Przejdź do treści

Matura próbna grudzień 2024 matematyka podstawowa - odpowiedzi i rozwiązania

Próbna matura z matematyki, poziom podstawowy - 6 grudnia 2024

Test diagnostyczny CKE w formule 2023, arkusz MMAP-P0-100-2412. Czas: 180180 minut, do zdobycia 5050 punktów, 3030 zadań (część z podpunktami). Przeznaczony dla uczniów, którzy zdawali maturę w maju 2025 roku. Wynik nie liczy się do matury.

Próbna matura z matematyki z grudnia 2024 to test diagnostyczny, który Centralna Komisja Egzaminacyjna przygotowała dla uczniów ostatnich klas przed majową maturą 2025. Szkoły przeprowadziły go w piątek 6 grudnia 2024 roku o godzinie 9:00. Arkusz ma dokładnie taki układ jak prawdziwy egzamin w formule 2023 - te same typy zadań, ten sam czas i ta sama liczba punktów - dlatego to najlepszy sprawdzian formy na pięć miesięcy przed maturą. Poniżej jest pełna treść arkusza, klucz odpowiedzi i rozwiązania krok po kroku, każde schowane pod osobnym przyciskiem.

Oryginalne dokumenty publikuje Centralna Komisja Egzaminacyjna: arkusz MMAP-P0-100-2412 (PDF, CKE) oraz zasady oceniania (PDF, CKE), a wszystkie arkusze z tego terminu są w dziale arkusze diagnostyczne - grudzień 2024. Rozwiązania krok po kroku opracowała redakcja matematyka.net. Każdy wynik sprawdziliśmy osobnym rachunkiem i porównaliśmy z odpowiedziami w zasadach oceniania CKE - wszystkie się zgadzają. Punktację za poszczególne etapy zadań otwartych określają jednak wyłącznie oficjalne zasady oceniania.

Odpowiedzi - matura próbna grudzień 2024, poziom podstawowy

ZadanieOdpowiedźPunkty
1B (−8)0-1
2A (5⁴)0-1
3dowód: liczba równa się 21 · 2⁹⁶0-2
4D (log₇(xy⁶))0-1
5B (6,4%)0-1
6B (1/(3x² − 3x))0-1
7A (−2)0-1
8x = −6 (założenie x ≠ 1)0-3
9x ∈ [−1, 7]0-2
10(−4, 4]; [−1, 3]; (1, 3); (−4, −2]0-4
11P, F0-1
12.1D ([3, +∞))0-1
12.2B oraz D0-2
12.3F, P0-1
13F, P0-1
14F, P0-1
15D (4)0-1
16C (4/81)0-1
17.1D (√15/8)0-1
17.2A (√15)0-1
18A (−√13/4)0-1
19P = 22,140-4
20B (4π)0-1
21A (5)0-1
22B (−1)0-1
23C (o₃)0-1
24B (6)0-1
25D (p³ − 6p² + 8p)0-1
26120°0-2
27B (384)0-1
28P(A) = 11/240-2
29średnia 6,38; mediana 6,50-2
30P(x) = −26x² + 96x, x ∈ (0, 3); x = 24/130-4

W zadaniach typu prawda-fałsz punkt dostaje się tylko za obie poprawne oceny.

Zadanie 1

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Liczby x1x_1 i x2x_2 są różnymi rozwiązaniami równania ∣x+4∣=7|x + 4| = 7. Suma x1+x2x_1 + x_2 jest równa

A. (−14)(-14)   B. (−8)(-8)   C. 33   D. 88

Rozwiązanie zadania 1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Wartość bezwzględna jest równa 77, gdy wyrażenie w środku to 77 albo −7-7:

x+4=7lubx+4=−7⟺x=3lubx=−11.x + 4 = 7 \quad\text{lub}\quad x + 4 = -7 \quad\Longleftrightarrow\quad x = 3 \quad\text{lub}\quad x = -11.

Suma rozwiązań: 3+(−11)=−83 + (-11) = -8. Szybciej: oba rozwiązania leżą symetrycznie wokół −4-4 (to liczby odległe od −4-4 o 77), więc ich suma to 2⋅(−4)=−82 \cdot (-4) = -8. Odpowiedź C to samo rozwiązanie x=3x = 3 - pułapka dla kogoś, kto zapomniał o drugim przypadku.

Odpowiedź: B. Zobacz: proste równania z wartością bezwzględną oraz zadania z wartości bezwzględnej.

Zadanie 2

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Liczba (55⋅15)−5\left(\sqrt[5]{5} \cdot \dfrac{1}{5}\right)^{-5} jest równa

A. 545^4   B. 5−45^{-4}   C. 50,255^{0{,}25}   D. 5−0,255^{-0{,}25}

Rozwiązanie zadania 2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Zapisujemy oba czynniki jako potęgi piątki: 55=515\sqrt[5]{5} = 5^{\frac{1}{5}} i 15=5−1\frac{1}{5} = 5^{-1}. Wtedy

(515⋅5−1)−5=(5−45)−5=54.\left(5^{\frac{1}{5}} \cdot 5^{-1}\right)^{-5} = \left(5^{-\frac{4}{5}}\right)^{-5} = 5^{4}.

Minus w wykładniku zewnętrznym zmienia znak wykładnika wewnątrz: −45⋅(−5)=4-\frac{4}{5} \cdot (-5) = 4. Odpowiedź B wychodzi, gdy zgubi się jeden z minusów.

Odpowiedź: A. Zobacz: potęga o wykładniku wymiernym oraz zadania z potęg o wykładniku wymiernym.

Zadanie 3

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Wykaż, że liczba 2100+449+16242^{100} + 4^{49} + 16^{24} jest podzielna przez 2121.

Rozwiązanie zadania 3

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wspólna podstawa. Wszystkie składniki to potęgi dwójki:

449=(22)49=298,1624=(24)24=296.4^{49} = \left(2^2\right)^{49} = 2^{98}, \qquad 16^{24} = \left(2^4\right)^{24} = 2^{96}.

Krok 2. Wyłączenie najmniejszej potęgi przed nawias.

2100+298+296=296(24+22+1)=296⋅(16+4+1)=21⋅296.2^{100} + 2^{98} + 2^{96} = 2^{96}\left(2^4 + 2^2 + 1\right) = 2^{96} \cdot (16 + 4 + 1) = 21 \cdot 2^{96}.

Krok 3. Wniosek. Liczba 2962^{96} jest naturalna, więc 2100+449+1624=21⋅2962^{100} + 4^{49} + 16^{24} = 21 \cdot 2^{96} jest wielokrotnością liczby 2121, czyli dzieli się przez 2121. To kończy dowód.

Ten sam rachunek działa na podstawie 44: 450+449+448=448(16+4+1)4^{50} + 4^{49} + 4^{48} = 4^{48}(16 + 4 + 1). Sprawdzenie na kalkulatorze nic tu nie da - liczba ma 3131 cyfr - dlatego trzeba pokazać czynnik 2121 wprost.

