Uprość wyrażenia (zakładamy, że α jest takim kątem, dla którego wszystkie występujące funkcje są określone, a mianownik jest różny od zera):
a) sin(180∘−α)+cos(90∘+α)+tg(180∘+α)⋅ctg(360∘−α),
b) sin(180∘+α)cos(270∘−α)⋅tg(90∘+α).
Rozwiązanie
Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
Każdy wzór redukcyjny odtwarzamy dwoma pytaniami: czy zmienia się nazwa (przy 90∘ i 270∘ - tak) i jaki znak ma funkcja wyjściowa w ćwiartce całego kąta, gdy wyobrazimy sobie α jako kąt ostry.
Krok 1. Składniki a).
sin(180∘−α)=sinα - nazwa zostaje, II ćwiartka, sinus dodatni;
cos(90∘+α)=−sinα - nazwa się zmienia, II ćwiartka, cosinus ujemny;
tg(180∘+α)=tgα - III ćwiartka, tangens dodatni;
ctg(360∘−α)=−ctgα - IV ćwiartka, cotangens ujemny.
Krok 2. Składamy a). Iloczyn tangensa i cotangensa tego samego kąta jest równy 1:
sinα−sinα+tgα⋅(−ctgα)=0−1=−1.
Krok 3. Składniki b).
cos(270∘−α)=−sinα - nazwa się zmienia, III ćwiartka, cosinus ujemny;
tg(90∘+α)=−ctgα - nazwa się zmienia, II ćwiartka, tangens ujemny;
sin(180∘+α)=−sinα - III ćwiartka, sinus ujemny.
Krok 4. Składamy b). W liczniku dwa minusy dają plus, a sinα⋅ctgα=cosα:
−sinα(−sinα)⋅(−ctgα)=−sinαcosα=−ctgα.
Uwaga: przy cos(270∘−α) łatwo zapomnieć o zmianie nazwy i napisać −cosα. Kąt 270∘ leży na osi pionowej, więc cosinus przechodzi w sinus.
Krok 5. Kiedy wynik ma sens. W a) tangens i cotangens kąta α muszą istnieć jednocześnie, więc α nie może być wielokrotnością 90∘: α=k⋅90∘, k∈Z. W b) trzeba tylko, żeby istniał tg(90∘+α) i żeby mianownik nie był zerem - oba warunki oznaczają sinα=0, czyli α=k⋅180∘. Na przykład dla α=90∘ wyrażenie b) ma wartość sin270∘cos180∘⋅tg180∘=−1(−1)⋅0=0, tak jak −ctg90∘=0.
Odpowiedź. a) −1 (dla α=k⋅90∘), b) −ctgα (dla α=k⋅180∘).