^4 + x_2^4 = \left(m^2 - 2m\right)^2 - 2m^2.

Do tego 4x13x23=4(x1x2)3=4m34x_1^3x_2^3 = 4(x_1x_2)^3 = 4m^3.

Krok 3. Nierówność z jedną niewiadomą mm.

(m2−2m)2−2m2+4m3≥3\left(m^2 - 2m\right)^2 - 2m^2 + 4m^3 \ge 3

m4−4m3+4m2−2m2+4m3−3≥0m^4 - 4m^3 + 4m^2 - 2m^2 + 4m^3 - 3 \ge 0

m4+2m2−3≥0.m^4 + 2m^2 - 3 \ge 0.

Lewa strona to wyrażenie dwukwadratowe: m4+2m2−3=(m2+3)(m2−1)m^4 + 2m^2 - 3 = \left(m^2 + 3\right)\left(m^2 - 1\right). Czynnik m2+3m^2 + 3 jest dodatni, więc wystarczy m2≥1m^2 \ge 1, czyli m∈(−∞,−1]∪[1,+∞)m \in (-\infty, -1] \cup [1, +\infty).

Krok 4. Część wspólna z warunkiem Δ>0\Delta > 0. Bierzemy część wspólną zbiorów (−∞,0)∪(4,+∞)(-\infty, 0) \cup (4, +\infty) oraz (−∞,−1]∪[1,+∞)(-\infty, -1] \cup [1, +\infty):

m∈(−∞,−1]∪(4,+∞).m \in (-\infty, -1] \cup (4, +\infty).

Sprawdzenie dla m=−1m = -1: równanie x2−x−1=0x^2 - x - 1 = 0 ma dwa pierwiastki, a x14+x24=7x_1^4 + x_2^4 = 7 i 4(x1x2)3=−44(x_1x_2)^3 = -4, więc lewa strona to dokładnie 33 - końca −1-1 nie odrzucamy. Pułapki: warunek Δ≥0\Delta \ge 0 zamiast Δ>0\Delta > 0 (treść mówi o dwóch różnych rozwiązaniach - wtedy do wyniku błędnie wpada m=4m = 4) oraz x14+x24=(x1+x2)4−…x_1^4 + x_2^4 = (x_1 + x_2)^4 - \ldots bez porządnego rozpisania.

Odpowiedź: m∈(−∞,−1]∪(4,+∞)m \in (-\infty, -1] \cup (4, +\infty). Zobacz: wzory Viète’a, zadania z parametrem oraz zadania ze wzorów Viète’a.

Zadanie 12

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. Ostrosłup prawidłowy czworokątny ABCDSABCDS o podstawie ABCDABCD ma objętość równą 36336\sqrt{3}. Ten ostrosłup przecięto płaszczyzną γ\gamma, która:

ABCD SKL MN
Ostrosłup prawidłowy czworokątny ABCDS i jego przekrój KLMN płaszczyzną γ.

Przekrój KLMNKLMN wyznaczony przez płaszczyznę γ\gamma jest trapezem równoramiennym.

Oblicz pole trapezu KLMNKLMN. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 12

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Oznaczenia. aa - długość krawędzi podstawy, HH - wysokość ostrosłupa, PP - środek odcinka KLKL (czyli środek kwadratu ABCDABCD, spodek wysokości), QQ - środek krawędzi CDCD, RR - środek odcinka MNMN. Wtedy ∣PQ∣=a2|PQ| = \frac{a}{2}, a SQSQ to wysokość ściany bocznej CDSCDS.

30°60° a/2H TQS PR
Przekrój płaszczyzną przez S, P i Q (T - środek AB): PR to wysokość trapezu, kąt PRQ jest prosty.

Krok 1. Jaki trójkąt tworzą PP, QQ i RR. Odcinek KLKL jest równoległy do CDCD, więc i MN∥CDMN \parallel CD. Płaszczyzna SPQSPQ jest prostopadła do KLKL, CDCD i MNMN, dlatego kąty między płaszczyznami mierzymy w niej:

  • kąt między γ\gamma a podstawą to ∣∢RPQ∣=30∘|\sphericalangle RPQ| = 30^\circ (krawędź tego kąta dwuściennego to KLKL),
  • płaszczyzna γ\gamma jest prostopadła do ściany CDSCDS, więc ∣∢PRQ∣=90∘|\sphericalangle PRQ| = 90^\circ.

