Przejdź do treści

Funkcje trygonometryczne liczby rzeczywistej - wykresy i wzory

Funkcje trygonometryczne liczby rzeczywistej.

Funkcje trygonometryczne liczby rzeczywistej, są to funkcje sinus (sin), cosinus (cos), tangens (tg) i cotangens (ctg) określone następująco: jeśli dla pewnej liczby całkowitej k liczba x−2kπx-2k\pi jest miarą łukową kąta skierowanego α\alpha, to sin⁡x=sin⁡α, cos⁡x=cos⁡α, tgx=tgα, ctgx=ctgα\sin x=\sin\alpha,\ \cos x=\cos\alpha,\ tg x=tg\alpha,\ ctg x=ctg\alpha.

Funkcja sinus.

Funkcja sinus jest funkcją określoną w całej dziedzinie, okresową - okres tej funkcji wynosi 2π. Przyjmuje wartości od -1 do +1. Wykresem funkcji sinus jest krzywa zwana sinusoidą.

sinusoida

Funkcja cosinus.

Funkcja cosinus jest funkcją określoną w całej dziedzinie, okresową - okres tej funkcji wynosi 2π. Jest przesunięta względem funkcji sinus o kąt π2\frac{\pi}{2} (cos⁡x=sin⁡(x+π2)\cos x=\sin\left(x+\frac{\pi}{2}\right)). Przyjmuje wartości od -1 do +1. Wykresem funkcji cosinus jest krzywa zwana cosinusoidą.

cosinusoida

Funkcja tangens.

Funkcja tangens jest określona, nieparzysta i ciągła w zbiorze powstałym ze zbioru wszystkich liczb rzeczywistych przez usunięcie liczb mających postać (2k−1)π2(2k-1)\frac{\pi}{2}, gdzie k jest liczbą całkowitą, przybiera wszystkie wartości rzeczywiste, jest okresowa o okresie podstawowym π\pi - jej wykresem jest krzywa zwana tangensoidą.

tangensoida

Funkcja cotangens.

Funkcja cotangens jest funkcją nieokreśloną w punktach kπ, okresową - okres tej funkcji wynosi π. Przyjmuje wszystkie wartości ze zbioru liczb rzeczywistych. Jest odwrotnością funkcji tangens - ctg x=1tg xctg\ x=\frac{1}{tg\ x}. Wykresem funkcji cotangens jest krzywa zwana cotangensoidą.

cotangensoida

Wzory zależności pomiędzy funkcjami trygonometrycznymi.

Dla dowolnej liczby rzeczywistej x zachodzą związki:

sin⁡x=∑n=0∞(−1)nx2n+1(2n+1)!\sin x=\sum_{n=0}^{\infty}(-1)^{n}\frac{x^{2n+1}}{(2n+1)!};

cos⁡x=∑n=0∞(−1)nx2n(2n)!\cos x=\sum_{n=0}^{\infty}(-1)^{n}\frac{x^{2n}}{(2n)!}.

Między funkcjami trygonometrycznymi liczby rzeczywistej tego samego argumentu zachodzą następujące związki:

sin⁡2x+cos⁡2x=1\sin^{2}x+\cos^{2}x=1;

sin⁡xcos⁡x=tgx\frac{\sin x}{\cos x}=tg x;

cos⁡xsin⁡x=ctgx\frac{\cos x}{\sin x}=ctg x.

Korzystając z tych związków można każdą funkcję trygonometryczną liczby rzeczywistej wyrazić za pomocą innej funkcji trygonometrycznej tego samego argumentu:

sin⁡2x=1−cos⁡2x=tg2x1+tg2x=11+ctg2x\sin^{2}x=1-\cos^{2}x=\frac{tg^{2}x}{1+tg^{2}x}=\frac{1}{1+ctg^{2}x};

cos⁡2x=1−sin⁡2x=11+tg2x=ctg2x1+ctg2x\cos^{2}x=1-\sin^{2}x=\frac{1}{1+tg^{2}x}=\frac{ctg^{2}x}{1+ctg^{2}x};

tgx∗ctgx=1tg x*ctg x=1.

