Przejdź do treści

Metoda graficzna: ile rozwiązań ma równanie x³ − 3x = m

Szkoła średnia średnie

Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f(x)=x3−3xf(x) = x^3 - 3x.

−2−112−4−3−2−11234 xy (−1, 2)(1, −2)y = 2y = −2f(x) = x³ − 3x
Wykres f(x) = x³ − 3x z zaznaczoną górką (−1, 2) i dołkiem (1, −2). Prosta pozioma y = m przecina wykres raz, dwa albo trzy razy - zależnie od tego, jak wysoko leży.

Korzystając z wykresu, określ liczbę rozwiązań równania x3−3x=mx^3 - 3x = m w zależności od parametru mm. Sprawdź rachunkiem, że zaznaczone punkty (−1, 2)(-1,\ 2) i (1, −2)(1,\ -2) rzeczywiście są górką i dołkiem wykresu.

Rozwiązanie

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Interpretacja. Rozwiązania równania x3−3x=mx^3 - 3x = m to odcięte punktów wspólnych wykresu y=x3−3xy = x^3 - 3x z poziomą prostą y=my = m. Wystarczy policzyć, ile razy prosta przecina wykres na każdej wysokości.

Krok 2. Sprawdzenie górki. Dla m=2m = 2 równanie ma postać x3−3x−2=0x^3 - 3x - 2 = 0. Liczba −1-1 jest pierwiastkiem: −1+3−2=0-1 + 3 - 2 = 0. Rozkład:

x3−3x−2=(x+1)2(x−2).x^3 - 3x - 2 = (x + 1)^2(x - 2).

Pierwiastek −1-1 jest podwójny, więc prosta y=2y = 2 tylko dotyka wykresu w punkcie (−1, 2)(-1,\ 2) - to dokładnie górka. Drugi punkt wspólny ma odciętą 22.

Krok 3. Sprawdzenie dołka. Dla m=−2m = -2: x3−3x+2=0x^3 - 3x + 2 = 0, a 11 jest pierwiastkiem (1−3+2=01 - 3 + 2 = 0):

x3−3x+2=(x−1)2(x+2).x^3 - 3x + 2 = (x - 1)^2(x + 2).

Prosta y=−2y = -2 dotyka wykresu w (1, −2)(1,\ -2) i przecina go w punkcie o odciętej −2-2.

Krok 4. Przesuwamy prostą y=my = m.

  • m>2m > 2: prosta leży wyżej niż górka - przecina tylko prawą gałąź, 1 rozwiązanie;
  • m=2m = 2: dotknięcie w −1-1 i przecięcie w 22 - 2 rozwiązania;
  • −2<m<2-2 < m < 2: prosta przecina wszystkie trzy „fale” - 3 rozwiązania (np. dla m=0m = 0: x(x2−3)=0x(x^2 - 3) = 0, czyli x∈{−3,0,3}x \in \{-\sqrt{3}, 0, \sqrt{3}\});
  • m=−2m = -2: przecięcie w −2-2 i dotknięcie w 11 - 2 rozwiązania;
  • m<−2m < -2: tylko lewa gałąź - 1 rozwiązanie.

Odpowiedź. Jedno rozwiązanie dla m∈(−∞; −2)∪(2; +∞)m \in (-\infty;\ -2) \cup (2;\ +\infty), dwa dla m∈{−2, 2}m \in \{-2,\ 2\}, trzy dla m∈(−2; 2)m \in (-2;\ 2).