Z sumy kątów w trójkącie PQRPQR: ∣∢PQR∣=60∘|\sphericalangle PQR| = 60^\circ - to kąt nachylenia ściany bocznej do podstawy.

Krok 2. Krawędź podstawy z objętości. W trójkącie prostokątnym SPQSPQ:

H=∣PQ∣⋅tg⁡60∘=a32.H = |PQ| \cdot \operatorname{tg} 60^\circ = \frac{a\sqrt{3}}{2}.

V=13a2⋅a32=a336=363.V = \frac{1}{3}a^2 \cdot \frac{a\sqrt{3}}{2} = \frac{a^3\sqrt{3}}{6} = 36\sqrt{3}.

Stąd a3=216a^3 = 216, czyli a=6a = 6, ∣PQ∣=3|PQ| = 3 i H=33H = 3\sqrt{3}.

Krok 3. Wysokość trapezu. Odcinek PRPR łączy środki podstaw KLKL i MNMN i jest do nich prostopadły, więc jest wysokością trapezu. W trójkącie PQRPQR (kąt prosty przy RR):

∣PR∣=∣PQ∣cos⁡30∘=332,|PR| = |PQ| \cos 30^\circ = \frac{3\sqrt{3}}{2},

∣QR∣=∣PQ∣sin⁡30∘=32.|QR| = |PQ| \sin 30^\circ = \frac{3}{2}.

Krok 4. Krótsza podstawa MNMN. Wysokość ściany ∣SQ∣=∣PQ∣cos⁡60∘=6|SQ| = \frac{|PQ|}{\cos 60^\circ} = 6, więc ∣SR∣=6−32=92|SR| = 6 - \frac{3}{2} = \frac{9}{2}. Trójkąty SMNSMN i SCDSCD są podobne (bo MN∥CDMN \parallel CD) w skali ∣SR∣∣SQ∣=34\frac{|SR|}{|SQ|} = \frac{3}{4}:

∣MN∣=34⋅6=92.|MN| = \frac{3}{4} \cdot 6 = \frac{9}{2}.

Krok 5. Pole trapezu. Dłuższa podstawa ∣KL∣=a=6|KL| = a = 6:

PKLMN=∣KL∣+∣MN∣2⋅∣PR∣P_{KLMN} = \frac{|KL| + |MN|}{2} \cdot |PR|

PKLMN=6+922⋅332=6338.P_{KLMN} = \frac{6 + \frac{9}{2}}{2} \cdot \frac{3\sqrt{3}}{2} = \frac{63\sqrt{3}}{8}.

Pułapki: wzięcie 30∘30^\circ jako kąta nachylenia ściany bocznej (to kąt płaszczyzny γ\gamma; ściana jest nachylona pod kątem 60∘60^\circ) oraz przyjęcie, że MM i NN to środki krawędzi bocznych - wtedy ∣MN∣|MN| byłoby równe 33, a nie 92\frac{9}{2}.

Odpowiedź: pole trapezu KLMNKLMN jest równe 6338\frac{63\sqrt{3}}{8}. Zobacz: przekroje wielościanów - zadania, kąt między prostą a płaszczyzną i kąt dwuścienny oraz zadania z przekrojów brył.

Zadanie 13.1

Wspólna treść do zadań 13.1 i 13.2. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) rozważamy wszystkie trójkąty prostokątne ABCABC, w których C=(0,0)C = (0, 0), wierzchołek BB leży na dodatniej półosi OyOy, wierzchołek AA leży na dodatniej półosi OxOx, natomiast bok ABAB jest zawarty w prostej przechodzącej przez punkt K=(1,2)K = (1, 2).

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Wykaż, że pole PP trójkąta ABCABC w zależności od współczynnika kierunkowego aa prostej ABAB jest określone wzorem

P(a)=−a2+4a−42a.P(a) = \frac{-a^2 + 4a - 4}{2a}.

Rozwiązanie zadania 13.1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Równanie prostej ABAB. Prosta o współczynniku kierunkowym aa przechodząca przez K=(1,2)K = (1, 2):

y=a(x−1)+2.y = a(x - 1) + 2.

