Krok 2. Grupowanie wyrazów. Z pierwszej pary wyłączamy x2, z drugiej −4:
x2(x+3)−4(x+3)=(x+3)(x2−4)=(x+3)(x−2)(x+2).
Krok 3. Pierwiastki.−3, −2, 2 - wszystkie pojedyncze. Wyraz wiodący x3, więc an=1>0 i wężyk startuje nad osią.
Wężyk dla W(x) = (x + 3)(x + 2)(x − 2): start od prawej nad osią, trzy pojedyncze pierwiastki. Pod osią: x < −3 oraz −2 < x < 2.
Krok 4. Odczyt. Szukamy wartości niedodatnich: fragmentów pod osią razem z pierwiastkami. To półprosta (−∞;−3⟩ i przedział ⟨−2;2⟩.
Uwaga: kusi, żeby od razu „skrócić” nierówność x2(x+3)≤4(x+3) przez (x+3). Nie wolno - znak tego czynnika zależy od x, a dla x=−3 jest on zerem. Dzielenie dałoby x2≤4 i zgubiłoby całą półprostą (−∞;−3⟩.