Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Krok 1. Warunek na asymptotę. Prosta y=2x+3 jest asymptotą ukośną (w +∞), gdy
limx→+∞xf(x)=2orazlimx→+∞(f(x)−2x)=3.
Krok 2. Pierwszy warunek daje a.
limx→+∞x2−xax2+bx+1=limx→+∞1−x1a+xb+x21=a.
Musi być a=2. (Dla a=0 licznik ma stopień co najwyżej 1 i asymptota byłaby pozioma, a nie ukośna - to też wyklucza ten przypadek.)
Krok 3. Drugi warunek daje b. Dla a=2:
f(x)−2x=x−12x2+bx+1−2x(x−1)=x−1(b+2)x+1,
limx→+∞x−1(b+2)x+1=limx→+∞1−x1(b+2)+x1=b+2.
Warunek b+2=3 daje b=1. Obie granice są takie same przy x→−∞, więc prosta jest asymptotą w obu nieskończonościach.
Krok 4. Sprawdzenie dzieleniem. Dla a=2, b=1:
2x2+x+1=(x−1)(2x+3)+4,f(x)=2x+3+x−14.
Ułamek x−14 dąży do zera, więc rzeczywiście y=2x+3 jest asymptotą ukośną.
Krok 5. Asymptota pionowa. Licznik w x=1 wynosi 2+1+1=4=0, więc x→1+limf(x)=0+4=+∞ i x→1−limf(x)=0−4=−∞.
Odpowiedź. a=2, b=1. Wtedy f(x)=x−12x2+x+1 ma asymptotę ukośną y=2x+3 i asymptotę pionową x=1.
Uwaga: gdyby licznik zerował się w x=1 (czyli a+b+1=0), zamiast asymptoty pionowej byłaby dziura. Dla a=2, b=1 to nie zachodzi.