Przejdź do treści

Bryły obrotowe: walec, stożek i kula - wzory na pole i objętość

Bryły obrotowe - wzory

Walec (promień rr, wysokość HH):

V=πr2HPb=2πrHPc=2πr2+2πrHV = \pi r^2 H \qquad P_b = 2\pi r H \qquad P_c = 2\pi r^2 + 2\pi r H

Stożek (promień rr, wysokość HH, tworząca ll):

l2=r2+H2V=13πr2HPb=πrlPc=πr2+πrll^2 = r^2 + H^2 \qquad V = \frac{1}{3}\pi r^2 H \qquad P_b = \pi r l \qquad P_c = \pi r^2 + \pi r l

Kula (promień RR):

V=43πR3P=4πR2V = \frac{4}{3}\pi R^3 \qquad P = 4\pi R^2

Co to jest bryła obrotowa

Bryła obrotowa powstaje przez obrót figury płaskiej dookoła prostej, zwanej osią obrotu. Trzy najważniejsze bryły obrotowe:

Przekrój bryły obrotowej płaszczyzną zawierającą oś obrotu to przekrój osiowy: dla walca prostokąt o bokach 2r2r i HH, dla stożka trójkąt równoramienny o podstawie 2r2r i ramionach ll, dla kuli koło o promieniu RR.

r H r H l R walecstożekkula
Walec, stożek i kula. Promień podstawy r, wysokość H, tworząca stożka l (l² = r² + H²) i promień kuli R.

Walec

Walec ma dwie podstawy - przystające koła o promieniu rr - oraz powierzchnię boczną. Odcinek łączący środki podstaw to oś walca, a jego długość to wysokość HH. Każdy odcinek łączący podstawy i równoległy do osi to tworząca - w walcu ma ona długość HH.

Powierzchnia boczna po rozcięciu wzdłuż tworzącej i rozłożeniu jest prostokątem o bokach 2πr2\pi r (obwód podstawy) i HH, stąd Pb=2πrHP_b = 2\pi r H. Pole całkowite to dwie podstawy plus powierzchnia boczna, a objętość - pole podstawy razy wysokość, jak w każdym graniastosłupie.

Przykład. Walec ma promień 33 i wysokość 55.

Pc=2π⋅32+2π⋅3⋅5=18π+30π=48π,V=π⋅32⋅5=45π.P_c = 2\pi \cdot 3^2 + 2\pi \cdot 3 \cdot 5 = 18\pi + 30\pi = 48\pi, \qquad V = \pi \cdot 3^2 \cdot 5 = 45\pi.

Jego przekrój osiowy to prostokąt 6×56 \times 5 o polu 3030 i przekątnej 61\sqrt{61}.

Stożek

Stożek ma jedną podstawę - koło o promieniu rr - i wierzchołek. Odcinek od wierzchołka do środka podstawy to wysokość HH, a odcinek od wierzchołka do okręgu podstawy - tworząca ll. Wysokość, promień i tworząca tworzą trójkąt prostokątny, więc z twierdzenia Pitagorasa

l2=r2+H2.l^2 = r^2 + H^2.

Powierzchnia boczna po rozcięciu wzdłuż tworzącej jest wycinkiem koła o promieniu ll. Długość jego łuku to obwód podstawy 2πr2\pi r, więc kąt środkowy wycinka wynosi α=rl⋅360∘\alpha = \frac{r}{l} \cdot 360^\circ, a pole Pb=α360∘πl2=πrlP_b = \frac{\alpha}{360^\circ} \pi l^2 = \pi r l.

Objętość stożka to jedna trzecia objętości walca o tej samej podstawie i wysokości: V=13πr2HV = \frac{1}{3}\pi r^2 H - tak samo jak ostrosłup ma jedną trzecią objętości graniastosłupa.

Przykład. Stożek ma promień 33 i wysokość 44.

Krok 1. Tworząca. l=32+42=25=5l = \sqrt{3^2 + 4^2} = \sqrt{25} = 5.

Krok 2. Pola. Pb=π⋅3⋅5=15πP_b = \pi \cdot 3 \cdot 5 = 15\pi, Pc=9π+15π=24πP_c = 9\pi + 15\pi = 24\pi.

