i na jego podstawie podaj zbiór wartości funkcji oraz wszystkie argumenty, dla których f(x)>0, i wszystkie, dla których f(x)<2.
Rozwiązanie
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Krok 1. Postać kanoniczna. Najpierw całość: 4x−2=2(2x+2)−6, więc
f(x)=2x+22(2x+2)−6=2−2x+26.
W mianowniku ma stać samo x−p, więc wyłączamy 2: 2x+26=2(x+1)6=x+13. Zatem
f(x)=x+1−3+2,k=−3,p=−1,q=2.
Warunek ad−bc=4⋅2−(−2)⋅2=12=0 jest spełniony.
Krok 2. Szkielet wykresu. Asymptoty: pionowa x=−1 (zero mianownika), pozioma y=24=2. Ponieważ k<0, gałęzie leżą „lewa górna” i „prawa dolna” względem asymptot.
Krok 3. Punkty. Miejsce zerowe: 4x−2=0, czyli x=21; f(0)=2−2=−1. Dalej f(−4)=1+2=3, f(−2)=3+2=5, f(2)=−1+2=1.
Wykres funkcji f(x) = (4x − 2)/(2x + 2) = −3/(x + 1) + 2 o asymptotach x = −1 i y = 2. Lewa gałąź leży nad osią OX, prawa przecina ją w punkcie (½, 0).
Krok 4. Zbiór wartości. Funkcja przyjmuje wszystkie wartości oprócz q=2: ZW=R∖{2}.
Krok 5. Gdzie f(x)>0. Wykres leży nad osią OX na całej lewej gałęzi (tam wartości są większe od 2) oraz na prawej gałęzi na prawo od miejsca zerowego: x∈(−∞;−1)∪(21;+∞). Sprawdzenie rachunkiem: 2x+24x−2>0⟺(4x−2)(2x+2)>0 - pierwiastki −1 i 21, parabola ramionami w górę, więc znak dodatni na zewnątrz pierwiastków.
Krok 6. Gdzie f(x)<2. Wykres leży pod asymptotą y=2 dokładnie na prawej gałęzi. Rachunkiem: f(x)−2=x+1−3<0⟺x+1>0⟺x>−1.
Uwaga: liczba −1 nie należy do dziedziny, więc w obu odpowiedziach stoi przy niej nawias okrągły.
Odpowiedź.ZW=R∖{2}; f(x)>0 dla x∈(−∞;−1)∪(21;+∞); f(x)<2 dla x∈(−1;+∞).