Odpowiedź: 2100+449+1624=21⋅2962^{100} + 4^{49} + 16^{24} = 21 \cdot 2^{96}, więc liczba jest podzielna przez 2121. Zobacz: definicja, twierdzenie, dowód oraz zadania o podzielności potęg.

Zadanie 4

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Dla każdej dodatniej liczby rzeczywistej xx i dla każdej dodatniej liczby rzeczywistej yy wartość wyrażenia log⁡7x+6log⁡7y\log_7 x + 6\log_7 y jest równa wartości wyrażenia

A. log⁡7(xy6)\log_7\left(\dfrac{x}{y^6}\right)   B. log⁡7(xy)6\log_7 (xy)^6   C. log⁡7(6xy)\log_7(6xy)   D. log⁡7(xy6)\log_7\left(xy^6\right)

Rozwiązanie zadania 4

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Współczynnik przed logarytmem wchodzi do wykładnika: 6log⁡7y=log⁡7y66\log_7 y = \log_7 y^6. Suma logarytmów o tej samej podstawie to logarytm iloczynu:

log⁡7x+log⁡7y6=log⁡7(xy6).\log_7 x + \log_7 y^6 = \log_7\left(x y^6\right).

Szóstka dotyczy tylko yy, a nie całego iloczynu xyxy - to pułapka w odpowiedzi B. Odpowiedź A odpowiada różnicy logarytmów, a C traktuje szóstkę jak czynnik pod logarytmem.

Odpowiedź: D. Zobacz: określenie logarytmu oraz zadania z praw logarytmów.

Zadanie 5

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Pani Aniela wpłaciła do banku kwotę 60 00060\,000 zł na lokatę dwuletnią. Po każdym rocznym okresie oszczędzania bank doliczał odsetki w wysokości p%p\% w skali roku od kwoty bieżącego kapitału znajdującego się na lokacie - zgodnie z procentem składanym. Na koniec okresu oszczędzania kwota na tej lokacie była równa 67 925,7667\,925{,}76 zł wraz z odsetkami (bez uwzględniania podatków). Oprocentowanie lokaty w skali roku było równe

A. 6%6\%   B. 6,4%6{,}4\%   C. 6,5%6{,}5\%   D. 7%7\%

Rozwiązanie zadania 5

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Po dwóch latach procentu składanego kapitał rośnie (1+p100)2\left(1 + \frac{p}{100}\right)^2 razy:

60 000⋅(1+p100)2=67 925,76⟹(1+p100)2=1,132096.60\,000 \cdot \left(1 + \frac{p}{100}\right)^2 = 67\,925{,}76 \quad\Longrightarrow\quad \left(1 + \frac{p}{100}\right)^2 = 1{,}132096.

Ponieważ 1,0642=1,1320961{,}064^2 = 1{,}132096, mamy 1+p100=1,0641 + \frac{p}{100} = 1{,}064, czyli p=6,4p = 6{,}4. Można też sprawdzić odpowiedzi: 60 000⋅1,064=63 84060\,000 \cdot 1{,}064 = 63\,840 zł po roku i 63 840⋅1,064=67 925,7663\,840 \cdot 1{,}064 = 67\,925{,}76 zł po dwóch latach. Pułapka: przy procencie prostym (odsetki tylko od 60 00060\,000 zł) wyszłoby 7 925,76:2:60 000≈6,6%7\,925{,}76 : 2 : 60\,000 \approx 6{,}6\% - takiej odpowiedzi w arkuszu nie ma, co od razu pokazuje, że trzeba liczyć procent składany.

Odpowiedź: B. Zobacz: procent składany, lokaty i kredyty oraz zadania o lokatach.

Zadanie 6

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Dla każdej liczby rzeczywistej xx różnej od (−1)(-1), 00 oraz 11 wartość wyrażenia xx2−1:3x2x+1\dfrac{x}{x^2 - 1} : \dfrac{3x^2}{x + 1} jest równa wartości wyrażenia

A. xx−1\dfrac{x}{x - 1}   B. 13x2−3x\dfrac{1}{3x^2 - 3x}   C. −3x-3x   D. −13x-\dfrac{1}{3x}

Rozwiązanie zadania 6

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Dzielenie zamieniamy na mnożenie przez odwrotność i rozkładamy x2−1=(x−1)(x+1)x^2 - 1 = (x - 1)(x + 1):

x(x−1)(x+1)⋅x+13x2=13x(x−1)=13x2−3x.\frac{x}{(x - 1)(x + 1)} \cdot \frac{x + 1}{3x^2} = \frac{1}{3x(x - 1)} = \frac{1}{3x^2 - 3x}.

Skracamy x+1x + 1 oraz jeden czynnik xx. Kontrola dla x=2x = 2: lewa strona to 23:123=16\frac{2}{3} : \frac{12}{3} = \frac{1}{6}, a 13⋅4−6=16\frac{1}{3 \cdot 4 - 6} = \frac{1}{6}.

Odpowiedź: B. Zobacz: mnożenie i dzielenie wyrażeń wymiernych oraz zadania z mnożenia i dzielenia wyrażeń wymiernych.

Zadanie 7

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Para liczb x=−1x = -1 i y=6y = 6 jest rozwiązaniem układu równań

{ax+3y=20x+by=5\begin{cases} ax + 3y = 20 \\ x + by = 5 \end{cases}

gdzie aa oraz bb są liczbami rzeczywistymi. Wartość wyrażenia a⋅ba \cdot b jest równa

A. (−2)(-2)   B. (−0,5)(-0{,}5)   C. 0,50{,}5   D. 22

Rozwiązanie zadania 7

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Podstawiamy x=−1x = -1 i y=6y = 6 do obu równań:

−a+18=20  ⟹  a=−2,−1+6b=5  ⟹  b=1.-a + 18 = 20 \;\Longrightarrow\; a = -2, \qquad -1 + 6b = 5 \;\Longrightarrow\; b = 1.

Zatem a⋅b=−2⋅1=−2a \cdot b = -2 \cdot 1 = -2. Odpowiedź D dostaje ten, kto z pierwszego równania wyliczy a=2a = 2 (zgubiony minus przy x=−1x = -1).

Odpowiedź: A. Zobacz: metoda podstawiania oraz zadania z układów równań.

Zadanie 8

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Rozwiąż równanie

x+3x−1=x2x−2.\frac{x + 3}{x - 1} = \frac{x}{2x - 2}.

Zapisz konieczne założenie i obliczenia.

Rozwiązanie zadania 8

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Założenie. Mianowniki nie mogą być zerem: x−1≠0x - 1 \ne 0 i 2x−2≠02x - 2 \ne 0, czyli x≠1x \ne 1.

Krok 2. Wspólny mianownik. Prawy mianownik to 2x−2=2(x−1)2x - 2 = 2(x - 1). Mnożymy obie strony przez 2(x−1)2(x - 1):

2(x+3)=x⟹2x+6=x⟹x=−6.2(x + 3) = x \quad\Longrightarrow\quad 2x + 6 = x \quad\Longrightarrow\quad x = -6.

