Galileusz - mechanika, luneta i spór o system kopernikański

Galileusz, Galileo Galilei, urodzony w 1564r. zmarł w 1642r., włoski fizyk, mechanik, astronom, i matematyk. W 1589 roku objął katedrę matematyki w Pizie, w 1592 roku otrzymał katedrę matematyki w Padwie. Podstawowe rezultaty uzyskał w mechanice, podważył zasady mechaniki Arystotelesa, zajmował się prawem swobodnego spadku ciał, rzutem poziomym i ukośnym, sformułował zasadę względności zw. obecnie zasadą Galileusza. Ruchy złożone, np. w rzucie ukośnym, rozkładał na składowe - poziomą i pionową - co dziś zapisujemy wektorowo. Był gorącym zwolennikiem systemu heliocentrycznego, czego dowody dał w książce Dialog o dwu najważniejszych układach świata: ptolemeuszowym i kopernikowym, która ukazała się w roku 1632. Galileusz jest również autorem dzieła pt. Rozmowy i dowodzenia matematyczne z zakresu dwóch nowych umiejętności… z roku 1638, w którym zawarł elementy nowej mechaniki. Uważa się, że Galileusz zapoczątkował rewolucję, która zaowocowała mechaniką klasyczną. Galileusz skonstruował lunetę, z pomocą której odkrył cztery księżyce Jowisza i fazy Wenus.

W 1610 roku opisał swoje odkrycia teleskopowe w „Gwiezdnym posłańcu” (Sidereus Nuncius). Za „Dialog o dwóch najważniejszych układach świata” został w 1633 roku skazany przez inkwizycję i resztę życia spędził w areszcie domowym w Arcetri pod Florencją, gdzie zmarł 8 stycznia 1642 roku. W „Rozmowach” zauważył też paradoks, że kwadratów liczb naturalnych jest „tyle samo” co wszystkich liczb naturalnych - zapowiedź teorii mocy zbiorów Cantora. Do niego należy zdanie, że księga natury „napisana jest językiem matematyki” („Il Saggiatore”, 1623).