Przejdź do treści

Matura czerwiec 2024 rozszerzona matematyka - arkusz, odpowiedzi i rozwiązania

Egzamin maturalny z matematyki, poziom rozszerzony - 11 czerwca 2024 (termin dodatkowy)

Formuła 2023, arkusz MMAP-R0-100-2406. Czas: 180180 minut, do zdobycia 5050 punktów, 1313 zadań (zadanie 13 z dwoma podpunktami), wszystkie otwarte. Do egzaminu wolno było korzystać z Wybranych wzorów matematycznych, cyrkla, linijki i kalkulatora prostego.

Matura dodatkowa z matematyki na poziomie rozszerzonym w formule 2023 odbyła się we wtorek 11 czerwca 2024 roku o godzinie 9:00. Termin dodatkowy (czerwcowy) jest przeznaczony dla osób, które z przyczyn zdrowotnych lub losowych nie mogły przystąpić do egzaminu w maju - arkusz ma tę samą budowę, ten sam czas i tę samą liczbę punktów co arkusz majowy. Składał się z samych zadań otwartych: od zaniku masy w reakcji chemicznej i granicy z wartością bezwzględną, przez prawdopodobieństwo warunkowe, dwa dowody i szereg geometryczny, po równoległobok z dwoma wierzchołkami na paraboli, równanie kwadratowe z parametrem i największą objętość ostrosłupa. Poniżej jest pełna treść arkusza, wyniki wszystkich zadań i rozwiązania krok po kroku - każde schowane pod osobnym przyciskiem, żeby najpierw można było spróbować samodzielnie.

Oryginalny arkusz i zasady oceniania publikuje Centralna Komisja Egzaminacyjna w dziale arkusze egzaminu maturalnego w formule 2023. Rozwiązania krok po kroku opracowała redakcja matematyka.net. Każdy wynik sprawdziliśmy osobnym rachunkiem i porównaliśmy z wynikami w zasadach oceniania CKE dla terminu dodatkowego - wszystkie się zgadzają. Punktację za poszczególne etapy rozwiązań określają jednak wyłącznie oficjalne zasady oceniania.

Odpowiedzi - matura czerwiec 2024, poziom rozszerzony

ZadanieTematWynikPunkty
1masa w reakcji chemicznej (funkcja wykładnicza)t = 120 s0-2
2granica jednostronna z wartością bezwzględną−1/60-2
3styczna do wykresux₀ = 7, y = −x + 120-3
4prawdopodobieństwo warunkoweP = 1/150-3
5dowód nierównościdowód: 1/(2a + b) + 1/(a + 2b) ≥ 4/30-3
6dowód - trapez opisany na okręgudowód: P = (a + b)/2 · √(ab) > ab0-3
7szereg geometrycznyaₙ = 12 · (1/2)ⁿ⁻¹ = 24 · (1/2)ⁿ0-4
8trójkąt wpisany w okrąg|AC| = √21 − 30-4
9równanie trygonometrycznex = kπ/5 lub x = ±5π/6 + 2kπ, k ∈ ℤ0-4
10graniastosłup prawidłowy trójkątnyP = a²√3/2 + 3√2 · a²0-4
11równoległobok, prosta i parabola|BC| = 2√130-6
12równanie kwadratowe z parametremm = 1 lub m = (−3 − 2√42)/30-6
13.1objętość ostrosłupa (dowód wzoru)dowód: V(R) = √3/4 · (6R² − R³)0-2
13.2optymalizacja z pochodnąR = 4, Vmax = 8√30-4

Razem 5050 punktów. Najwięcej dawały zadania 11 i 12 (po 66 pkt), a w sumie także zadanie 13 (dwa podpunkty, 2+42 + 4 pkt).

Zadanie 1

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. W chwili początkowej (t=0)(t = 0) zainicjowano pewną reakcję chemiczną, w której brał udział związek A\mathrm{A}. W wyniku tej reakcji masa mm związku A\mathrm{A} zmieniała się w czasie zgodnie z zależnością

m(t)=a⋅2−0,05⋅t+bdlat≥0,m(t) = a \cdot 2^{-0{,}05 \cdot t} + b \quad \text{dla} \quad t \ge 0,

gdzie:

Masa początkowa związku A\mathrm{A} (tj. masa w chwili t=0t = 0) była równa m0m_0 gramów. Po osiągnięciu stanu równowagi (tj. gdy t→∞t \to \infty) masa tego związku była równa 19\frac{1}{9} jego masy początkowej (zobacz rysunek).

m₀m₀/90mt
Masa związku A maleje od m₀ i zbliża się do poziomu m₀/9 (linia przerywana) – stanu równowagi reakcji.

Oblicz, po ilu sekundach (licząc od chwili zainicjowania tej reakcji) przereagowało 87,5 %87{,}5\ \% masy początkowej tego związku. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Współczynnik bb ze stanu równowagi. Dla t→∞t \to \infty wykładnik −0,05t-0{,}05t dąży do −∞-\infty, więc 2−0,05t→02^{-0{,}05t} \to 0 i masa dąży do bb:

lim⁡t→∞m(t)=a⋅0+b=b=19m0.\lim_{t \to \infty} m(t) = a \cdot 0 + b = b = \frac{1}{9}m_0.

Krok 2. Współczynnik aa z masy początkowej. m(0)=a⋅20+b=a+b=m0m(0) = a \cdot 2^0 + b = a + b = m_0, więc

a=m0−19m0=89m0,a = m_0 - \frac{1}{9}m_0 = \frac{8}{9}m_0,

m(t)=89m0⋅2−0,05t+19m0.m(t) = \frac{8}{9}m_0 \cdot 2^{-0{,}05t} + \frac{1}{9}m_0.

Krok 3. Ile masy zostało. Skoro przereagowało 87,5%87{,}5\% masy początkowej, to zostało 12,5%=1812{,}5\% = \frac{1}{8} masy początkowej:

89m0⋅2−0,05t+19m0=18m0.\frac{8}{9}m_0 \cdot 2^{-0{,}05t} + \frac{1}{9}m_0 = \frac{1}{8}m_0.

Krok 4. Równanie wykładnicze. Dzielimy przez m0>0m_0 > 0 i przenosimy 19\frac{1}{9} na prawą stronę: 89⋅2−0,05t=18−19=172\frac{8}{9} \cdot 2^{-0{,}05t} = \frac{1}{8} - \frac{1}{9} = \frac{1}{72}, czyli

2−0,05t=172⋅98=164=2−6.2^{-0{,}05t} = \frac{1}{72} \cdot \frac{9}{8} = \frac{1}{64} = 2^{-6}.