Krok 3. Sprawdzenie z założeniem. −6≠1-6 \ne 1, więc rozwiązanie należy do dziedziny. Kontrola: lewa strona −3−7=37\frac{-3}{-7} = \frac{3}{7}, prawa −6−14=37\frac{-6}{-14} = \frac{3}{7}.

Mnożenie „na krzyż” daje równanie kwadratowe (x+3)(2x−2)=x(x−1)(x + 3)(2x - 2) = x(x - 1), czyli x2+5x−6=0x^2 + 5x - 6 = 0, z rozwiązaniami −6-6 i 11. Wtedy koniecznie trzeba odrzucić x=1x = 1, które wypada z dziedziny - zostawienie go to typowy błąd.

Odpowiedź: x=−6x = -6. Zobacz: równania wymierne oraz zadania z równań wymiernych.

Zadanie 9

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Rozwiąż nierówność

x(x−6)≤7.x(x - 6) \le 7.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 9

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Postać ogólna. Wymnażamy i przenosimy wszystko na lewą stronę: x2−6x−7≤0x^2 - 6x - 7 \le 0.

Krok 2. Pierwiastki trójmianu.

Δ=36+28=64,x1=6−82=−1,x2=6+82=7.\Delta = 36 + 28 = 64, \qquad x_1 = \frac{6 - 8}{2} = -1, \qquad x_2 = \frac{6 + 8}{2} = 7.

Można też od razu rozłożyć: x2−6x−7=(x+1)(x−7)x^2 - 6x - 7 = (x + 1)(x - 7).

Krok 3. Odczyt ze szkicu paraboli. Ramiona są skierowane w górę (współczynnik przy x2x^2 dodatni), więc wartości niedodatnie trójmian przyjmuje między pierwiastkami, z końcami włącznie (znak ≤\le).

Częsty błąd to rozwiązywanie „po kawałku”: x≤7x \le 7 i x−6≤7x - 6 \le 7 - tak z iloczynem postępować nie wolno, bo prawa strona nie jest zerem.

Odpowiedź: x∈[−1,7]x \in [-1, 7]. Zobacz: nierówności kwadratowe oraz zadania z nierówności kwadratowych.

Zadanie 10

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Funkcja ff jest określona następująco:

f(x)={3dla x∈(−4,−2]−x+1dla x∈(−2,2]x−3dla x∈(2,4]f(x) = \begin{cases} 3 & \text{dla } x \in (-4, -2] \\ -x + 1 & \text{dla } x \in (-2, 2] \\ x - 3 & \text{dla } x \in (2, 4] \end{cases}

Wykres funkcji y=f(x)y = f(x) przedstawiono w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) na rysunku.

−5−4−3−2−112345−5−4−3−2−1123450xy y = f(x)
Wykres funkcji f z zadania 10. Puste kółko w (−4, 3) - punkt nie należy do wykresu, zamalowane w (4, 1) - należy.

Uzupełnij zdania. Wpisz odpowiednie przedziały w wykropkowanych miejscach, aby zdania były prawdziwe.

  1. Dziedziną funkcji ff jest przedział … .
  2. Zbiorem wartości funkcji ff jest przedział … .
  3. Zbiorem wszystkich argumentów, dla których funkcja ff przyjmuje wartości ujemne, jest przedział … .
  4. Zbiorem wszystkich argumentów, dla których funkcja ff przyjmuje największą wartość, jest przedział … .

Rozwiązanie zadania 10

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

1. Dziedzina. Trzy przedziały ze wzoru sklejają się w jeden: (−4,−2]∪(−2,2]∪(2,4]=(−4,4](-4, -2] \cup (-2, 2] \cup (2, 4] = (-4, 4]. Lewy koniec jest otwarty (puste kółko w punkcie (−4,3)(-4, 3)), prawy zamknięty.

2. Zbiór wartości. Na pierwszym kawałku ff ma stałą wartość 33. Na drugim maleje od 33 (wartość 33 przy x=−2x = -2 jest już osiągnięta na pierwszym kawałku) do f(2)=−1f(2) = -1. Na trzecim rośnie od −1-1 do f(4)=1f(4) = 1. Najmniejsza wartość to −1-1, największa 33, a wszystkie pośrednie są osiągane: zbiór wartości to [−1,3][-1, 3].

3. Wartości ujemne. Na drugim kawałku −x+1<0  ⟺  x>1-x + 1 < 0 \iff x > 1, czyli x∈(1,2]x \in (1, 2]. Na trzecim x−3<0  ⟺  x<3x - 3 < 0 \iff x < 3, czyli x∈(2,3)x \in (2, 3). Razem (1,3)(1, 3) - miejsca zerowe 11 i 33 do zbioru nie należą, bo tam f(x)=0f(x) = 0, a zero nie jest liczbą ujemną.

4. Największa wartość. Wartość 33 funkcja przyjmuje na całym pierwszym kawałku, czyli dla x∈(−4,−2]x \in (-4, -2]. Na drugim kawałku −x+1=3-x + 1 = 3 dałoby x=−2x = -2, który jest już w tym przedziale.

Każde poprawnie uzupełnione zdanie to 11 punkt. Najczęstsze potknięcia to domknięty lewy koniec dziedziny i włączenie miejsc zerowych do zbioru, gdzie funkcja jest ujemna.

Odpowiedź: 1. (−4,4](-4, 4]; 2. [−1,3][-1, 3]; 3. (1,3)(1, 3); 4. (−4,−2](-4, -2]. Zobacz: odczytywanie własności funkcji z wykresu oraz zadania z odczytu z wykresu.

Zadanie 11

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Miejscem zerowym funkcji liniowej ff jest liczba 22, a punkt przecięcia wykresu funkcji ff z osią OyOy kartezjańskiego układu współrzędnych (x,y)(x, y) ma współrzędne (0,4)(0, 4) (zobacz rysunek).

−5−4−3−2−112345−5−4−3−2−1123450xy y = f(x)
Wykres funkcji liniowej f z zadania 11

Oceń prawdziwość stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F - jeśli jest fałszywe.

  1. Współczynnik kierunkowy prostej, która jest wykresem funkcji ff, jest równy (−2)(-2).
  2. Pole trójkąta ograniczonego osiami kartezjańskiego układu współrzędnych (x,y)(x, y) oraz wykresem funkcji ff jest równe 88.

Rozwiązanie zadania 11

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Stwierdzenie 1. Prosta przechodzi przez punkty (2,0)(2, 0) i (0,4)(0, 4), więc

a=4−00−2=−2.a = \frac{4 - 0}{0 - 2} = -2.

Prawda - wzór funkcji to f(x)=−2x+4f(x) = -2x + 4.

Stwierdzenie 2. Trójkąt ma wierzchołki (0,0)(0, 0), (2,0)(2, 0) i (0,4)(0, 4) - to trójkąt prostokątny o przyprostokątnych 22 i 44. Jego pole to 12⋅2⋅4=4\frac{1}{2} \cdot 2 \cdot 4 = 4, a nie 88. Fałsz; 88 to iloczyn przyprostokątnych bez podzielenia przez 22.

