W każdym przykładzie robimy to samo: zapisujemy warunek „mianownik =0”, szukamy liczb, które zerują mianownik, i wyrzucamy je ze zbioru R. Na licznik nie patrzymy wcale.
Krok 1. a) Mianownik liniowy.
3x−6=0⟺3x=6⟺x=2.
Dziedzina: D=R∖{2}. Liczba −4 zeruje licznik, ale to nie przeszkadza - dla x=−4 wyrażenie istnieje i jest równe 0.
Krok 2. b) Wyłączamy x przed nawias.
x2−5x=x(x−5)=0⟺x=0 i x=5.
Dziedzina: D=R∖{0,5}.
Uwaga: licznik x2−1 zeruje się dla x=±1, ale te liczby należą do dziedziny. Typowy błąd to wyznaczanie dziedziny z licznika albo z licznika i mianownika naraz.
Krok 3. c) Mianownik bez miejsc zerowych. Kwadrat liczby nie jest ujemny, więc
2x2+8≥8>0dla kaz˙dego x∈R.
Równanie 2x2+8=0 nie ma rozwiązań (to samo pokazuje Δ=0−64<0), więc mianownik nigdy nie jest zerem.