Stąd 0,05t=60{,}05t = 6, więc t=120t = 120.

Pułapka: przyrównanie m(t)m(t) do 87,5%87{,}5\% masy początkowej. „Przereagowało 87,5%87{,}5\%” znaczy, że tyle związku ubyło - w naczyniu zostało 12,5%12{,}5\%. Przy złym odczytaniu wychodzi 2−0,05t=55642^{-0{,}05t} = \frac{55}{64}, czyli niecałe 4,44{,}4 sekundy, a liczby przestają być „ładne”.

Odpowiedź: 87,5%87{,}5\% masy początkowej przereagowało po 120120 sekundach. Zobacz: zastosowania funkcji wykładniczej, równania wykładnicze oraz zadania z zastosowań funkcji wykładniczej.

Zadanie 2

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Oblicz granicę

lim⁡x→3−∣x−3∣x2−9.\lim_{x \to 3^-} \frac{|x - 3|}{x^2 - 9}.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wartość bezwzględna z lewej strony trójki. Dla x→3−x \to 3^- mamy x<3x < 3, czyli x−3<0x - 3 < 0, więc z definicji wartości bezwzględnej ∣x−3∣=−(x−3)=3−x|x - 3| = -(x - 3) = 3 - x.

Krok 2. Skracamy. Mianownik rozkładamy ze wzoru na różnicę kwadratów. Dla x∈(−3,3)x \in (-3, 3):

∣x−3∣x2−9=−(x−3)(x−3)(x+3)=−1x+3.\frac{|x - 3|}{x^2 - 9} = \frac{-(x - 3)}{(x - 3)(x + 3)} = \frac{-1}{x + 3}.

Krok 3. Granica. Mianownik dąży do 3+3=63 + 3 = 6:

lim⁡x→3−−1x+3=−16.\lim_{x \to 3^-} \frac{-1}{x + 3} = -\frac{1}{6}.

Pułapka: opuszczenie wartości bezwzględnej bez zmiany znaku. Kto napisze ∣x−3∣=x−3|x - 3| = x - 3, dostaje +16+\frac{1}{6} - to jest granica prawostronna. Obie granice jednostronne są różne, więc granica obustronna w punkcie 33 nie istnieje i właśnie dlatego zadanie pyta o lewostronną.

Odpowiedź: lim⁡x→3−∣x−3∣x2−9=−16\displaystyle\lim_{x \to 3^-} \frac{|x - 3|}{x^2 - 9} = -\frac{1}{6}. Zobacz: granice jednostronne, wartość bezwzględna liczby oraz zadania z granic jednostronnych.

Zadanie 3

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Funkcja ff jest określona wzorem f(x)=2x+1x−4f(x) = \dfrac{2x + 1}{x - 4} dla każdej liczby rzeczywistej x≠4x \ne 4. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) punkt P=(x0,5)P = (x_0, 5) należy do wykresu funkcji ff.

Oblicz x0x_0 oraz wyznacz równanie stycznej do wykresu funkcji ff w punkcie PP. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 3

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pierwsza współrzędna punktu PP. Rozwiązujemy f(x0)=5f(x_0) = 5:

2x0+1x0−4=5,\frac{2x_0 + 1}{x_0 - 4} = 5,

czyli 2x0+1=5x0−202x_0 + 1 = 5x_0 - 20, skąd x0=7x_0 = 7. Liczba 77 należy do dziedziny (7≠47 \ne 4), więc P=(7,5)P = (7, 5).

Krok 2. Pochodna ze wzoru na pochodną ilorazu:

f′(x)=2⋅(x−4)−(2x+1)⋅1(x−4)2=−9(x−4)2.f'(x) = \frac{2 \cdot (x - 4) - (2x + 1) \cdot 1}{(x - 4)^2} = \frac{-9}{(x - 4)^2}.

Krok 3. Współczynnik kierunkowy stycznej to wartość pochodnej w punkcie styczności: a=f′(7)=−932=−1a = f'(7) = \dfrac{-9}{3^2} = -1.

Krok 4. Wyraz wolny. Styczna y=−x+by = -x + b przechodzi przez P=(7,5)P = (7, 5): 5=−7+b5 = -7 + b, więc b=12b = 12.

Pułapka: odwrócenie kolejności w liczniku pochodnej ilorazu - wyrażenie (2x+1)⋅1−2(x−4)(2x + 1) \cdot 1 - 2(x - 4) daje +9+9 i styczną rosnącą, choć funkcja ff jest malejąca w każdym z przedziałów dziedziny.

Odpowiedź: x0=7x_0 = 7, styczna ma równanie y=−x+12y = -x + 12. Zobacz: styczna do wykresu funkcji, funkcja pochodna i wzory na pochodne oraz zadania o stycznej.

Zadanie 4

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Doświadczenie losowe polega na dziesięciokrotnym rzucie symetryczną monetą.

Oblicz prawdopodobieństwo zdarzenia polegającego na tym, że w tym doświadczeniu losowym orzeł wypadł dokładnie trzy razy z rzędu, jeśli wiadomo, że wypadł dokładnie trzy razy. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 4

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Model. Wynikiem doświadczenia jest ciąg długości 1010 złożony z orłów (OO) i reszek (RR); wszystkich wyników jest 210=10242^{10} = 1024 i są jednakowo prawdopodobne. Oznaczmy zdarzenia:

  • BB - orzeł wypadł dokładnie trzy razy,
  • AA - orzeł wypadł dokładnie trzy razy z rzędu.

Szukamy P(A∣B)=P(A∩B)P(B)=∣A∩B∣∣B∣P(A \mid B) = \dfrac{P(A \cap B)}{P(B)} = \dfrac{|A \cap B|}{|B|}.

Krok 2. Zdarzenie BB. Wybieramy, w których trzech z dziesięciu rzutów wypadł orzeł:

∣B∣=(103)=120.|B| = \binom{10}{3} = 120.

Krok 3. Zdarzenie A∩BA \cap B. Orły są dokładnie trzy i stoją obok siebie, tworząc blok OOOOOO. Blok może zaczynać się w rzucie numer 1,2,…,81, 2, \ldots, 8 - to 88 możliwości, a w pozostałych rzutach są reszki: ∣A∩B∣=8|A \cap B| = 8.

Krok 4. Prawdopodobieństwo warunkowe.

P(A∣B)=8120=115.P(A \mid B) = \frac{8}{120} = \frac{1}{15}.

