Joseph Louis Lagrange (1736-1813) - mechanika analityczna

Joseph Louis Lagrange (właśc. Giuseppe Luigi Lagrangia), urodzony w 1736 roku w Turynie, zmarł w 1813 roku w Paryżu, matematyk i fizyk pochodzenia włoskiego, działający w Prusach i we Francji. Od 1756 roku członek Akademii Nauk w Berlinie, w latach 1766-1787 - jako następca Leonharda Eulera - kierował jej działem matematycznym; od 1772 członek Paryskiej Akademii Nauk. W 1755 roku, mając 19 lat, został - w dużej mierze jako samouk - profesorem Królewskiej Szkoły Artyleryjskiej w Turynie. W czasie rewolucji francuskiej zajmował się reformowaniem systemu miar i wag. Ogłosił wiele podstawowych prac z zakresu analizy matematycznej, teorii liczb, algebry, teorii interpolacji (wzór interpolacyjny Lagrange’a), kartografii, astronomii i mechaniki. Opracował podstawowe metody rachunku wariacyjnego. Jest twórcą mechaniki teoretycznej; traktat Mecanique analytique, 1788 (Mechanika analityczna) uznaje się za najbardziej wartościowe dzieło Lagrange’a. Interesował się też rachunkiem prawdopodobieństwa i statystyką.