Odpowiedź: P, F. Zobacz: współczynnik kierunkowy oraz zadania o miejscu zerowym funkcji liniowej.

Zadanie 12

W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) wykresem funkcji kwadratowej ff jest parabola, której wierzchołkiem jest punkt (3,0)(3, 0). Ta parabola przechodzi przez punkt o współrzędnych (0,−9)(0, -9).

12.1 (zamknięte, 0-1 pkt) Funkcja ff jest malejąca w przedziale

A. (−∞,0](-\infty, 0]   B. (−∞,3](-\infty, 3]   C. [0,+∞)[0, +\infty)   D. [3,+∞)[3, +\infty)

12.2 (0-2 pkt) Wybierz dwie odpowiedzi, w których zapisano wzór funkcji ff.

A. f(x)=−x2−9f(x) = -x^2 - 9

B. f(x)=−(x−3)2f(x) = -(x - 3)^2

C. f(x)=−(x+3)2f(x) = -(x + 3)^2

D. f(x)=−x2+6x−9f(x) = -x^2 + 6x - 9

E. f(x)=−x2−6x+9f(x) = -x^2 - 6x + 9

F. f(x)=−x2−6x−9f(x) = -x^2 - 6x - 9

12.3 (prawda-fałsz, 0-1 pkt) Funkcja kwadratowa gg jest określona za pomocą funkcji ff następująco: g(x)=f(x)−1g(x) = f(x) - 1. Oceń prawdziwość stwierdzeń.

  1. Funkcja gg ma jedno miejsce zerowe.
  2. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) osią symetrii wykresu funkcji gg jest prosta o równaniu x=3x = 3.

Rozwiązanie zadania 12

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Wzór funkcji. Wierzchołek (3,0)(3, 0) daje postać kanoniczną f(x)=a(x−3)2f(x) = a(x - 3)^2. Punkt (0,−9)(0, -9):

a⋅(0−3)2=−9⟹9a=−9⟹a=−1.a \cdot (0 - 3)^2 = -9 \quad\Longrightarrow\quad 9a = -9 \quad\Longrightarrow\quad a = -1.

Zatem f(x)=−(x−3)2=−x2+6x−9f(x) = -(x - 3)^2 = -x^2 + 6x - 9. Parabola ma ramiona skierowane w dół.

12.1. Przy ramionach w dół funkcja rośnie aż do wierzchołka, a za nim maleje - maleje więc w przedziale [3,+∞)[3, +\infty). Odpowiedź B to przedział monotoniczności dla paraboli z ramionami do góry. Odpowiedź: D.

12.2. Postać kanoniczna to B, a po wymnożeniu −(x2−6x+9)=−x2+6x−9-(x^2 - 6x + 9) = -x^2 + 6x - 9, czyli D. Wzór C ma wierzchołek w (−3,0)(-3, 0), wzór A - w (0,−9)(0, -9), a F to rozwinięcie wzoru C. Za każdą poprawną literę jest punkt, ale wpisanie trzech lub więcej liter daje zero. Odpowiedź: B oraz D.

12.3. g(x)=−(x−3)2−1g(x) = -(x - 3)^2 - 1: wykres ff przesunięty o 11 w dół. Wierzchołek (3,−1)(3, -1) leży pod osią OxOx, a ramiona idą w dół, więc g(x)≤−1<0g(x) \le -1 < 0 dla każdego xx - funkcja gg nie ma miejsc zerowych (pierwsze stwierdzenie fałszywe). Przesunięcie w pionie nie zmienia osi symetrii: nadal x=3x = 3 (drugie prawdziwe). Odpowiedź: F, P.

Zobacz: postać kanoniczna funkcji kwadratowej, przesunięcie wykresu wzdłuż osi Oy oraz zadania z wyznaczania wzoru funkcji kwadratowej.

Zadanie 13

Zadanie prawda-fałsz, 0-1 pkt. Funkcja logarytmiczna ff jest określona wzorem f(x)=log⁡6xf(x) = \log_6 x dla każdej dodatniej liczby rzeczywistej xx. Oceń prawdziwość stwierdzeń.

  1. Wartość funkcji ff dla argumentu 3636 jest równa 66.
  2. Funkcja ff jest rosnąca.

Rozwiązanie zadania 13

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Stwierdzenie 1. log⁡636=2\log_6 36 = 2, bo 62=366^2 = 36. Wartość 66 to pomylenie logarytmu z pierwiastkiem lub z dzieleniem 36:636 : 6. Fałsz.

Stwierdzenie 2. Podstawa 6>16 > 1, więc funkcja logarytmiczna jest rosnąca. Prawda.

Odpowiedź: F, P. Zobacz: funkcja logarytmiczna i jej własności oraz zadania z własności funkcji logarytmicznej.

Zadanie 14

Zadanie prawda-fałsz, 0-1 pkt. Ciąg (an)(a_n) jest określony wzorem an=3⋅(−1)n+10a_n = 3 \cdot (-1)^n + 10 dla każdej liczby naturalnej n≥1n \ge 1. Oceń prawdziwość stwierdzeń.

  1. Ciąg (an)(a_n) jest geometryczny.
  2. Suma ośmiu początkowych kolejnych wyrazów ciągu (an)(a_n) jest równa 8080.

Rozwiązanie zadania 14

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Wyrazy na przemian: dla nn nieparzystych (−1)n=−1(-1)^n = -1, więc an=7a_n = 7; dla parzystych an=13a_n = 13. Ciąg to 7,13,7,13,…7, 13, 7, 13, \ldots

Stwierdzenie 1. Ilorazy kolejnych wyrazów to 137\frac{13}{7}, potem 713\frac{7}{13} - nie są stałe, więc ciąg nie jest geometryczny. Fałsz. (Geometryczny jest ciąg 3⋅(−1)n3 \cdot (-1)^n, ale dodanie 1010 to psuje.)

Stwierdzenie 2. Osiem wyrazów to cztery pary 7+13=207 + 13 = 20, czyli 4⋅20=804 \cdot 20 = 80. Prawda.

Odpowiedź: F, P. Zobacz: ciąg geometryczny oraz zadania o wyrazach ciągu.

Zadanie 15

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Trzywyrazowy ciąg (5m,  4+2m,  m)(5m,\; 4 + 2m,\; m) jest arytmetyczny, gdy liczba mm jest równa

A. (−4)(-4)   B. (−1)(-1)   C. 11   D. 44

Rozwiązanie zadania 15

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

W ciągu arytmetycznym środkowy wyraz jest średnią arytmetyczną sąsiadów:

2(4+2m)=5m+m⟹8+4m=6m⟹m=4.2(4 + 2m) = 5m + m \quad\Longrightarrow\quad 8 + 4m = 6m \quad\Longrightarrow\quad m = 4.

Sprawdzenie: ciąg (20,12,4)(20, 12, 4) ma stałą różnicę −8-8.