Pułapki: dzielenie przez wszystkie 2102^{10} wyników daje 81024=1128\frac{8}{1024} = \frac{1}{128} - to prawdopodobieństwo iloczynu A∩BA \cap B, a nie prawdopodobieństwo warunkowe; liczenie bloku OOOOOO na 1010 pozycjach zamiast na 88 (blok trzech rzutów nie może zacząć się w rzucie 99 ani 1010).

Odpowiedź: P(A∣B)=115P(A \mid B) = \dfrac{1}{15}. Zobacz: prawdopodobieństwo warunkowe oraz zadania z prawdopodobieństwa warunkowego.

Zadanie 5

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Wykaż, że dla każdej liczby dodatniej aa i każdej liczby dodatniej bb takich, że a+b=1a + b = 1, prawdziwa jest nierówność

12a+b+1a+2b≥43.\frac{1}{2a + b} + \frac{1}{a + 2b} \ge \frac{4}{3}.

Rozwiązanie zadania 5

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Upraszczamy mianowniki. Z warunku a+b=1a + b = 1:

2a+b=a+(a+b)=1+a,2a + b = a + (a + b) = 1 + a,

a+2b=(a+b)+b=1+b=2−a,a + 2b = (a + b) + b = 1 + b = 2 - a,

gdzie b=1−ab = 1 - a i a∈(0,1)a \in (0, 1). Oba mianowniki są dodatnie.

Krok 2. Sprowadzamy do wspólnego mianownika. Lewa strona tezy to

11+a+12−a=(2−a)+(1+a)(1+a)(2−a),\frac{1}{1 + a} + \frac{1}{2 - a} = \frac{(2 - a) + (1 + a)}{(1 + a)(2 - a)},

więc teza przyjmuje postać

3(1+a)(2−a)≥43.\frac{3}{(1 + a)(2 - a)} \ge \frac{4}{3}.

Krok 3. Mnożymy przez dodatnie wyrażenia. Iloczyn (1+a)(2−a)(1 + a)(2 - a) jest dodatni, więc nierówność jest równoważna kolejno:

9≥4(1+a)(2−a)  ⟺  9≥8+4a−4a2,9 \ge 4(1 + a)(2 - a) \iff 9 \ge 8 + 4a - 4a^2,

4a2−4a+1≥0  ⟺  (2a−1)2≥0.4a^2 - 4a + 1 \ge 0 \iff (2a - 1)^2 \ge 0.

Ostatnia nierówność jest prawdziwa dla każdej liczby rzeczywistej aa, a przejścia były równoważne - to kończy dowód. Równość zachodzi tylko dla a=b=12a = b = \frac{1}{2}.

Sposób II - nierówność między średnimi. Oznaczmy x=1+a>0x = 1 + a > 0, y=1+b>0y = 1 + b > 0; wtedy x+y=3x + y = 3. Nierówność między średnią arytmetyczną a harmoniczną (albo rozwinięcie (x−y)2≥0(x - y)^2 \ge 0) daje (1x+1y)(x+y)≥4\left(\frac{1}{x} + \frac{1}{y}\right)(x + y) \ge 4, czyli 1x+1y≥43\frac{1}{x} + \frac{1}{y} \ge \frac{4}{3}.

Pułapka: mnożenie nierówności „na krzyż” bez sprawdzenia, że mianowniki są dodatnie - tutaj są, bo a,b>0a, b > 0, i trzeba to napisać. Drugi częsty błąd to sprawdzenie nierówności dla kilku par liczb, np. a=b=12a = b = \frac{1}{2}, co dowodem nie jest.

Odpowiedź: nierówność zachodzi (dowód wyżej). Zobacz: dowodzenie nierówności ze średnimi oraz zadania z dowodzenia nierówności.

Zadanie 6

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Długości podstaw trapezu równoramiennego są równe aa oraz bb, przy czym a>ba > b. W ten trapez można wpisać okrąg.

Wykaż, że pole tego trapezu jest większe od a⋅ba \cdot b.

Rozwiązanie zadania 6

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
ABCDabhcc
Trapez równoramienny opisany na okręgu: 2c = a + b, a wysokość h jest średnicą okręgu (rysunek dla a = 8, b = 2).

Krok 1. Ramię z warunku wpisania okręgu. W czworokąt można wpisać okrąg wtedy i tylko wtedy, gdy sumy długości przeciwległych boków są równe. Oznaczmy ramię przez cc:

a+b=c+c⟹c=a+b2.a + b = c + c \quad\Longrightarrow\quad c = \frac{a + b}{2}.

Krok 2. Wysokość z twierdzenia Pitagorasa. Spodek wysokości poprowadzonej z wierzchołka CC odcina od dłuższej podstawy odcinek długości a−b2\frac{a - b}{2}, więc

h2=c2−(a−b2)2=(a+b)2−(a−b)24.h^2 = c^2 - \left(\frac{a - b}{2}\right)^2 = \frac{(a + b)^2 - (a - b)^2}{4}.

Ze wzorów skróconego mnożenia licznik to (a+b)2−(a−b)2=4ab(a + b)^2 - (a - b)^2 = 4ab, więc h2=abh^2 = ab, czyli h=abh = \sqrt{ab}.

Krok 3. Pole trapezu.

P=a+b2⋅h=a+b2⋅ab.P = \frac{a + b}{2} \cdot h = \frac{a + b}{2} \cdot \sqrt{ab}.

Krok 4. Porównanie z abab. Dzielimy przez ab>0\sqrt{ab} > 0: nierówność P>abP > ab jest równoważna a+b2>ab\frac{a + b}{2} > \sqrt{ab}, czyli kolejno

a+b−2ab>0  ⟺  (a−b)2>0.a + b - 2\sqrt{ab} > 0 \iff \left(\sqrt{a} - \sqrt{b}\right)^2 > 0.

Ostatnia nierówność jest prawdziwa, bo a>b>0a > b > 0, więc a≠b\sqrt{a} \ne \sqrt{b}. To kończy dowód.

Pułapka: zatrzymanie się na nierówności nieostrej. Z (a−b)2≥0(\sqrt{a} - \sqrt{b})^2 \ge 0 wynika tylko P≥abP \ge ab; teza mówi o nierówności ostrej, więc trzeba powołać się na założenie a>ba > b. Bez niego (dla a=ba = b) „trapez” byłby kwadratem i P=abP = ab.

Odpowiedź: pole trapezu jest większe od abab (dowód wyżej). Zobacz: okrąg wpisany w czworokąt, średnie - arytmetyczna i geometryczna oraz zadania o okręgu wpisanym w czworokąt.