Sumy i różnice funkcji trygonometrycznych są określone wzorami:

sin⁡x+sin⁡y=2sin⁡12(x+y)cos⁡12(x−y)\sin x+\sin y=2\sin\frac{1}{2}(x+y)\cos\frac{1}{2}(x-y);

sin⁡x−sin⁡y=2cos⁡12(x+y)sin⁡12(x−y)\sin x-\sin y=2\cos\frac{1}{2}(x+y)\sin\frac{1}{2}(x-y);

cos⁡x+cos⁡y=2cos⁡12(x+y)cos⁡12(x−y)\cos x+\cos y=2\cos\frac{1}{2}(x+y)\cos\frac{1}{2}(x-y);

cos⁡x−cos⁡y=−2sin⁡12(x+y)sin⁡12(x−y)=2sin⁡12(x+y)sin⁡12(y−x)\cos x-\cos y=-2\sin\frac{1}{2}(x+y)\sin\frac{1}{2}(x-y)=2\sin\frac{1}{2}(x+y)\sin\frac{1}{2}(y-x);

tgx±tgy=sin⁡(x±y)cos⁡xcos⁡ytg x\pm tg y=\frac{\sin(x\pm y)}{\cos x\cos y};

ctgx±ctgy=sin⁡(y±x)sin⁡xsin⁡yctg x\pm ctg y=\frac{\sin(y\pm x)}{\sin x\sin y}.

Funkcje trygonometryczne liczby rzeczywistej połowy argumentu wyrażają zależności:

sin⁡212x=1−cos⁡x2\sin^{2}\frac{1}{2}x=\frac{1-\cos x}{2};

cos⁡212x=1+cos⁡x2\cos^{2}\frac{1}{2}x=\frac{1+\cos x}{2};

tg212x=1−cos⁡x1+cos⁡xtg^{2}\frac{1}{2}x=\frac{1-\cos x}{1+\cos x};

ctg212x=1+cos⁡x1−cos⁡xctg^{2}\frac{1}{2}x=\frac{1+\cos x}{1-\cos x};

tg12x=1−cos⁡xsin⁡x=sin⁡x1+cos⁡xtg\frac{1}{2}x=\frac{1-\cos x}{\sin x}=\frac{\sin x}{1+\cos x};

ctg12x=1+cos⁡xsin⁡x=sin⁡x1−cos⁡xctg\frac{1}{2}x=\frac{1+\cos x}{\sin x}=\frac{\sin x}{1-\cos x}.

Funkcje trygonometryczne liczby rzeczywistej sum i różnic argumentów są określone wzorami:

sin⁡(x±y)=sin⁡xcos⁡y±cos⁡xsin⁡y\sin(x\pm y)=\sin x\cos y\pm\cos x\sin y;

cos⁡(x±y)=cos⁡xcos⁡y∓sin⁡xsin⁡y\cos(x\pm y)=\cos x\cos y\mp\sin x\sin y;

tg(x±y)=tgx±tgy1∓tgx tgytg(x\pm y)=\frac{tg x\pm tg y}{1\mp tg x\ tg y};

ctg(x±y)=ctgx ctgy∓1ctgy±ctgxctg(x\pm y)=\frac{ctg x\ ctg y\mp 1}{ctg y\pm ctg x}.

Funkcje trygonometryczne liczby rzeczywistej wielokrotności argumentów określają wzory:

sin⁡2x=2sin⁡xcos⁡x\sin 2x=2\sin x\cos x;

cos⁡2x=cos⁡2x−sin⁡2x=2cos⁡2x−1=1−2sin⁡2x\cos 2x=\cos^{2}x-\sin^{2}x=2\cos^{2}x-1=1-2\sin^{2}x;

tg2x=2tgx1−tg2xtg2x=\frac{2tgx}{1-tg^{2}x};

ctg2x=ctg2x−12ctgxctg2x=\frac{ctg^{2}x-1}{2ctgx};

sin⁡3x=3sin⁡x−4sin⁡3x\sin 3x=3\sin x-4\sin^{3}x;

cos⁡3x=4cos⁡3x−3cos⁡x\cos 3x=4\cos^{3}x-3\cos x;

tg3x=3tgx−tg3x1−3tg2xtg3x=\frac{3tgx-tg^{3}x}{1-3tg^{2}x};

ctg3x=ctg3x−3ctgx3ctg2x−1ctg3x=\frac{ctg^{3}x-3ctgx}{3ctg^{2}x-1}.

Secans i cosecans.

Oprócz czterech podstawowych funkcji trygonometrycznych rozważa się jeszcze dwie funkcje secans i cosecans. Obecnie jednak używane bardziej rzadko. Tablice secansów pojawiły się w XVI wieku, a samą nazwę „secans” wprowadził Thomas Fincke (1583).

secx=1cos⁡x,cosecx=1sin⁡xsecx=\frac{1}{\cos x}, cosecx=\frac{1}{\sin x}