Odpowiedź: D. Zobacz: ciąg arytmetyczny oraz zadania z ciągu arytmetycznego.

Zadanie 16

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Dany jest ciąg geometryczny (an)(a_n) określony dla każdej liczby naturalnej n≥1n \ge 1, w którym a2=16a_2 = \frac{1}{6} oraz a3=19a_3 = \frac{1}{9}. Piąty wyraz ciągu (an)(a_n) jest równy

A. 115\dfrac{1}{15}   B. 227\dfrac{2}{27}   C. 481\dfrac{4}{81}   D. 8243\dfrac{8}{243}

Rozwiązanie zadania 16

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Iloraz: q=a3a2=19:16=69=23q = \dfrac{a_3}{a_2} = \dfrac{1}{9} : \dfrac{1}{6} = \dfrac{6}{9} = \dfrac{2}{3}. Dalej

a5=a3⋅q2=19⋅49=481.a_5 = a_3 \cdot q^2 = \frac{1}{9} \cdot \frac{4}{9} = \frac{4}{81}.

Odpowiedź B to a4=227a_4 = \frac{2}{27} - pułapka dla kogoś, kto pomnoży przez qq tylko raz.

Odpowiedź: C. Zobacz: ciąg geometryczny oraz zadania z ciągu geometrycznego.

Zadanie 17

Dany jest trójkąt prostokątny ABCABC, w którym ∣AC∣=15|AC| = \sqrt{15} i ∣BC∣=8|BC| = 8. Na przyprostokątnej ABAB leży taki punkt DD, że ∣BD∣=6|BD| = 6 (zobacz rysunek).

ADBC √1586
Trójkąt ABC z zadania 17: kąt prosty przy A, odcinek CD

17.1 (zamknięte, 0-1 pkt) Sinus kąta ostrego ABCABC jest równy

A. 12\dfrac{1}{2}   B. 78\dfrac{7}{8}   C. 154\dfrac{\sqrt{15}}{4}   D. 158\dfrac{\sqrt{15}}{8}

17.2 (zamknięte, 0-1 pkt) Tangens kąta ostrego ADCADC jest równy

A. 15\sqrt{15}   B. 12\dfrac{1}{2}   C. 78\dfrac{7}{8}   D. 158\dfrac{\sqrt{15}}{8}

Rozwiązanie zadania 17

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Kąt prosty jest przy wierzchołku AA, a BC=8BC = 8 to przeciwprostokątna.

17.1. Naprzeciw kąta ABCABC leży przyprostokątna ACAC, więc

sin⁡∠ABC=∣AC∣∣BC∣=158.\sin\angle ABC = \frac{|AC|}{|BC|} = \frac{\sqrt{15}}{8}.

Odpowiedź B to cos⁡∠ABC=78\cos\angle ABC = \frac{7}{8}. Odpowiedź: D.

17.2. Najpierw ∣AB∣|AB| z twierdzenia Pitagorasa: ∣AB∣2=64−15=49|AB|^2 = 64 - 15 = 49, więc ∣AB∣=7|AB| = 7 i ∣AD∣=7−6=1|AD| = 7 - 6 = 1. W trójkącie prostokątnym ADCADC (kąt prosty w AA):

tg⁡∠ADC=∣AC∣∣AD∣=151=15.\operatorname{tg}\angle ADC = \frac{|AC|}{|AD|} = \frac{\sqrt{15}}{1} = \sqrt{15}.

Pułapka D: to sinus kąta ABCABC z poprzedniego podpunktu, a nie tangens kąta ADCADC. Odpowiedź: A.

Zobacz: trygonometria kąta ostrego oraz zadania z wartości funkcji trygonometrycznych.

Zadanie 18

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Kąt o mierze α\alpha jest rozwarty oraz sin⁡α=34\sin\alpha = \frac{\sqrt{3}}{4}. Cosinus kąta o mierze α\alpha jest równy

A. (−134)\left(-\dfrac{\sqrt{13}}{4}\right)   B. (−12)\left(-\dfrac{1}{2}\right)   C. 12\dfrac{1}{2}   D. 134\dfrac{\sqrt{13}}{4}

Rozwiązanie zadania 18

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Z jedynki trygonometrycznej:

cos⁡2α=1−sin⁡2α=1−316=1316,∣cos⁡α∣=134.\cos^2\alpha = 1 - \sin^2\alpha = 1 - \frac{3}{16} = \frac{13}{16}, \qquad |\cos\alpha| = \frac{\sqrt{13}}{4}.

Kąt rozwarty leży w II ćwiartce, gdzie cosinus jest ujemny, więc cos⁡α=−134\cos\alpha = -\frac{\sqrt{13}}{4}. Odpowiedź D to wynik bez uwzględnienia znaku - właśnie dlatego słowo „rozwarty” jest w arkuszu podkreślone.

Odpowiedź: A. Zobacz: funkcje trygonometryczne dowolnego kąta oraz zadania z funkcji dowolnego kąta.

Zadanie 19

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. W trapezie prostokątnym ABCDABCD dłuższa podstawa ABAB ma długość 7,57{,}5. Krótsza przekątna ACAC ma długość równą 66 i dzieli trapez na dwa trójkąty prostokątne (zobacz rysunek).

ABCD 67,5
Trapez ABCD z zadania 19: kąty proste przy D oraz między przekątną AC a ramieniem BC

Oblicz pole trapezu ABCDABCD. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 19

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Trójkąt ACBACB. Kąt prosty jest przy CC, a AB=7,5AB = 7{,}5 to przeciwprostokątna:

∣BC∣=7,52−62=56,25−36=20,25=4,5.|BC| = \sqrt{7{,}5^2 - 6^2} = \sqrt{56{,}25 - 36} = \sqrt{20{,}25} = 4{,}5.

Krok 2. Podobieństwo trójkątów. Podstawy są równoległe, więc kąty DCADCA i CABCAB są równe (naprzemianległe). Trójkąty prostokątne ADCADC (kąt prosty przy DD) i BCABCA (kąt prosty przy CC) mają więc równe kąty ostre i są podobne:

∣DC∣∣AC∣=∣AC∣∣AB∣⟹∣DC∣=367,5=4,8,∣AD∣∣AC∣=∣BC∣∣AB∣⟹∣AD∣=6⋅4,57,5=3,6.\frac{|DC|}{|AC|} = \frac{|AC|}{|AB|} \quad\Longrightarrow\quad |DC| = \frac{36}{7{,}5} = 4{,}8, \qquad \frac{|AD|}{|AC|} = \frac{|BC|}{|AB|} \quad\Longrightarrow\quad |AD| = \frac{6 \cdot 4{,}5}{7{,}5} = 3{,}6.

Kontrola Pitagorasem w trójkącie ADCADC: 3,62+4,82=12,96+23,04=36=623{,}6^2 + 4{,}8^2 = 12{,}96 + 23{,}04 = 36 = 6^2.