Zadanie 7

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Nieskończony ciąg geometryczny (an)(a_n) jest określony dla każdej liczby naturalnej n≥1n \ge 1. Suma wszystkich wyrazów ciągu (an)(a_n) o numerach nieparzystych jest równa 1616, tj.

a1+a3+a5+…=16.a_1 + a_3 + a_5 + \ldots = 16.

Ponadto a1+a3=52⋅a2a_1 + a_3 = \frac{5}{2} \cdot a_2.

Wyznacz wzór ogólny na nn-ty wyraz ciągu (an)(a_n). Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 7

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wyrazy przez a1a_1 i qq. a2=a1qa_2 = a_1 q, a3=a1q2a_3 = a_1 q^2. Zauważmy, że a1≠0a_1 \ne 0 - inaczej wszystkie wyrazy byłyby zerami, a suma wyrazów o numerach nieparzystych nie byłaby równa 1616.

Krok 2. Iloraz z drugiego warunku.

a1+a1q2=52a1q.a_1 + a_1q^2 = \frac{5}{2}a_1q.

Dzielimy obie strony przez a1≠0a_1 \ne 0 i mnożymy przez 22:

2q2−5q+2=0.2q^2 - 5q + 2 = 0.

Δ=25−16=9\Delta = 25 - 16 = 9, więc q=5−34=12q = \frac{5 - 3}{4} = \frac{1}{2} lub q=5+34=2q = \frac{5 + 3}{4} = 2.

Krok 3. Szereg wyrazów o numerach nieparzystych. Wyrazy a1,a3,a5,…a_1, a_3, a_5, \ldots tworzą ciąg geometryczny o pierwszym wyrazie a1a_1 i ilorazie q2q^2. Jego suma istnieje (szereg jest zbieżny) tylko wtedy, gdy ∣q2∣<1|q^2| < 1, czyli ∣q∣<1|q| < 1. Dlatego q=2q = 2 odrzucamy i zostaje q=12q = \frac{1}{2}, q2=14q^2 = \frac{1}{4}:

a11−q2=a11−14=4a13=16⟹a1=12.\frac{a_1}{1 - q^2} = \frac{a_1}{1 - \frac{1}{4}} = \frac{4a_1}{3} = 16 \quad\Longrightarrow\quad a_1 = 12.

Krok 4. Wzór ogólny. an=a1qn−1=12⋅(12)n−1=24⋅(12)na_n = a_1 q^{n-1} = 12 \cdot \left(\frac{1}{2}\right)^{n-1} = 24 \cdot \left(\frac{1}{2}\right)^{n}.

Sprawdzenie. a1=12a_1 = 12, a2=6a_2 = 6, a3=3a_3 = 3: a1+a3=15=52⋅6a_1 + a_3 = 15 = \frac{5}{2} \cdot 6, a 12+3+34+…=123/4=1612 + 3 + \frac{3}{4} + \ldots = \frac{12}{3/4} = 16.

Pułapki: wstawienie do wzoru na sumę ilorazu qq zamiast q2q^2 (wyrazy o numerach nieparzystych „przeskakują” co dwa, więc iloraz to q2q^2) i pozostawienie q=2q = 2, dla którego szereg jest rozbieżny.

Odpowiedź: an=12⋅(12)n−1a_n = 12 \cdot \left(\dfrac{1}{2}\right)^{n-1} dla n≥1n \ge 1. Zobacz: szereg geometryczny, ciąg geometryczny oraz zadania z szeregu geometrycznego.

Zadanie 8

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. W okrąg o promieniu 44 wpisano trójkąt ABCABC. Długość boku ABAB jest równa 66. Bok BCBC ma długość 434\sqrt{3} i jest najdłuższym bokiem tego trójkąta.

Oblicz długość boku ACAC trójkąta ABCABC. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 8

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Kąt przy wierzchołku AA z twierdzenia sinusów. Okrąg opisany na trójkącie ma promień R=4R = 4, a bok BCBC leży naprzeciw kąta BACBAC:

∣BC∣sin⁡∢BAC=2R,\frac{|BC|}{\sin\sphericalangle BAC} = 2R,

więc

sin⁡∢BAC=432⋅4=32.\sin\sphericalangle BAC = \frac{4\sqrt{3}}{2 \cdot 4} = \frac{\sqrt{3}}{2}.

Stąd ∣∢BAC∣=60∘|\sphericalangle BAC| = 60^\circ albo ∣∢BAC∣=120∘|\sphericalangle BAC| = 120^\circ.

Krok 2. Odrzucamy kąt 60∘60^\circ. Bok BCBC jest najdłuższy, więc leżący naprzeciw niego kąt BACBAC jest największym kątem trójkąta. Gdyby miał 60∘60^\circ, pozostałe dwa kąty miałyby co najwyżej po 60∘60^\circ, a ponieważ suma kątów to 180∘180^\circ - wszystkie byłyby równe 60∘60^\circ. Trójkąt byłby równoboczny, a nie jest, bo ∣AB∣=6≠43|AB| = 6 \ne 4\sqrt{3}. Zatem ∣∢BAC∣=120∘|\sphericalangle BAC| = 120^\circ.

ABCA′O 64√34
Cięciwa BC = 4√3 i |AB| = 6. Wierzchołek A na krótszym łuku daje kąt 120° (trójkąt ABC). Punkt A′ na dłuższym łuku daje kąt 60°, ale wtedy |A′C| > |BC|, więc odpada.

Krok 3. Twierdzenie cosinusów. Oznaczmy x=∣AC∣>0x = |AC| > 0 i zapiszmy twierdzenie cosinusów dla boku BCBC, korzystając z cos⁡120∘=−12\cos 120^\circ = -\frac{1}{2}:

(43)2=62+x2−2⋅6⋅x⋅(−12),\left(4\sqrt{3}\right)^2 = 6^2 + x^2 - 2 \cdot 6 \cdot x \cdot \left(-\frac{1}{2}\right),

48=36+x2+6x⟹x2+6x−12=0.48 = 36 + x^2 + 6x \quad\Longrightarrow\quad x^2 + 6x - 12 = 0.

Krok 4. Rozwiązujemy. Δ=36+48=84\Delta = 36 + 48 = 84, Δ=221\sqrt{\Delta} = 2\sqrt{21}:

x=−6−2212<0(odpada),x = \frac{-6 - 2\sqrt{21}}{2} < 0 \quad \text{(odpada)},

x=−6+2212=21−3.x = \frac{-6 + 2\sqrt{21}}{2} = \sqrt{21} - 3.