Krok 2. Wierzchołki AA i BB. Dla x=0x = 0 dostajemy B=(0,2−a)B = (0, 2 - a). Dla y=0y = 0: a(x−1)=−2a(x - 1) = -2, więc A=(1−2a,0)A = \left(1 - \frac{2}{a}, 0\right) (dla a=0a = 0 prosta jest pozioma i nie przecina osi OxOx).

Krok 3. Dodatnie półosie wymuszają a<0a < 0. Potrzeba 2−a>02 - a > 0 oraz 1−2a>01 - \frac{2}{a} > 0. Dla a>0a > 0 drugi warunek daje a>2a > 2, co przeczy pierwszemu (a<2a < 2). Dla a<0a < 0 oba warunki są spełnione: 2−a>22 - a > 2 i 1−2a>11 - \frac{2}{a} > 1. Zatem a<0a < 0.

Krok 4. Pole trójkąta prostokątnego. Przyprostokątne leżą na osiach, więc

P(a)=12⋅∣CA∣⋅∣CB∣P(a) = \frac{1}{2} \cdot |CA| \cdot |CB|

P(a)=12(1−2a)(2−a)P(a) = \frac{1}{2}\left(1 - \frac{2}{a}\right)(2 - a)

P(a)=12⋅a−2a⋅(2−a)P(a) = \frac{1}{2} \cdot \frac{a - 2}{a} \cdot (2 - a)

P(a)=−(a−2)22a=−a2+4a−42a.P(a) = \frac{-(a - 2)^2}{2a} = \frac{-a^2 + 4a - 4}{2a}.

Wzór obowiązuje dla a<0a < 0.

To należało wykazać. Pułapka: pominięcie uzasadnienia, dlaczego a<0a < 0 - bez niego nie wiadomo, że długości przyprostokątnych to 1−2a1 - \frac{2}{a} i 2−a2 - a, a nie ich wartości bezwzględne.

Odpowiedź: A=(1−2a,0)A = \left(1 - \frac{2}{a}, 0\right), B=(0,2−a)B = (0, 2 - a) przy a<0a < 0, więc P(a)=−a2+4a−42aP(a) = \frac{-a^2 + 4a - 4}{2a}. Zobacz: współczynnik kierunkowy prostej oraz zadania z optymalizacji w układzie współrzędnych.

Zadanie 13.2

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Pole PP trójkąta ABCABC w zależności od współczynnika kierunkowego aa prostej ABAB jest określone wzorem

P(a)=−a2+4a−42aP(a) = \frac{-a^2 + 4a - 4}{2a}

dla a<0a < 0.

Wyznacz równanie prostej zawierającej przeciwprostokątną ABAB tego z rozważanych trójkątów, który ma najmniejsze pole. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 13.2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Upraszczamy wzór. Dzielimy licznik przez 2a2a:

P(a)=−a2+2−2a,a∈(−∞,0).P(a) = -\frac{a}{2} + 2 - \frac{2}{a}, \quad a \in (-\infty, 0).

Krok 2. Pochodna.

P′(a)=−12+2a2=4−a22a2.P'(a) = -\frac{1}{2} + \frac{2}{a^2} = \frac{4 - a^2}{2a^2}.

Mianownik jest dodatni, więc znak pochodnej zależy od 4−a24 - a^2. W przedziale (−∞,0)(-\infty, 0) pochodna zeruje się tylko dla a=−2a = -2; dla a<−2a < -2 jest ujemna, a dla −2<a<0-2 < a < 0 dodatnia.

Krok 3. Minimum. Funkcja PP maleje w przedziale (−∞,−2](-\infty, -2] i rośnie w przedziale [−2,0)[-2, 0), więc najmniejszą wartość przyjmuje dla a=−2a = -2:

P(−2)=1+2+1=4.P(-2) = 1 + 2 + 1 = 4.

Krok 4. Równanie prostej. Dla a=−2a = -2 prosta przez K=(1,2)K = (1, 2) ma równanie y=−2(x−1)+2=−2x+4y = -2(x - 1) + 2 = -2x + 4. Wtedy A=(2,0)A = (2, 0), B=(0,4)B = (0, 4), a KK jest środkiem przeciwprostokątnej.

123412340 KABC xy y = −x + 3y = −2x + 4
Prosta y = −2x + 4 przez K = (1, 2) wyznacza trójkąt o polu 4; przerywana prosta y = −x + 3 daje trójkąt o polu 4,5.