Krok 3. Pole. Wysokość trapezu to ramię ADAD prostopadłe do podstaw:

P=(7,5+4,8)⋅3,62=12,3⋅3,62=22,14.P = \frac{(7{,}5 + 4{,}8) \cdot 3{,}6}{2} = \frac{12{,}3 \cdot 3{,}6}{2} = 22{,}14.

Drugi sposób: pole jako suma pól trójkątów: PACB=6⋅4,52=13,5P_{ACB} = \frac{6 \cdot 4{,}5}{2} = 13{,}5 i PADC=3,6⋅4,82=8,64P_{ADC} = \frac{3{,}6 \cdot 4{,}8}{2} = 8{,}64; razem 22,1422{,}14. Pułapka: wysokością trapezu nie jest ∣AC∣=6|AC| = 6 ani ∣BC∣=4,5|BC| = 4{,}5 - żaden z tych odcinków nie jest prostopadły do podstaw.

Odpowiedź: P=22,14P = 22{,}14. Zobacz: podobieństwo trójkątów oraz zadania z trapezów.

Zadanie 20

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Dany jest okrąg o środku w punkcie SS i promieniu 66. Miara kąta wpisanego ACBACB jest równa 60∘60^\circ (zobacz rysunek).

CABS 60°
Okrąg o środku S i kąt wpisany ACB z zadania 20

Długość łuku ABAB, na którym oparty jest kąt wpisany ACBACB, jest równa

A. 2π2\pi   B. 4π4\pi   C. 6π6\pi   D. 12π12\pi

Rozwiązanie zadania 20

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Kąt środkowy oparty na tym samym łuku jest dwa razy większy od wpisanego: ∠ASB=120∘\angle ASB = 120^\circ. Łuk to 120∘360∘=13\frac{120^\circ}{360^\circ} = \frac{1}{3} okręgu:

l=13⋅2π⋅6=4π.l = \frac{1}{3} \cdot 2\pi \cdot 6 = 4\pi.

Odpowiedź A wychodzi, gdy liczy się łuk dla kąta 60∘60^\circ zamiast kąta środkowego, C to połowa obwodu, a D - cały obwód okręgu.

Odpowiedź: B. Zobacz: koła i kąty w okręgu oraz zadania z łuków i wycinków.

Zadanie 21

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) punkty A=(−2,−1)A = (-2, -1) oraz C=(3,4)C = (3, 4) są przeciwległymi wierzchołkami kwadratu ABCDABCD. Długość boku kwadratu ABCDABCD jest równa

A. 55   B. 1010   C. 525\sqrt{2}   D. 10\sqrt{10}

Rozwiązanie zadania 21

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

ACAC jest przekątną kwadratu:

∣AC∣=(3+2)2+(4+1)2=50=52.|AC| = \sqrt{(3 + 2)^2 + (4 + 1)^2} = \sqrt{50} = 5\sqrt{2}.

Przekątna kwadratu o boku aa ma długość a2a\sqrt{2}, więc a=5a = 5. Odpowiedź C to długość przekątnej, a nie boku.

Odpowiedź: A. Zobacz: odcinek w układzie współrzędnych oraz zadania z długości odcinka.

Zadanie 22

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) dana jest prosta kk o równaniu y=−7x+3y = -7x + 3. Prosta ll jest równoległa do prostej kk i przecina oś OyOy w punkcie (0,6)(0, 6). Punkt o współrzędnych (1,p)(1, p) należy do prostej ll. Liczba pp jest równa

A. (−4)(-4)   B. (−1)(-1)   C. 57\dfrac{5}{7}   D. 77

Rozwiązanie zadania 22

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Proste równoległe mają ten sam współczynnik kierunkowy, a punkt (0,6)(0, 6) daje wyraz wolny: l ⁣:y=−7x+6l\colon y = -7x + 6. Dla x=1x = 1: p=−7+6=−1p = -7 + 6 = -1. Odpowiedź A to −7+3-7 + 3, czyli punkt na prostej kk, a nie ll.

Odpowiedź: B. Zobacz: współczynnik kierunkowy oraz zadania z prostych równoległych.

Zadanie 23

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) dane są cztery okręgi o1o_1, o2o_2, o3o_3, o4o_4 o równaniach:

o1 ⁣:(x−1)2+(y−2)2=1,o2 ⁣:(x+1)2+(y+2)2=9,o_1\colon (x - 1)^2 + (y - 2)^2 = 1, \qquad o_2\colon (x + 1)^2 + (y + 2)^2 = 9,

o3 ⁣:(x−3)2+(y−4)2=4,o4 ⁣:(x+3)2+(y+4)2=16.o_3\colon (x - 3)^2 + (y - 4)^2 = 4, \qquad o_4\colon (x + 3)^2 + (y + 4)^2 = 16.

Okręgiem, który nie ma żadnego punktu wspólnego z osiami układu współrzędnych (x,y)(x, y), jest

A. o1o_1   B. o2o_2   C. o3o_3   D. o4o_4

Rozwiązanie zadania 23

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Okrąg o środku (a,b)(a, b) i promieniu rr nie ma punktów wspólnych z osią OyOy, gdy ∣a∣>r|a| > r, a z osią OxOx, gdy ∣b∣>r|b| > r (odległość środka od osi większa od promienia).

  • o1o_1: środek (1,2)(1, 2), r=1r = 1 - odległość od osi OyOy równa 1=r1 = r, okrąg jest styczny do OyOy;
  • o2o_2: środek (−1,−2)(-1, -2), r=3r = 3 - przecina obie osie;
  • o3o_3: środek (3,4)(3, 4), r=2r = 2 - odległości 3>23 > 2 i 4>24 > 2, brak punktów wspólnych;
  • o4o_4: środek (−3,−4)(-3, -4), r=4r = 4 - styczny do osi OxOx i przecina oś OyOy.

Pułapka to o1o_1 i o4o_4: punkt styczności też jest punktem wspólnym.

Odpowiedź: C. Zobacz: równanie okręgu oraz zadania z równania okręgu.

Zadanie 24

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Podstawą ostrosłupa prawidłowego czworokątnego jest kwadrat o boku długości 44. Ściana boczna tego ostrosłupa jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod takim kątem α\alpha, że tg⁡α=3\operatorname{tg}\alpha = 3. Wysokość tego ostrosłupa jest równa

A. 33   B. 66   C. 626\sqrt{2}   D. 1212

Rozwiązanie zadania 24

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Kąt nachylenia ściany bocznej leży w trójkącie prostokątnym: wysokość ostrosłupa HH, odcinek od środka podstawy do środka krawędzi podstawy (połowa boku, 22) i wysokość ściany bocznej. Stąd

tg⁡α=H2=3⟹H=6.\operatorname{tg}\alpha = \frac{H}{2} = 3 \quad\Longrightarrow\quad H = 6.

Odpowiedź D bierze cały bok (4⋅34 \cdot 3), a C - połowę przekątnej podstawy 222\sqrt{2}, która dotyczy kąta nachylenia krawędzi bocznej, a nie ściany.

Odpowiedź: B. Zobacz: kąt między prostą a płaszczyzną, kąt dwuścienny oraz zadania z kąta dwuściennego.