Sprawdzenie. 21−3≈1,58\sqrt{21} - 3 \approx 1{,}58, więc rzeczywiście ∣AC∣<∣AB∣=6<∣BC∣≈6,93|AC| < |AB| = 6 < |BC| \approx 6{,}93. Ten sam wynik można też zapisać jako 30−621\sqrt{30 - 6\sqrt{21}}, bo (21−3)2=30−621\left(\sqrt{21} - 3\right)^2 = 30 - 6\sqrt{21}.

Pułapka: przyjęcie bez namysłu kąta ostrego 60∘60^\circ. Wtedy z twierdzenia cosinusów wychodzi x2−6x−12=0x^2 - 6x - 12 = 0, czyli ∣AC∣=3+21≈7,58|AC| = 3 + \sqrt{21} \approx 7{,}58 - bok dłuższy od BCBC, co przeczy treści zadania (na rysunku to punkt A′A'). Informacja, że BCBC jest najdłuższym bokiem, służy właśnie do wyboru kąta.

Odpowiedź: ∣AC∣=21−3|AC| = \sqrt{21} - 3. Zobacz: twierdzenie sinusów, twierdzenie cosinusów oraz zadania z promieniem okręgu opisanego.

Zadanie 9

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Rozwiąż równanie

sin⁡(6x)+3⋅sin⁡(5x)+sin⁡(4x)=0.\sin(6x) + \sqrt{3} \cdot \sin(5x) + \sin(4x) = 0.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 9

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Suma sinusów na iloczyn. Grupujemy skrajne wyrazy i stosujemy wzór sin⁡α+sin⁡β=2sin⁡α+β2cos⁡α−β2\sin\alpha + \sin\beta = 2\sin\frac{\alpha + \beta}{2}\cos\frac{\alpha - \beta}{2}:

sin⁡6x+sin⁡4x=2sin⁡5xcos⁡x.\sin 6x + \sin 4x = 2\sin 5x \cos x.

Krok 2. Postać iloczynowa. Równanie przyjmuje postać 2sin⁡5xcos⁡x+3sin⁡5x=02\sin 5x\cos x + \sqrt{3}\sin 5x = 0, czyli

sin⁡5x⋅(2cos⁡x+3)=0.\sin 5x \cdot \left(2\cos x + \sqrt{3}\right) = 0.

Pułapka: nie dzielimy przez sin⁡5x\sin 5x - tracilibyśmy całą rodzinę rozwiązań x=kπ5x = \frac{k\pi}{5}.

Krok 3. Pierwszy czynnik. sin⁡5x=0  ⟺  5x=kπ  ⟺  x=kπ5\sin 5x = 0 \iff 5x = k\pi \iff x = \dfrac{k\pi}{5}, k∈Zk \in \mathbb{Z}.

Krok 4. Drugi czynnik. cos⁡x=−32\cos x = -\frac{\sqrt{3}}{2}. Cosinus jest równy −32-\frac{\sqrt{3}}{2} dla kąta 5π6\frac{5\pi}{6} (bo cos⁡5π6=−cos⁡π6\cos\frac{5\pi}{6} = -\cos\frac{\pi}{6}), a cosinus jest funkcją parzystą o okresie 2π2\pi:

x=5π6+2kπlubx=−5π6+2kπ,x = \frac{5\pi}{6} + 2k\pi \quad \text{lub} \quad x = -\frac{5\pi}{6} + 2k\pi,

gdzie k∈Zk \in \mathbb{Z}.

Druga pułapka: zapis x=5π6+kπx = \frac{5\pi}{6} + k\pi - dla cos⁡x\cos x okres to 2π2\pi, a połowa takich „rozwiązań” (np. −π6-\frac{\pi}{6}) spełnia cos⁡x=+32\cos x = +\frac{\sqrt{3}}{2}.

Odpowiedź: x=kπ5x = \dfrac{k\pi}{5} lub x=5π6+2kπx = \dfrac{5\pi}{6} + 2k\pi lub x=−5π6+2kπx = -\dfrac{5\pi}{6} + 2k\pi, gdzie k∈Zk \in \mathbb{Z}. Zobacz: suma i różnica sinusów - zamiana na iloczyn, równania trygonometryczne oraz zadania z zamiany sumy na iloczyn.

Zadanie 10

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Długość krawędzi podstawy graniastosłupa prawidłowego trójkątnego jest równa aa. Sinus kąta między przekątnymi ścian bocznych wychodzącymi z jednego wierzchołka graniastosłupa jest równy 116\frac{\sqrt{11}}{6}.

Wyznacz pole powierzchni całkowitej tego graniastosłupa. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 10

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
ABCDEFahα
Przekątne AE i AF ścian bocznych mają równe długości d = √(a² + h²), a krawędź EF = a.

Krok 1. Oznaczenia. Niech ABCABC będzie podstawą, DEFDEF - drugą podstawą (krawędzie boczne ADAD, BEBE, CFCF), hh - wysokością graniastosłupa, a α=∣∢EAF∣\alpha = |\sphericalangle EAF| - kątem między przekątnymi AEAE i AFAF ścian bocznych. Ściany boczne są przystającymi prostokątami a×ha \times h, więc ∣AE∣=∣AF∣=d|AE| = |AF| = d, gdzie d2=a2+h2d^2 = a^2 + h^2, a ∣EF∣=a|EF| = a.

Krok 2. Cosinus kąta α\alpha. Z jedynki trygonometrycznej cos⁡2α=1−1136=2536\cos^2\alpha = 1 - \frac{11}{36} = \frac{25}{36}, czyli cos⁡α=56\cos\alpha = \frac{5}{6} albo cos⁡α=−56\cos\alpha = -\frac{5}{6}. Kąt α\alpha leży w trójkącie równoramiennym AEFAEF naprzeciw podstawy EF=aEF = a, krótszej od ramion (a<da < d), więc jest ostry - nawet mniejszy od 60∘60^\circ. Zostaje cos⁡α=56\cos\alpha = \frac{5}{6}.

Krok 3. Twierdzenie cosinusów w trójkącie AEFAEF.

a2=d2+d2−2d2⋅56=d23⟹d2=3a2.a^2 = d^2 + d^2 - 2d^2 \cdot \frac{5}{6} = \frac{d^2}{3} \quad\Longrightarrow\quad d^2 = 3a^2.

Krok 4. Wysokość graniastosłupa. h2=d2−a2=2a2h^2 = d^2 - a^2 = 2a^2, więc h=a2h = a\sqrt{2}.

Krok 5. Pole powierzchni całkowitej - dwie podstawy (trójkąty równoboczne) i trzy ściany boczne:

Pc=2⋅a234+3⋅a⋅a2=a232+32 a2.P_c = 2 \cdot \frac{a^2\sqrt{3}}{4} + 3 \cdot a \cdot a\sqrt{2} = \frac{a^2\sqrt{3}}{2} + 3\sqrt{2}\,a^2.

