Krok 1. Rozkład i dziedzina.x2−1=(x−1)(x+1). Mianowniki wykluczają x=1 i x=−1. Dzielimy przez ułamek x+1x+3, więc jego licznik też nie może być zerem: x+3=0, czyli x=−3.
D=R∖{−3,−1,1}
Krok 2. Kolejność działań. Dzielenie wykonujemy przed odejmowaniem. Zamieniamy je na mnożenie przez odwrotność:
(x−1)(x+1)x+3⋅x+3x+1=x−11
Krok 3. Odejmowanie. Oba ułamki mają już ten sam mianownik:
x−12−x−11=x−11
Krok 4. Sprawdzenie na liczbie. Dla x=2: 12−35:35=2−1=1, a wynik daje 2−11=1.
Odpowiedź. Wyrażenie jest równe x−11 dla x∈R∖{−3,−1,1}.
Uwaga: kto zacznie od odejmowania (jakby całość od lewej do kreski stała w nawiasie), dostanie (x−12−x2−1x+3):x+1x+3=x+31, czyli inne wyrażenie - dla x=2 daje ono 51 zamiast 1. Druga pułapka to pominięcie warunku x=−3: liczba −3 nie zeruje żadnego mianownika, ale zeruje dzielnik.