Bez pochodnej: dla a<0a < 0 liczby −a2-\frac{a}{2} i −2a-\frac{2}{a} są dodatnie, a z nierówności między średnią arytmetyczną i geometryczną −a2−2a≥21=2-\frac{a}{2} - \frac{2}{a} \ge 2\sqrt{1} = 2, więc P(a)≥4P(a) \ge 4, z równością dla −a2=−2a-\frac{a}{2} = -\frac{2}{a}, czyli a=−2a = -2. Pułapka: podanie samego a=−2a = -2 albo samego pola 44 - zadanie pyta o równanie prostej; brak uzasadnienia, że w a=−2a = -2 jest minimum (a nie tylko zero pochodnej), też kosztuje punkt.

Odpowiedź: y=−2x+4y = -2x + 4 (najmniejsze pole równe 44). Zobacz: zadania optymalizacyjne z pochodną, pochodna a monotoniczność oraz zadania optymalizacyjne z rozwiązaniami.

Jak trudny był ten arkusz

Arkusz czerwcowy ma taką samą budowę jak majowy: 5050 punktów, 180180 minut, wyłącznie zadania otwarte. W 2026 roku było ich 1313 (z podpunktami: 1414 poleceń). Najwięcej punktów dawały zadanie 11 (parametr i wzory Viète’a, 55 pkt), zadanie 12 (przekrój ostrosłupa, 55 pkt) oraz zadanie 13 jako całość (dowód wzoru na pole i optymalizacja, 2+42 + 4 pkt). Trzy polecenia były dowodami (4, 5 i 13.1).

Na co warto zwrócić uwagę:

Najczęstsze pytania

Kiedy była matura rozszerzona z matematyki w terminie dodatkowym 2026? W środę 3 czerwca 2026 roku o godzinie 14:00. Termin główny poziomu rozszerzonego był 11 maja 2026, a dzień wcześniej, 2 czerwca, odbyła się matura dodatkowa na poziomie podstawowym.

Dla kogo jest termin dodatkowy (czerwcowy) matury? Dla absolwentów, którzy z przyczyn zdrowotnych lub losowych nie mogli przystąpić do egzaminu w terminie głównym w maju, a dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej wyraził zgodę na inny termin. Arkusz czerwcowy ma tę samą strukturę i punktację co majowy.

Ile trwa matura rozszerzona z matematyki?180180 minut (3 godziny) - tyle samo w maju i w czerwcu. Arkusz czerwcowy 2026 miał 1313 zadań za 5050 punktów.

Ile punktów trzeba zdobyć na maturze rozszerzonej z matematyki? Nie ma progu zaliczenia. Każdy maturzysta musi przystąpić do co najmniej jednego przedmiotu na poziomie rozszerzonym, ale może uzyskać dowolny wynik, także 0%0\% - próg 30%30\% dotyczy tylko przedmiotów obowiązkowych na poziomie podstawowym. Wynik rozszerzonej matematyki liczy się przede wszystkim w rekrutacji na studia.

Gdzie są odpowiedzi do matury rozszerzonej z matematyki czerwiec 2026? Na tej stronie: tabela z wynikami wszystkich zadań jest na górze, a pod każdym zadaniem - rozwiązanie krok po kroku. Oficjalny arkusz (symbol MMAP-R0-100-2606) i zasady oceniania publikuje CKE w dziale arkuszy egzaminu maturalnego w formule 2023.

Czy wyniki na tej stronie są zgodne z zasadami oceniania CKE? Tak - wszystkie wyniki porównaliśmy z zasadami oceniania CKE dla terminu dodatkowego 2026. Rozwiązania krok po kroku są opracowaniem redakcji (w zadaniu 10 tą samą metodą rozkładu na czynniki, w zadaniu 5 tym samym okręgiem na czworokącie DBLKDBLK); punktację za poszczególne etapy określają wyłącznie oficjalne zasady oceniania.

Które zadanie z matury rozszerzonej czerwiec 2026 było warte najwięcej punktów? Zadania 11 i 12 - po 55 punktów. W zadaniu 11 trzeba połączyć warunek Δ>0\Delta > 0 ze wzorami Viète’a i nierównością dwukwadratową, w zadaniu 12 - z kątów 30∘30^\circ i 90∘90^\circ odczytać nachylenie ściany bocznej, z objętości krawędź podstawy, a z podobieństwa trójkątów krótszą podstawę trapezu.

Podsumowanie