Pułapki: wybór cos⁡α=−56\cos\alpha = -\frac{5}{6} (z twierdzenia cosinusów wychodzi wtedy d2=3a211d^2 = \frac{3a^2}{11}, czyli d<ad < a - przekątna ściany krótsza od jej boku, co jest niemożliwe) oraz pomylenie przekątnych ścian bocznych z przekątną całego graniastosłupa (w graniastosłupie trójkątnym przekątnych bryły w ogóle nie ma).

Odpowiedź: Pc=a232+32 a2=a2(3+62)2P_c = \dfrac{a^2\sqrt{3}}{2} + 3\sqrt{2}\,a^2 = \dfrac{a^2\left(\sqrt{3} + 6\sqrt{2}\right)}{2}. Zobacz: graniastosłupy - przekątne i kąty, siatka i pole powierzchni wielościanu oraz zadania z graniastosłupów.

Zadanie 11

Zadanie otwarte, 0-6 pkt. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) prosta o równaniu 3x+y+2=03x + y + 2 = 0 przecina parabolę o równaniu y=x2−2x−8y = x^2 - 2x - 8 w punktach AA oraz BB, które są kolejnymi wierzchołkami równoległoboku ABCDABCD. Wierzchołek AA ma pierwszą współrzędną ujemną. Wierzchołek CC leży na prostej o równaniu y=−12x+1y = -\frac{1}{2}x + 1 i ma pierwszą współrzędną dodatnią. Odległość punktu CC od prostej zawierającej bok ABAB równoległoboku jest równa 9105\frac{9\sqrt{10}}{5}.

Oblicz długość boku BCBC tego równoległoboku. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 11

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Etap I. Punkty AA i BB. Z równania prostej y=−3x−2y = -3x - 2; podstawiamy do równania paraboli:

x2−2x−8=−3x−2,x^2 - 2x - 8 = -3x - 2,

czyli

x2+x−6=(x+3)(x−2)=0.x^2 + x - 6 = (x + 3)(x - 2) = 0.

Dla x=−3x = -3: y=9−2=7y = 9 - 2 = 7; dla x=2x = 2: y=−6−2=−8y = -6 - 2 = -8. Wierzchołek AA ma pierwszą współrzędną ujemną, więc A=(−3,7)A = (-3, 7) i B=(2,−8)B = (2, -8).

Etap II. Punkt CC. Punkt CC leży na prostej y=−12x+1y = -\frac{1}{2}x + 1, więc C=(c,−12c+1)C = \left(c, -\frac{1}{2}c + 1\right), gdzie c>0c > 0. Odległość od prostej 3x+y+2=03x + y + 2 = 0 liczymy ze wzoru ∣Ax0+By0+C∣A2+B2\dfrac{|Ax_0 + By_0 + C|}{\sqrt{A^2 + B^2}}:

∣3c−12c+1+2∣32+12=∣52c+3∣10=9105.\frac{\left|3c - \frac{1}{2}c + 1 + 2\right|}{\sqrt{3^2 + 1^2}} = \frac{\left|\frac{5}{2}c + 3\right|}{\sqrt{10}} = \frac{9\sqrt{10}}{5}.

Mnożymy przez 10\sqrt{10}: ∣52c+3∣=9⋅105=18\left|\frac{5}{2}c + 3\right| = \frac{9 \cdot 10}{5} = 18, więc

52c+3=18lub52c+3=−18,\frac{5}{2}c + 3 = 18 \quad \text{lub} \quad \frac{5}{2}c + 3 = -18,

czyli c=6c = 6 albo c=−425c = -\frac{42}{5}. Pierwsza współrzędna punktu CC ma być dodatnia, więc c=6c = 6 i C=(6,−2)C = (6, -2).

5−5510−50 ABCDxy
Prosta 3x + y + 2 = 0 przecina parabolę w punktach A = (−3, 7) i B = (2, −8). Wierzchołek C = (6, −2) leży na prostej przerywanej y = −x/2 + 1; odcinek kropkowany to odległość C od prostej AB.

Etap III. Długość boku BCBC.

∣BC∣=(6−2)2+(−2+8)2=52=213.|BC| = \sqrt{(6 - 2)^2 + (-2 + 8)^2} = \sqrt{52} = 2\sqrt{13}.

Dla porządku: czwarty wierzchołek to D=A+C−B=(1,13)D = A + C - B = (1, 13), a pole równoległoboku wynosi ∣AB∣⋅9105=510⋅9105=90|AB| \cdot \frac{9\sqrt{10}}{5} = 5\sqrt{10} \cdot \frac{9\sqrt{10}}{5} = 90.

Pułapki: opuszczenie wartości bezwzględnej we wzorze na odległość (gubi się drugie rozwiązanie, które trzeba jawnie odrzucić warunkiem c>0c > 0) oraz zamiana ról punktów AA i BB - wtedy liczy się odcinek ACAC, a nie bok BCBC.

Odpowiedź: ∣BC∣=213|BC| = 2\sqrt{13}. Zobacz: punkty wspólne prostej i paraboli, równanie ogólne prostej i odległość punktu od prostej oraz zadania o prostej i paraboli.

Zadanie 12

Zadanie otwarte, 0-6 pkt. Wyznacz wszystkie wartości parametru mm, dla których równanie

(3−m)⋅x2+(m+1)⋅x−(m+1)2=0(3 - m) \cdot x^2 + (m + 1) \cdot x - (m + 1)^2 = 0

ma dwa różne rozwiązania rzeczywiste x1x_1, x2x_2 spełniające warunek

x12+x22=x1⋅x2+7.x_1^2 + x_2^2 = x_1 \cdot x_2 + 7.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 12

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Etap I. Dwa różne rozwiązania. Dla m=3m = 3 równanie jest liniowe (4x−16=04x - 16 = 0) i ma tylko jedno rozwiązanie, więc zakładamy 3−m≠03 - m \ne 0, czyli m≠3m \ne 3. Wtedy potrzebujemy Δ>0\Delta > 0:

Δ=(m+1)2+4(3−m)(m+1)2.\Delta = (m + 1)^2 + 4(3 - m)(m + 1)^2.

Wyłączamy (m+1)2(m + 1)^2 przed nawias: Δ=(m+1)2(1+12−4m)=(m+1)2(13−4m)\Delta = (m + 1)^2\left(1 + 12 - 4m\right) = (m + 1)^2(13 - 4m).

