Krok 1. Wyłączamy wspólny czynnik. Każdy wyraz zawiera x; wyłączamy −x, żeby w nawiasie zostało x2 ze współczynnikiem dodatnim:
−x3+x2+6x=−x(x2−x−6).
Krok 2. Rozkład trójmianu. Dla x2−x−6:
Δ=1+24=25,x1=21−5=−2,x2=21+5=3,
więc x2−x−6=(x+2)(x−3) i nierówność ma postać
−x(x+2)(x−3)≤0.
Krok 3. Znak współczynnika wiodącego. Wyraz najwyższego stopnia to −x3, czyli an=−1<0. Wężyk zaczyna po prawej pod osią. Pierwiastki −2, 0, 3 są pojedyncze.
Wężyk dla W(x) = −x(x − 3)(x + 2): współczynnik wiodący −1, więc start od prawej pod osią. Pod osią: −2 < x < 0 oraz x > 3.
Krok 4. Odczyt. Szukamy fragmentów pod osią wraz z pierwiastkami (nierówność nieostra): przedział ⟨−2;0⟩ i półprosta ⟨3;+∞).
Uwaga: można też pomnożyć nierówność przez −1 i rozwiązać x(x+2)(x−3)≥0 - ale wtedy koniecznie ze zmianą zwrotu. Najczęstszy błąd to pominięcie minusa: dostaje się wtedy dokładnie przeciwne przedziały.