Przejdź do treści

Czy |x² − 4| ma pochodną w punktach 1 i 2? Granice jednostronne ilorazu różnicowego

Szkoła średnia trudne

Dana jest funkcja f(x)=∣x2−4∣f(x) = |x^2 - 4|. Korzystając z definicji pochodnej, zbadaj, czy istnieją f′(1)f'(1) oraz f′(2)f'(2). Jeśli tak, oblicz je.

Rozwiązanie

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wzór bez wartości bezwzględnej. x2−4<0x^2 - 4 < 0 dla −2<x<2-2 < x < 2, a x2−4≥0x^2 - 4 \geq 0 dla ∣x∣≥2|x| \geq 2. Zatem

f(x)=4−x2  dla x∈(−2; 2),f(x)=x2−4  dla ∣x∣≥2.f(x) = 4 - x^2 \ \text{ dla } x \in (-2;\ 2), \qquad f(x) = x^2 - 4 \ \text{ dla } |x| \geq 2.

Krok 2. Punkt x0=1x_0 = 1. Dla małych hh (np. ∣h∣<1|h| < 1) liczba 1+h1 + h leży w przedziale (−2; 2)(-2;\ 2), więc liczymy z wzoru 4−x24 - x^2. f(1)=3f(1) = 3 i

f(1+h)−f(1)h=4−(1+h)2−3h=−2h−h2h=−2−h →h→0 −2.\frac{f(1 + h) - f(1)}{h} = \frac{4 - (1 + h)^2 - 3}{h} = \frac{-2h - h^2}{h} = -2 - h \ \xrightarrow{h \to 0}\ -2.

Zatem f′(1)=−2f'(1) = -2 istnieje.

Krok 3. Punkt x0=2x_0 = 2, iloraz prawostronny. f(2)=0f(2) = 0. Dla h>0h > 0 jest 2+h>22 + h > 2, więc f(2+h)=(2+h)2−4=4h+h2f(2 + h) = (2 + h)^2 - 4 = 4h + h^2:

lim⁡h→0+4h+h2h=lim⁡h→0+(4+h)=4.\lim_{h \to 0^+} \frac{4h + h^2}{h} = \lim_{h \to 0^+} (4 + h) = 4.

Krok 4. Punkt x0=2x_0 = 2, iloraz lewostronny. Dla małych h<0h < 0 jest 2+h∈(−2; 2)2 + h \in (-2;\ 2), więc f(2+h)=4−(2+h)2=−4h−h2f(2 + h) = 4 - (2 + h)^2 = -4h - h^2:

lim⁡h→0−−4h−h2h=lim⁡h→0−(−4−h)=−4.\lim_{h \to 0^-} \frac{-4h - h^2}{h} = \lim_{h \to 0^-} (-4 - h) = -4.

Krok 5. Wniosek. Granice jednostronne ilorazu różnicowego w x0=2x_0 = 2 są różne (−4≠4-4 \neq 4), więc granica nie istnieje i f′(2)f'(2) nie istnieje. Funkcja jest w 22 ciągła (f(2)=0f(2) = 0), ale wykres ma tam ostrze: z lewej opada z nachyleniem −4-4, z prawej wznosi się z nachyleniem 44.

−3−2−11232460 (1, 3)y = −2x + 5 xy
Wykres f(x) = |x² − 4|: część paraboli pod osią x została odbita do góry. W punkcie (1, 3) wykres jest gładki i ma styczną y = −2x + 5, a w punktach (±2, 0) powstały ostrza - tam pochodnej nie ma.

Odpowiedź. f′(1)=−2f'(1) = -2 (styczna w punkcie (1, 3)(1,\ 3) to y=−2x+5y = -2x + 5), natomiast f′(2)f'(2) nie istnieje. Z symetrii wykresu tak samo jest w punkcie x0=−2x_0 = -2.

Uwaga: wartość bezwzględna psuje różniczkowalność tylko tam, gdzie wyrażenie pod nią zmienia znak (tu x=±2x = \pm 2). W pozostałych punktach ff ma pochodną, bo lokalnie jest zwykłym wielomianem.