Funkcja f(x) = (x² − x − 2)/(x² − 4x + 4) - skracanie bez dziury
Szkoła średniaśrednie
Zbadaj funkcję
f(x)=x2−4x+4x2−x−2:
wyznacz dziedzinę, miejsca zerowe, asymptoty i zbiór wartości. Czy wykres ma dziurę? Naszkicuj go.
Rozwiązanie
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Krok 1. Rozkład na czynniki. Mianownik to kwadrat różnicy: x2−4x+4=(x−2)2. Licznik: Δ=1+8=9, pierwiastki 21−3=−1 i 21+3=2, więc x2−x−2=(x+1)(x−2).
Krok 2. Dziedzina.(x−2)2=0⟺x=2, więc D=R∖{2}.
Krok 3. Skracanie. Dla x=2:
f(x)=(x−2)2(x+1)(x−2)=x−2x+1=x−23+1.
Skrócił się jeden czynnik (x−2), ale w mianowniku był on podwójny - jeden został. Po skróceniu mianownik nadal zeruje się w x=2, a licznik x+1 już nie (2+1=3=0). Dlatego w x=2 jest asymptota pionowa, a nie dziura.
Krok 4. Asymptoty i miejsca zerowe. Asymptota pionowa x=2. Stopnie wyjściowego licznika i mianownika są równe, współczynniki wiodące 1 i 1, więc asymptota pozioma y=1. Pierwiastki licznika to −1 i 2; do dziedziny należy tylko −1, więc jedynym miejscem zerowym jest x=−1.
Krok 5. Punkty i szkic.f(0)=−21=−21, f(1)=−12=−2, f(3)=4, f(5)=2. Wykres to hiperbola y=x3 przesunięta o wektor [2,1] - w całości, bez wyrwanych punktów.
Wykres funkcji f(x) = (x² − x − 2)/(x² − 4x + 4) = 3/(x − 2) + 1: hiperbola o asymptotach x = 2 i y = 1, przecinająca oś OX w punkcie (−1, 0). Wykres nie ma dziury - czynnik x − 2 został w mianowniku po skróceniu.
Krok 6. Zbiór wartości. Hiperbola x−23+1 przyjmuje wszystkie wartości oprócz 1, a żadnego punktu z niej nie wyrywamy: ZW=R∖{1}.
Uwaga: skrócenie czynnika nie zawsze oznacza dziurę. Dziura powstaje tylko wtedy, gdy po skróceniu dany czynnik znika z mianownika.
Odpowiedź.D=R∖{2}; miejsce zerowe x=−1; asymptoty x=2 i y=1; ZW=R∖{1}; wykres nie ma dziury - to cała hiperbola x−23+1.