Nieciągłość usuwalna - funkcja wymierna z osobno określoną wartością f(2) = 5
Szkoła średniałatwe
Dana jest funkcja
f(x)=⎩⎨⎧x−2x2+2x−85dla x=2dla x=2
Zbadaj jej ciągłość w punkcie x0=2. Jeśli funkcja nie jest ciągła, określ rodzaj nieciągłości i podaj, jaką wartość należałoby przyjąć zamiast f(2)=5, żeby ciągłość zachodziła.
Rozwiązanie
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Krok 1. Wartość. Z drugiego wiersza wzoru f(2)=5.
Krok 2. Granica - symbol 0/0. Podstawienie x=2 do ułamka daje 04+4−8=00. Licznik zeruje się dla x=2, więc dzieli się przez (x−2). Trójmian x2+2x−8 ma pierwiastki 2 i −4:
x2+2x−8=(x−2)(x+4)
Krok 3. Skracamy i podstawiamy. Przy liczeniu granicy x=2, więc wolno skrócić:
limx→2x−2(x−2)(x+4)=limx→2(x+4)=6
Krok 4. Porównanie. Granica istnieje i wynosi 6, a wartość f(2)=5. Warunek x→2limf(x)=f(2) nie jest spełniony.
Wykres f: prosta y = x + 4 z „dziurą" w punkcie (2, 6) i osobnym punktem (2, 5). Nieciągłość usuwalna.
Odpowiedź. Funkcja nie jest ciągła w x0=2 - to nieciągłość usuwalna (granica istnieje, ale jest różna od wartości). Gdyby przyjąć f(2)=6, funkcja byłaby ciągła w punkcie 2, a więc w całym R.