Czynnik (m+1)2(m + 1)^2 jest nieujemny i zeruje się tylko dla m=−1m = -1, więc Δ>0\Delta > 0 wtedy i tylko wtedy, gdy m≠−1m \ne -1 i m<134m < \frac{13}{4}. Razem z m≠3m \ne 3:

m∈(−∞,−1)∪(−1,3)∪(3,134).m \in (-\infty, -1) \cup (-1, 3) \cup \left(3, \frac{13}{4}\right).

Etap II. Warunek przez wzory Viète’a. Przekształcamy go tak, żeby wystąpiły tylko suma i iloczyn pierwiastków. Ponieważ x12+x22=(x1+x2)2−2x1x2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2 - 2x_1x_2, warunek jest równoważny równości

(x1+x2)2−3x1x2=7.(x_1 + x_2)^2 - 3x_1x_2 = 7.

Ze wzorów Viète’a:

x1+x2=−m+13−m=m+1m−3,x_1 + x_2 = -\frac{m + 1}{3 - m} = \frac{m + 1}{m - 3},

x1x2=−(m+1)23−m=(m+1)2m−3.x_1x_2 = \frac{-(m + 1)^2}{3 - m} = \frac{(m + 1)^2}{m - 3}.

Podstawiamy:

(m+1)2(m−3)2−3(m+1)2m−3=7.\frac{(m + 1)^2}{(m - 3)^2} - \frac{3(m + 1)^2}{m - 3} = 7.

Mnożymy obie strony przez (m−3)2>0(m - 3)^2 > 0:

(m+1)2−3(m+1)2(m−3)=7(m−3)2,(m + 1)^2 - 3(m + 1)^2(m - 3) = 7(m - 3)^2,

(m+1)2(10−3m)=7(m−3)2.(m + 1)^2(10 - 3m) = 7(m - 3)^2.

Po wymnożeniu: lewa strona to −3m3+4m2+17m+10-3m^3 + 4m^2 + 17m + 10, prawa to 7m2−42m+637m^2 - 42m + 63, więc

3m3+3m2−59m+53=0.3m^3 + 3m^2 - 59m + 53 = 0.

Suma współczynników 3+3−59+53=03 + 3 - 59 + 53 = 0, więc m=1m = 1 jest pierwiastkiem. Dzielimy przez m−1m - 1:

(m−1)(3m2+6m−53)=0.(m - 1)\left(3m^2 + 6m - 53\right) = 0.

Dla czynnika kwadratowego Δm=36+636=672\Delta_m = 36 + 636 = 672, 672=442\sqrt{672} = 4\sqrt{42}, więc

m=−6±4426=−3±2423.m = \frac{-6 \pm 4\sqrt{42}}{6} = \frac{-3 \pm 2\sqrt{42}}{3}.

Etap III. Część wspólna z warunkiem z etapu I.

  • m=1m = 1 - należy do zbioru z etapu I. Kontrola: równanie 2x2+2x−4=02x^2 + 2x - 4 = 0 ma pierwiastki 11 i −2-2, a 1+4=5=1⋅(−2)+71 + 4 = 5 = 1 \cdot (-2) + 7.
  • m=−3+2423≈3,32m = \frac{-3 + 2\sqrt{42}}{3} \approx 3{,}32 - odpada, bo jest większe od 134\frac{13}{4}: nierówność −3+2423>134\frac{-3 + 2\sqrt{42}}{3} > \frac{13}{4} jest równoważna 842>518\sqrt{42} > 51, czyli 2688>26012688 > 2601. Dla tej wartości Δ<0\Delta < 0 i równanie nie ma pierwiastków rzeczywistych.
  • m=−3−2423≈−5,32m = \frac{-3 - 2\sqrt{42}}{3} \approx -5{,}32 - należy do przedziału (−∞,−1)(-\infty, -1).

Pułapki: pominięcie warunku m≠3m \ne 3 (dla m=3m = 3 to już nie jest równanie kwadratowe i wzory Viète’a nie mają zastosowania), warunek Δ≥0\Delta \ge 0 zamiast Δ>0\Delta > 0 oraz brak etapu III - wartość −3+2423\frac{-3 + 2\sqrt{42}}{3} spełnia równanie z etapu II, ale nie daje żadnych pierwiastków.

Odpowiedź: m=1m = 1 lub m=−3−2423m = \dfrac{-3 - 2\sqrt{42}}{3}. Zobacz: wzory Viète’a, zadania z parametrem oraz zadania ze wzorów Viète’a.

Zadanie 13

Rozważamy wszystkie ostrosłupy prawidłowe trójkątne, w których suma wysokości HH ostrosłupa oraz promienia RR okręgu opisanego na podstawie tego ostrosłupa jest równa 66.

Zadanie 13.1. Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Wykaż, że objętość VV każdego z takich ostrosłupów w zależności od długości RR promienia okręgu opisanego na podstawie ostrosłupa jest określona wzorem

V(R)=34⋅(6R2−R3).V(R) = \frac{\sqrt{3}}{4} \cdot \left(6R^2 - R^3\right).

Rozwiązanie zadania 13.1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Krawędź podstawy przez RR. Podstawa jest trójkątem równobocznym o boku aa, a promień okręgu opisanego na nim to R=a33R = \frac{a\sqrt{3}}{3}, więc a=R3a = R\sqrt{3}.

Krok 2. Pole podstawy.

Pp=a234=3R234.P_p = \frac{a^2\sqrt{3}}{4} = \frac{3R^2\sqrt{3}}{4}.

Krok 3. Wysokość. Z warunku H+R=6H + R = 6 mamy H=6−RH = 6 - R, przy czym R∈(0,6)R \in (0, 6), bo R>0R > 0 i H>0H > 0.

Krok 4. Objętość.

V=13⋅Pp⋅H=13⋅33R24⋅(6−R),V = \frac{1}{3} \cdot P_p \cdot H = \frac{1}{3} \cdot \frac{3\sqrt{3}R^2}{4} \cdot (6 - R),

czyli

V(R)=34⋅(6R2−R3),V(R) = \frac{\sqrt{3}}{4} \cdot \left(6R^2 - R^3\right),

co należało wykazać.

Pułapka: pomylenie promienia okręgu opisanego z promieniem okręgu wpisanego (r=a36r = \frac{a\sqrt{3}}{6}) - daje a=23 ra = 2\sqrt{3}\,r i czterokrotnie większe pole podstawy.

Odpowiedź: wzór zachodzi (dowód wyżej). Zobacz: ostrosłup prawidłowy, objętość graniastosłupa i ostrosłupa oraz zadania z objętości brył.

