Dodawanie - prawa przemienności i łączności, suma
Prawa dodawania
Prawo przemienności:
Prawo łączności:
Element neutralny (zero):
Liczba przeciwna:
Co to jest dodawanie
Dodawanie to działanie arytmetyczne dwuargumentowe: dwóm liczbom i przyporządkowuje liczbę .
Nazwy są ustalone i pojawiają się w poleceniach zadań:
- wynik dodawania to suma,
- dodawane liczby to składniki (składniki sumy).
Znak „” (plus) wprowadził w 1489 roku niemiecki matematyk Johannes Widmann - w tej samej pracy, w której pojawił się znak minus. Wcześniej dodawanie zapisywano słowami albo skrótem łacińskiego et.
Prawo przemienności dodawania
Dla dowolnych dwóch liczb kolejność składników nie wpływa na wynik:
Na przykład . W praktyce pozwala to wybrać wygodniejszą kolejność liczenia - łatwiej policzyć jako .
Prawo łączności dodawania
Dla dowolnych trzech liczb nie ma znaczenia, które dodawanie wykonamy najpierw:
Na przykład oraz .
To właśnie prawo łączności pozwala w ogóle pisać sumę bez nawiasów: zapis jest jednoznaczny tylko dlatego, że obie możliwe interpretacje dają ten sam wynik. Bez tego prawa każda suma trzech i więcej liczb wymagałaby nawiasów.
Przemienność i łączność razem oznaczają, że składniki wolno dowolnie przestawiać i grupować. Stąd typowy chwyt rachunkowy: w sumie łączymy najpierw i dopiero dodajemy , otrzymując .
Uwaga: odejmowanie nie jest ani przemienne, ani łączne - , ale .
Rozdzielność mnożenia względem dodawania
Dodawanie wiąże się z mnożeniem przez prawo rozdzielności:
Na przykład . To ono pozwala wymnażać nawiasy i wyłączać wspólny czynnik przed nawias, a więc stoi za całą algebrą szkolną, łącznie ze wzorami skróconego mnożenia.
Element neutralny i liczba przeciwna
Elementem neutralnym dodawania jest liczba zero - dodanie zera niczego nie zmienia:
Zero bywa z tego powodu nazywane modułem dodawania.
Do każdej liczby istnieje liczba przeciwna , czyli taka, której dodanie daje zero:
Liczby przeciwne leżą na osi liczbowej symetrycznie względem zera i mają tę samą wartość bezwzględną. Istnienie liczb przeciwnych sprawia, że odejmowanie można traktować jako dodawanie liczby przeciwnej: .
Dodawanie pisemne
Algorytm dodawania pisemnego opiera się na pozycyjnym systemie zapisu liczb: dodajemy jedności do jedności, dziesiątki do dziesiątek, setki do setek i tak dalej.
Kluczowa zasada: dziesięć jednostek niższego rzędu stanowi jedną jednostkę rzędu wyższego - stąd przeniesienie „w pamięci”. Gdy suma cyfr w kolumnie przekroczy , jedność przechodzi do następnej kolumny w lewo.
Ta sama zasada działa w innych systemach pozycyjnych, tylko z inną podstawą: w systemie trójkowym trzy jednostki jednego rzędu dają jednostkę rzędu wyższego, a w dwójkowym - dwie.
Sposoby na szybkie dodawanie w pamięci
- Dopełnianie do dziesiątki. .
- Zaokrąglenie i korekta. .
- Grupowanie par dających okrągłe liczby (prawo łączności): .
- Rozbicie na rzędy. .
Najczęstsze pytania
Jak nazywa się wynik dodawania?Suma. Dodawane liczby to składniki.
Jak brzmi prawo łączności dodawania? Dla dowolnych trzech liczb - wynik nie zależy od tego, które dodawanie wykonamy najpierw. Dzięki temu sumę kilku liczb można zapisać bez nawiasów.
Czym różni się prawo łączności od prawa przemienności? Przemienność dotyczy kolejności składników (), łączność - grupowania przy trzech lub więcej składnikach ().
Czy dodawanie jest zawsze przemienne? Dla liczb - tak. W ogólniejszych strukturach matematycznych (np. przy dodawaniu liczb porządkowych) przemienność może zawodzić, ale w arytmetyce szkolnej obowiązuje bez wyjątków.
Co to jest element neutralny dodawania? Zero - bo dla każdej liczby .
Kto wprowadził znak plus? Niemiecki matematyk Johannes Widmann w 1489 roku, w tej samej pracy co znak minus.
Podsumowanie
- Dodawanie przyporządkowuje dwóm liczbom ich sumę; dodawane liczby to składniki.
- Prawo przemienności: - kolejność składników nie ma znaczenia.
- Prawo łączności: - to dzięki niemu piszemy sumy bez nawiasów.
- Rozdzielność mnożenia względem dodawania: .
- Elementem neutralnym jest zero, a liczbą przeciwną do jest , bo .
- Dodawanie pisemne opiera się na systemie pozycyjnym: dziesięć jednostek niższego rzędu daje jedną jednostkę rzędu wyższego.