Zadanie 25

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Długości trzech krawędzi wychodzących z jednego wierzchołka prostopadłościanu są trzema kolejnymi parzystymi liczbami naturalnymi. Najdłuższa krawędź tego prostopadłościanu ma długość pp. Objętość tego prostopadłościanu jest równa

A. p3−3p2+2pp^3 - 3p^2 + 2p

B. p3+3p2+2pp^3 + 3p^2 + 2p

C. p3−6p2−8pp^3 - 6p^2 - 8p

D. p3−6p2+8pp^3 - 6p^2 + 8p

Rozwiązanie zadania 25

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Kolejne liczby parzyste różnią się o 22, a najdłuższa to pp, więc krawędzie mają długości p−4p - 4, p−2p - 2 i pp:

V=p(p−2)(p−4)=p(p2−6p+8)=p3−6p2+8p.V = p(p - 2)(p - 4) = p\left(p^2 - 6p + 8\right) = p^3 - 6p^2 + 8p.

Kontrola dla p=6p = 6: 2⋅4⋅6=482 \cdot 4 \cdot 6 = 48 oraz 216−216+48=48216 - 216 + 48 = 48. Odpowiedź A to iloczyn kolejnych liczb naturalnych p(p−1)(p−2)p(p - 1)(p - 2), a B - liczb rosnących od pp, choć pp jest najdłuższą krawędzią.

Odpowiedź: D. Zobacz: objętość wielościanów oraz zadania z objętości.

Zadanie 26

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Objętość stożka o wysokości 22 jest równa 8π8\pi. Oblicz miarę kąta rozwarcia tego stożka. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 26

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Promień podstawy.

13πr2⋅2=8π⟹r2=12⟹r=23.\frac{1}{3}\pi r^2 \cdot 2 = 8\pi \quad\Longrightarrow\quad r^2 = 12 \quad\Longrightarrow\quad r = 2\sqrt{3}.

Krok 2. Połowa kąta rozwarcia. Przekrój osiowy stożka to trójkąt równoramienny; wysokość dzieli go na dwa trójkąty prostokątne o przyprostokątnych h=2h = 2 i r=23r = 2\sqrt{3}. Jeśli β\beta to połowa kąta rozwarcia (kąt przy wierzchołku stożka), to

tg⁡β=rh=232=3⟹β=60∘.\operatorname{tg}\beta = \frac{r}{h} = \frac{2\sqrt{3}}{2} = \sqrt{3} \quad\Longrightarrow\quad \beta = 60^\circ.

Krok 3. Kąt rozwarcia to 2β=120∘2\beta = 120^\circ. Pułapki: podanie 60∘60^\circ (tylko połowa kąta) albo tg⁡β=hr\operatorname{tg}\beta = \frac{h}{r}, co daje 30∘30^\circ - kąt między tworzącą a podstawą.

Odpowiedź: kąt rozwarcia stożka ma miarę 120∘120^\circ. Zobacz: stożek oraz zadania ze stożka.

Zadanie 27

Zadanie zamknięte, 0-1 pkt. Wszystkich liczb naturalnych pięciocyfrowych nieparzystych, w których zapisie dziesiętnym występują wyłącznie cyfry 00, 11, 22, 33 (np. 12 30312\,303, 11 11111\,111), jest

A. 3232   B. 384384   C. 512512   D. 576576

Rozwiązanie zadania 27

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Liczymy z reguły mnożenia, pozycja po pozycji:

  • pierwsza cyfra: 11, 22 albo 33 (zero na początku odpada) - 33 możliwości;
  • druga, trzecia i czwarta: dowolna z czterech cyfr - po 44 możliwości;
  • ostatnia: liczba ma być nieparzysta, więc 11 albo 33 - 22 możliwości.

3⋅4⋅4⋅4⋅2=384.3 \cdot 4 \cdot 4 \cdot 4 \cdot 2 = 384.

Odpowiedź C (44⋅24^4 \cdot 2) dopuszcza zero na pierwszym miejscu, a D (3⋅43⋅33 \cdot 4^3 \cdot 3) traktuje zero jako cyfrę nieparzystą.

Odpowiedź: B. Zobacz: reguła mnożenia i dodawania oraz zadania z reguły mnożenia.

Zadanie 28

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Dane są dwa zbiory: C={1,2,3,4,5,6}C = \{1, 2, 3, 4, 5, 6\} oraz D={7,8,9,10}D = \{7, 8, 9, 10\}. Losujemy jedną liczbę ze zbioru CC, a następnie losujemy jedną liczbę ze zbioru DD. Oblicz prawdopodobieństwo zdarzenia AA polegającego na tym, że wylosujemy liczby, których iloczyn będzie podzielny przez 44. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 28

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Zdarzenia elementarne. Wynik to para (c,d)(c, d); wszystkich par jest ∣Ω∣=6⋅4=24|\Omega| = 6 \cdot 4 = 24 i są jednakowo prawdopodobne.

Krok 2. Pary sprzyjające. Rozpatrujemy liczbę cc:

  • c=4c = 4: iloczyn dzieli się przez 44 dla każdego dd - 44 pary;
  • c=2c = 2 lub c=6c = 6 (parzyste, ale niepodzielne przez 44): potrzebny jeszcze jeden czynnik 22, więc dd parzyste: 88 albo 1010 - po 22 pary, razem 44;
  • c∈{1,3,5}c \in \{1, 3, 5\} (nieparzyste): całe 44 musi dać dd, czyli d=8d = 8 - 33 pary.

∣A∣=4+4+3=11.|A| = 4 + 4 + 3 = 11.

Krok 3. Prawdopodobieństwo.

P(A)=1124.P(A) = \frac{11}{24}.

Częsty błąd to przy c=2c = 2 lub 66 liczenie tylko d=8d = 8 - tymczasem 2⋅10=202 \cdot 10 = 20 i 6⋅10=606 \cdot 10 = 60 też dzielą się przez 44.

Odpowiedź: P(A)=1124P(A) = \frac{11}{24}. Zobacz: obliczanie prawdopodobieństwa oraz zadania z prawdopodobieństwa klasycznego.

Zadanie 29

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Do szkolnego koła czytelniczego należy 5050 uczniów. Opiekun koła zebrał dane dotyczące liczby książek przeczytanych przez tych uczniów w listopadzie 2024 roku:

Liczba przeczytanych książek45678
Liczba uczniów, którzy przeczytali daną liczbę książek58121312

Uzupełnij zdania.

  1. Średnia arytmetyczna liczby przeczytanych książek w tej grupie uczniów jest równa … .
  2. Mediana liczby przeczytanych książek w tej grupie uczniów jest równa … .

Rozwiązanie zadania 29

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

1. Średnia to średnia ważona liczbami uczniów:

xˉ=4⋅5+5⋅8+6⋅12+7⋅13+8⋅1250=20+40+72+91+9650=31950=6,38.\bar{x} = \frac{4 \cdot 5 + 5 \cdot 8 + 6 \cdot 12 + 7 \cdot 13 + 8 \cdot 12}{50} = \frac{20 + 40 + 72 + 91 + 96}{50} = \frac{319}{50} = 6{,}38.

