Krok 1. Pierwiastki. Wielomian jest już rozłożony na czynniki, więc każdy czynnik przyrównujemy do zera:
x+4=0⇒x=−4,x−1=0⇒x=1,x−5=0⇒x=5.
Każdy czynnik występuje raz, więc wszystkie trzy pierwiastki są pojedyncze.
Krok 2. Znak współczynnika wiodącego. Mnożąc same wyrazy z x, dostajemy x⋅x⋅x=x3, czyli an=1>0. Wężyk zaczyna po prawej stronie nad osią.
Krok 3. Wężyk. Idziemy od prawej do lewej i w każdym pojedynczym pierwiastku przechodzimy na drugą stronę osi.
Wężyk dla W(x) = (x + 4)(x − 1)(x − 5): start od prawej nad osią, w każdym pojedynczym pierwiastku przejście na drugą stronę. Pod osią: x < −4 oraz 1 < x < 5.
Krok 4. Odczyt. Szukamy wartości ujemnych, czyli fragmentów wężyka pod osią. Nierówność jest ostra, więc same pierwiastki (w których wielomian jest równy zeru) odrzucamy.
Krok 5. Sprawdzenie. Dla x=2 (środek przedziału (1;5)): 6⋅1⋅(−3)=−18<0 - zgadza się. Dla x=0: 4⋅(−1)⋅(−5)=20>0, więc 0 słusznie nie należy do rozwiązania.