Krok 3. Objętość. V=13π⋅9⋅4=12πV = \frac{1}{3}\pi \cdot 9 \cdot 4 = 12\pi.

Rozwinięcie powierzchni bocznej to wycinek koła o promieniu 55 i kącie 35⋅360∘=216∘\frac{3}{5} \cdot 360^\circ = 216^\circ - jego pole 216360⋅25π=15π\frac{216}{360} \cdot 25\pi = 15\pi zgadza się z PbP_b.

Kula

Kula to zbiór punktów przestrzeni, których odległość od środka jest nie większa niż RR; jej brzeg - punkty odległe od środka dokładnie o RR - to sfera. Każdy przekrój kuli płaszczyzną jest kołem; największe koło, przechodzące przez środek, nazywamy kołem wielkim.

Przykład. Kula o promieniu 33 ma pole powierzchni 4π⋅9=36π4\pi \cdot 9 = 36\pi i objętość 43π⋅27=36π\frac{4}{3}\pi \cdot 27 = 36\pi. Liczby wychodzą równe tylko dlatego, że R=3R = 3 - pole i objętość mają różne jednostki (cm² i cm³), więc takiej „równości” nie da się porównywać.

Walec, kula i stożek Archimedesa

Weźmy walec o promieniu RR i wysokości 2R2R oraz wpisaną w niego kulę i stożek o tej samej podstawie i wysokości. Ich objętości są w stosunku

Vstoz˙ka:Vkuli:Vwalca=23πR3:43πR3:2πR3=1:2:3.V_{\text{stożka}} : V_{\text{kuli}} : V_{\text{walca}} = \frac{2}{3}\pi R^3 : \frac{4}{3}\pi R^3 : 2\pi R^3 = 1 : 2 : 3.

Co więcej, pole kuli 4πR24\pi R^2 jest równe polu powierzchni bocznej walca opisanego, a do pola całkowitego walca (6πR26\pi R^2) ma się jak 2:32 : 3 - ten sam stosunek co objętości. Odkrycie to Archimedes cenił najbardziej ze wszystkich swoich osiągnięć i kazał umieścić rysunek kuli wpisanej w walec na swoim nagrobku.

Najczęstsze pytania

Jaki jest wzór na objętość stożka?V=13πr2HV = \frac{1}{3}\pi r^2 H, gdzie rr to promień podstawy, a HH wysokość. To jedna trzecia objętości walca o tej samej podstawie i wysokości.

Co to jest tworząca stożka i jak ją obliczyć? Odcinek łączący wierzchołek stożka z punktem okręgu podstawy. Z twierdzenia Pitagorasa l=r2+H2l = \sqrt{r^2 + H^2}. Potrzebna jest do pola powierzchni bocznej Pb=πrlP_b = \pi r l.

Jak obliczyć pole powierzchni walca?Pc=2πr2+2πrHP_c = 2\pi r^2 + 2\pi r H: dwa koła podstaw i prostokąt o bokach 2πr2\pi r i HH, który powstaje po rozwinięciu powierzchni bocznej.

Czym różni się kula od sfery? Sfera to sama powierzchnia - punkty odległe od środka dokładnie o RR. Kula to bryła: sfera razem z wnętrzem. Dlatego mówimy o polu sfery (powierzchni kuli) i objętości kuli.

Jaki jest wzór na objętość kuli?V=43πR3V = \frac{4}{3}\pi R^3, a pole powierzchni kuli to P=4πR2P = 4\pi R^2 - cztery pola koła wielkiego.

Dlaczego stożek ma trzy razy mniejszą objętość niż walec? Tak jak ostrosłup względem graniastosłupa o tej samej podstawie i wysokości. Ścisły dowód wymaga sumowania coraz cieńszych warstw (całki): przekrój stożka na wysokości hh ma promień r(1−hH)r\left(1 - \frac{h}{H}\right), a suma pól takich przekrojów daje 13πr2H\frac{1}{3}\pi r^2 H.

Przećwicz

Wszystkie zadania z rozwiązaniami: Bryły obrotowe - zadania.

Podsumowanie