Zasady oceniania nie akceptują zaokrągleń - trzeba podać 6,386{,}38. Pułapka: średnia z liczb w pierwszym wierszu, 4+5+6+7+85=6\frac{4 + 5 + 6 + 7 + 8}{5} = 6, pomija to, ilu uczniów przeczytało daną liczbę książek.

2. Mediana. Danych jest 5050 (parzyście), więc mediana to średnia 25.25. i 26.26. wyniku w uporządkowanym ciągu. Liczymy narastająco: 55 uczniów po 44 książki, do 13.13. ucznia po 55, do 25.25. po 66, od 26.26. do 38.38. po 77. Zatem 25.25. wynik to 66, a 26.26. to 77:

Me=6+72=6,5.\text{Me} = \frac{6 + 7}{2} = 6{,}5.

Odpowiedź: średnia 6,386{,}38, mediana 6,56{,}5. Zobacz: mediana, moda i skala centylowa oraz zadania ze średniej ważonej.

Zadanie 30

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Rozważamy wszystkie prostopadłościany ABCDEFGHABCDEFGH, w których krawędź AEAE jest 33 razy dłuższa od krawędzi ABAB, a suma długości wszystkich dwunastu krawędzi prostopadłościanu jest równa 4848 (zobacz rysunek). Niech P(x)P(x) oznacza funkcję pola powierzchni całkowitej takiego prostopadłościanu w zależności od długości xx krawędzi ABAB.

ABCD EFGH x
Prostopadłościan ABCDEFGH z zadania 30: |AB| = x, |AE| = 3x

Wyznacz wzór i dziedzinę funkcji PP. Oblicz długość xx krawędzi ABAB tego z rozważanych prostopadłościanów, którego pole powierzchni całkowitej jest największe. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 30

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Trzecia krawędź. Oznaczmy ∣AB∣=x|AB| = x, ∣AE∣=3x|AE| = 3x, ∣AD∣=y|AD| = y. Każda z tych krawędzi występuje w prostopadłościanie cztery razy:

4(x+3x+y)=48⟹4x+y=12⟹y=12−4x.4(x + 3x + y) = 48 \quad\Longrightarrow\quad 4x + y = 12 \quad\Longrightarrow\quad y = 12 - 4x.

Krok 2. Wzór funkcji. Pole powierzchni całkowitej to suma pól trzech par ścian:

P(x)=2(x⋅3x+x⋅y+3x⋅y)=2(3x2+4x(12−4x))=−26x2+96x.P(x) = 2\left(x \cdot 3x + x \cdot y + 3x \cdot y\right) = 2\left(3x^2 + 4x(12 - 4x)\right) = -26x^2 + 96x.

Krok 3. Dziedzina. Wszystkie krawędzie muszą być dodatnie: x>0x > 0 i y=12−4x>0y = 12 - 4x > 0, czyli x<3x < 3. Dziedzina: DP=(0,3)D_P = (0, 3).

Krok 4. Największa wartość. PP to funkcja kwadratowa z ramionami w dół, więc największą wartość ma w wierzchołku:

xw=−962⋅(−26)=9652=2413≈1,85.x_w = \frac{-96}{2 \cdot (-26)} = \frac{96}{52} = \frac{24}{13} \approx 1{,}85.

Liczba 2413\frac{24}{13} należy do dziedziny (0,3)(0, 3), więc to szukana długość. Wtedy ∣AE∣=7213|AE| = \frac{72}{13}, y=12−9613=6013y = 12 - \frac{96}{13} = \frac{60}{13}, a największe pole to P(2413)=115213≈88,6P\left(\frac{24}{13}\right) = \frac{1152}{13} \approx 88{,}6.

Zawsze sprawdzaj, czy wierzchołek mieści się w dziedzinie - bez tego zadanie nie jest rozwiązane. Pułapka w kroku 2: pole jednej ściany z każdej pary bez mnożenia przez 22.

Odpowiedź: P(x)=−26x2+96xP(x) = -26x^2 + 96x dla x∈(0,3)x \in (0, 3); pole jest największe dla x=2413x = \frac{24}{13}. Zobacz: zadania optymalizacyjne z funkcją kwadratową oraz zadania z optymalizacji.

Czym próbna matura różni się od prawdziwej

Grudniowy test CKE to nie jest egzamin - jego wynik nie trafia na świadectwo ani do rekrutacji na studia. CKE nazywa go testem diagnostycznym (na arkuszu jest napis „Test diagnostyczny”), a jego zadaniem jest pokazać uczniom i nauczycielom, ile brakuje do majowej matury. Poza tym arkusz jest zbudowany dokładnie jak egzamin w formule 2023:

Na co zwrócić uwagę przed majem - to tu najczęściej uciekają punkty:

Majową maturę, do której ten test przygotowywał, rozwiązaliśmy w całości: matura maj 2025 - poziom podstawowy.

Najczęstsze pytania

Kiedy była próbna matura z matematyki w grudniu 2024? Test diagnostyczny CKE z matematyki na poziomie podstawowym odbył się w piątek 6 grudnia 2024 roku o godzinie 9:00 i trwał 180180 minut.

Dla kogo była próbna matura grudzień 2024? Dla uczniów, którzy zdawali maturę w formule 2023 w maju 2025 roku - czyli przede wszystkim dla klas maturalnych liceów i techników w roku szkolnym 2024/2025.

Gdzie są odpowiedzi do próbnej matury z matematyki 2024? Pełny klucz jest w tabeli na górze tej strony, a rozwiązania krok po kroku - pod każdym zadaniem. Oficjalny arkusz MMAP-P0-100-2412 i zasady oceniania publikuje CKE; linki do obu plików PDF są na początku strony.

Czy wynik próbnej matury się liczy? Nie. To test diagnostyczny - jego wynik nie wpływa na wynik matury ani na świadectwo dojrzałości. Pokazuje tylko, ile punktów uczeń zdobyłby, gdyby egzamin był w grudniu.

Ile punktów było do zdobycia na próbnej maturze z matematyki 2024?5050 punktów za 3030 zadań (z podpunktami 3333 polecenia). Próg zdania prawdziwej matury to 30%30\%, czyli 1515 punktów z 5050.

Czy odpowiedzi na tej stronie są zgodne z kluczem CKE? Tak - każdą odpowiedź porównaliśmy z zasadami oceniania CKE. Punktację za poszczególne etapy zadań otwartych określają wyłącznie oficjalne zasady.

Czy w grudniu 2025 też była próbna matura z matematyki? W grudniu 2025 roku CKE nie opublikowała arkusza z matematyki. Kolejna próbna matura z matematyki (tylko poziom podstawowy) odbyła się 5 marca 2026 roku - rozwiązaliśmy ją tutaj: matura próbna marzec 2026 - poziom podstawowy.

Podsumowanie