Zadanie 13.2

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Objętość VV ostrosłupa w zależności od długości RR promienia okręgu opisanego na podstawie ostrosłupa jest określona wzorem

V(R)=34⋅(6R2−R3)V(R) = \frac{\sqrt{3}}{4} \cdot \left(6R^2 - R^3\right)

dla R∈(0,6)R \in (0, 6).

Wyznacz długość promienia okręgu opisanego na podstawie tego z rozważanych ostrosłupów, którego objętość jest największa. Oblicz tę największą objętość. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 13.2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pochodna. Dla R∈(0,6)R \in (0, 6):

V′(R)=34⋅(12R−3R2)=334⋅R (4−R).V'(R) = \frac{\sqrt{3}}{4} \cdot \left(12R - 3R^2\right) = \frac{3\sqrt{3}}{4} \cdot R\,(4 - R).

Krok 2. Miejsca zerowe pochodnej. V′(R)=0V'(R) = 0 dla R=0R = 0 lub R=4R = 4; do dziedziny należy tylko R=4R = 4.

Krok 3. Znak pochodnej i monotoniczność. Czynnik 334R\frac{3\sqrt{3}}{4}R jest dodatni, więc znak pochodnej to znak 4−R4 - R:

  • V′(R)>0V'(R) > 0 dla R∈(0,4)R \in (0, 4) - funkcja VV jest rosnąca w przedziale (0,4](0, 4],
  • V′(R)<0V'(R) < 0 dla R∈(4,6)R \in (4, 6) - funkcja VV jest malejąca w przedziale [4,6)[4, 6).

Zatem w punkcie R=4R = 4 funkcja VV ma maksimum lokalne, które jest jednocześnie jej największą wartością w całej dziedzinie.

Krok 4. Największa objętość.

V(4)=34⋅(6⋅16−64)=34⋅32=83.V(4) = \frac{\sqrt{3}}{4} \cdot \left(6 \cdot 16 - 64\right) = \frac{\sqrt{3}}{4} \cdot 32 = 8\sqrt{3}.

Ten ostrosłup ma wysokość H=6−4=2H = 6 - 4 = 2 i krawędź podstawy a=43a = 4\sqrt{3}.

Pułapka: poprzestanie na V′(4)=0V'(4) = 0. Samo zerowanie się pochodnej nie przesądza o maksimum - za uzasadnienie, że to wartość największa, odpowiada badanie znaku pochodnej (w zasadach oceniania to osobny punkt).

Odpowiedź: największą objętość ma ostrosłup, w którym R=4R = 4; ta objętość wynosi 838\sqrt{3}. Zobacz: największa i najmniejsza wartość funkcji w przedziale, zadania optymalizacyjne z pochodną oraz zadania z optymalizacji.

Jak trudny był ten arkusz

Arkusz rozszerzony z czerwca 2024 roku ma taką samą budowę jak majowy z tego roku: 1313 zadań (z podpunktami: 1414 poleceń) za 5050 punktów i ani jednego zadania zamkniętego. Każdy punkt trzeba było zdobyć zapisanym rozumowaniem. Najwięcej punktów dawały zadanie 11 (równoległobok między prostą a parabolą, 66 pkt), zadanie 12 (parametr i wzory Viète’a, 66 pkt) oraz cała dwuczęściowa optymalizacja objętości ostrosłupa z zadania 13 (66 pkt). Trzy zadania to dowody (5, 6 i 13.1) - łącznie 88 punktów.

Na co warto zwrócić uwagę:

Najczęstsze pytania

Kiedy była matura dodatkowa z matematyki rozszerzonej w 2024 roku? We wtorek 11 czerwca 2024 roku o godzinie 9:00. Termin główny matury rozszerzonej z matematyki był 15 maja 2024, a dodatkowy egzamin na poziomie podstawowym - 4 czerwca 2024.

Dla kogo jest termin dodatkowy (czerwcowy) matury? Dla absolwentów, którzy z przyczyn zdrowotnych lub losowych nie mogli przystąpić do egzaminu w terminie głównym w maju, a dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej wyraził zgodę na inny termin. Arkusz czerwcowy ma tę samą strukturę i punktację co majowy.

Ile trwa matura rozszerzona z matematyki?180180 minut, czyli trzy godziny - tyle samo co matura podstawowa. Zdający z dostosowaniem warunków mogą mieć czas wydłużony zgodnie z komunikatem CKE.

Ile punktów było do zdobycia na maturze rozszerzonej z matematyki w czerwcu 2024?5050 punktów za 1313 zadań (zadanie 13 z dwoma podpunktami). Wszystkie zadania były otwarte - od 22 do 66 punktów za zadanie.

Ile punktów trzeba na maturze rozszerzonej, żeby zdać? Na poziomie rozszerzonym nie ma progu zdawalności. Trzeba przystąpić do egzaminu z co najmniej jednego przedmiotu na poziomie rozszerzonym, ale wynik może wynieść nawet 0%0\%. Uczelnie biorą pod uwagę wynik procentowy w rekrutacji, więc każdy punkt ma znaczenie. Próg 30%30\% dotyczy tylko obowiązkowych egzaminów na poziomie podstawowym.

Gdzie są odpowiedzi do matury rozszerzonej z czerwca 2024? Na tej stronie: tabela z wynikami wszystkich zadań jest na górze, a pod każdym zadaniem - rozwiązanie krok po kroku. Oficjalny arkusz (symbol MMAP-R0-100-2406) i zasady oceniania publikuje CKE w dziale arkuszy egzaminu maturalnego w formule 2023.

Czy wyniki na tej stronie są zgodne z kluczem CKE? Tak - wszystkie wyniki porównaliśmy z zasadami oceniania CKE dla terminu dodatkowego 2024. Rozwiązania krok po kroku są opracowaniem redakcji; punktację za poszczególne etapy określają oficjalne zasady oceniania, które akceptują każde merytorycznie poprawne rozwiązanie.

Które zadanie z matury rozszerzonej czerwiec 2024 było najtrudniejsze? Najwięcej punktów (66) dawały zadania 11 i 12. W zadaniu 12 trzeba przejść trzy etapy: warunki m≠3m \ne 3 i Δ>0\Delta > 0, równanie trzeciego stopnia 3m3+3m2−59m+53=03m^3 + 3m^2 - 59m + 53 = 0 z wzorów Viète’a i odrzucenie jednego z jego pierwiastków. Podchwytliwe jest też zadanie 8, w którym z twierdzenia sinusów wychodzą dwa kąty, a właściwy wybiera dopiero informacja o najdłuższym boku.

Podsumowanie