Dwie asymptoty ukośne funkcji √(4x² + x) - wyrażenie sprzężone w ±∞
Szkoła średniatrudne
Wyznacz dziedzinę i wszystkie asymptoty wykresu funkcji f(x)=4x2+x.
Rozwiązanie
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Krok 1. Dziedzina. Wyrażenie pod pierwiastkiem musi być nieujemne: 4x2+x=x(4x+1)≥0. Pierwiastki to −41 i 0, ramiona paraboli w górę, więc
Df=(−∞;−41⟩∪⟨0;+∞).
Krok 2. Asymptoty pionowe. Funkcja jest ciągła w całej dziedzinie, a na końcach przedziałów przyjmuje skończone wartości f(−41)=f(0)=0. Nigdzie nie ucieka do nieskończoności - asymptot pionowych nie ma.
Krok 3. x→+∞, współczynnik a. Dla x>0 mamy 4x2+x=x4+x1:
a=limx→+∞xx4+x1=4=2.
Krok 4. x→+∞, wyraz b. Symbol ∞−∞ - mnożymy przez sprzężenie:
Dzielimy licznik i mianownik przez −x (liczba dodatnia): licznik daje −1, mianownik 4+x1+2→4. Zatem b=−41 i w −∞ asymptotą jest y=−2x−41.
Wykres f(x) = √(4x² + x) w pobliżu początku układu: dwie gałęzie (dziedzina x ≤ −¼ lub x ≥ 0) i dwie asymptoty ukośne - y = 2x + ¼ w +∞ oraz y = −2x − ¼ w −∞. Już dla |x| ≥ 1 wykres prawie zlewa się z asymptotami.
Odpowiedź.Df=(−∞;−41⟩∪⟨0;+∞). Asymptoty pionowe: brak. Asymptota ukośna w +∞: y=2x+41, w −∞: y=−2x−41.
Skąd ta symetria? 4x2+x=(2x+41)2−161, więc dla dużych ∣x∣ funkcja jest bardzo bliska 2x+41 - a to są właśnie obie asymptoty.